Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Приду забрать
Приду забрать тебя с собой, Тебя немного взволновав, Слегка нарушу твой покой И поведу, чуть приобняв.
Год прошел
Так незаметно год прошёл, Как мы с тобою повстречались. Тебя внезапно я обрёл И душ вибрации совпали.
Вокруг
Так много важного вокруг — И брат, и сват, и враг, и друг. И в важности года бегут, Пока не обернёмся вдруг
Перестал
А сколько было тебе лет, когда ты перестал мечтать? Когда ты радоваться устал и перестал во снах летать?
Без тебя
Выбора муки терзают меня, С тобою мне быть или быть без тебя. Лишь рядом с тобой обретаю покой, Но боюсь, что не будет жизни такой,
Тут и там
Я покидаю Ковалам — Обрёл друзей я тут и там. Беседы были по душам, И смех, и слёзы по ночам.
Бывает
Увы, но часто так бывает — Что мозг за чувства принимает, Когда гормон в крови играет, Глаза туманом накрывает,
Улыбалась
Ты улыбалась мне глазами, Искра мелькнула между нами — И вот уже над облаками Парю с тобою я мечтами.
Грядут перемены
Ты слышал, мой друг, грядут перемены? У них не бывает кнопки отмены. Не будет, как в школе, большой перемены — Тайм-аута время ушло за пределы.
Упрячет
Вы слышали фразу: «Мужчины не плачут»? Он боль затаит, свои чувства упрячет. Лицо сохранит и серьёзную мину, Покажет всем видом — не знает кручину.
Не спится
А без неё ему не спится. Как бы теперь совсем не спиться, В попытках намертво забыться, Что угораздило влюбиться
Приходят и уходят
Люди приходят и уходят — Так времени устроен ход. Один маяк и в зной, и в холод Не предаёт, не подведёт.
Бревно в упор
В глазу других соринку замечаем, Но никогда своё бревно в упор. С высот надменных эго поучаем, Короной меря мир и вынося укор.
Темнеет ночью океан
Темнеет ночью океан, И волн один лишь перекат, Когда бежит к моим ступням, Белеет пеной и назад
К тебе примчу
Я голубем к тебе примчу, Ты обернись моей голубкой. Тебя любимой назову, Ты одари меня улыбкой.
Мы в этой жизни получаем
Мы в этой жизни получаем Лишь то, что сами разрешаем. И если вдруг заболеваем, Мы что-то в жизни не прощаем.
Нужен человеку человек
Да, нужен человеку человек, Но люди людям не нужны. Хотим прожить свой скудный век, Как будто нам вокруг должны.
Отец
Отец — он богом дан был каждому из нас, И пусть не каждый знал его тепла и ласк. Для каждого он — лучший из отцов, Пусть даже был к той роли не готов.
Проходит год
Ещё один проходит год. Так пусть же новый принесёт: Спокойный, сладкий, крепкий сон И ранний утренний подъём,
Божественно красива
Ты так божественно красива, Так грациозна и игрива. С тобой лишь рядом я — мужчина, И в этом вся моя причина.
Часто так бывает
Увы, но часто так бывает — Что страх любовь сопровождает. Влюбившись, многие считают: Они партнёром обладают.
В разных странах
Мы в разных странах, городах, Разъехались на поездах, На самолётах разбрелись, По всей планете разошлись.
Дар речи потерял
А помнишь, как со мною повстречалась: На берегу ты йогой занималась, А я гулял — ты на глаза попалась. Я подошёл, WhatsApp’ом обменялись.
Декабрь
Декабрь у каждого свой: Снежный, дождливый, сухой, С холодом или жарой, Наполненный или пустой,
В те времена
В те времена, когда всем было страшно, И неизвестность завтрашнего дня Не обещала жизни распрекрасной, В моей отчизне шла гражданская война.

