Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту,
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту, Ғамгин нашавӣ, ки меҳрубон аст ба ту. Дилдор мисоли сурати оина аст, То ту нигаронӣ, нигарон аст ба ту.
Бар зарра нишинам, бичамад, тахтам бин,
Бар зарра нишинам, бичамад, тахтам бин, Мӯре ба ду манзил бибарад, рахтам бин. Гар луқма масал зи қурси хуршед кунам, Торикии сина оварад, бахтам бин.
Эй дар ҳама шаън зоти ту пок аз шайн,
Эй дар ҳама шаън зоти ту пок аз шайн, Не дар ҳақи ту кайфа тавон гуфт, на айн. Аз рӯи тааққул ҳама ғайранду сифот, Зотат бувад аз рӯи таҳаққуқ ҳама ъайн.
Гар сақфи сипеҳр гардад оинаи чин,
Гар сақфи сипеҳр гардад оинаи чин, В-ар тахтаи фӯлод шавад рӯи замин. Аз рӯзии ту кам нашавад, дон ба яқин, Медон, ки чунин асту чунин асту чунин.
То гирди рухи ту сунбул омад берун,
То гирди рухи ту сунбул омад берун, Сад нола зи ман чу булбул омад берун. Пайваста зи гул сабза бурун меояд, Ин турфа, ки аз сабза гул омад берун.
Фарёд зи дасти фалаки оинагун,
Фарёд зи дасти фалаки оинагун, К-аз ҷавру ҷафои ӯ ҷигар дорам хун. Рӯзе ба ҳазор ғам ба шаб меорам, То худ фалак аз парда чӣ орад берун.
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун,
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун, Гирён чашмею ашк Ҷайҳун-Ҷайҳун. Коҳида танею шӯъла хирман-хирман, Ҳар шӯъла зи кӯҳи Қоф афзун-афзун.
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун В-аз гардиши ин сипеҳри хаспарвари дун Аз дида рухе, ҳамчу пиёла ҳама ашк, В-аз сина диле, ҳамчу суроҳӣ ҳама хун.
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман,
Зад шӯъла ба дил оташи пинҳонии ман, З-андоза гузашт меҳнати ҷонии ман. Маъзурам, агар сухан парешон афтод, Маълум шавад магар парешонии ман.
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман,
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман, Сӯфӣ гӯяд, ки далқи пашминаи ман. Ошиқ гӯяд, ки дарди деринаи ман, Ман донаму ман, ки чист дар синаи ман.
Эй гашта саросема ба дарёи ту ман,
Эй гашта саросема ба дарёи ту ман, В-эй аз туву худ гумшуда дар рои ту ман. Ман дар ту куҷо расам, ки дар зоту сифат, Пинҳонии ман туию пайдои ту ман.
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман,
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман, Сабре на, ки аз ишқ бипарҳезам ман. Дасте на, ки бо қазо даровезам ман, Пое на, ки аз дасти ту бигрезам ман.
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман,
Шуд дида ба ишқ раҳнамуни дили ман, То кард пур аз ғусса даруни дили ман. Зинҳор, агар дилам намонад рӯзе, Аз дида талаб кунед хуни дили ман.
Эй ишқ, ту мояи ҷунуни дили ман,
Эй ишқ, ту мояи ҷунуни дили ман, Ҳусни рухи ту рехта хуни дили ман. Ман донаму дил, ки дар висолат чунам, Касро чӣ хабар зи андаруни ман?
Эй зулфи мусалсалат балои дили ман,
Эй зулфи мусалсалат балои дили ман, В-эй лаъли лабат гираҳкушои дили ман. Ман дил надиҳам ба кас барои дили ту, Ту дил ба касе мадеҳ барои дили ман.
Ошиқ ману девона ману шайдо ман,
Ошиқ ману девона ману шайдо ман, Шӯҳра ману афсона ману расво ман. Кофир ману бутпараст ман, тарсо ман, Инҳо ману сад бор батар з-инҳо ман.
Розе ки ба шаб лаби ту гӯяд бо ман,
Розе ки ба шаб лаби ту гӯяд бо ман, Гуфтор забон нагардадаш пероман. З-он сар ба гиребони сухан сар н-орад. Пироҳани ҳарф танг дорад доман.
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун,
Эй нола, гарат дамест, изҳоре кун, В-он ғофили мастро хабардорӣ кун. Эй дасти муҳаббати вилоят, бадар ой, В-эй ботини шаръи дӯстӣ, коре кун.
Эй шамъ, чу абр гиряву зорӣ кун,
Эй шамъ, чу абр гиряву зорӣ кун, В-эй оҳи ҷигарсӯз, сипаҳдорӣ кун. Чун баҳраи васли ӯ надорӣ, эй дил, Дандон ба чигар ниҳу ҷигархорӣ кун.
Дар даргаҳи мо дӯстии якдила кун,
Дар даргаҳи мо дӯстии якдила кун, Ҳар чиз, ки ғайри мост, онро яла кун. Як субҳ ба ихлос биё бар дари мо, Гар кори ту барнаёмад, он гаҳ гила кун.
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун,
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун, Лутфе ба мани дилшудаи ҳайрон кун. Бо ман макун, он чи ман сазои онам, Он-ч аз караму лутфи ту зебад, он кун.
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун,
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун, Аз фазлу карам дарди маро дармон кун. Бар ман манигар, ки бекасу беҳунарам, Ҳар чиз, ки лоиқи ту бошад, он кун.
Дарвешӣ кун, қасди дари шоҳ макун,
Дарвешӣ кун, қасди дари шоҳ макун, В-аз домани фақр даст кӯтоҳ макун. Андар даҳани мор шаву мол маҷӯй, Дар чоҳ нишину талаби ҷоҳ макун.
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун,
Хоҳӣ, ки касе шавӣ, зи мастӣ кам кун, Нохӯрда шароби васл, мастӣ кам кун. Бо зулфи бутон дароздастӣ кам кун, Бутро чӣ гунаҳ, ту бутпарастӣ кам кун.
Як лаҳза чароғи орзуҳо пуф кун,
Як лаҳза чароғи орзуҳо пуф кун, Қатъи назар аз ҷамоли ҳар Юсуф кун. З-ин шаҳд як ангушт ба коми ту кашам, Аз лаззат агар маст нагардӣ, туф кун.