Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро, Ба ҳикмат нагардондаанд осмонро. Равон бош ҳамдӯши беихтиёрӣ,
Бо ҳама афсурдагӣ муфти тамошоем мо
Бо ҳама афсурдагӣ муфти тамошоем мо, Мавҷҳо дорад парӣ, чандон ки миноем мо. Рангҳо гул кардаем, аммо дар оғӯши адам,
Бо саҳар рабте надорад шоми мо
Бо саҳар рабте надорад шоми мо, Фориғ аст аз соф дурди ҷоми мо. Дил ба тавфи хоки кӯе бастаем,
Эй хаёли қоматат оҳи заифонро асо
Эй хаёли қоматат оҳи заифонро асо, Бар рухат наззораҳоро лағзиш аз ҷӯши сафо. Нашъаи сад хум шароб аз чашми мастат ғамзае,
Эй баҳористони иқбол, эй чамансимо, биё
Эй баҳористони иқбол, эй чамансимо, биё, Фасли сайри дил гузашт, акнун ба чашми мо биё. Мекашад хамёзаи субҳ интизори офтоб,
Эй рустаи гулзорат з-он наргиси ҷодуҳо
Эй рустаи гулзорат з-он наргиси ҷодуҳо Соди қалами тақдир бо мисраи абрӯҳо. Натвон ба дили ушшоқ афсуни раҳоӣ хонд,
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о,
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о, Гоҳе ба рағми дониш, девона ҳам бурун о. То аз гулат ҷуз исор ранге дигар нахандад,
Асар дур аст аз ин ёрон ҳуқуқи ошноиро
Асар дур аст аз ин ёрон ҳуқуқи ошноиро, Сару гардан магар зоҳир кунад дарди ҷудоиро. Зи бедардӣ ҷаҳоне ғофил аст аз офият ин ҷо,
Аз ном агар нагзарӣ, аз нанг бурун о
Аз ном агар нагзарӣ, аз нанг бурун о, Эй накҳати гул, андаке аз ранг бурун о. Олам ҳама аз боли парӣ оина дорад,
Оинаи чандин табу тоб аст дили мо
Оинаи чандин табу тоб аст дили мо, Чун доғи ҷунун шуъланиқоб аст дили мо. Умрест, ки чун оина дар базми хаёлат
Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлуйи аҷз аст роҳ он ҷо
Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлуйи аҷз аст роҳ он ҷо, Сари мӯе гар ин ҷо хам шавӣ, бишкан кулоҳ он ҷо. Адабгоҳи муҳаббат нози шӯхӣ барнамедорад,
Дил агар маҳви муддао гардад
Дил агар маҳви муддао гардад, Дард дар коми мо даво гардад, Туъмаи дард агар расад дар ком,
Вой, пайванди сухансанҷон намонд
Вой, пайванди сухансанҷон намонд, Такягоҳи соҳиби ирфон намонд. Рафт аз офоқ лутфи адлу дод,
Имшаб зи сози мино гарм аст ҷои мутриб
Имшаб зи сози мино гарм аст ҷои мутриб, Кӯк аст қулқули май бо нағмаҳои мутриб. Дарюза чашм дорем аз косаҳои танбӯр,
Чист одам?
Чист одам? Муфради килки дабиристони Раб, К-ин ҳама авзои асморост таркибаш сабаб. Зодаи илми маволидаш ҷаҳони моу тин,
Нагӯямат, ки чунин кун ва ё чунонам кун
Нагӯямат, ки чунин кун ва ё чунонам кун, Бубин ба рангаму ҳар ч-он писандӣ, онам кун. Дар ин диёр агарчи ғарибу гумномам,
Ранҷбарҳоям, ҷуз шӯро ба мо даркор нест
Ранҷбарҳоем, ҷуз шӯро ба мо даркор нест, Аз барои мо амиру кадхудо даркор нест. Бо усули дастаҷамъӣ кори худро мекунем,
Таронаи инқилоб
Шуд мусаллаҳ ситам бар зидди мо, Сарбозони озодӣ, ассалом! Эй инқилобчиён, ба пеш!
Чӣ мешуд, торе аз мӯи ту меуфтод дар дастам
Чӣ мешуд, торе аз мӯи ту меуфтод дар дастам, Ки бо он ин дили девонаро занҷир мекардам. Худо нокарда, гар ман мӯътақид будам худоеро,
Хандонтар аз ин лаъли ту як гул ба ҷаҳон нест
Хандонтар аз ин лаъли ту як гул ба ҷаҳон нест, Мавзунтар аз ин қадди ту як сарви чаман нест. Бигзор, ки ҷонам биравад дар роҳи ҷонон,
Қасам ба рӯйи ту, к-аз ҷони ман азизтар аст
Қасам ба рӯйи ту, к-аз ҷони ман азизтар аст, Ки шаҳди хандаи ту бештар зи найшакар аст. Ба ҷурми меҳри туам шайх агар кунад такфир,
Хунобаи ин синаам, эй ёри хуҷандӣ
Хунобаи ин синаам, эй ёри хуҷандӣ, Дил буд, ту онро ба чунин рӯз фикандӣ. Хубӣ ту, вале ҳайф, ки ушшоқфурӯшӣ,
Ин осмоннавард ба сӯйи ту мепарад
Ин осмоннавард ба сӯйи ту мепарад, Моро дар ин ҳаво ба ҳавои ту мебарад. Дар мартаи кабуди фалак ин ҳавонавард
Дар он дам гар ба хунаш менишондам
Дар он дам гар ба хунаш менишондам, Ба подоши бад ӯро мерасондам, Пайи осоиши дил кардаме ин,
Ҳушанг
Чу бар тахти шаҳӣ биншаст Ҳушанг, Аз ӯ бигрифт гетӣ фарру фарҳанг. Шаҳаншоҳе бузургу номвар буд,