Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар роҳи ҳарам чун сари зулфи ту дароз аст,
Гар роҳи ҳарам чун сари зулфи ту дароз аст, Аз Каъба даре бар дили ушшоқи ту боз аст. То гӯшаи абрӯи ту меҳроби дили мост, Моро на сари дайру на оҳанги Ҳиҷоз ас
Дӯш хун аз дида мерондам, сиришкам огаҳ аст,
Дӯш хун аз дида мерондам, сиришкам огаҳ аст, З-он ки ҳар шоме ба болини манаш манзилгаҳ аст. Аз насими хоки кӯят хор дар пойи гул аст, В-аз ҳавои меҳри рӯят тоб
Биё, ки то асаре аз вуҷуди ман барҷост,
Биё, ки то асаре аз вуҷуди ман барҷост, Туро чу нури басар дар миёни ҷонам ҷост. Чӣ ҷойи сарви саҳӣ дар канор чашма бувад, Даруни чашмат агар ҷой кардаем, равос
Маро, ки ҳамчу най аз оҳу нола баргу навост,
Маро, ки ҳамчу най аз оҳу нола баргу навост, Тане чу нол низору қаде чу чанг дутост. Наво зи лаъли ту хоҳам ба бӯса лек нуҳуфт, Агарчи бахт мухолиф шуду наёмад
Ишқи ту дуррест, к-онро ҷони ошиқ қимат аст,
Ишқи ту дуррест, к-онро ҷони ошиқ қимат аст, Ҳар кӣ натвонист додан қиматаш, беҳиммат аст. Мекунам бе миннате ҷонро нисори рӯйи дӯст, Гар қабул афтад туро, бар
Кӯи ту, эй ҳур, моро ҷаннат аст,
Кӯи ту, эй ҳур, моро ҷаннат аст, Дидани рӯйи ту моро миннат аст. Оқибат рӯзе ба кӯи ту расем, Мурғро пар, одамиро ҳиммат аст.
Ин дам ҳузури суҳбати ҷонон ғанимат аст,
Ин дам ҳузури суҳбати ҷонон ғанимат аст, Бе бори тан мусоҳибати ҷон ғанимат аст. Эй Юсуфи азиз, зи Мисри дилам даме Берун марав, ки кулбаи аҳзон ғанимат аст.
Хушо вақти риндони ҳушёрмаст,
Хушо вақти риндони ҳушёрмаст, Ки бо ғусса шоданду бо нест ҳаст. Ба маънӣ бузургу ба сурат ҳақир, Ба ҳиммат баланду ба миқдор паст.
Зи нури меҳри ту дар моҳ тоб аст,
Зи нури меҳри ту дар моҳ тоб аст, Туро парвона шамъу моҳтоб аст. Чӣ мепурсӣ хабар аз олами дил, Зи чашми масти ту олам хароб аст.
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат,
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат, Набвад ба асирон назараш ҷуз ба ҳақорат. Розест миёнаш, ки ишорат натавон кард, Сиррест даҳонаш, ки наёяд ба иборат.
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат,
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат, Дебочаи ишқ аст, касеро чӣ иродат? Чи савмаа, чи майкада, чи дайр, чи кӯҳсор, Чи куфр, чи имон, чи нуҳусат, чи саодат.
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт,
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт, Ту гуфтӣ об бо оташ даромехт. Кумайти бода чун дар гардиш омад, Саманди ақл ҳамчун бод бигрехт.
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат,
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат, Гӯям аналҳақ, хешро бар дор бандам оқибат. Гирям чунон, к-аз хуни дил мижгонам олуда шавад, Гулдастаҳои сурхро бар хо
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот,
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот, Дорам аз чашмаи нӯши даҳанат оби ҳаёт. Хатти ту анбатуллоҳу наботан, ҳасано, Ҳаст бар ҳусн чу бар тунги шакар руст
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб?
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб? Либоси куҳна пӯшидан чӣ таъриб? Ту медонӣ, ки шӯру фитна дар шаҳр Зи дасти кист, пурсидан чӣ таъриб?
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб,
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб, Зоти инсонӣ бувад з-ин сон ғариб. Ҳаст дар чоҳи занахдони ту дил, Ҳамчу Юсуф дар чаҳи Канъон ғариб.
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб,
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб, Ин ҳама ҷамъу мани маҳҷур танҳову ғариб. Аз кӣ хоҳам ёрие, чун дӯст бо ман душман аст В-аз кӣ ҷӯям марҳаме, чун ҳаст дард
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб,
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб, Ганҷу гуҳар дар дили дарё талаб. Нақши ҷамолаш зи дили мо биҷӯй, Давлати васл аз дари дилҳо талаб.
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб,
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб, Накашад шамъ чу ман ранҷи гирифтории шаб. Чарх олуда ба хун домани худ ҳар шоме, Ошиқонро кунад огоҳ зи хунхории шаб.
Рафтем аз диёри ту бо дидаи пуроб,
Рафтем аз диёри ту бо дидаи пуроб, Чун зулфи ту мушаввашу чун ҳоли ту хароб. Маҳмил мабанд бар шутур, эй сорбон, ки мо Маҳмил бар оби дида бибастем чун ҳубоб.
Гар кушоӣ абри бурқаъ аз ҳаё гардад гул об
Гар кушоӣ абри бурқаъ аз ҳаё гардад гул об В-аз ҳаводорӣ фишонад бар гули рӯят гулоб. Бурқаъе даркаш, ки рӯятро бисӯзад дил зи меҳр, Аз латофат з-офтоб, оре, па
Чашми ӯ маст асту дар мастӣ шуда махмури хоб,
Чашми ӯ маст асту дар мастӣ шуда махмури хоб, Дида гар бар ҳам занад, бунёди ҷон гардад хароб. Бо лабаш гуфтам ҳадиси бӯса, шуд сурх аз ҳаё, Ин сухан омад гарон
Чашми ту сар барнамедорад зи хоб,
Чашми ту сар барнамедорад зи хоб, Маст дар меҳроб менӯшад шароб. Аз даҳонаш кас намеёбад нишон, Зарра нопайдо бувад дар офтоб.
Бар оби кор беҳ, ки бисозем кори об,
Бар оби кор беҳ, ки бисозем кори об, К-ин баҳри сарнигуни фалак нест ҷуз сароб. Ман масту ринду он гаҳе даъвии ақлу илм, Бунёди кори ақл зи мастӣ шавад хароб.
Дӯш медидам дили гумгаштаи худро ба хоб,
Дӯш медидам дили гумгаштаи худро ба хоб, Аксараш хун буд ҷое оташу ҷое кабоб. Ман ба худ мегуфтам, ин шакли дили реши ман аст, Ё маи лаъл аст, ҷояш карда аз ёқу