Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳеҷ донӣ ки чаро ҳамнафаси ман бод аст?
Ҳеҷ донӣ ки чаро ҳамнафаси ман бод аст? З-он ки рози дили ман пеши касе накшодаст. З-оби чашме, ки ба хуни ҷигараш парвардам, Моҷарои дили шӯрида бурун афтодаст
Бар хони ҳусни ту намаке аз малоҳат аст,
Бар хони ҳусни ту намаке аз малоҳат аст, Моро аз ӯ насиб намак бар ҷароҳат аст. Соқӣ, биёр роҳ, ки роҳат диҳад ба рӯҳ, К-ин роҳ рӯҳи ман ҳама аз ранҷи роҳат аст
Бар ҷаноби ишқ дил беқадру ҷон беқиммат аст,
Бар ҷаноби ишқ дил беқадру ҷон беқиммат аст, То напиндорӣ азизонро бар ин дар иззат аст. Ҳар кӣ хоки пойи ту шуд, гашт соҳибэҳтиром, Дил ки дорад майли болои ту
Асаре дар қадаҳи бода зи лаъл ёр аст,
Асаре дар қадаҳи бода зи лаъл ёр аст, Қиблаи хастадилон хоки дари хаммор аст. Сухани ақл дар ин кӯй надорад вазне, Ишқ аз он дил, ки дар ӯ ақл бувад, безор аст.
Даҳонат заррае гар тангбор аст,
Даҳонат заррае гар тангбор аст, Лабат дар дилнавозӣ хурдакор аст. Дил аз дасти фароғат мебарад бор, Дили ман, боракаллаҳ, бурдбор аст.
Моро ҳаваси суҳбати ҷонпарвари ёр аст
Моро ҳаваси суҳбати ҷонпарвари ёр аст В-арна ғараз аз бода на мастӣ, на хумор аст. Оташнафасон қимати майхона шиносанд, Афсурдадилонро ба харобот чӣ кор аст?
Гар роҳи ҳарам чун сари зулфи ту дароз аст,
Гар роҳи ҳарам чун сари зулфи ту дароз аст, Аз Каъба даре бар дили ушшоқи ту боз аст. То гӯшаи абрӯи ту меҳроби дили мост, Моро на сари дайру на оҳанги Ҳиҷоз ас
Дӯш хун аз дида мерондам, сиришкам огаҳ аст,
Дӯш хун аз дида мерондам, сиришкам огаҳ аст, З-он ки ҳар шоме ба болини манаш манзилгаҳ аст. Аз насими хоки кӯят хор дар пойи гул аст, В-аз ҳавои меҳри рӯят тоб
Биё, ки то асаре аз вуҷуди ман барҷост,
Биё, ки то асаре аз вуҷуди ман барҷост, Туро чу нури басар дар миёни ҷонам ҷост. Чӣ ҷойи сарви саҳӣ дар канор чашма бувад, Даруни чашмат агар ҷой кардаем, равос
Маро, ки ҳамчу най аз оҳу нола баргу навост,
Маро, ки ҳамчу най аз оҳу нола баргу навост, Тане чу нол низору қаде чу чанг дутост. Наво зи лаъли ту хоҳам ба бӯса лек нуҳуфт, Агарчи бахт мухолиф шуду наёмад
Ишқи ту дуррест, к-онро ҷони ошиқ қимат аст,
Ишқи ту дуррест, к-онро ҷони ошиқ қимат аст, Ҳар кӣ натвонист додан қиматаш, беҳиммат аст. Мекунам бе миннате ҷонро нисори рӯйи дӯст, Гар қабул афтад туро, бар
Кӯи ту, эй ҳур, моро ҷаннат аст,
Кӯи ту, эй ҳур, моро ҷаннат аст, Дидани рӯйи ту моро миннат аст. Оқибат рӯзе ба кӯи ту расем, Мурғро пар, одамиро ҳиммат аст.
Ин дам ҳузури суҳбати ҷонон ғанимат аст,
Ин дам ҳузури суҳбати ҷонон ғанимат аст, Бе бори тан мусоҳибати ҷон ғанимат аст. Эй Юсуфи азиз, зи Мисри дилам даме Берун марав, ки кулбаи аҳзон ғанимат аст.
Хушо вақти риндони ҳушёрмаст,
Хушо вақти риндони ҳушёрмаст, Ки бо ғусса шоданду бо нест ҳаст. Ба маънӣ бузургу ба сурат ҳақир, Ба ҳиммат баланду ба миқдор паст.
Зи нури меҳри ту дар моҳ тоб аст,
Зи нури меҳри ту дар моҳ тоб аст, Туро парвона шамъу моҳтоб аст. Чӣ мепурсӣ хабар аз олами дил, Зи чашми масти ту олам хароб аст.
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат,
Он турки сияҳчашм, ки дил бурд ба ғорат, Набвад ба асирон назараш ҷуз ба ҳақорат. Розест миёнаш, ки ишорат натавон кард, Сиррест даҳонаш, ки наёяд ба иборат.
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат,
Кофар чӣ гунаҳ карду мусулмон чӣ ибодат, Дебочаи ишқ аст, касеро чӣ иродат? Чи савмаа, чи майкада, чи дайр, чи кӯҳсор, Чи куфр, чи имон, чи нуҳусат, чи саодат.
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт,
Чу соқӣ хоми хум дар ҷоми Ҷам рехт, Ту гуфтӣ об бо оташ даромехт. Кумайти бода чун дар гардиш омад, Саманди ақл ҳамчун бод бигрехт.
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат,
Як рӯз дар кӯи муғон зуннор бандам оқибат, Гӯям аналҳақ, хешро бар дор бандам оқибат. Гирям чунон, к-аз хуни дил мижгонам олуда шавад, Гулдастаҳои сурхро бар хо
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот,
Хизри вақтам, ба вафо зиндаву фориғ зи вафот, Дорам аз чашмаи нӯши даҳанат оби ҳаёт. Хатти ту анбатуллоҳу наботан, ҳасано, Ҳаст бар ҳусн чу бар тунги шакар руст
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб?
Зи мо ҳар лаҳза ранҷидан чӣ таъриб? Либоси куҳна пӯшидан чӣ таъриб? Ту медонӣ, ки шӯру фитна дар шаҳр Зи дасти кист, пурсидан чӣ таъриб?
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб,
Эй ба ҳусн аз олами инсон ғариб, Зоти инсонӣ бувад з-ин сон ғариб. Ҳаст дар чоҳи занахдони ту дил, Ҳамчу Юсуф дар чаҳи Канъон ғариб.
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб,
Ишқу беморию дарвешию сад таъни рақиб, Ин ҳама ҷамъу мани маҳҷур танҳову ғариб. Аз кӣ хоҳам ёрие, чун дӯст бо ман душман аст В-аз кӣ ҷӯям марҳаме, чун ҳаст дард
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб,
Сирри муҳаббат зи дили мо талаб, Ганҷу гуҳар дар дили дарё талаб. Нақши ҷамолаш зи дили мо биҷӯй, Давлати васл аз дари дилҳо талаб.
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб,
Зард шуд рӯи ман аз заҳмати бедории шаб, Накашад шамъ чу ман ранҷи гирифтории шаб. Чарх олуда ба хун домани худ ҳар шоме, Ошиқонро кунад огоҳ зи хунхории шаб.