Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хатат ҳирзи илоҳӣ менамояд,
Хатат ҳирзи илоҳӣ менамояд, Мисоли моли шоҳӣ менамояд. Чу лашкар мекашад ҳусни ту бар ҷон, Нахуст аз хат сиёҳӣ менамояд.
Моҳ аст рухи ёр, ба мо хуш набарояд,
Моҳ аст рухи ёр, ба мо хуш набарояд, Сарв аст қади дӯст, ба бар менадарояд. Мо ҳамчу гулаш синаи садпора намудем, Ӯ ғунчасифат рӯй ба мо менанамояд.
Баҳри ғами ту карон надорад,
Баҳри ғами ту карон надорад, Ишқат сари ину он надорад. Он кас, ки аз он ҷаҳон хабар ёфт, Дигар сари ин ҷаҳон надорад.
Гар аз даҳани танги ту мақсуд барояд,
Гар аз даҳани танги ту мақсуд барояд, Аз нақши адам сурати мавҷуд барояд. Гуфтем, ки гирем каноре зи миёнат, Ин буд муроде, ки зи нобуд барояд.
Бо партави рухсори ту маҳ тоб надорад,
Бо партави рухсори ту маҳ тоб надорад, Бо лутфи буногӯши ту гул об надорад. Ширинии шаҳди ту зи шаккар натвон ёфт, Таъми лаби ширини ту унноб надорад.
Агар он сарви гуландом ба рафтор ояд,
Агар он сарви гуландом ба рафтор ояд, Ба ҳавояш дили ошуфта гирифтор ояд. Зоҳиди шаҳр зи чашми хуши ӯ масту хароб, Равад аз савмаа, дар гӯшаи хаммор ояд.
Дилбар агар ба коми дили ман намешавад,
Дилбар агар ба коми дили ман намешавад, Ман розиям зи дӯст, ки душман намешавад. Ҳар кас, ки хамчу пири фалак хӯшачин нашуд, Чун меҳру моҳ соҳиби хирман намешав
Гар чу писта даҳани танги ту дар ханда шавад,
Гар чу писта даҳани танги ту дар ханда шавад, Пистаро пӯст зи тан пеши ту барканда шавад. Чун бибинад қади болои туро, нест аҷаб, Сарви озод ба ҷону дил агар ба
Дили ман хун шуду то хун нашавад, дил нашавад,
Дили ман хун шуду то хун нашавад, дил нашавад, Ҷон ба лаб омаду коме зи ту ҳосил нашавад. Ёсамин дид қадат дар чаману моил шуд, Кист, к-ӯ қадди туро бинаду моил
Гар подшаҳ ба кӯи ту ояд, гадо шавад,
Гар подшаҳ ба кӯи ту ояд, гадо шавад, Дар кӯи ту гадо биравад, подшо шавад. Махром ҳар тараф, ки зи қадди ту кори ҳусн Боло гирифтаасту мабодо бало шавад.
Рӯй дар масҷиду дил сокини хаммор чӣ суд?
Рӯй дар масҷиду дил сокини хаммор чӣ суд? Хирқа бар дӯшу миён баста ба зуннор чӣ суд? Ҳар кӣ дар пеши бутон саҷда кунад дар хилват, Лофи имон заданаш бар сари б
Ҳаргизам нақши ту аз лавҳи дилу ҷон наравад,
Ҳаргизам нақши ту аз лавҳи дилу ҷон наравад, Ҳаргиз аз ёди ман он зулфи парешон наравад. Аз димоғи мани савдозада акси рухи ту Ба ҷафои фалаку ғуссаи даврон нар
Ёр танҳо шуду он беҳ, ки ба танҳо наравад,
Ёр танҳо шуду он беҳ, ки ба танҳо наравад, Ҷони ман рафт бад–ӯ, то тани танҳо наравад. Ӯ ҳамерафт чу боду зи тани хокии ман Гард овехта дар домани ӯ, то наравад
Дӯш дар маҷлис кабоби мо зи сӯзи сина буд,
Дӯш дар маҷлис кабоби мо зи сӯзи сина буд, Бедилонро ашки рангин бодаи дӯшина буд. Дар дилу чашмам хаёли ӯ ҳама шаб то ба рӯз Ҳамчу маҳ дар чашмаву хуршед дар о
Даҷларо имсол рафторе аҷаб мастона буд,
Даҷларо имсол рафторе аҷаб мастона буд, Пой дар занҷиру каф бар лаб, магар девона буд? Чарх мезад обу бармегашт дар гирди ҳисор, Гӯиё Бағдод шамъу Даҷла чун пар
Бо рухаш моҳи осмон чӣ бувад,
Бо рухаш моҳи осмон чӣ бувад, Зарра бо меҳр ҳамъинон чӣ бувад? Пеши чашмаш хадангро чӣ маҳал, Назди абрӯи ӯ камон чӣ бувад?
