Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб,

Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб, Ин ҳама ҷамъу мани маҳҷур танҳову ғариб. Аз кӣ хоҳам ёрие, чун дӯст бо ман душман аст В-аз кӣ ҷӯям марҳаме, чун ҳаст дардам аз табиб? Шамъ дар ҷамъи ҳарифон рафт, аз он парвона сӯхт, Гул қарини хор шуд, з-он гашт нолон андалеб. Неш мо хӯрдем аз он нахлу мухолиф нӯш ёфт, Хор бо мо мерасад з-он нахлу хурмо бо рақиб. То магас аз хони султон хӯрда халқ инъоми ом, Аз буруни дар гадоён монда хору бенасиб. Иди васли ӯ ки мо аз вай баъид афтодаем, Давлате бошад агар, гардад муяссар анқариб. Ошиқу маъшуқро маънию сурат воҷиб аст, Сурати дилбар аҷоиб, маънии Носир ғариб.