Баски аз вай нашавад ғайри ҷиноят зоҳир
Сар ба сар мардуми олам бувад аз вай безор.
Чун ба номуси касон дасти палиди худ зад,
Оқибат медиҳад ӯ сар, ба сари ин кирдор.
Сад ҷаҳон дур бувад аз раҳи инсоният,
Гарчи худро кунад аз зумраи инсон пиндор.
Бар сари лашкараш оред ҳуҷум аз ғайрат,
Пас бароред зи ҷонҳои тамоми-ш димор.
З-ин чаман хайли сагонро зада берун созед,
Ки ба гулшанкада сагро набувад ҳаргиз бор.