Мегузашту зи ҳаё чеҳра барафрӯхта буд,
Мегузашту зи ҳаё чеҳра барафрӯхта буд, Эй басо хона, ки аз оташи ӯ сӯхта буд. Чун камонхонаи абрӯ бикушод аз ғамза, Чашм дар дидаи соҳибназарон дӯхта буд.
Дар азал қиблаи ҷонҳо хами абрӯи ту буд,
Дар азал қиблаи ҷонҳо хами абрӯи ту буд, Рӯи ту сӯи дилу рӯи дилам сӯи ту буд. Пеш аз он рӯз, ки хуршеди фалак нур надошт, Олами ишқ мунаввар зи маҳи рӯи ту буд
Сари савдозадаам дӯш ба болини кӣ буд?
Сари савдозадаам дӯш ба болини кӣ буд? Ҳалқаи гӯши ман аз гесуи мушкини кӣ буд? Нуқли маҷлис ҳама шаб пистаи пуршӯри кӣ шуд? Ҷоми май бар даҳанам аз лаби ширини
Ишқи ту буд бо ману аз ман нишон набуд,
Ишқи ту буд бо ману аз ман нишон набуд, Меҳри ту буд дар дилу дил дар ҷаҳон набуд. Нақши ту дар хаёлу хаёл аз назар ҷудо, Номи ту бар забону забон дар даҳон наб
То нагуфтӣ сухане, нақши даҳон ҳеч набуд,
То нагуфтӣ сухане, нақши даҳон ҳеч набуд, То набастӣ камаре, шакли миён ҳеч набуд. То нахандид лаби лаъли ту бар гиряи ман, Дар тани хокии мо гавҳари ҷон ҳеч на
Ё Раб, ин дил ба куҷо рафту куҷо хоҳад буд?
Ё Раб, ин дил ба куҷо рафту куҷо хоҳад буд? Ҳар куҷо чашми хушу зулфи дуто хоҳад буд. Гар аз ин шева бувад меҳри туву ҷаври рақиб, Қосиду ҳамдами ман боди сабо
Пеш аз он к–ин шахси номавҷуди ман мавҷуд буд,
Пеш аз он к–ин шахси номавҷуди ман мавҷуд буд, Кӯи ёрам мақсаду рӯи туям мақсуд буд. Пеш аз он к–оби бақоро хушкрӯди тан бидид, Ҷоми май бар дастаму дар гӯш бон
Дӯш дар фикри ман он шакли қади боло буд,
Дӯш дар фикри ман он шакли қади боло буд, Назари ҳиммати ман аз тарафи боло буд. Дида мезад ҳама шаб нақши хаёлат бар об, Пеши соҳибназарон рози ниҳон пайдо буд
Риндони покрав, ки ба кӯрон асо диҳанд,
Риндони покрав, ки ба кӯрон асо диҳанд, Акнун зарурат аст, ки навбат ба мо диҳанд. Чун интиҳои ройи ту равшан намешавад, Ҳар кас нишон зи манзили васлат чаро ди