Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар он рӯзе, ки хубон офариданд,
Дар он рӯзе, ки хубон офариданд, Туро бар ҷумла султон офариданд. Туро доданд тавқеъи саодат, Пас он гаҳ рӯҳи инсон офариданд.
Санги таъна ба сабӯям задаанд,
Санги таъна ба сабӯям задаанд, Табли бадномӣ ба куям задаанд. Кай фитад дар кафи ман домани васл?! Силии ҳаҷр ба рӯям задаанд.
Ошиқон мавсими гул хайма ба саҳро задаанд,
Ошиқон мавсими гул хайма ба саҳро задаанд, Боргаҳ бар суману лолаи ҳумро задаанд. Сокини маҷлисашон зуҳраву хуршеду маҳ аст, Соябонест, ки бар ганбади мино зада
Ҳар дида рухи хуби ту дидан натавонад,
Ҳар дида рухи хуби ту дидан натавонад, Ҳар кас сари зулфи ту кашидан натавонад. Хусрав лаби Ширин бигазад ҳамчу шакар, лек Фарҳод ҷуз ангушт газидан натавонад.
Ёр рафт аз дидаву дар дил бимонд,
Ёр рафт аз дидаву дар дил бимонд, Дил ба зери бор чун маҳмил бимонд. Давлати бедори ман чун даргузашт, Бахти хоболудро ғофил бимонд.
Ин ҷо ки манам, номаи дилбар кӣ расонад?
Ин ҷо ки манам, номаи дилбар кӣ расонад? Дар дӯзахи сӯзон нами Кавсар кӣ расонад? Гирам, ки дили ман чу кабӯтар парад он ҷо, Ин номаи маймун ба кабӯтар кӣ расон
Бо васли гул расидан булбул наметавонад,
Бо васли гул расидан булбул наметавонад, Лутфе кунад магар бод, бӯе ба вай расонад. Бар ҳар варақ чаманро бе ҳарф моҷароест, Ку ошиқе чу булбул, то нонавишта хо
Маҳ нав шуду он ёри сафаркарда наомад,
Маҳ нав шуду он ёри сафаркарда наомад, Маъшуқи ҷигархораи дилбурда наомад. Озод кунем аз пайи каффорати ӯ ҷон, К-он дилбари бадаҳди қасамхӯрда наомад.
Аз хаёли хубрӯён чашми мо бутхона шуд,
Аз хаёли хубрӯён чашми мо бутхона шуд, В-аз ғами занҷирмӯён ақли мо девона шуд. Ҳеч медонӣ, чаро саргашта гардад офтоб? З-он ки ӯ бар гирди шамъи рӯйи ту парвон
Ақле, ки зирак менамуд, аз ишқи ту девона шуд,
Ақле, ки зирак менамуд, аз ишқи ту девона шуд, Аз ошнову хешу кас якборагӣ бегона шуд. Дарди ту ҳар сӯ рахнае мекард дар бунёди дил, Вайрона кардаш ин замон, чу
Дар кӯи моҳрӯе поям ба гил фурӯ шуд,
Дар кӯи моҳрӯе поям ба гил фурӯ шуд, Сархайли некномон расвои шаҳру кӯ шуд. Эй сабри пойбарҷо, манзил ба кӯи ӯ кун, К-он дил ки буд вақте, акнун аз они ӯ шуд.
Сухани зулфи ту гуфтам, нафасам мушкин шуд,
Сухани зулфи ту гуфтам, нафасам мушкин шуд, Сифати лаъли ту кардам, даҳанам ширин шуд. Завқи Фарҳод кам аз лаззати Парвиз набуд, Ки ҳама талхии комаш зи лаби Ши
Ҳар кас, ки пеши тири маломат сипар нашуд,
Ҳар кас, ки пеши тири маломат сипар нашуд, Ҳаргиз миёни ҳалқаи ушшоқ сар нашуд. Завқи ҷафову лаззати пайкони ғам наёфт, Ҳар дил, ки захми тири балоро сипар нашу
Ҳуснаш хати девонагӣ бар дафтари мо мекашад,
Ҳуснаш хати девонагӣ бар дафтари мо мекашад, Моро зи хатти сабзи ӯ хотир ба саҳро мекашад. Шакли санавбар шуд дилам моил суи болои ӯ, З–он рӯ, ки сарви қоматаш
Ҳар кӣ бар абруву чашмат нигарон хоҳад шуд,
Ҳар кӣ бар абруву чашмат нигарон хоҳад шуд, Оқибат куштаи он тиру камон хоҳад шуд. Агар он рӯи дилорой нахоҳӣ пӯшид, Фитнаи оламу ошӯби ҷаҳон хоҳад шуд.
Сироти мо раҳи майхона бошад,
Сироти мо раҳи майхона бошад, Биҳишти мо рухи ҷонона бошад. На Тӯбо хуштар аз болои дилбар, На Кавсар беҳтар аз паймона бошад.
Саҷҷода чӣ кор ояду дастор чӣ бошад?
Саҷҷода чӣ кор ояду дастор чӣ бошад? Зар дар чӣ шумор ояду динор чӣ бошад? Қандил чӣ қадр ораду тасбеҳ чӣ қимат, Соғар чӣ зиён дораду зуннор чӣ бошад?
Касе, к-аз ишқ фонӣ шуд, чунин бошад, чунин бошад,
Касе, к-аз ишқ фонӣ шуд, чунин бошад, чунин бошад, Нишони мавҷ аз дарё ҳамин бошад, ҳамин бошад. Диле, к-ӯ ҷумла ҷон гардад, на он гардад, на ин гардад, Чу санг
Моро сари куфру ғами ислом набошад,
Моро сари куфру ғами ислом набошад, Ҷое, ки ҳама нанг бувад, ном набошад. Дар маҷлиси хосон дафу чангу маю соқӣ Хуш бошад, агар дарди сари ом набошад.
Ушшоқи туро дарди сари ом набошад,
Ушшоқи туро дарди сари ом набошад, Дар доираи сӯхтагон хом набошад. Дар боргаҳи ишқ хирадро набувад роҳ, К-он маҷлиси хос аст, раҳи ом набошад.
Дар пояш афканам сар, то дарди сар набошад,
Дар пояш афканам сар, то дарди сар набошад, Бо зулфи ӯ диҳам дил, то дил дигар набошад. Рӯзе ба ёди зулфаш гар шаб ба рӯз орам, Бояд ки ҷуз рухи ӯ шабро саҳар н
Ҳар кас, ки муқими дари хаммор набошад,
Ҳар кас, ки муқими дари хаммор набошад, Дар мазҳаби мо оқилу ҳушёр набошад. Гар илми яқин аст туро, айни яқин ҷӯй, К–он тоифаро кибр ба хирвор набошад.
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад,
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад, Чу баҳру кон садафи дида пургуҳар бошад. Агар ба соҳили чашмам хаёли ту гузарад, Зи мавҷи баҳр ҳамон беҳ, ки барҳазар б
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад В-ар танам гард бувад, гарди ҳавоят бошад. Дили ман ҳаст барои ту, барои худ нест, Ҷон фидо бод дилеро, ки бароят бошад
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад,
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад, Кори ҳар тоифа бояд, ки ба нисбат бошад. Ман гадоям, ба ибодат нахарам боғи биҳишт, Дар атое, ки баҳо рафт, чӣ миннат