Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Куҷо рафтӣ
Ба ҳар ҷое сафар кардам,туро ҷӯстам,туро ҷӯстам, Ба ҳар сӯе назар кардам,туро ҷӯстам туро ҷӯстам. Бигӯ ҷоно куҷо рафтӣ?маро танҳо бигзоштӣ, Дарин олам чи сон бо
Твой дом
Спустя столько лет я пришла в твой дом, И сразу тебя я услышала будто Твой голос родной, твой любимый поклон, Твоё: Ты пришла? — и родное ну что ты?
Я шел к тебе
Я шёл к тебе через года Борьбы с собой и целым миром. Я шёл к тебе, чтоб навсегда Покой в душе стал ориентиром.
Я рядом
Я рядом, Пусть за окном льёт дождём и бьёт градом. Я рядом, Даже когда сквозь туман не найти тебя
Бегут года
Бегут года, бегут года, Их проживают города. И изменений череда Их не обходит никогда.
Сила
Сорок три километра ты сегодня бежала, DAV.TJ — вся команда тебя поддержала. Ты устала, но путь всё равно продолжала, Пока на часах «сорок три» не дожала.
Весна идет
Весна идёт, с ней новый день — Навруз зимы прогонит тень. Уйдут тоска, печаль и лень. Зазеленеет старый пень.
Долго ждал
Я так тебя долго ждал, В лицах чужих искал, В ночи твоё имя звал, Ответа не получал.
Промежуток
Осталось чуть более суток, Короткий такой промежуток. Я встречу тебя на рассвете, Возьму тебя нежно за плечи.
Вновь
К тебе зовёт меня любовь, Срываюсь с места резко вновь. Беру ноутбук, билет — и вот Внизу уже аэропорт.
Скучаю
Скучаю, Когда тебя давно не обнимаю. Хватаю Твой силуэт, как воздух, вспоминая.
Хлебные крошки
Не вымаливайте хлебные крошки, Там, где вам не дают каравай. Пусть порой на душе скребут кошки, Не выпрашивайте милости край.
Всем тепло
Сегодня вечером нам было всем тепло, И пусть на встречу только пятеро пришло. То время тихо и неспешно так текло, Тепло любви от сердца к сердцу перешло.
Падаю
Падаю, падаю в самую глубину, Словно в бездну лечу и иду ко дну. Надо ли, надо ли мне подходить к окну, Если сердце разбито и больше не ждёт
Зовут горы
Опять слышу я, как зовут меня горы, Пробившись ко мне сквозь закрытые шторы. Опять собираю рюкзак, провианты
Приглашу
О своих чувствах напишу, Прочтёшь письмо неторопливо. Тебя на встречу приглашу — Ответишь: «Занята», шутливо.
Я бегу
Я бегу, я устал, но мне нужно вперёд, Пусть не слушают ноги и ручьем льется пот. Пересохло во рту, клонит в сон, нету мочи,
Аромат
Мне остались лишь мятые простыни, Что насквозь ароматом пропитаны. Пусть в себе сохраняют тебя они, Я же вспомню своими молитвами.
Люблю тебя
Люблю тебя во всех состояниях, Когда звонко смеёшься и тихо грустишь, Когда между нами растут расстояния, Я улетаю, ты куда-то летишь.
Два гласа
Всю жизнь нас ведут два гласа негромких: Один — это страх. Он знаком и привычен. Он шепчет: «Держись за надёжное прошлое, Не рискуй,
Опасно
С тобою рядом быть опасно — До неприличия прекрасна Твоя улыбка, и контрастно
Не могу простить
Я не могу себя простить за то, что в прошлом упустил, Впустую тратил те года — не там, не так, не с теми жил.
Сестра
Сестра, с тобой одной мы крови, посмотри. Сестра, ладонью за руку меня возьми. Когда нет сил и некуда тебе пойти, Ты можешь просто в мою комнату войти.
Не расставайтесь
С любимыми не расставайтесь И от любви не отрекайтесь. В угоду гордости, обид Не стоит строить гордый вид.
Могу дышать
Я без тебя могу дышать, Но мне вкусней дышать тобою. Я без тебя могу писать, Но с вдохновением — лишь с тобою.

