Носири Бухороӣ

1300 - 1372

Носири Бухороӣ (таваллуд тахминан 1300, Бухоро — вафот тахминан 1372—1378) шоир, хаттот, сӯфӣ ва мутафаккири маъруфи форсу тоҷик дар асри XIV мебошад. Ӯ бо эҷоди ғазалиёти орифона ва ошиқона дар таърихи адабиёт ҷойи намоён дорад. Дар ашъораш таъсири Саъдии Шерозӣ, Умари Хайём ва Ибни Ямин ба мушоҳида мерасад. Ӯ ҳамчун шоири ориф ва инсондӯст шинохта шудааст, ки ғояҳои ватандӯстиро низ тарғиб мекард. Мероси ӯ аз ҷониби бузургони адабиёт ба монанди Абдураҳмони Ҷомӣ дар «Баҳористон» ва Алишер Навоӣ дар «Маҳбуб-ул-қулуб» баланд арзёбӣ шудааст.

сабки хуросонӣ шоири классик

423Шеърҳо

1,750Боздид

Мавзӯъҳои шеърҳо

7 тег

ғазал385 қасида16 рубоӣ14 муқаттаъот3 Тарҷеъот2 мусаммат2 маснавӣ1

Тавсияи мо барои шиносоӣ бо Носири Бухороӣ

Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод,

👁 11

Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод, Сар агар аз ту кашам, теғи ту бар гардан бод! Ҳаққи суҳбат, ки миёни ману ту муҳкам шуд, Гар фаромӯш кунам, лаънати Ҳақ

Носири Бухороӣ

Аз гулшани рӯяш чу ман якбор гул барчидаме,

👁 9

Аз гулшани рӯяш чу ман якбор гул барчидаме, Аз ҷумла гулҳои чаман доман ба куллӣ чидаме. Лутфаш агар як раҳ маро аз хоки раҳ бардоштӣ, Чун гард гирди кӯйи ӯ дои

Носири Бухороӣ

Бирабуд дил зи дастам санаме зарифу шанге,

👁 9

Бирабуд дил зи дастам санаме зарифу шанге, Гул аз ӯ рабуда бӯе, маҳ аз ӯ гирифта ранге. Чу ба номи ишқ фошам, зи ҳунар чӣ нанг дорам, Нахӯрам ба шодмонӣ ғами ҳе

Носири Бухороӣ

Эй чашми ту бар ҳам зада ҳоли дили моро,

👁 8

Эй чашми ту бар ҳам зада ҳоли дили моро, Зулфи ту барошуфта мани бесарупоро. Он чашми сияҳдил, ки камон дорад аз абрӯ, Туркест, ки пайваста занад роҳи хаторо.

Носири Бухороӣ

Айёми шабоб асту шароб авлотар,

👁 7

Айёми шабоб асту шароб авлотар, Ҳар ғамзадае масту хароб авлотар. Олам ҳама сар ба сар хароб асту ябоб, Дар ҷойи хароб ҳам хароб авлотар.

Носири Бухороӣ

Дӯшина мегуфт нолон асире,

👁 7

Дӯшина мегуфт нолон асире, Касро наёяд раҳм аз фақире. Ҳар кас ба ёре дар ҳар диёре, Моем танҳо, оҳу нафире.

Носири Бухороӣ

Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам,

👁 7

Эй бурда фироқат зи дили хаста қарорам, Дарёб, ки ман тоқати ҳаҷри ту надорам. Умрест, ки бе рӯи ту, эй сарви хиромон, Мегардаму мегиряму дар нолаву зорам.

Носири Бухороӣ