Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад,
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад, Ғунча аз бӯйи хушат тоза димоғе дорад. Гулшани чашми ман аз хуни ҷигар гулзор аст, Қомати сарви ту гар майл ба боғе дорад.
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад,
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад, Ки чашмат ҳеҷ оҳуе надорад. Хиҷил шуд аз гули рӯйи ту лола, Ки ранге дораду бӯе надорад.
Васфи ту дар баён намегунҷад,
Васфи ту дар баён намегунҷад, Бенишон дар нишон намегунҷад. То ту дар ҷони ман гирифтӣ ҷой, Ҷони ман дар ҷаҳон намегунҷад.
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад,
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад, В–агар гунҷад дилам дар бар, дар ӯ дилбар намегунҷад. Агар парвонаи ишқӣ, дар оташ болу пар мезан, Ки ин
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад,
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад, Хасак бо настаронбӯе нагунҷад. Аз он дастам ба зери сар сутун аст, Ки андар зери паҳлуе нагунҷад.
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад,
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад, Хаёлат дар сари сӯзан нагунҷад. Ба зулфат дил набастам, з-он ки сагро Каманди шоҳ дар гардан нагунҷад.
З-он оташе, к-аз ҳаҷри ту ҳар дам ба ҷони ман фитад,
З-он оташе, к-аз ҳаҷри ту ҳар дам ба ҷони ман фитад, Гар дам занам, хуршедро сад шуъла дар хирман фитад. Гуфтам шавам бо дарди ту яксон ба хоки раҳ, вале Ҳайф о
Занахдони ту гар ин аст, сад Юсуф ба чоҳ афтад,
Занахдони ту гар ин аст, сад Юсуф ба чоҳ афтад, Назар бар қаддат андозанд, хубонро кулоҳ афтад. Чу зулфи туст бахти ман, аз он доим парешон аст, Надонам дар ҷаҳ
Гар партави хуршеди рухат бар қамар афтад,
Гар партави хуршеди рухат бар қамар афтад, Маҳ зери қадамҳои ту чун хок дарафтад. Ман зарраи торикаму ту меҳри мунаввар, Равшан шавам, ар сӯи манат як назар афт
Рухат гул асту қадат сарву турраат шамшод,
Рухат гул асту қадат сарву турраат шамшод, Чу шона дар сари зулфи ту бошам аз шам шод. Чу боди субҳ гузар кард дар чаман ғунча, Алассабоҳ ба дастон ҳазор дил би
Аз сабо гар дар сари зулфи ту чин хохад фитод,
Аз сабо гар дар сари зулфи ту чин хохад фитод, Дил ки дар Ҳиндустон гум шуд, ба Чин хоҳад фитод. Гар насими бениёзӣ хоҳад аз кӯят вазид, Оташе дар рӯзгори куфру
Сад қатраи хун ҳар дам аз дидаи мо афтад,
Сад қатраи хун ҳар дам аз дидаи мо афтад, Ушшоқи парешонро бингар, ки чиҳо афтад! Дил аз ҳаваси холат бар зулфи ту мепечад, Мурғ аз тамаъи дона дар доми бало аф
Диламро дар занахдонат раҳ афтод,
Диламро дар занахдонат раҳ афтод, Қадам аз раҳ бурун зад, дар чаҳ афтод. Чу дар маҳтоб мерафтӣ хиромон Зи рӯят тоб дар рӯйи маҳ афтод.
То акси ту аз равзанаи дида дарафтод,
То акси ту аз равзанаи дида дарафтод, Дар хонаи дил партави шамсу қамар афтод. Бисёр даровехт сабо бо сари зулфат, Мехост, ки берун ҷаҳад аз дом, дарафтод.
Ҷон бар лаби лаълаш чу магас бар шакар афтод,
Ҷон бар лаби лаълаш чу магас бар шакар афтод, Бо васли ту дил чун шаббае дар гуҳар афтод. Кай даст занад дар камари суҳбати Ширин, Фарҳод, ки бо дарди фироқ аз
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод,
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод, Сар агар аз ту кашам, теғи ту бар гардан бод! Ҳаққи суҳбат, ки миёни ману ту муҳкам шуд, Гар фаромӯш кунам, лаънати Ҳақ
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод Азми ту то куйи дилором бод! Гар ба дари дӯст қабулат бувад, Рост бувад ин, ки қабул аст ёд.
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод Зулфи ту, сар аз он диҳад бар бод. Бандаи туст, ҳар куҷо сарвест, Банда бисёр кардаӣ озод.
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод!
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод! Ман ба бӯят медиҳам умри гиромиро ба бод. Бар дилам бедоди чашми масти ту аз ҳад гузашт, Доди худ гуфтам ситонам аз л
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод,
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод, Чу бод бар ту гузар мекунад, ҳаромаш бод! Шаби фироқу ғарибиву ишқу танҳоӣ, Чӣ шуд, ки бар мани бечора ҳар чаҳор афтод?
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод,
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод, Ба доми ишқ дарафтод, ҳар чӣ бодо, бод! Маро, ки сояи худ маҳрам асту он ҳам ҳеч, Маро, ки боди сабо ҳамдам асту он
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат,
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат, Тан пеши танат резаму ҷон бар сари ҷонат. Ту дар дили ман сокину ман дар талаби ту, Ҷӯён шуда фарёдзанон гирди ҷаҳона
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат,
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат, Мағзи бодом кашад чашми хуши фаттонат. Гарчи шуд равшании хони фалак аз хуршед, Қурси хуршед надорад намаке аз хонат.
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат,
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат, Қиблаи дил донамат ё Каъбаи ҷон хонамат. Халқ дар осоишанд аз ҳусни рӯят, лоҷарам, Раҳмати Парвардгору лутфи Яздон хонам
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат,
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат, Ки хирад менатавонад, ки кунад идрокат. Варақи лола бар андоми гулу шамшод аст, Ё қабо бар тани гулгуну тани чолокат.