Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ушшоқи туро дарди сари ом набошад,
Ушшоқи туро дарди сари ом набошад, Дар доираи сӯхтагон хом набошад. Дар боргаҳи ишқ хирадро набувад роҳ, К-он маҷлиси хос аст, раҳи ом набошад.
Дар пояш афканам сар, то дарди сар набошад,
Дар пояш афканам сар, то дарди сар набошад, Бо зулфи ӯ диҳам дил, то дил дигар набошад. Рӯзе ба ёди зулфаш гар шаб ба рӯз орам, Бояд ки ҷуз рухи ӯ шабро саҳар н
Ҳар кас, ки муқими дари хаммор набошад,
Ҳар кас, ки муқими дари хаммор набошад, Дар мазҳаби мо оқилу ҳушёр набошад. Гар илми яқин аст туро, айни яқин ҷӯй, К–он тоифаро кибр ба хирвор набошад.
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад,
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад, Чу баҳру кон садафи дида пургуҳар бошад. Агар ба соҳили чашмам хаёли ту гузарад, Зи мавҷи баҳр ҳамон беҳ, ки барҳазар б
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад В-ар танам гард бувад, гарди ҳавоят бошад. Дили ман ҳаст барои ту, барои худ нест, Ҷон фидо бод дилеро, ки бароят бошад
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад,
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад, Кори ҳар тоифа бояд, ки ба нисбат бошад. Ман гадоям, ба ибодат нахарам боғи биҳишт, Дар атое, ки баҳо рафт, чӣ миннат
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад,
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад, Маҳрам пиёла гардад, ҳамдам шароб бошад. Ҳаргиз зи ганҷи ҳуснат доди дилам надодӣ, То кай зи чашми мастат олам хароб б
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад,
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад, Ғунчаро чоки гиребон то ба доман мерасад. Мо асири ҳаҷру доим дар висоли ту рақиб, Шоҳро ганҷу гадоро кунҷи гулхан
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад,
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад, Гуфто: Набувад ошиқ, к-аз фитна бипарҳезад. Гуфтам: Ҳама фитна аз заҳмати ҳиҷрон аст, Гуфто: Чӣ бувад хиҷрон, чун и
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад,
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад, Дар нахустин қадам аз ҳар ду ҷаҳон бархезад. Дар қиёмат, ки ба бӯйи ту шавад ҷон зинда, Танам аз ҷон ба вафои ту рав
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад,
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад, Чӣ савоб ояду он гаҳ чӣ хато бархезад. Қосиде нест, ки орад хабари дӯст ба дӯст, Магар ин дӯстӣ аз дасти сабо бархезад.
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад,
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад, Дил аз шодӣ равон ҷон доду тан зад. Ман аввал раҳбари ислом будам, Ба охир қавли мутриб роҳи ман зад.
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад,
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад, Ба ғамгин гаштани як дил ҳама олам намеарзад. Дурӯза умр дар олам чӣ бояд хӯрд чандин ғам? Ки андӯҳи фаровонаш б
Агар дилбар зи мо дил барнагирад,
Агар дилбар зи мо дил барнагирад, Дили ман ғайри ӯ дилбар нагирад. Агар зар дар миён набвад камарро, Миёни дӯстро дар бар нагирад.
Ҳаво расми гуҳар боридан овард,
Ҳаво расми гуҳар боридан овард, Гул ойини шакар хандидан овард. Магар зад бар дилаш пайкони ғунча, Ки булбул шеваи нолидан овард?!
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад,
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад, Чашми бад ҳайф аст, к-андар рӯйи некӯ бингарад. Бод ҳар мӯйи мижа дар дида мили оташин, Гар ба нуқсон дар ҷамолат
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард,
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард, Он кард чеҳраи ту, ки меҳри фалак накард. Аз шарқ то ба ғарб ба хубӣ ягонаӣ, Хуршед мулки худ ба касе муштарак накард.
Буроқи барқ азми осмон кард,
Буроқи барқ азми осмон кард, Қатори пили ҷавҳаркаш равон кард. Фалак дилгарм шуд аз баҳри ғунча, Ҳаво аз абр гулро соябон кард.
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард,
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард, Чун аён аст, дигар ҳеч баён натвон кард. Меравад дилбарам аз пешу равон дар пайи ӯ Чӣ бувад ҷони гиромӣ, ки равон натво
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард,
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард, Қайди дили девона ба занҷир тавон кард. Гӯянд ба тақрир расон ҳолу дар ин ҳол Ҳоли дили саргашта на тақрир тавон кард.
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард,
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард, Хешро боз ба пиронасарӣ расво кард. Дар ҳама дайр касе нест ба қаллошии мо, То кадом аҳли дил аз лутф назар дар мо кар
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад?
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад? Бар остонаи васлаш паёми мо кӣ барад? Ҳикояти рухи гулгуни ту зи сели сиришк Ба сарви соявари хушхироми мо кӣ барад?
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад В-агарна дарди ҳаҷри ӯ маро як лаҳза нагзорад. Нагардад шоми ман равшан, намирад сӯзи дил, гарчи Зи оҳам меҷаҳад барқу
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад,
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад, Баста ба ҳар сари мӯе сару пое дорад. Дӯст он нест, ки тобад сари паймон аз дӯст Дӯст он аст, ки бо дӯст вафое дорад.
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад,
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад, Мудом дида зи рӯйи ту бар намедорад. Касе, ки дида ба дидори дӯст равшан кард, Ҳадиси таънаи душман ба гӯш мен-орад.