Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Деҳи Ғазза
Биояд нуқраоб аз чашми куҳи Обшоронаш, Дарахти меҳр мерӯяд зи дасти боғкоронаш. Гиëҳи мурдаро сарсабзиҳои ҷовидон бахшад,
Меҳри модар
Парастиш мекунам ӯро барои меҳри сӯзонаш, Вуҷудам равшаноӣ ёфт аз хуршеди чашмонаш. Дареғо, кӯдаки рафту ба сар фасли дигар омад,
Шароби Орзу
Аз шароби орзу лабрез ҷоми зиндагӣ, Талху ширинро кашад бар хеш коми зиндагӣ. Тифл дар оғӯши ин гаҳвораи хокем мо,
Гул
Гул бар сарам неҳу рангам бин, Шамшер ба дастам деҳу ҷангам бин. Ҳамчу танбур ишками холӣ дорам,
Наврӯз муборак бод
НАВРӮЗ МУБОРАК БОД Солшуморимон дигар, Шуд шабу рӯз баробар.
Наврӯзи давраи бачагӣ
НАВРӮЗИ ДАВРАИ БАЧАГӢ Дар давраи бачагӣ, Идона ба мо буд қанд.
Илҳоми гумгашта
Аё илҳоми ман, рафтӣ куҷое, Кунун мондам дар ин меҳнатсарое. Саросар аз фироқат гашта маҳзун,
Прости
Я оставила свою любовь позади, Прогнала её из сердца — прочь, вон. Душа рвётся на части внутри,
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард,
Ҳар сари шаб бо қади хамгашта мегӯяд ҳилол
Ҳар сари шаб бо қади хамгашта мегӯяд ҳилол: "Гардиши айём моро дар ҷавонӣ пир кард".
Тани танҳо
Дареғо аз шаби танҳо, маҳи танҳо, мани танҳо, Мани бо ғуссаҳои дил тани танҳо!
Нардбон боло барад ҳам мард, ҳам номардро
Нардбон боло барад ҳам мард, ҳам номардро, Зина гардад мардуми пурдард, ҳам бедардро Нардбон боло барад... аммо на ҳар кас дар ҷаҳон,
Нима
Нима номус, нима виҷдон Нима ҷавҳар, нима имон, Нима озод, нима маҳбус,
Гоҳо зи сари ғурури савдогари хеш
Гоҳо зи сари ғурури савдогари хеш Аз ёд барем раҳбару ёвари хеш. Чун кӯдаки нотавон барорад дандон,
Ҳар машъала чун сар кашад аз пояи хеш
Ҳар машъала чун сар кашад аз пояи хеш, Обод кунад сояи ҳамсояи хеш. Зинҳор, магир домани мурдадилон,
Солам бигузашту гарчи ман солорам
Солам бигузашту гарчи ман солорам, Армон наравад зи синаи афгорам. Ку тифлӣ, к-аз ғаме бигирям осон?
Аз мӯи сафеди модарам ёд кунам
Аз мӯи сафеди модарам ёд кунам, Чун мурғ ба вақти субҳ фаред кунам. Бечора будам пеши дили вайронаш,
Соати хурӯс вайрон
Хурӯс мезанад фарёд: «Ку-қу-қу! Субҳе, ки интизорам,
Ба чӣ монад ситора?
Ба чӣ монад ситора? Ба гулхану шарора, Ба қандили фурӯзон
Номи ман Меҳрубон аст
Номи Хумор — Хумор аст, Хумори гулхумор аст, Чунки аз боғчаи мо
Шаш духтар
Дар синфи мо Шаш духтар, Шаш духтари гулбасар,
Талхак
Аз мағзи донак Кисаи ман пур. Шишта сари санг,
Ширин
Асал талх аст ё ширин? Асал — ҳамеша ширин! Тути марворид — ширин,
Ҷавониро фидо кардам
Ҷавониро фидо кардам, диёрам то ҷавон бошад, Гузаштам борҳо аз ҷон, ки ҷонаш дар амон бошад. Чу аз ҳар ҷонибе сӯйи Ватан боди хазон омад,
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам, Ҳамеша хидмати ашъор кардам. Нахуфтам эй басо, аз ҳарфи рӯшан