Абдулаева Рухшона

Аз муаллиф: "Дар мавзуъи модар бештар эҷод мекунам — дар бораи меҳри беканор, сабри зан, ва муҳаббате, ки зиндагиро равшан мекунад. Инчунин адабиёти кӯдаконаро дӯст медорам ва афсонаҳо менависам. Афсонаҳое, ки бо забони сода, вале бо маънии амиқ навишта мешаванд. Мехоҳам ҳар кӯдак дар ҳикояҳоям гармӣ, оромӣ ва умедро эҳсос кунад. Эҷод барои ман танҳо калима нест — ин садои дил, таҷрибаи зиндагӣ ва рӯҳи модарист. Бо ҳар сатре, ки менависам, мехоҳам меҳр бештар шавад ва дилҳо ба ҳам наздиктар гарданд."