Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он ду ҳабашизода, ки бар рӯй давонанд,
Он ду ҳабашизода, ки бар рӯй давонанд, Дар пой биафтанд, гар аз дида биронанд. Густохии ҳиндубачагон бин, ки ба шӯхӣ Доим зи раҳи дида суйи Рум давонанд.
Риндаму ошиқу девона ба овози баланд,
Риндаму ошиқу девона ба овози баланд, Айби маъбуд макун зоҳиду бар риш маханд. Завқи дайрам на чунон силсила меҷунбонад, Ки тавон доштанам сокини масҷид якчанд.
Абр мегиряд ба зорӣ, гул табассум мекунад,
Абр мегиряд ба зорӣ, гул табассум мекунад, Лола соғар медиҳад, булбул тараннум мекунад. Савти мутриб роҳи исломи халоиқ мезанад, Чашми соқӣ ғорати имони мардум
Чашми ту аз тири мижа ҳар сӯ шикоре афканад,
Чашми ту аз тири мижа ҳар сӯ шикоре афканад, Он турк дар як чашмзад кушта ҳазоре афканад. Дар ҳасрати он к–аз туам тире расад, ҷон медиҳам, Бар сайди лоғар тири
Дилам аз ҷоми ғамат неши бало нӯш кунад,
Дилам аз ҷоми ғамат неши бало нӯш кунад, Ҳамаро дарду маро дарди ту беҳуш кунад. Чун ба пешат накунам нола, ки булбул дар боғ, Ин маҳол аст, ки гул бинаду хомӯш
Аҳли назар, ки сӯхтагони балокашанд,
Аҳли назар, ки сӯхтагони балокашанд, Расми вафо раҳо накунанд, ар ҷафо кашанд. Онон, ки раҳравони вафоянд, аз мижа Сӯзан кунанду хори ҷафоро зи по кашанд.
Дар он рӯзе, ки хубон офариданд,
Дар он рӯзе, ки хубон офариданд, Туро бар ҷумла султон офариданд. Туро доданд тавқеъи саодат, Пас он гаҳ рӯҳи инсон офариданд.
Санги таъна ба сабӯям задаанд,
Санги таъна ба сабӯям задаанд, Табли бадномӣ ба куям задаанд. Кай фитад дар кафи ман домани васл?! Силии ҳаҷр ба рӯям задаанд.
Ошиқон мавсими гул хайма ба саҳро задаанд,
Ошиқон мавсими гул хайма ба саҳро задаанд, Боргаҳ бар суману лолаи ҳумро задаанд. Сокини маҷлисашон зуҳраву хуршеду маҳ аст, Соябонест, ки бар ганбади мино зада
Ҳар дида рухи хуби ту дидан натавонад,
Ҳар дида рухи хуби ту дидан натавонад, Ҳар кас сари зулфи ту кашидан натавонад. Хусрав лаби Ширин бигазад ҳамчу шакар, лек Фарҳод ҷуз ангушт газидан натавонад.
Ёр рафт аз дидаву дар дил бимонд,
Ёр рафт аз дидаву дар дил бимонд, Дил ба зери бор чун маҳмил бимонд. Давлати бедори ман чун даргузашт, Бахти хоболудро ғофил бимонд.
Ин ҷо ки манам, номаи дилбар кӣ расонад?
Ин ҷо ки манам, номаи дилбар кӣ расонад? Дар дӯзахи сӯзон нами Кавсар кӣ расонад? Гирам, ки дили ман чу кабӯтар парад он ҷо, Ин номаи маймун ба кабӯтар кӣ расон
Бо васли гул расидан булбул наметавонад,
Бо васли гул расидан булбул наметавонад, Лутфе кунад магар бод, бӯе ба вай расонад. Бар ҳар варақ чаманро бе ҳарф моҷароест, Ку ошиқе чу булбул, то нонавишта хо
Маҳ нав шуду он ёри сафаркарда наомад,
Маҳ нав шуду он ёри сафаркарда наомад, Маъшуқи ҷигархораи дилбурда наомад. Озод кунем аз пайи каффорати ӯ ҷон, К-он дилбари бадаҳди қасамхӯрда наомад.
