Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад,
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад, Маҳрам пиёла гардад, ҳамдам шароб бошад. Ҳаргиз зи ганҷи ҳуснат доди дилам надодӣ, То кай зи чашми мастат олам хароб б
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад,
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад, Ғунчаро чоки гиребон то ба доман мерасад. Мо асири ҳаҷру доим дар висоли ту рақиб, Шоҳро ганҷу гадоро кунҷи гулхан
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад,
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад, Гуфто: Набувад ошиқ, к-аз фитна бипарҳезад. Гуфтам: Ҳама фитна аз заҳмати ҳиҷрон аст, Гуфто: Чӣ бувад хиҷрон, чун и
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад,
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад, Дар нахустин қадам аз ҳар ду ҷаҳон бархезад. Дар қиёмат, ки ба бӯйи ту шавад ҷон зинда, Танам аз ҷон ба вафои ту рав
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад,
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад, Чӣ савоб ояду он гаҳ чӣ хато бархезад. Қосиде нест, ки орад хабари дӯст ба дӯст, Магар ин дӯстӣ аз дасти сабо бархезад.
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад,
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад, Дил аз шодӣ равон ҷон доду тан зад. Ман аввал раҳбари ислом будам, Ба охир қавли мутриб роҳи ман зад.
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад,
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад, Ба ғамгин гаштани як дил ҳама олам намеарзад. Дурӯза умр дар олам чӣ бояд хӯрд чандин ғам? Ки андӯҳи фаровонаш б
Агар дилбар зи мо дил барнагирад,
Агар дилбар зи мо дил барнагирад, Дили ман ғайри ӯ дилбар нагирад. Агар зар дар миён набвад камарро, Миёни дӯстро дар бар нагирад.
Ҳаво расми гуҳар боридан овард,
Ҳаво расми гуҳар боридан овард, Гул ойини шакар хандидан овард. Магар зад бар дилаш пайкони ғунча, Ки булбул шеваи нолидан овард?!
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад,
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад, Чашми бад ҳайф аст, к-андар рӯйи некӯ бингарад. Бод ҳар мӯйи мижа дар дида мили оташин, Гар ба нуқсон дар ҷамолат
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард,
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард, Он кард чеҳраи ту, ки меҳри фалак накард. Аз шарқ то ба ғарб ба хубӣ ягонаӣ, Хуршед мулки худ ба касе муштарак накард.
Буроқи барқ азми осмон кард,
Буроқи барқ азми осмон кард, Қатори пили ҷавҳаркаш равон кард. Фалак дилгарм шуд аз баҳри ғунча, Ҳаво аз абр гулро соябон кард.
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард,
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард, Чун аён аст, дигар ҳеч баён натвон кард. Меравад дилбарам аз пешу равон дар пайи ӯ Чӣ бувад ҷони гиромӣ, ки равон натво
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард,
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард, Қайди дили девона ба занҷир тавон кард. Гӯянд ба тақрир расон ҳолу дар ин ҳол Ҳоли дили саргашта на тақрир тавон кард.
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард,
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард, Хешро боз ба пиронасарӣ расво кард. Дар ҳама дайр касе нест ба қаллошии мо, То кадом аҳли дил аз лутф назар дар мо кар
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад?
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад? Бар остонаи васлаш паёми мо кӣ барад? Ҳикояти рухи гулгуни ту зи сели сиришк Ба сарви соявари хушхироми мо кӣ барад?
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад В-агарна дарди ҳаҷри ӯ маро як лаҳза нагзорад. Нагардад шоми ман равшан, намирад сӯзи дил, гарчи Зи оҳам меҷаҳад барқу
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад,
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад, Баста ба ҳар сари мӯе сару пое дорад. Дӯст он нест, ки тобад сари паймон аз дӯст Дӯст он аст, ки бо дӯст вафое дорад.
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад,
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад, Мудом дида зи рӯйи ту бар намедорад. Касе, ки дида ба дидори дӯст равшан кард, Ҳадиси таънаи душман ба гӯш мен-орад.
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад,
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад, Ғунча аз бӯйи хушат тоза димоғе дорад. Гулшани чашми ман аз хуни ҷигар гулзор аст, Қомати сарви ту гар майл ба боғе дорад.
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад,
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад, Ки чашмат ҳеҷ оҳуе надорад. Хиҷил шуд аз гули рӯйи ту лола, Ки ранге дораду бӯе надорад.
Васфи ту дар баён намегунҷад,
Васфи ту дар баён намегунҷад, Бенишон дар нишон намегунҷад. То ту дар ҷони ман гирифтӣ ҷой, Ҷони ман дар ҷаҳон намегунҷад.
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад,
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад, В–агар гунҷад дилам дар бар, дар ӯ дилбар намегунҷад. Агар парвонаи ишқӣ, дар оташ болу пар мезан, Ки ин
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад,
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад, Хасак бо настаронбӯе нагунҷад. Аз он дастам ба зери сар сутун аст, Ки андар зери паҳлуе нагунҷад.
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад,
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад, Хаёлат дар сари сӯзан нагунҷад. Ба зулфат дил набастам, з-он ки сагро Каманди шоҳ дар гардан нагунҷад.