Абдулаева Рухшона
1999Аз муаллиф: "Дар мавзуъи модар бештар эҷод мекунам — дар бораи меҳри беканор, сабри зан, ва муҳаббате, ки зиндагиро равшан мекунад. Инчунин адабиёти кӯдаконаро дӯст медорам ва афсонаҳо менависам. Афсонаҳое, ки бо забони сода, вале бо маънии амиқ навишта мешаванд. Мехоҳам ҳар кӯдак дар ҳикояҳоям гармӣ, оромӣ ва умедро эҳсос кунад. Эҷод барои ман танҳо калима нест — ин садои дил, таҷрибаи зиндагӣ ва рӯҳи модарист. Бо ҳар сатре, ки менависам, мехоҳам меҳр бештар шавад ва дилҳо ба ҳам наздиктар гарданд."
Осор
Модарнома
Парешонҳоламу беморам, модар, Зи ҳоли бе ту ман хорам, модар...
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам, Чеҳра хандон будӣ ту, ҷон...
Фиғон то субҳ
Шаби сиёҳи торике, ки чашмони моро аз гиря нобино, қалбҳоямо...
Дарди бе ту...
Бароят китоб эҷод кардан мехоҳам, вале китоб хурдӣ мекунад, ...
Ёди модар
Ҳазорон мисраи шеърҳо нависам, Ба хуни қалби худ ғамҳо навис...
Рафтам аз ту
Рафтам аз ту, эй фурӯғи шоми ман, Баъд аз ин ҳам нашнави ту ...
Баъди маргам
Парешонхотири дунё гаштанҳо, чӣ суд?! Дар ба дар дур аз хона...