Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Я точно знаю "он сильный"
Я точно знаю "он сильный", Я видела, как его били, Как били по берцовым костям, Что заставило падать на колени,
Ғазал
Эй дил, зи ишқи ёр даме саргарон мабош, Дар кӯчаи хаёли ӯ дигар гумон мабош. Гар рафт он нигор зи бари ту як саҳар, Дар ёди ӯ нишаста ба ғам ҳамчу ҷон мабош.
Надорад аҳд
Надорад аҳд ин дунё, ба май худро саодат кун, Бипарҳез аз зану аз мард, ба ҷоми май мурувват кун. Ба ларзиш медарояд тан ҳар он чи дида мебинад, Ту кай, эй дил,
Эй он ки бо як дилбарӣ
Эй он, ки бо як дилбарӣ дилро зи пешам мебарӣ, Оё ту ҳурӣ ё парӣ, к-аз ину он зеботарӣ? Рафтам фурӯ дар он хаёл, худ аз кадомин оламӣ? Нести малоик, не башар, а
Ба куҷо равам
Ба куҷо равам зи кӯят, ки раҳи дигар надорам, Ба ҷуз аз хаёли васлат ҳавасе ба сар надорам. Шаби зулмату ҷудоӣ бикунам дуо, ки ойӣ, Ту маро фақат давоӣ, чу ка
Аз ишқӣ ту
Аз ишқи ту чӣ гуна хоҳам даст кашидан, В-аз ин кори мастӣ мушкил тавон буридан. Аз рӯзи аласт ишқат дар лавҳаи вуҷудам, Пас ман чӣ гуна тонам аз ин даст буридан
Май агар бошад
Май агар бошад, чӣ хоҳам ман зи ин дунёи афсона, Бидеҳ, соқӣ, ту майро, то шавам аз ақл бегона. Надидем дар ҷаҳон як бор муроди қалби хунинро, Магар дунёст нопо
Ба он ёр
Ба он ёре, ки бахшидам ҷонаш, Нигаҳ дораш Худо аз ину онаш. Чу сад хоре фиканданд дар пои ин дил, Макун хор як диле аз ҳамдилонаш.
Ёд хоҳи кард
Маро чун рӯзгори навҷавонӣ ёд хоҳӣ кард, Ба вақти ғам ва ё дар шодмонӣ ёд хоҳӣ кард. Зи сӯзи ишқи ту дар ҳар куҷое шеър мегуфтам, Яқинан ту маро дар ҳар суруду
Кофист
Маро бошад ҷаҳоне пур зи май кофист, Бидонад қадри май фарде, к-аз ин дунё норозист. Шикоят дорам аз дунё, аммо бо худ механдaм, Ки хандидан ба рӯйи ғам на мард
Туро
Кай расад он муддати умр, то ба даст орам туро, Дон бидеҳ аз тухми ишқат, то ба дил корам туро. Бишнав ин сӯзи дили ман, эй бути соҳиббадан, Шарҳи ҳоли хештан б
Ҷоно
Ҷоно, каме раҳм ба ҳоли нигарон кун, Як нома барои мани дилдода равон кун. Барбод шуд ин умри ҷавон дар ҳаваси ту, Васле куну аз нав маро боз ҷавон кун.
Ту будӣ
Маро дунёи ҳастиям ту будӣ, Шаробу ринду мастиям ту будӣ. Ту ҳастӣ, в-арна аз худ безорам, Ки фахру худпарастиям ту будӣ.
Ринд
Дасти ман доим ба ҷом аст, ҷоми ман пурмай бувад, Фарқ нест моро, кадом фасл — хоҳ баҳор ё дай бувад. Ман риндам, эй азизо, даст аз ман даркаш, Фикри дунё дар с
Биё
Эй дарду ҳам даво, бигӯ дар куҷоӣ ту? Ашкам ба рух равону, зи ҳад пурҷафоӣ ту! Аз ҷону дину дил, ба Худо дӯст дорамат, Аз ин дар-онам, ки чӣ қад бевафоӣ ту!
Шамъ
Дар вафои рӯйи ту, ман ашк резонам чу шамъ, Аз ғами ҳиҷрони ту, шабҳо сӯзонам чу шамъ. Гар чӣ гаштам шоҳиди сад номаҳои пур зи дард, Нурдеҳ дар мизи шоир, ман г
Рафт
Рафтиву ғамат гашт гарон, борӣ душӣ ман, Пазмони садоят, кӣ наояд ба гушӣ ман. Об аз гулу намегузарад дар хаёлӣ ту, Илҳони шодӣ нест, дигар дар хурушӣ ман.
Соқӣ
Соқӣ ба майи ноб маро ром кунӣ, кун, Мутриб ба ғазал сабои ман шом кунӣ, кун. З-он ғул-ғула к-ан дар сари пур шури ман аст, Бо чанд қадаҳе фикри маро хом кунӣ,
Дидор
Худоё шукри ту гуям, кӣ ҷонон боз меояд, Набудам як даме хушҳолу он дамсоз меояд. Нагуяд сирри ишқ ҳаргиз бедил назди ёронаш, Кӣ бо лутфи Худо рузе зӣ дар ҳамр
Паём
Чанд нома фиристодам, аз ту саломе нест, Чашмам ба дару аз ту ҳануз паёме нест. Бе ту чӣ кунам ҷоно боре ба васлам рас, Чанд моҳ гузашт аз байн аз ту каломе не
Гузашт
Умре доштам, кӣ аҷаб дар ғамӣ ҷонона гузашт, Ғусса бар дидаву аз дида чу, дурдона гузашт. Масканӣ зист бисохтам зӣ сари сидқ ба у, Бе назар аз бару дур аз дарӣ
Ленин дар Помир
Не хурусе ҷеғ зад шаб, бемаҳал, Не ситора бар замин афтида буд, Не ба боми хонае чуғзе нишаст, Не касе дар хоб море дида буд.
Духтарони Дарвоз
Мевазад боди тозаву форам, Барги гулҳо ба ҷунбишанд аз он. Мешавад паҳн дар фазо ҳар дам, Ин суруди қадими куҳистон:
Ҳушёр шав
Фарзанди пуршаъни Ватан. Боши дилу ҷони Ватан, Ҳастӣ нигаҳбони Ватан! Ҳушёр шав, ҳушёр шав!
Паймонаи дилҳо
Сафоул айши мавкуфун бикаъсин минка фабзилҳо, Кадиштоқат лаҳо нафсӣ ҳабибӣ ло тумотилҳо. Биёр он нуқли софу гавҳари рахшанда, эй соқӣ, Ки аз аксаш шавад гетинам
