Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт,
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт, Ганҷҳо дораму бо мор намеёрам гуфт. Дарди ёре ба дили хастаи мо афтодаст, Дарди ёре, ки ба дайёр намеёрам гуфт.
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт,
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт, Гулро ҳама лофи рангу бӯ рафт Сарваш чу бидид бар лаби ҷӯй, Оби рухи ӯ чу оби ҷӯ рафт.
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт,
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт, Тан ин ҷо рафту ҷон бо корвон рафт. Фитодам хаставу марҳам ҷудо шуд, Бимондам ташнаву оби равон рафт.
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт,
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт, Ба сӯйи равзаи Ризвон чӣ кор хоҳам рафт? Маро зи рӯзи шумор, эй фақеҳ, кам тарсон, Ки ман ба дайри муғон бешумор хоҳам ра
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт,
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт, Ҳоҷибат овард аз туркон сипоҳу Чин гирифт. Зулфи ту чун ҳиндувон оташпарастӣ пеша кард, Хоби хуш бодат, к-аз оташ бис
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт,
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт, Ҷон зи дардаш рафту дард аз ҷони мо ҳаргиз нарафт. Дар ҳариму васлаш, эй дил, кай нузул афтад туро, К-андар он ман
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт,
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт, Остин аз ҷон фишонду домани дилбар гирифт. Дид чашматро, ки дорад аз мижа чатри сиёҳ, Наргис аз хиҷлат бихоҳад
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт,
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт, Кулли вуҷуд ҷуди вуҷуди шумо гирифт. Дар нури меҳр зарраи саргашта маҳв шуд, Лоҳутие зи ҳои ҳавоят ҳаво гирифт.
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт,
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт, Расули раҳнаварди бодпо рафт. Зи хуни дил навиштам моҷарое, Ки дар ҳиҷрони ту бар мо чиҳо рафт.
Агар дӯстонро тавон боз ёфт,
Агар дӯстонро тавон боз ёфт, Тавон аз паси марг ҷон боз ёфт. Касе к-аз фироқе ба васле расид, Дубора ҳаёти ҷаҳон боз ёфт.
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат,
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат, Шӯхӣ ба ту мансубу ҷафо бо ту изофат. Эй боди саборо зи насими ту равоне В-эй оби равонро зи хаёли ту латофат.
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ,
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ, Парвонаро дар оташи дӯзах бувад биҳишт. Зоҳид, ту дар ҳимояти кирдори хеш бош, Нашнидаӣ, ки гул даравад, ҳар кӣ хор ки
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт,
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт, Бигзарам аз ҷон, вале аз ёр натвонам гузашт. Ҳар сари мӯе ҳиҷоби роҳи ман гардад, вале Аз сари мӯе қаландарвор нат
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт,
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт, Бар дарат бемор хоҳам рафту хоҳам даргузашт. Хоки раҳ хоҳам шудан, то даҳр бар бодам диҳад, Бар сари кӯйи шумо з-ин
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт,
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт, Оташам сар то ба по бигрифту об аз сар гузашт. Рафт дил, чун меҳри лаъли ӯ ба ҷон пинҳон надошт, Айни лутф аст
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт,
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт, Мурдан беҳ аз он умр, ки бе рӯи ту бигзашт! Медод сабо бӯйи ту, дил рафт ба он бӯй, Аз бод дили гумшуда бар бӯи ту биг
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт,
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт, Монанди шаби қадр муборак саҳаре дошт. Ҳарчанд ки ман соғари андӯҳ кашидам, То чашм задам, соқии даврон дигаре дошт
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт,
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт, Зи раҳ бирафт дили ман, ки рӯ ба роҳ надошт. Бирехт хуни дилам турки чашми ту ба хато, В-агарна дил ба ҷуз аз ошиқӣ гун
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест,
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест, Тоқати ин дили шӯридаи савдоӣ нест. Ҳар замон аз ғами ишқам аламе пеш ояд, Ки аз ӯ фоида ҷуз ҳосили расвоӣ нест.
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест,
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест, Ки ҳар куҷо равам, аз доми дил раҳоӣ нест. Ҳар он чӣ дар назарам ояд аз шамоили ту, Ба ҷуз вазифаи шӯхию дилрабоӣ нест.
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест,
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест, Норванро чу қадат чеҳраи гулнорӣ нест. Соқиё, чун ҳама ранҷи дилам аз хештан аст, Бидеҳ он бода, ки мастам, сари ҳушёр
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест,
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест, Ошиқи ҳусни бутонему ҷуз ин коре нест. Дӯст набвад, ки ба дил майл надорад бо дӯст, Ёр набвад, ки ба ҷон дар талаби ёре
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест,
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест, Бар ман маханд, бахт, ки ин ҷойи ханда нест. То ғойибӣ зи чашми ман, эй подшоҳи ҳусн, Бе ту чӣ меҳнат аст, ки бар ҷони
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест,
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест, Шаҳиди ишқ муҳтоҷи кафан нест. Ба ғайри ишқ коре нест, в-ар ҳаст Ба ғайри ишқбозӣ кори ман нест.
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест,
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест, Худ маро заҳра, ки пеши ту барорам дам, нест. Мардуми дида бурун мекунам аз хонаи чашм, То набинад рухи хуби ту,