Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод, Роҳи фардо роҳи сулҳу дод аст.
СУРУДИ СУЛҲ
Менависам ман суруди сулҳро бо хуни дил, Бо тапиданҳои беороми рӯзафзуни дил, То яроқи тез гардида ба дасти дӯстон, Ҷангҷӯёнро кунад шармандаи рӯи ҷаҳон,
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Друзья мои
Друзья мои, прошу, не замыкайтесь, На граблях старых вновь не спотыкайтесь, Вы разумом с душой соприкасайтесь, В любви каждым мгновеньем
На небеса
Уходят близкие от нас на небеса, В утраты горе все проплакали глаза. Их не дозваться нам, срывая голоса — Увы, потери неизбежна полоса.
Придет
И знаешь… все придёт, когда придёт. Не раньше и не позже — ровно в срок. И то, что сердце в тишине зовёт, Найдёт тебя, сквозь времени поток.
Снова вечер
И наступает снова вечер, и вновь приходит тишина. Все мысли будто застывают, лишь муза бодрствует одна.
Рай на земле
Рай на земле — в ногах у матерей, В руках, во взгляде, в голосе, в улыбке. Теплом, любовью, нежностью своей Даруют детям смелость на ошибки.
Чай с ромашкой
Хочу с тобой пить чай с ромашкой На кухне, греясь теплой чашкой. Хочу твой слушать сладкий глас И смеха звонкий резонанс.
Индийский океан
Шумит индийский океан, Играют волны разнобойно. Я за ноутбуком на песке Сижу, вокруг спокойно.
Сила твоя
Сила твоя, дитя, родилась, Вместе с тобою, в тот самый час. Ветром танцует, в волосах играет, Солнцу смеётся, к небу взлетает.
Лучики любви
Я отправляю тебе лучики любви, Пройдут болезни, ты немного подожди. Я отправляю тебе лучики надежды, Пусть снимут с плеч твоих усталости
Наполняет
Зовет людей Байкала лёд, Своей красой к себе влечёт, Природной силой наполняет, И дух, и тело исцеляет.
За руку возьму
Я за руку тебя возьму, Возьму с собой встречать рассветы. Тебя за плечи обниму, Всем остальным пошлём приветы.
С тобой
Хочу с тобой под свет луны, Хочу с тобой под одеяло, Чтоб были мы с тобой одни, Чтоб ночь нас мягко раздевала.
Напишу
Тебе стихи я напишу, Их на мелодию сложу. И песню нежную свою Тебе с любовью подарю.
Закрывая глаза
Закрывая глаза, представляю тебя, твои волосы, губы и тела изгибы, твою шею, язык и запах родимый.
В нирване
В нирване на берегу у океана, Я в майке с надписью «нирвана». В той майке, что ты мне подарила, В той майке, что ты сама носила.
Буду помнить
Я буду помнить поцелуй, Что ты мне ночью подарила. Я буду помнить поцелуй, В ночь на Святого Валентина.
Привет
Привет, как ты там? Было всё пополам. Наш разрушили храм. Каждый по себе сам.
Магнит
Притянуло к тебе, как магнитом, Подняло высоко в небеса. Не забыть никогда мне об этом, Как с любовью ты смотришь в глаза.
Мои мысли
Из Кералы и до Байкала Летят мои мысли к тебе: Во что сегодня ты одета? Вспоминаешь ли ты обо мне?
Здорово жить
Как здорово бывает жить, И наслаждаться белым светом, Улыбки радости дарить Прохожим утренним рассветом.
Дождь
Дождь, что слёзы с небес, Землю всю омывает. Чувство грусти в сердцах Нам прожить помогает.
Тоскливо
Что-то тоскливо сегодня очень, Хочется быть… быть с тобою рядом. Будто в душе наступила осень, Без тебя словно воздуха мало.
Хочется
Мне хочется тебя обнять, Прижать к груди своей рукою. Мне хочется тобой дышать И любоваться лишь тобою.
Словно шелк
Твой мягкий голос, словно шелк, Звучит, как песня в тишине. И взгляд, что нежностью глубок, Касает струны на душе.
Подальше от тебя
Беги, и я бегу подальше от тебя. Кричи, и я кричу, обиды не тая, Что не смогли друг с другом рядом просто быть,


