Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ,
Маъмураи дил ба илм ороста беҳ, Маъмураи тан зи кина пироста беҳ. Аз ҳастии худ ҳарчӣ тавон, коста беҳ, Ҳар чиз, ки ғайри туст, нохоста беҳ.
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ,
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ, Гар ту наравӣ, равандагонро чӣ гуноҳ? Ҷома чӣ кунӣ кабуду нилию сиёҳ, Дил соф куну қабо ҳамепӯшу кулоҳ.
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ,
Эй зоҳиду обид аз ту дар нолаву оҳ, Наздики туву дури туро ҳол табоҳ. Кас нест, ки аз дасти ғамат ҷон бибарад, Онро ба тағофул кушӣ, инро ба нигоҳ.
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ,
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ, Дасти ҳавас аз домани васлат кӯтоҳ. Дар кӯи ту з-он хона гирифтам, ки мабод Озурда шавад хаёлат аз дурии роҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ,
Эй дар сифати зоти ту ҳайрон кеҳу меҳ, В-аз ҳар ду ҷаҳон хидмати даргоҳи ту беҳ. Иллат ту ситонию шифо ҳам ту диҳӣ, Ё раб, ту ба файзи хеш бистону бидеҳ.
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ,
Абр аз деҳқон, ки жола мерӯяд аз ӯ, Дашт аз Маҷнун, ки лола мерӯяд аз ӯ. Хулд аз сӯфию ҳури ин аз зоҳид, Мову дилаке, ки нола мерӯяд аз ӯ.
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ,
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ, Аз ҳар чӣ гумон барӣ, фузун ояд аз ӯ. Гаҳ душмание кунад, ки меҳр афзояд, Гаҳ дӯстие, ки бӯи хун ояд аз ӯ.
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ,
Моро набувад диле, ки кор ояд аз ӯ, Ҷуз нола, ки ҳар даме ҳазор ояд аз ӯ. Чандон гирям, ки кӯчаҳо гил гардад, Най рӯяду нолаҳои зор ояд аз ӯ.
Дарди дили ман давош медонӣ ту,
Дарди дили ман давош медонӣ ту, Сӯзи дили ман сазош медонӣ ту. Ман ғарқи гунаҳ, пардаи исён дар пеш, Пинҳон чӣ кунам, ки фош медонӣ ту.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту,
Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту, Мақсуд ҳама зи дину дунйӣ ҳама ту. Ҳам бо ҳама ҳамдамию ҳам бе ҳама ту, Эй бо ҳама ту, бе ҳама ту, не ҳама ту.
Эй дар дили ман асли таманно ҳама ту,
Эй дар дили ман асли таманно ҳама ту, В-эй дар сари ман мояи савдо ҳама ту. Ҳарчанд ба рӯзгор дарменигарам, Имрӯз ҳама туию фардо ҳама ту.
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту,
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту, Васли ту ҳаёти ин ситамдидаи ту. Чун оина пур шуд дилам аз акси рухат, Сӯят нигарам, валек аз дидаи ту.
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту,
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту, Сомондиҳи кори бесару сомон ту. Хасмони маро мутеъи ман мегардон, Бераҳмонро зи чашми ман гардон ту.
Эй омада кори ман ба ҷон аз ғами ту,
Эй омада кори ман ба ҷон аз ғами ту, Танг омада бар дилам ҷаҳон аз ғами ту. Ҳон, эй дилу дида, то ба сар барнакунам Хоки ҳама Дашти Ховарон аз ғами ту.
Аз дидаи санг хун чаконад ғами ту,
Аз дидаи санг хун чаконад ғами ту, Бегонаву ошно надонад ғами ту. Дам даркашаму ғамат ҳама нӯш кунам, То аз паси ман ба кас намонад ғами ту.
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту,
Абрест, ки хуни дида борад ғами ту, Заҳрест, ки тарёк надорад ғами ту. Дар ҳар нафасе ҳазор меҳнатзадаро Бедил кунаду зи дин барорад ғами ту.
Эй сабзии сабзаи баҳорон аз ту,
Эй сабзии сабзаи баҳорон аз ту, В-эй сурхии рӯи гулъизорон аз ту. Оҳи дилу ашки беқаророн аз ту, Фарёд, ки бод аз туву борон аз ту.
Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту,
Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту, Эй ранги гулу лолаи хушоб аз ту. Мӯҳтоҷ ба кимиёи иксири туем, Беш аз ҳама ақл гашта сероб аз ту.
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту,
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту, Гар фармоӣ, ба дида оям бари ту. Васлат гӯяд, ки ту надорӣ сари мо, Бесар бодо, ҳар кӣ надорад сари ту!
Дурам агар аз саодати хидмати ту,
Дурам агар аз саодати хидмати ту, Пайваста дил аст оинаи талъати ту. Аз гармии офтоби ҳаҷрам чӣ ғам аст, Дорам чу паноҳи сояи давлати ту.
Эй оинаро дода ҷило сурати ту,
Эй оинаро дода ҷило сурати ту, Як оина кас надид бе сурати ту. Не, не, ки зи лутф дар ҳама оинаҳо Худ омадаӣ ба дидани сурати ту.