Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест,
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест, В-аз ҳамдамони куҳна касе ҷуз шароб нест. Ҳамсуҳбате, ки бо ҳама кас хушсухан бувад, Бисёр ҷустаему ба ғайр аз рубоб нест
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист,
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист, Зи чашми кофари ту фитна дар мусулмонист, Ҳазор кони латофат нуҳуфта дар лаби туст, Ки он ақиқи гуҳарпӯш ҷавҳари конист.
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест,
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест, Ки шабу рӯз дар ӯ ҳиндуи мардумзоест. Рӯйи мо оби равону гули зарде дорад, Ба тафарруҷ гузар, эй дӯст, ки хуш маъвоест.
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест,
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест, Туро ҳар дам зи муштоқон малолест. Агарчи аз фироқат дар ваболам, Мудомам бо хаёли ту висолест.
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист?
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист? Назари он маҳи бемеҳр ба истораи кист? Ашки сурху рухи зарду дили гарму дами сард, Шамъи дилсӯхтаро з-оташи рухсораи ки
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист,
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист, Бе сунбули ту наргиси ман лолагун гирист. Дарёб, эй фузуншуда аз ҳадди дилбарӣ, К-ин чашми ашкбори ман аз ҳад фузун ги
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист,
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист, Саҷда, ки бе сидқ бувад, бутгарист. Ин сар агар дар қадами ӯ равад, Салтанати инсарию онсарист.
Бода дар ишқ ёри ғамхорест,
Бода дар ишқ ёри ғамхорест, Босафо бод, ҳар куҷо ёрест! Зоҳиду зуҳду мову қаллошӣ, Майли ҳар кас ба ҷониби корест.
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист,
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист, Одати наргиси ошуфтаи ту хунхорист. Лозими ҷаъди парешони ту саргардонист, Ҳамдами ғамзаи ханҷаркаши ту беморист.
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист,
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист, Кас нагуфташ, к-аз куҷоӣ, хуни дил аз баҳри чист? Даҳр чун гул менишонад ҳар дамам дар хоку хун, Хоки хорӣ бар сари ман
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист?
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист? Занҷир бар дасташ бинеҳ, ӯро беҳ аз занҷир чист? Гар ман на сармастам, чаро ошуфта мегӯям сухан В-ар ман на лояъқ
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст,
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст, На аз ту дар ҷаҳон ширинтаре ҳаст. Нисори гарди роҳат гар диле буд, Фидои хоки поят ҳам саре ҳаст.
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст,
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст, Фисқи пинҳонию зуҳди бариё ин ҳама ҳаст. Аз пайи шоҳиду май сарзанишам чанд кунӣ? Бирав, эй хоҷа, ки дар мазҳаби мо
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест,
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест, Оби ҳаёт чун лаби лаълат латиф нест. Хат душман аст ҳусни туро, андакаш мабин, Мӯре, ки дасти шер бипечад, заиф нест.
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст,
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст, Бурд оромам ба бӯйи зулфи беороми дӯст. Хок мегуфтам шавам, то дар қадамҳояш равам, Боз мегӯям нашинад гард бар ақдоми
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст,
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст, Ба бӯйи он ки мушарраф шавам ба суҳбати дӯст. Наъими ҳар ду ҷаҳон додаам баҳои ғамаш, Кадом давлати шоҳӣ расад ба давла
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст,
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст, Обхурди сарви мо гӯйӣ магар аз оби рӯст. Қосиди хун аст моро, он ки мегӯем ёр, Душмани ҷон аст моро, он ки медорем дӯ
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст,
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст, Фармони дилпазираш бар ҷони мо равон аст. Дар пойи сарви қаддаш афтодаам ба хорӣ, Ман хоки остонат, рӯям ба остон аст
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст,
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст, Саришки хуниям аз шабравон аст. Давон як шаб равонам аз Шамохӣ, Ки ҷону дил маро дар Шобирон аст.
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст,
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст, Доми гесӯи ту маъвои гирифторон аст. Чашми ҷодуи ту шуд пешрави айёрон, Зулфи ҳиндуи ту сарҳалқаи тарророн аст.
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст,
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст, Аз ӯ ба ҳар чамане сад ҳазор дастон аст. Чу ғунча гар даҳани ӯ ба ханда пайдо шуд, Ҳанӯз зери лабаш хандаҳои пинҳон
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст,
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст, Гӯши ману бонги наю дасти ману ҷом аст. Гар ахтари мақсуд ба мо хуш набарояд, Моро рухи зебои ту, эй моҳ, тамом аст.
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст,
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст, Гар ба сурат мекунад дурӣ, ба маънӣ восил аст. Ман ба сар оям ба сӯйи ӯ чу об ошуфтавор, Гар наояд сарви мо, шояд
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст,
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст, Ашки ман бо маю май бо лаби ту ҳамранг аст. Ҳама то боди сабо зулфи ту доранд ба чанг, Ба ҷуз аз ман, ки маро боди
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст,
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст, Низ бе он маҳи анвар натавонем нишаст. Беҳ аз он нест, ки чун сабза ба пояш афтем, Гар бад-он сарви суманбар натавонем