Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил пур аз дарду дида пурхун аст,
Дил пур аз дарду дида пурхун аст, Ҳолам ин аст, ҳоли ту чун аст? Умри Маҷнун агар равад, гӯ: бош, Ҷони Лайлӣ, ки умри Маҷнун аст.
Маро аз теғи ҳиҷрон дил дуним аст,
Маро аз теғи ҳиҷрон дил дуним аст, Ки аз васлаш умед, аз ҳаҷр бим аст. Ҳадиси замҳарир аз оҳи ман пурс, Ки андар синаам нори ҷаҳим аст.
Хидмати пири муғон мазҳаби деринаи мост,
Хидмати пири муғон мазҳаби деринаи мост, Саҷда дар пеши бутон пешаи пешинаи мост. Гар бихоҳем, ки бинем рухи худро сурх, Майи равшан ба каф орем, ки оинаи мост.
Ҷомаи мақсуди дил ҳаст ба қадди ту рост,
Ҷомаи мақсуди дил ҳаст ба қадди ту рост, Чеҳраи зебои ту сурати маънии мост. Нақши муроди дилам гум шуда буд аз азал, Менигарам дар рухат, бо назарам ошност.
То доғи меҳри ёр чу маҳ бар ҷабини мост,
То доғи меҳри ёр чу маҳ бар ҷабини мост, Хуршед шуълае зи дами оташини мост. Мо ҳамчу зарраем хаводору ҳар саҳар, Шамшери меҳр ғарқа ба хун баҳри кини мост.
То танам, эй ҷони ширин, аз висоли ту ҷудост,
То танам, эй ҷони ширин, аз висоли ту ҷудост, Ҳар бало, к-аз чарх нозил мешавад, бар ҷони мост. Ҳаҷр, к-ӯ меоварад, ғам ҳамнишини ман шудаст, Ё Раб, он васле ки
Умрест, то хаёли ту дар аҳди ҷони мост,
Умрест, то хаёли ту дар аҳди ҷони мост, Ёди ту мӯниси дилу вирди забони мост. Дар меҳнати фироқи ту хун шуд дилу ҳанӯз Меҳри ту дар миёни дили хунфишони мост.
Меҳр чун соя раҳнишини шумост,
Меҳр чун соя раҳнишини шумост, Муҳри иқбол дар нигини шумост. Қоба қавсайн шакли абруйи туст, Соқи арш андар остини шумост.
Фақеҳи кавдани мискин на марди суҳбати мост,
Фақеҳи кавдани мискин на марди суҳбати мост, Биёр бода, ки ин як-дурӯза навбати мост. Муқими кӯйи муғонему ринду ошиқу маст, Кунун, ки рӯзи висол аст, субҳи дав
Эй ки хаёли рӯи ту нақши сарочаи дил аст,
Эй ки хаёли рӯи ту нақши сарочаи дил аст, Раҳ набарӣ ба ҳеҷ рӯ, ҷойи ту хонаи гил аст. Ҳосилам аз ҷаҳону ҷон дарди сарест, чун маро Аз дили номуроди худ ҷумла м
Соқӣ, бидеҳ он бода, ки хуршеди сабуҳ аст,
Соқӣ, бидеҳ он бода, ки хуршеди сабуҳ аст, Роҳат сабаби рӯҳи дилу роҳати рӯҳ аст. Тӯфони бало гирди ҷаҳон мавҷ баровард, Май хӯр, чӣ хӯрӣ ғам, ки қадаҳ киштии Н
Маро остонат паноҳе хуш аст,
Маро остонат паноҳе хуш аст, Ки хоки дарат такягоҳе хуш аст. Аз он хозини равза шуд чун Билол, Ки ҳиндуи холат сиёҳе хуш аст.
