Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст,
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст, Ки он дилдор бо худ ҳамнишин аст. Надорам дар назар ҷуз қомати ӯ, Ҳамеша чашми ошиқ ростбин аст.
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст,
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст, Сиришки лаълу зари чеҳра хунбаҳои ман аст. Маро, ки аз ту ба сад теғ барнатобам рӯй, Чӣ ғам зи тири маломат, ки дар қафо
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст,
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст, Биҳишту ҳур дигар ҷустан аз қусури ман аст. Биёр май, ки ман аз хештан парешонам, Маро зи хеш чу ғайбат фитад, ҳузури ман
Ин хами болои дутоҳи ман аст,
Ин хами болои дутоҳи ман аст, Ё хзаёли абрӯи моҳи ман аст. Ашки ман бар хоки раҳ диду бигуфт, К-ин чӣ хунҳо дар гузаргоҳи ман аст?!
Шамоили ту, ба ҳар ҳол, дар хаёли ман аст,
Шамоили ту, ба ҳар ҳол, дар хаёли ман аст, Зиҳӣ хаёл, ки дар эҳтимоми ҳоли ман аст. Намонд дар назарам нақши ҳеҷ меҳробе, Ҷуз абруи ту, ки пайваста дар хаёли ма
Парешонам чу зулфат, ҳолам ин аст,
Парешонам чу зулфат, ҳолам ин аст, Бигуфтам мӯ ба мӯ - аҳволам ин аст. Кашам дарёи хун аз дида ҳар дам, Дамодам ҷоми моломолам ин аст.
Дил пур аз дарду дида пурхун аст,
Дил пур аз дарду дида пурхун аст, Ҳолам ин аст, ҳоли ту чун аст? Умри Маҷнун агар равад, гӯ: бош, Ҷони Лайлӣ, ки умри Маҷнун аст.
Маро аз теғи ҳиҷрон дил дуним аст,
Маро аз теғи ҳиҷрон дил дуним аст, Ки аз васлаш умед, аз ҳаҷр бим аст. Ҳадиси замҳарир аз оҳи ман пурс, Ки андар синаам нори ҷаҳим аст.
Хидмати пири муғон мазҳаби деринаи мост,
Хидмати пири муғон мазҳаби деринаи мост, Саҷда дар пеши бутон пешаи пешинаи мост. Гар бихоҳем, ки бинем рухи худро сурх, Майи равшан ба каф орем, ки оинаи мост.
Ҷомаи мақсуди дил ҳаст ба қадди ту рост,
Ҷомаи мақсуди дил ҳаст ба қадди ту рост, Чеҳраи зебои ту сурати маънии мост. Нақши муроди дилам гум шуда буд аз азал, Менигарам дар рухат, бо назарам ошност.
То доғи меҳри ёр чу маҳ бар ҷабини мост,
То доғи меҳри ёр чу маҳ бар ҷабини мост, Хуршед шуълае зи дами оташини мост. Мо ҳамчу зарраем хаводору ҳар саҳар, Шамшери меҳр ғарқа ба хун баҳри кини мост.
То танам, эй ҷони ширин, аз висоли ту ҷудост,
То танам, эй ҷони ширин, аз висоли ту ҷудост, Ҳар бало, к-аз чарх нозил мешавад, бар ҷони мост. Ҳаҷр, к-ӯ меоварад, ғам ҳамнишини ман шудаст, Ё Раб, он васле ки
Умрест, то хаёли ту дар аҳди ҷони мост,
Умрест, то хаёли ту дар аҳди ҷони мост, Ёди ту мӯниси дилу вирди забони мост. Дар меҳнати фироқи ту хун шуд дилу ҳанӯз Меҳри ту дар миёни дили хунфишони мост.
Меҳр чун соя раҳнишини шумост,
Меҳр чун соя раҳнишини шумост, Муҳри иқбол дар нигини шумост. Қоба қавсайн шакли абруйи туст, Соқи арш андар остини шумост.
Фақеҳи кавдани мискин на марди суҳбати мост,
Фақеҳи кавдани мискин на марди суҳбати мост, Биёр бода, ки ин як-дурӯза навбати мост. Муқими кӯйи муғонему ринду ошиқу маст, Кунун, ки рӯзи висол аст, субҳи дав
Эй ки хаёли рӯи ту нақши сарочаи дил аст,
Эй ки хаёли рӯи ту нақши сарочаи дил аст, Раҳ набарӣ ба ҳеҷ рӯ, ҷойи ту хонаи гил аст. Ҳосилам аз ҷаҳону ҷон дарди сарест, чун маро Аз дили номуроди худ ҷумла м
Соқӣ, бидеҳ он бода, ки хуршеди сабуҳ аст,
Соқӣ, бидеҳ он бода, ки хуршеди сабуҳ аст, Роҳат сабаби рӯҳи дилу роҳати рӯҳ аст. Тӯфони бало гирди ҷаҳон мавҷ баровард, Май хӯр, чӣ хӯрӣ ғам, ки қадаҳ киштии Н
Маро остонат паноҳе хуш аст,
Маро остонат паноҳе хуш аст, Ки хоки дарат такягоҳе хуш аст. Аз он хозини равза шуд чун Билол, Ки ҳиндуи холат сиёҳе хуш аст.
Аз оташи май дар хуми хаммор чӣ ҷӯш аст,
Аз оташи май дар хуми хаммор чӣ ҷӯш аст, Дар майкада аз ҷӯшиши мастон чӣ хурӯш аст? Он кас, ки ба як ҷав нахарад мулки ду олам, Ринде зи гадоёни дари бодафурӯш
Май кумайти бодпойи тунду тезу саркаш аст,
Май кумайти бодпойи тунду тезу саркаш аст, Моҳи наъли тезрав монанди обу оташ аст. Хоки разро гар на аз хуни Сиёвуш аст об, Бода мардафкан чаро гардид, гӯйӣ сар
Узри равшан ишқро рӯят бас аст,
Узри равшан ишқро рӯят бас аст, Банди роҳи ошиқон мӯят бас аст. Туҳмати тиру камон бар худ мабанд, Оламеро чашму абрӯят бас аст.
Зи дил кабобу зи дида шароб дар назар аст,
Зи дил кабобу зи дида шароб дар назар аст, Биё, ки ҷумла шаробу кабоб дар назар аст. Агар чу сарв туро майли гӯшаи об аст, Гузар ба гӯшаи чашмам, ки об дар наза
Тоқи абрӯйи ту пайвастаи даври қамар аст,
Тоқи абрӯйи ту пайвастаи даври қамар аст, Шаби гесӯи ту наздики тулӯи саҳар аст. Моҳи рухсори ту ҳар шаб, ки бигардад толеъ, Чашми бедори ман аз аз ашк ситорашу
Ба тамомӣ рухи ту моҳи тамоми дигар аст,
Ба тамомӣ рухи ту моҳи тамоми дигар аст, Сарви озод ба пеши ту ғуломи дигар аст. Ҳама аз ишқи ту мастанду ман аз ишқи ту паст, Масти ин майкадаро бода зи ҷоми д
Зулфи сиёҳат пеши рух, ҳинду ба маҳтоб андар аст,
Зулфи сиёҳат пеши рух, ҳинду ба маҳтоб андар аст, Дар оби дида рӯйи ман чун зар ба симоб андар аст. Дар даври чашми кофарат гӯйӣ мусулмонӣ намонд, К-он масти ҷо