Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Баҳри ҳифзи Ватану бахти наку мебояд
Ҷонсупорию зи ғамхорагӣ будан ҳамкор. Фатҳ аз мо, зафар аз моу ҳукумат аз мо, Душмани мост сазовори ҳазорон идбор.
Баски аз вай нашавад ғайри ҷиноят зоҳир
Сар ба сар мардуми олам бувад аз вай безор. Чун ба номуси касон дасти палиди худ зад, Оқибат медиҳад ӯ сар, ба сари ин кирдор. Сад ҷаҳон дур бувад аз раҳи инсон
Ин сияҳномаи бадбахт, ки бадтар бошад
Аз ҳама ваҳшии даррандаи дашту кӯҳсор. Ҷуз ба лаънат нанамоянд ба гетӣ ёдаш, То абад лаънату нафрин ба сараш бошад бор. Ҳаст ӯ душмани осудагии халқи ҷаҳон,
Ғӯли одамхор
Душмани бадманиши фитнагари бадкирдор, Ки ҳама фитнаи хобида аз ӯ шуд бедор. Ба ҷаҳон шӯр дарафканду пурошӯб намуд, Бод лаънат ба чунин фитнагари ноҳинҷор.
Қадам ниҳод дар ин арса душмани таммоъ
Ба решаи тамааш теғи обдор шавед! Ба ҷону дил камари ҳарб бар миён бандед, Ба қатли хасми сияҳбахт устувор шавед! Занед аждари Гитлерро ба тӯпу ба тир,
Ҳимматомода бувад аз пайи дафъи душман
Ҷавҳарӣ, пири муаммар ба ду солу ҳаштод. Чу Тешабой ба майдони корзор шавед! Бародарони советӣ, ҳама савор шавед! Чу Тешабой ба майдони корзор шавед!
Ҳама таъмир сафоҷӯшу баланд аст садод
Ин гулистон, ки бино гашт дар ин даври накӯ, Саъйи ободияш аз кист? Зи халқи озод. Дур бод офат аз ин арсаву ҳар мулки совет, Тири чун барқ ба чашми тамаи ҳосид
Дар васфи шаҳри Душанбе
Ҷавҳарӣ чун ки расидам ба ҳамин шаҳри бузург Оламе дидаму шуд хотири ман хурраму шод. Даҳр чун доира, ин шаҳр бувад маркази нур, Ё худ ин мардумаки чашми ҷаҳони
Макун
Қасди ин мамлакат, эй душмани мурдор, макун, Синаи худ ҳадафи тири ҷигархор макун! Эй гирифтори ҳамоқат зи фусуни авҳом, Риши гове матарошу ба худ афсор макун.
Душмани бадаҳд – он Гитлерро дар корзор
Наҳсу идбору фалокат ҳамдаму раҳбар шавад. Фитнае, к-аш кард барпо, бар сараш гардад бало, Офат ӯро гирд гирад, оҷизу музтар шавад. Яъси матлаб рӯзи умрашро кун
Бахту давлат бо ҷавонмардони мо ёвар шавад
Мулки моро ғолибият посбони дар шавад, Ёварони мо зи фирӯзӣ баландахтар шавад. Фатҳу нусрат тири аскарҳои моро болу пар, Теғи ҳар як қаҳрамони мо зафарпайкар ша
Хуш омадӣ
Марҳабо, эй ёри ҷони бовафо, Мақдамат ойинаи сидқу сафо. Эй ҳумоюнталъату соҳибшараф, Омаданҳоят баҳори ҷонфизо.
Табрик
Ба ҷашни Октябр мекунам табрик ёронро, Рафиқон аскарони Сурхи волоиқтидоронро. Саломе мефиристам ман ба эъзозею икроме Ҷавонони ҳумоюнталъату ғайратшиоронро.
Ба ҷавонон
Эй ҷавонони хирадманди советӣ, чанде Чун падар ман ба шумо мекунам ин гуна хитоб: Нуктаи пири куҳансол ниюшед ки ҳаст Аз хато поку барӣ аз ғаразу айни савоб.
(Дар васфи Тоҷикистон)
Дило, касби ҳавои Тоҷикистон метавон кардан, Тамошои сафои Тоҷикистон метавон кардан. Зи сайри лолазораш сад чаман гул метавон чидан, Диле хуш дар фазои Тоҷикис
Сайр дар анҷум
Дӯш дар анҷумани сабъаи сайёра шудам, Нури ҳар кавкаб аз он буд ба ранге тобон. Аз сафо то ба қадар талъати ҳар як ахтар Сифате дошт, ки аз ранги рухаш буд аён.
Ба майдони маориф аз саворон
Ки гардад ҳамтаку ҳамтози тоҷик?! Дар он коре, ки мебошад, умед аст: Ба анҷоме расад овози тоҷик. Зудояд аз дилат занги ҷаҳолат,
Дамонад рӯҳ дар тан, мағз дар сар
Каломи маърифатпардози тоҷик. Навои тоза дар офоқ афканд, Ба айёми ҳукумат, сози тоҷик. Зи дасти тарбият гар туъма ёбад,
(Ба муносибати ҷашни яксолагии
газетаи «Овози тоҷик») Дури назме, ки ин ҷо хома суфта, Гули таҳнияти дигар шукуфта. Ҳилол ангушт зад бар тоси чарх аз қуръаи фоле,
Табрики иди май
Хез, ки омад баҳор, дашти сияҳ шуд чаман, Гул ба рухи сабзазор шамъи зумуррадлаган. Гашт суман симпош дар қадами навбаҳор, Ғунчаи хандон кушуд ҳуққаи лаъли Яман
Бо сунбули тар яъне саводи рақами хеш
Хун карда дили нофаи тотор, бурун о. Саъйе куну аз ҳамсабақон гӯйи ҳунар бар, Дар олами фан бар ҳама сардор бурун о. Эй қадди ту гулдаста, ҷаҳон карда муаттар,
Қумрию тӯтию булбул – кӯдакони мактабӣ
Нағмапардози фунуни тоза аз ҳар фаслу боб. Шаҳру саҳро аз дабистони ҳунар ороста, Ҳар тараф гӯё чаман гул карда даври инқилоб. Вақти баргу бори фан овардан аст,
Навбаҳори хуррамиҳо, яъне айёми шубоб
Дафтари гул дар бағал дорад зи авроқи китоб. Сафҳа насрин асту хат райҳону сатраш сунбул аст, Ҷилвагар аз ҷадвалаш дар дида ҳар сӯ ҷӯи об.
Бишнав аз ҷон панди пири мустаманди хешро
Барфиган аз сар ҳиҷоби нописанди хешро, Дур кун аз моҳи рӯят чашмбанди хешро! То ки кам нозад ба шамшоду санавбар боғбон, Ҷилвагар кун дар чаман сарви баланди х
Суръати мошинаам
Боз аз шавқи кӣ дорад дил тапиш дар синаам, Тоза мегардад шарори оташи деринаам. Ҳайрате дорам, ки аз худ ҳам намеёбам асар, Ҷилваи ҳусни кӣ карда-ст ин қадар о