Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ё раб, зи қаноатам тавонгар гардон,
Ё раб, зи қаноатам тавонгар гардон, В-аз нури яқин дилам мунаввар гардон. Рӯзии мани сӯхтаи саргардон Бе миннати махлуқ муяссар гардон.
Он дӯст, ки ҳаст ишқи ӯ душмани ҷон,
Он дӯст, ки ҳаст ишқи ӯ душмани ҷон, Бар бод ҳаме диҳад ғамаш хирмани ҷон. Ман дар талабаш дарбадару кӯйбакӯй, Ӯ дар дилу карда даст дар гардани ҷон.
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон,
Рафтам ба табибу гуфтам аз дарди ниҳон, Гуфто: Аз ғайри дӯст барбанд забон. Гуфтам, ки: Ғизо? Гуфт: Ҳамин хуни ҷигар. Гуфтам: Парҳез? Гуфт: Аз ҳар ду ҷаҳон.
Чандин чӣ занӣ назора гирди майдон,
Чандин чӣ занӣ назора гирди майдон, Ин ҷо дами аждаҳосту захми пилон. То ҳар кӣ дарояд, биниҳад ӯ дилу ҷон, Фориғ чӣ кунад гирди сарои султон?
Ҷон асту забон аст, забон душмани ҷон,
Ҷон асту забон аст, забон душмани ҷон, Гар ҷон-т ба кор аст, нигаҳ дор забон. Ширин сухане бигуфт шоҳи санамон: «Сар барги дарахт аст, забон боди хазон».
Баҳрест вуҷуди ҷовидон мавҷзанон,
Баҳрест вуҷуди ҷовидон мавҷзанон, З-он баҳр надида ғайри мавҷ аҳли ҷаҳон. Аз ботини баҳр мавҷ бин, гашта аён, Бар зоҳири баҳру баҳр дар мавҷ ниҳон.
Фарёд зи дасти фалаки бесару бун,
Фарёд зи дасти фалаки бесару бун, К-андар бари ман на нав биҳишту на куҳун. Бо ин ҳама низ шукр мебояд кард, Гар з-ин батарам кунад, кӣ гӯяд, ки макун?
Афтода манам ба гӯшаи байти ҳазан,
Афтода манам ба гӯшаи байти ҳазан, Ғамҳои ҷаҳон мӯниси ғамхонаи ман. Ё раб, ту ба фазли хеш дандонамро Бахшой ба рӯҳи ҳазрати Вайси Қаран.
Як ҷав ғами айём надорем, хушем,
Як ҷав ғами айём надорем, хушем, Гар чошт бувад, шом надорем, хушем. Чун пухта ба мо мерасад аз матбахи ғайб, Аз кас тамаъи хом надорем, хушем.
Мо ҷуз ба ғами ишқи ту сар нафрозем,
Мо ҷуз ба ғами ишқи ту сар нафрозем, То сар дорем, дар ғамат дарбозем. Гар ту сари мо бесару сомон дорӣ, Моему саре дар қадамат андозем.
Шамъам, ки ҳама ниҳон фурӯ мегирям,
Шамъам, ки ҳама ниҳон фурӯ мегирям, Механдаму ҳар замон фурӯ мегирям. Чун ҳеч кас аз гиряи ман огаҳ нест, Хуш-хуш ба миёни ҷон фурӯ мегирям.
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем,
Ҳарчанд ки дил ба васл шодон кардем, Дидем, ки хотират парешон кардем. Хуш бош, ки мо хӯй ба ҳиҷрон кардем, Бар худ душвору бар ту осон кардем.
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем,
Мо дар раҳи савдои ту манзил кардем, Сӯзест дар оташе, ки дар дил кардем. Дар шаҳр маро ба номи ту мехонанд, Некӯ номе зи ишқ ҳосил кардем.
Ҳарчанд зи кори худ хабардор наем,
Ҳарчанд зи кори худ хабардор наем, Беҳуда тамошогари гулзор наем. Бар ҳошияи китоб чун нуқтаи шак Бекор наем, агарчи дар кор наем.
Чун доира мо зи пӯстпӯшони туем,
Чун доира мо зи пӯстпӯшони туем, Дар доираи ҳалқабагӯшони туем. Гар бинвозӣ, ба ҷон хурӯшони туем, В-ар нанвозӣ, ҳам аз хамӯшони туем.
Дорам зи Худо хоҳиши ҷанноти наъим,
Дорам зи Худо хоҳиши ҷанноти наъим, Зоҳид ба савобу ман ба уммеди азим. Ман дасти тиҳӣ меравам, ӯ тӯҳфа ба даст, То з-ин ду кадом хуш кунад табъи карим.
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам,
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам, Дил барнаканам зи дӯст, то ҷон надиҳам. Аз дӯст, ки ёдгор дарде дорам, Он дард ба сад ҳазор дармон надиҳам.
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам,
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам, Не сарв, на гул, на ёсуман мехоҳам. Хоҳам зи Худои хеш кунҷе, ки дар он Ман бошаму он касе, ки ман мехоҳам.
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам,
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам, Бӯсидани остонаат мехоҳам. Бе миннати халқ тӯшаи ин раҳро Мехоҳаму аз хизонаат мехоҳам.
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам,
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам, Васли ту мани бесарупо мехоҳам. Фарёду фиғону нолаам донӣ чист? Яъне ки туро, туро, туро мехоҳам.
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам,
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам, Мӯҳтоҷи бародарону хешон нашавам. Бе миннати халқи худ маро рӯзӣ деҳ, То аз дари ту бар дари эшон нашавам.
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам,
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам, Ҷуз шоду умедвору хуррам наравам. Аз даргаҳи ҳамчу ту кариме ҳаргиз Навмед касе нарафту ман ҳам наравам.
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум,
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум, Бар дил рақами шавқи ту дорам марқум. Ин қисса маро кушт, ки ҳангоми видоъ Аз давлати дидори ту гаштам маҳрум.
Он бахт надорам, ки ба комат бинам,
Он бахт надорам, ки ба комат бинам, Ё даргузарӣ, ҳам ба саломат бинам. Васли ту ба ба ҳеч гуна дастам н-ояд, Номат бинависаму ба номат бинам.
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам,
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам, Номат барам, ар хезам, агар биншинам. Бо ёди ту хӯ кардаам, эй дӯст, чунон, Дар ҳар чӣ назар кунам, туро мебинам.