Аз хаёли хубрӯён чашми мо бутхона шуд,
Аз хаёли хубрӯён чашми мо бутхона шуд, В-аз ғами занҷирмӯён ақли мо девона шуд. Ҳеч медонӣ, чаро саргашта гардад офтоб? З-он ки ӯ бар гирди шамъи рӯйи ту парвон
Ақле, ки зирак менамуд, аз ишқи ту девона шуд,
Ақле, ки зирак менамуд, аз ишқи ту девона шуд, Аз ошнову хешу кас якборагӣ бегона шуд. Дарди ту ҳар сӯ рахнае мекард дар бунёди дил, Вайрона кардаш ин замон, чу
Дар кӯи моҳрӯе поям ба гил фурӯ шуд,
Дар кӯи моҳрӯе поям ба гил фурӯ шуд, Сархайли некномон расвои шаҳру кӯ шуд. Эй сабри пойбарҷо, манзил ба кӯи ӯ кун, К-он дил ки буд вақте, акнун аз они ӯ шуд.
Сухани зулфи ту гуфтам, нафасам мушкин шуд,
Сухани зулфи ту гуфтам, нафасам мушкин шуд, Сифати лаъли ту кардам, даҳанам ширин шуд. Завқи Фарҳод кам аз лаззати Парвиз набуд, Ки ҳама талхии комаш зи лаби Ши
Ҳар кас, ки пеши тири маломат сипар нашуд,
Ҳар кас, ки пеши тири маломат сипар нашуд, Ҳаргиз миёни ҳалқаи ушшоқ сар нашуд. Завқи ҷафову лаззати пайкони ғам наёфт, Ҳар дил, ки захми тири балоро сипар нашу
Ҳуснаш хати девонагӣ бар дафтари мо мекашад,
Ҳуснаш хати девонагӣ бар дафтари мо мекашад, Моро зи хатти сабзи ӯ хотир ба саҳро мекашад. Шакли санавбар шуд дилам моил суи болои ӯ, З–он рӯ, ки сарви қоматаш
Ҳар кӣ бар абруву чашмат нигарон хоҳад шуд,
Ҳар кӣ бар абруву чашмат нигарон хоҳад шуд, Оқибат куштаи он тиру камон хоҳад шуд. Агар он рӯи дилорой нахоҳӣ пӯшид, Фитнаи оламу ошӯби ҷаҳон хоҳад шуд.
Сироти мо раҳи майхона бошад,
Сироти мо раҳи майхона бошад, Биҳишти мо рухи ҷонона бошад. На Тӯбо хуштар аз болои дилбар, На Кавсар беҳтар аз паймона бошад.
Саҷҷода чӣ кор ояду дастор чӣ бошад?
Саҷҷода чӣ кор ояду дастор чӣ бошад? Зар дар чӣ шумор ояду динор чӣ бошад? Қандил чӣ қадр ораду тасбеҳ чӣ қимат, Соғар чӣ зиён дораду зуннор чӣ бошад?
Касе, к-аз ишқ фонӣ шуд, чунин бошад, чунин бошад,
Касе, к-аз ишқ фонӣ шуд, чунин бошад, чунин бошад, Нишони мавҷ аз дарё ҳамин бошад, ҳамин бошад. Диле, к-ӯ ҷумла ҷон гардад, на он гардад, на ин гардад, Чу санг
Моро сари куфру ғами ислом набошад,
Моро сари куфру ғами ислом набошад, Ҷое, ки ҳама нанг бувад, ном набошад. Дар маҷлиси хосон дафу чангу маю соқӣ Хуш бошад, агар дарди сари ом набошад.