Аз оташи май дар хуми хаммор чӣ ҷӯш аст,
Аз оташи май дар хуми хаммор чӣ ҷӯш аст, Дар майкада аз ҷӯшиши мастон чӣ хурӯш аст? Он кас, ки ба як ҷав нахарад мулки ду олам, Ринде зи гадоёни дари бодафурӯш
Май кумайти бодпойи тунду тезу саркаш аст,
Май кумайти бодпойи тунду тезу саркаш аст, Моҳи наъли тезрав монанди обу оташ аст. Хоки разро гар на аз хуни Сиёвуш аст об, Бода мардафкан чаро гардид, гӯйӣ сар
Узри равшан ишқро рӯят бас аст,
Узри равшан ишқро рӯят бас аст, Банди роҳи ошиқон мӯят бас аст. Туҳмати тиру камон бар худ мабанд, Оламеро чашму абрӯят бас аст.
Зи дил кабобу зи дида шароб дар назар аст,
Зи дил кабобу зи дида шароб дар назар аст, Биё, ки ҷумла шаробу кабоб дар назар аст. Агар чу сарв туро майли гӯшаи об аст, Гузар ба гӯшаи чашмам, ки об дар наза
Тоқи абрӯйи ту пайвастаи даври қамар аст,
Тоқи абрӯйи ту пайвастаи даври қамар аст, Шаби гесӯи ту наздики тулӯи саҳар аст. Моҳи рухсори ту ҳар шаб, ки бигардад толеъ, Чашми бедори ман аз аз ашк ситорашу
Ба тамомӣ рухи ту моҳи тамоми дигар аст,
Ба тамомӣ рухи ту моҳи тамоми дигар аст, Сарви озод ба пеши ту ғуломи дигар аст. Ҳама аз ишқи ту мастанду ман аз ишқи ту паст, Масти ин майкадаро бода зи ҷоми д
Зулфи сиёҳат пеши рух, ҳинду ба маҳтоб андар аст,
Зулфи сиёҳат пеши рух, ҳинду ба маҳтоб андар аст, Дар оби дида рӯйи ман чун зар ба симоб андар аст. Дар даври чашми кофарат гӯйӣ мусулмонӣ намонд, К-он масти ҷо
Ҳеҷ донӣ ки чаро ҳамнафаси ман бод аст?
Ҳеҷ донӣ ки чаро ҳамнафаси ман бод аст? З-он ки рози дили ман пеши касе накшодаст. З-оби чашме, ки ба хуни ҷигараш парвардам, Моҷарои дили шӯрида бурун афтодаст
Бар хони ҳусни ту намаке аз малоҳат аст,
Бар хони ҳусни ту намаке аз малоҳат аст, Моро аз ӯ насиб намак бар ҷароҳат аст. Соқӣ, биёр роҳ, ки роҳат диҳад ба рӯҳ, К-ин роҳ рӯҳи ман ҳама аз ранҷи роҳат аст
Бар ҷаноби ишқ дил беқадру ҷон беқиммат аст,
Бар ҷаноби ишқ дил беқадру ҷон беқиммат аст, То напиндорӣ азизонро бар ин дар иззат аст. Ҳар кӣ хоки пойи ту шуд, гашт соҳибэҳтиром, Дил ки дорад майли болои ту
Асаре дар қадаҳи бода зи лаъл ёр аст,
Асаре дар қадаҳи бода зи лаъл ёр аст, Қиблаи хастадилон хоки дари хаммор аст. Сухани ақл дар ин кӯй надорад вазне, Ишқ аз он дил, ки дар ӯ ақл бувад, безор аст.
Даҳонат заррае гар тангбор аст,
Даҳонат заррае гар тангбор аст, Лабат дар дилнавозӣ хурдакор аст. Дил аз дасти фароғат мебарад бор, Дили ман, боракаллаҳ, бурдбор аст.
Моро ҳаваси суҳбати ҷонпарвари ёр аст
Моро ҳаваси суҳбати ҷонпарвари ёр аст В-арна ғараз аз бода на мастӣ, на хумор аст. Оташнафасон қимати майхона шиносанд, Афсурдадилонро ба харобот чӣ кор аст?