Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст,
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст, Наргиси масти ту дар гӯшаи меҳроб хуш аст. Ҳоҷати шамъи муанбар набувад пеши рухат, Муфлисонро ватан аз партави маҳтоб
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст,
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст, Бар дар чӣ боки душман, агар дӯст дар бар аст. Чашмат ба нӯки ғамза маро тирдӯз кард, Зулфи туро ҳанӯз чӣ ошӯб дар сар ас
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст,
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст, Раҳме, ки ин саргаштаро по дар гилу раҳ дар дил аст. Ман худ нахоҳам шуд зи ҷон ҳаргиз ба осонӣ ҷудо, Гар ҷон
Макун маломати дурдикашони бодапараст,
Макун маломати дурдикашони бодапараст, Ки ҷойи ақл набошад димоғи ошиқи маст. Ҳадиси ҳарзаи воиз куҷо ба гӯш орам, Маро, ки бехудам аз ҷуръаи шароби аласт!
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст,
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст, Димоғи ақл тар аз нағмаи таронаи туст. Наям чу уд, ки аз чанги ёр менолад, Хурӯши ман ҳама аз нолаи чағонаи туст.
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст,
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст, То дар ин савдо барояд, ҷони ширин бар лаб аст. Дар сари зулфи ту дилҳои парешон ҷамъ шуд, Ҳалқа-ҳалқа ҳар шабе фар
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст,
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст, Ки вазъу ҳайати матбӯъу шакли марғуб аст. Шиори шаъри сияҳ бар баёзи орази ту Чу оразест, к-з ӯ офтоб маҳҷуб аст.
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст,
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст, Умраш дароз бод, ки бишкасту бозбаст. Боди сабо зи фарқи ту бӯе ба Чин расонд, Шуд фарқ дар миёни мусулмону бутпараст
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст,
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст, Зулфи каҷаш зи абрӯй тарфе зи моҳ барбаст. Аз по даруфтодам, то дӯст даст гирад, Ёрӣ намекунад по, ёрам намедиҳад даст.
Нуқл аст лаби ту ё шароб аст,
Нуқл аст лаби ту ё шароб аст, Ё оташу дил аз ӯ кабоб аст?! Як қатра зи ҷоми туст дарё, Як зарра зи ҳуснат офтоб аст.
Дилбаро, гирди сарат ҷону ҷаҳон гардон аст,
Дилбаро, гирди сарат ҷону ҷаҳон гардон аст, Каъбаи васли ту мақсуди ҷаҳонгардон аст. Ҳар киро дарди муҳаббат нашавад домангир, Остин бар сараш афшон, ки зи нома
Биёр бода, ки ҳангоми шайду қаллошист,
Биёр бода, ки ҳангоми шайду қаллошист, Замони риндиву мастиву рақсу авбошист. Бунафша дар ҳарами бӯстон ба атторист, Насим бар варақи ёсуман ба наққошист.
Он хоки равшани ту, ки чун нури дидаст,
Он хоки равшани ту, ки чун нури дидаст, Холест, к-аз сиёҳии чашмам чакидааст. Равшан шудаст дида, ки дидаст рӯйи ту, Маст аст гӯши дил, ки паёмат шунидааст.
Омад баҳору мавкиби гулҳо расидааст.
Омад баҳору мавкиби гулҳо расидааст. Лола алам ба кӯҳу ба саҳро кашидааст. Булбул суруд гуфта, сарандоз гашта сарв, Ғунҷа зи шавқ ҷуббаи хазро даридааст.
Ҳамчу зулфат кори ман бо ту дароз афтодааст,
Ҳамчу зулфат кори ман бо ту дароз афтодааст, Сад раҳам афтода буд ин кор, боз афтодааст. Бандаи шӯридае дар банди шоҳе мондааст, Пашшаи саргаштае дар чанги боз
Гар дилам дар бар чу оташ беқарор афтодааст,
Гар дилам дар бар чу оташ беқарор афтодааст, Дурри дарёи саршикам обдор афтодааст. Сунбулат аз гулпарастӣ дар чаман печидааст, Наргисат аз хоби мастӣ дар хумор
Бо ҳавас бегона гардад, ҳар кӣ бо ишқ ошност,
Бо ҳавас бегона гардад, ҳар кӣ бо ишқ ошност, Ишқро раҳ дар диле бошад, ки холӣ аз ҳавост. Ошиқо, худро раҳо кун, ҷониби маъшуқ гир, Васли ёр он кас ҳамеёбад, к
Сарви болои туро оби равон аз чашми мост,
Сарви болои туро оби равон аз чашми мост, Гар нишонад рӯзгораш дар канори мо, равост. Ҷойи ту донам, ки доим дар дили реши ман аст, Лекин он мискини саргардон н
Ошиқ ба кӯйи ишқ надонам, ки чанд хост,
Ошиқ ба кӯйи ишқ надонам, ки чанд хост, Донам, ки ҳеч кас на чу ман мустаманд хост. Бар чархи ҳусн рӯйи ту моҳи тамом шуд, Дар боғи ишқ қадди ту сарви баланд хо
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст,
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст, Ки он дилдор бо худ ҳамнишин аст. Надорам дар назар ҷуз қомати ӯ, Ҳамеша чашми ошиқ ростбин аст.
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст,
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст, Сиришки лаълу зари чеҳра хунбаҳои ман аст. Маро, ки аз ту ба сад теғ барнатобам рӯй, Чӣ ғам зи тири маломат, ки дар қафо
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст,
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст, Биҳишту ҳур дигар ҷустан аз қусури ман аст. Биёр май, ки ман аз хештан парешонам, Маро зи хеш чу ғайбат фитад, ҳузури ман
Ин хами болои дутоҳи ман аст,
Ин хами болои дутоҳи ман аст, Ё хзаёли абрӯи моҳи ман аст. Ашки ман бар хоки раҳ диду бигуфт, К-ин чӣ хунҳо дар гузаргоҳи ман аст?!
Шамоили ту, ба ҳар ҳол, дар хаёли ман аст,
Шамоили ту, ба ҳар ҳол, дар хаёли ман аст, Зиҳӣ хаёл, ки дар эҳтимоми ҳоли ман аст. Намонд дар назарам нақши ҳеҷ меҳробе, Ҷуз абруи ту, ки пайваста дар хаёли ма
Парешонам чу зулфат, ҳолам ин аст,
Парешонам чу зулфат, ҳолам ин аст, Бигуфтам мӯ ба мӯ - аҳволам ин аст. Кашам дарёи хун аз дида ҳар дам, Дамодам ҷоми моломолам ин аст.