Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод, Роҳи фардо роҳи сулҳу дод аст.
СУРУДИ СУЛҲ
Менависам ман суруди сулҳро бо хуни дил, Бо тапиданҳои беороми рӯзафзуни дил, То яроқи тез гардида ба дасти дӯстон, Ҷангҷӯёнро кунад шармандаи рӯи ҷаҳон,
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Сулҳ
Сулҳ баҳорест, баҳор оварад, Равнақу шодию барор оварад. Сулҳ бувад шаршараи ҷӯйи об, Сулҳ диҳад ҳусни пур аз обутоб.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Издалека
Померкли краски, облака Собрались в тучи над главою. Смотрю теперь издалека, Как же прекрасна ты собою.
Громкое имя
Свое громкое имя — мужчина Мы с гордостью носим всегда. Но в чем же тогда, извините, причина Нашей низости к ним иногда —
Не из тех
Я не силён, как Гладиатор, Я не умён, как Гиппократ. Не космонавт я, не сенатор, Я не из тех крутых ребят.
Любить бескорыстно
Мы любим, чтобы нас любили — Ласкаем, чтоб ласкали нас, Мы дарим, чтобы нам дарили, Приходим, чтоб не ушли от нас.
Мелодия любви
Стучат куранты под рубашкою в груди, Плывет мелодия любви по телу. Я говорю себе «Братишка, не гляди На эту юную, как новый месяц, деву.
Молода
Ты молода, мила, стройна, Общительна, раскована, шутлива. Ты словно лилия, в тебе живет весна. Всё для меня в тебе приятно и красиво.
Желал
Она не та, о которой мечтал, И не та, о которой грезил ночами. Не её я, как будто, желал, И хотел прикасаться устами.
Не чувствую
Я не чувствую касания рук, Ласки губ и волненье дыхания. Без тебя стало ясно мне вдруг, Как же долог момент ожидания…
Моя мечта
Моя мечта — сидеть на диване, В обнимку с тобой, Любоваться глазами Твоими, улыбкою губ,
Борьба миров
Борьба миров, борьба народов Борьба религий и устоев. Всё это просто ерунда, Когда борьба внутри себя.
Нежно о любви
Кто заставляет дышать за разом раз? Кто заставляет не затухать мой глаз? Кто не дает остановить сердцебиение? Кто дарит на поэмы вдохновенье?
Черные очи
Её черные очи были закрыты, Когда целовал её персик — ланиты. Я к ней прикасался, я её обнимал, Я трепетно губы её целовал.
Нужны
Ты так близка ко мне по духу, размышленьям — Я радуюсь тому же, что и ты. Я вижу по глазам, стихотвореньям,
Девушка простой
Мне никогда так не хотелось жить, Не для себя, но ради девушки простой. Я не могу её слезу в глазах забыть, Когда сидела рядышком со мной.
Любовь
Любовь наполняет моё существо, всё моё тело, Влетает, врывается с утренним воздухом в лёгкие,
Под луной
Я под луной писал стихи. Сжималось сердце от тоски, Внутри горело — жгло в груди. …Я без тебя один в ночи.
Пролетаю облака
Такое вряд ли повторится, Я улетал, я был, как птица. Я оторвался от земли И вот уже мой дом вдали,
Не смею мечтать
Ты не мечта, о тебе я не смею мечтать. Ты не желанье, я такого не смею желать. Ты не любовь, я не смею тебя полюбить, Ты просто есть и без тебя мне не хочется
Алый закат
Я желаю быть рядом с тобой на века, Чтоб в ладони ладонь, чтоб сжималась рука, Чтоб на крыше мы алый закат провожали,
Вечный вопрос
«Что такое Любовь?» — этот вечный вопрос Вызывает ухмылку и доводит до слез. Можно сказать, что любовь это счастье
Скорбь
Ушла старушка на покой, Не дышит больше грудь. Ладонью ей глаза прикрой, Проститься не забудь.
Полюбил
Смотрю на карточку, где мы вдвоем стоим И понимаю, что впервые полюбил, Не потому, что просто хочется влюбиться, Не для того, чтоб на мгновение забыться.
Озера надежды
Твои глаза — два озера надежды, Любовью добротой они полны. Они не носят множества одежды,, Они не лгут — так искренне чисты.
Тобой
Тобой, одной тобою я болею, К тебе безумной страстью пламенею. Но я об этом вовсе не жалею, Я от недуга этого пьянею…
Спасенье и любовь
Моё нечаянное знакомство, Моё спасенье и Любовь. Ты воскресила мои чувства, Ты оживила мою кровь.


