Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Паймонаи дилҳо
Сафоул айши мавкуфун бикаъсин минка фабзилҳо, Кадиштоқат лаҳо нафсӣ ҳабибӣ ло тумотилҳо. Биёр он нуқли софу гавҳари рахшанда, эй соқӣ, Ки аз аксаш шавад гетинам
Ту шаҳи ҳусну ман гадо
Эй қади ҷилвапарварат, нахли хадиҳаи вафо, Ҷӯши сафои оразат ранги баҳори муддао. Субҳ ниқобат, эй парӣ, то ки фикандӣ дар чаман, Чид саросар аз арақ шиша ба рӯ
Хуш он ошиқ, ки дорад дар баҳори шавқҷӯшиҳо
Ба ёди лаълаш аз хуни дили худ боданӯшиҳо. Ҳузури ҷилваи ӯ эҳтишоме дар дилам дорад, Ки менолад нафас дуздида аз ҳайратсурӯшиҳо. Зи сози лаб кушудан ғунча бинад
Ҷавҳарӣ, саргаштаи таҳқиқи инсониятам
Гарчи зоҳир ҳамли онро бар худ осон доштам. Ба ёди лаълаш
Фитратэҷодам, ки ҳангоми сибо ҳам дар сухан
Гӯи сабқат бурдане аз нуктасанҷон доштам. Гар ман аз қодиркаломӣ дам задам бо муддаӣ, Аз баёни муъҷизе татбиқи бурҳон доштам.
Дар шаҳодатгоҳи ноз
Шаб, ки ёди турраи мушкини ҷонон доштам, Хотире ошуфтатар аз сунбулистон доштам. Аз хаёлаш баски меоростам базми тараб, Аз дили доғофарин тарҳи чароғон доштам.
Домани афсун мазан
Ҳарфҳои имтиҳонӣ бо мани мафтун мазан, Оташи дилро зи шӯхӣ домани афсун мазан. То ҷунунфаввора аз чашмам нагардад хуни дил, Наштари ғам бар раги ҷони мани маҳзу
Ҳайрати дидори ту дорам
Ойинааму ҳайрати дидори ту дорам, Доғи диламу сӯзу ғами ишқи ту корам. Ҳар ҷо ки кушояд мижа оғӯши тамошо, Найранги таҷаллӣ кунад ойина дучорам.
Дил бурд раънои дигар
Боз ин дили мафтуни ман дорад таманнои дигар, Гул карда аз Маҷнуни ман савдои Лайлои дигар. Дод аз дили ғампарварам, к-ошуфта дорад яксарам, Яъне ки орад дар ба
Наргиси маст
Меҳрпайкар дилбаре дорам, аҷаб олиҷаноб, Наргисаш айни итоб, абрӯш мадди офтоб. Сад баҳор ойинаи ҳайратпарасти ҳусни ӯст, Сад чаман гул пеши рӯяш аз хиҷолат ғар
Ғамзаи абрӯ
Ваҳ, ки дил бурд зи як ғамзаи абрӯи ҳилол Моҳи ойинамисолу бути хуршедҷамол. Лоларухсораву гулоразу товусхиром, Навбаҳори чамани олами найрангу камол.
Нашавад махзани асрори маориф ҳаргиз
Дили он кас, ки назар ҷониби дунё дорад. Субҳи маънӣ зи саводи рақамаш кард тулӯъ Гӯй ҷайби найи килкам яди байзо дорад. Ҷавҳарӣ, аз гуҳариншоии мавҷат пайдост,
Барнахезам аз кӯят
Аз ҷунуни савдоят маҳшаре ба сар дорам, З-оташи таманноят сӯз дар ҷигар дорам. Эй парӣ, куҷоӣ ту, рух наменамоӣ ту, Ҳон, биё ба сарвақтам, к-аз ҷаҳон сафар дора
Шуълаи дил
Сабо чи туҳфа расонд аз чаман димоғи маро, Ки тоза кард ҳавояш баҳори доғи маро. Зи шуълаи дили ман гул намекунад пастӣ, Ки шуд фатила зи мағзи ҷунун чароғи мар
Аз ҳуҷуми дарди ишқ
Намуд азбас ҳуҷуми дарди ишқи ӯ забунҳолам, Чу нақши бурё афтодаам, чун соя помолам. Дар ин хирмансаро аз созу барги ман чӣ мепурсӣ? Адамсармояаам, мавҷи сароба
Аз ҳалқаи гесӯ
Ранге шикан аз чеҳра ба савдояшу зар гир, Ашке бифишон дар ғамаш аз чашму гуҳар гир! Оҳе, ки кашӣ, турраи шоми тараб ангор, Гарде ки кунад гул зи нафас, файзи с
Гесӯи мушкинат
Биё, эй ҷону дилҳо волаи гулбарги рангинат, Чаман то анҷуман ҳайратпарасти ҳусни ойинат. Баёзи субҳи иди ошиқон тарфи баногӯшат, Саводи шоми қадри бедилон гесӯи
Ба ёди лаъли ширинат
Биҳишт андешае аз гулшани андози ойинат, Баҳор ойинае аз ҷилваҳои ҳусни рангинат. Латофат унсури кайфияти гулзори симоят, Назокат обу тобе дар мизоҷи барги наср
Тоби сари зулф
Эй зи тоби сари зулфи ту шикасти дили мо, Ҳайрат аз ёди ту ойинапарасти дили мо. Восили чун ту нагаштем, зи худ нагзаштем, Нест шуд дар ту, ту гаштӣ ҳама ҳасти
Мӯкамари мо
Эй бехабар аз нолаю оҳи саҳари мо, Як бор хабар гир зи сӯзи ҷигари мо. Дар ишқи ту қисмат нигар аз матбахи айём, Лахти ҷигари сӯхта шуд моҳазари мо.
Шаҳди лаб бинед
Назокати қади ҷонону шаҳди лаб бинед, Назар ба нахла намоеду он рутаб бинед. Миёни халқаи ӯ бингаред орази ӯ, Тамаъ кунед, ки хуршед ними шаб бинед.
Даҳони шаккарафшон
Ба рамзи савти зеру бам агар пардохтӣ ҳушат, Ҷавоҳирхонаи асрор як сар мешудӣ гӯшат. Саре дорӣ дар ин маҳфил, зи мағзи маърифат пур кун Вагарна чист ҳамли ин ка
Ба ёди лаби лаъли ширини ту
Ғаниам биҳамдуллаҳ аз шаҳду қанд. Иваз бар висолат агар ҷон бувад, Фидоят намоям ба ҷон чанд-чанд.
Зи сарви қадат
Зи сарви қадат шуд фиғонам баланд, Зи зулфи муқайяд дилам дар каманд.
Танк месозем
Танк месозанд устодони санъаткори мо, То намонад як тан аз хасмони бадкирдори мо. Танки мо, гитлерчиёнро танг хоҳад сохтан, Сад ҳазораш дархури ҳар зарби он ҷон