Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт,
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт, Остин аз ҷон фишонду домани дилбар гирифт. Дид чашматро, ки дорад аз мижа чатри сиёҳ, Наргис аз хиҷлат бихоҳад
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт,
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт, Кулли вуҷуд ҷуди вуҷуди шумо гирифт. Дар нури меҳр зарраи саргашта маҳв шуд, Лоҳутие зи ҳои ҳавоят ҳаво гирифт.
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт,
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт, Расули раҳнаварди бодпо рафт. Зи хуни дил навиштам моҷарое, Ки дар ҳиҷрони ту бар мо чиҳо рафт.
Агар дӯстонро тавон боз ёфт,
Агар дӯстонро тавон боз ёфт, Тавон аз паси марг ҷон боз ёфт. Касе к-аз фироқе ба васле расид, Дубора ҳаёти ҷаҳон боз ёфт.
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат,
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат, Шӯхӣ ба ту мансубу ҷафо бо ту изофат. Эй боди саборо зи насими ту равоне В-эй оби равонро зи хаёли ту латофат.
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ,
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ, Парвонаро дар оташи дӯзах бувад биҳишт. Зоҳид, ту дар ҳимояти кирдори хеш бош, Нашнидаӣ, ки гул даравад, ҳар кӣ хор ки
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт,
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт, Бигзарам аз ҷон, вале аз ёр натвонам гузашт. Ҳар сари мӯе ҳиҷоби роҳи ман гардад, вале Аз сари мӯе қаландарвор нат
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт,
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт, Бар дарат бемор хоҳам рафту хоҳам даргузашт. Хоки раҳ хоҳам шудан, то даҳр бар бодам диҳад, Бар сари кӯйи шумо з-ин
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт,
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт, Оташам сар то ба по бигрифту об аз сар гузашт. Рафт дил, чун меҳри лаъли ӯ ба ҷон пинҳон надошт, Айни лутф аст
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт,
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт, Мурдан беҳ аз он умр, ки бе рӯи ту бигзашт! Медод сабо бӯйи ту, дил рафт ба он бӯй, Аз бод дили гумшуда бар бӯи ту биг
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт,
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт, Монанди шаби қадр муборак саҳаре дошт. Ҳарчанд ки ман соғари андӯҳ кашидам, То чашм задам, соқии даврон дигаре дошт
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт,
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт, Зи раҳ бирафт дили ман, ки рӯ ба роҳ надошт. Бирехт хуни дилам турки чашми ту ба хато, В-агарна дил ба ҷуз аз ошиқӣ гун
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест,
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест, Тоқати ин дили шӯридаи савдоӣ нест. Ҳар замон аз ғами ишқам аламе пеш ояд, Ки аз ӯ фоида ҷуз ҳосили расвоӣ нест.
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест,
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест, Ки ҳар куҷо равам, аз доми дил раҳоӣ нест. Ҳар он чӣ дар назарам ояд аз шамоили ту, Ба ҷуз вазифаи шӯхию дилрабоӣ нест.
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест,
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест, Норванро чу қадат чеҳраи гулнорӣ нест. Соқиё, чун ҳама ранҷи дилам аз хештан аст, Бидеҳ он бода, ки мастам, сари ҳушёр
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест,
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест, Ошиқи ҳусни бутонему ҷуз ин коре нест. Дӯст набвад, ки ба дил майл надорад бо дӯст, Ёр набвад, ки ба ҷон дар талаби ёре
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест,
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест, Бар ман маханд, бахт, ки ин ҷойи ханда нест. То ғойибӣ зи чашми ман, эй подшоҳи ҳусн, Бе ту чӣ меҳнат аст, ки бар ҷони
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест,
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест, Шаҳиди ишқ муҳтоҷи кафан нест. Ба ғайри ишқ коре нест, в-ар ҳаст Ба ғайри ишқбозӣ кори ман нест.
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест,
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест, Худ маро заҳра, ки пеши ту барорам дам, нест. Мардуми дида бурун мекунам аз хонаи чашм, То набинад рухи хуби ту,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест, Дастгири ошиқони хастадил ҷуз ҷом нест. Нест раҳ дар базми риндон зоҳидони хушкро, Маҷлисе, к-он ҷойи хосон аст, бори ом
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест,
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест, Ҳамчу болои ту сарве дар чаман чолок нест. Меҳр ҳусне дорад, аммо нест эмин аз завол, Гул туро монад, дареғо, домани
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест,
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест, Бо ман забон машав, ки маро бо ту гӯш нест. Булбул, макун нафир, ки парвонаро зи ишқ Месӯзад андаруну забони хурӯш нест.
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест,
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест, Ҳукми султони висол аст, ки ҳиҷрон хуш нест. Бе лабу орази ӯ дида надорад нуре, Бе вуҷуди гулу мул тарфи гулистон хуш
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест,
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест, Лек ӯ бод асту аз вай ҳосиле ҷуз бод нест. Дар раҳат аз нотавонӣ оби чашмам мебарад, Дигарам ҷуз ашки гулгун ҳеч исте
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест,
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест, Партави дидор ҳаст, ёрии гуфтор нест. Дар раҳи ӯ солҳо рафтаму суде надошт, Бар дари ӯ борҳо омадаму бор нест.