Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чун доира мо зи пӯстпӯшони туем,
Чун доира мо зи пӯстпӯшони туем, Дар доираи ҳалқабагӯшони туем. Гар бинвозӣ, ба ҷон хурӯшони туем, В-ар нанвозӣ, ҳам аз хамӯшони туем.
Дорам зи Худо хоҳиши ҷанноти наъим,
Дорам зи Худо хоҳиши ҷанноти наъим, Зоҳид ба савобу ман ба уммеди азим. Ман дасти тиҳӣ меравам, ӯ тӯҳфа ба даст, То з-ин ду кадом хуш кунад табъи карим.
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам,
Сармояи ғам зи даст осон надиҳам, Дил барнаканам зи дӯст, то ҷон надиҳам. Аз дӯст, ки ёдгор дарде дорам, Он дард ба сад ҳазор дармон надиҳам.
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам,
Не боғ, на бустон, на чаман мехоҳам, Не сарв, на гул, на ёсуман мехоҳам. Хоҳам зи Худои хеш кунҷе, ки дар он Ман бошаму он касе, ки ман мехоҳам.
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам,
Эй дӯст, тавофи хонаат мехоҳам, Бӯсидани остонаат мехоҳам. Бе миннати халқ тӯшаи ин раҳро Мехоҳаму аз хизонаат мехоҳам.
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам,
Донӣ, ки чиҳо, чиҳо, чиҳо мехоҳам, Васли ту мани бесарупо мехоҳам. Фарёду фиғону нолаам донӣ чист? Яъне ки туро, туро, туро мехоҳам.
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам,
Ё раб, ту чунон кун, ки парешон нашавам, Мӯҳтоҷи бародарону хешон нашавам. Бе миннати халқи худ маро рӯзӣ деҳ, То аз дари ту бар дари эшон нашавам.
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам,
Ғамнокаму аз кӯи ту бо ғам наравам, Ҷуз шоду умедвору хуррам наравам. Аз даргаҳи ҳамчу ту кариме ҳаргиз Навмед касе нарафту ман ҳам наравам.
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум,
То бурдӣ аз ин диёр ташрифи қудум, Бар дил рақами шавқи ту дорам марқум. Ин қисса маро кушт, ки ҳангоми видоъ Аз давлати дидори ту гаштам маҳрум.
Он бахт надорам, ки ба комат бинам,
Он бахт надорам, ки ба комат бинам, Ё даргузарӣ, ҳам ба саломат бинам. Васли ту ба ба ҳеч гуна дастам н-ояд, Номат бинависаму ба номат бинам.
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам,
Ёдат кунам, ар шоду агар ғамгинам, Номат барам, ар хезам, агар биншинам. Бо ёди ту хӯ кардаам, эй дӯст, чунон, Дар ҳар чӣ назар кунам, туро мебинам.
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам?
Ишқи ту зи хосу ом пинҳон чӣ кунам? Дарде ки зи ҳад гузашт, дармон чӣ кунам? Хоҳам, ки дилам ба дигаре майл кунад, Ман хоҳаму дил нахоҳад, эй ҷон, чӣ кунам?
Бо дарди ту андешаи дармон накунам,
Бо дарди ту андешаи дармон накунам, Бо зулфи ту орзуи имон накунам. Ҷоно, ту агар ҷон талабӣ, хуш бошад, Андешаи ҷон барои имон накунам.
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам,
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам, Касро ба ҳавои ту маломат накунам. Дар ҷустани васли ту иқомат накунам, Аз ишқи ту тавба то қиёмат накунам.
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам,
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам, Бе дарду ситам одати ӯ медонам. Ҷуз ҷавру ҷафо одати он бадхӯ не, Ман шеваи ёри худ накӯ медонам.
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам,
Аз ҷумлаи дардҳои бедармонам, В-аз ҷумлаи сӯзу доғи бепоёнам Сӯзандатар он аст, ки чун мардуми чашм, Дар чашми манию диданат натвонам.
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам,
Машҳуди хафӣ чу ганҷи дақёнусам, Пайдову ниҳон чу шамъ дар фонусам. Алқисса дар ин чаман чу беди Маҷнун Меболаму дар тараққии маъкусам.
На аз сари кори бохалал метарсам,
На аз сари кори бохалал метарсам, На низ зи тақсири амал метарсам. Тарсам зи гуноҳ нест, омурзиш ҳаст, Аз собиқаи рӯзи азал мерасам.
Ҷаҳде бикунам, ки дил зи ҷон баргирам,
Ҷаҳде бикунам, ки дил зи ҷон баргирам, Роҳи сари кӯи дилситон баргирам. Чун парда миёни ману дилдор манам, Бархезаму худро зи миён баргирам.
Озурдатарам, гарчи камозортарам,
Озурдатарам, гарчи камозортарам, Бисёртарам, гарчи вафодортарам. Бо ҳар кӣ вафову сабр ман кардам беш, Субҳоналлаҳ, ба чашми ӯ хортарам.
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам,
Аз хоки дарат рахти иқомат набарам, Дузд аст ғамат, ҷон ба саломат набарам. Бардор ниқоб аз руху бинмой ҷамол, То ҳасрати он рух ба қиёмат набарам.
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам,
Аз ҳаҷри ту, эй нигор, андар норам, Месӯзам аз ин дарду дам андар н-орам. То даст ба гардани ту андар н-орам, Оғушт ба хун чу дона андар норам.
Ё раб, чу ба ваҳдатат яқин медорам,
Ё раб, чу ба ваҳдатат яқин медорам, Имон ба ту оламофарин медорам. Дорам лаби хушку дидаи тар, бипазир, К-аз хушку тари ҷаҳон ҳамин медорам.
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам,
Гар дасти тазаррӯъ ба дуо бардорам, Беху буни кӯҳҳо зи ҷо бардорам. Лекин зи тафаззулоти маъбуди аҳад «Фасбир сабран ҷамил»-ро бардорам.
Гар дар сафарам, туӣ рафиқи сафарам,
Гар дар сафарам, туӣ рафиқи сафарам, В-ар дар ҳазарам, туӣ аниси ҳазарам. Алқисса ба ҳар куҷо, ки бошад гузарам, Ҷуз ту набувад ҳеч касе дар назарам.