Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
929. ОГОҲ ШУДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА АЗ БОЗГАШТАНИ ХУСРАВ ВА НОМА НАВИШТАН БА САРДОРОНИ ЭРОН
Чу омад ба Баҳром аз он огаҳӣ, Ки тоза шуд он фарри шоҳаншаҳӣ. Ҳамон гаҳ зи лашкар яке номҷӯй Нигаҳ кард бодонишу обрӯй,
928. ЛАШКАР КАШИДАНИ ХУСРАВ БА СӮИ ОЗАРОБОДАГОН
Ба ҳафтум биёрост хуршед чеҳр, Сипаҳро ба кирдори гардонсипеҳр. Зи даргоҳ бархост овои кӯс, Ҳаво шуд зи гарди сипаҳ обнӯс.
927. ФИРИСТОДАНИ ҚАЙСАР ЛАШКАР ВА ДУХТАР НАЗДИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
В-аз он пас чу донист, к-омад сипоҳ, Ҷаҳон шуд зи гарди саворон сиёҳ. Гузин кард аз он румиён сад ҳазор, Ҳама номдорони дар корзор.
926. ГУЗОРИШ КАРДАНИ ХАРРОД БАР ДИНИ ҲИНДУВОН
Бад-ӯ гуфт қайсар, ки «ҷовид зӣ, Ки дастурии хусравонро сазӣ. Яке хона дорам ба айвон шигифт, К-аз он бартар андоза натвон гирифт.
925. ТИЛИСМ СОХТАНИ РУМИЁН ВА ОЗМОИШ КАРДАН ЭРОНИЁНРО
Чу хуршеди гарданда беранг шуд, Ситора ба бурҷи шабоҳанг шуд. Бифармуд қайсар ба найрангсоз, Ки пеш орад андешаҳои дароз.
924. АҲДНОМА НАВИШТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ФИРИСТОДАН НАЗДИ ҚАЙСАР
Чу он нома наздики Хусрав расид, Зи пайвастан огоҳии нав расид. Ба эрониён гуфт, к-«имрӯз меҳр Дигаргуна гардад ҳаме бар сипеҳр.
923. НОМА НАВИШТАНИ ҚАЙСАР БА ХУСРАВИ ПАРВИЗ ДИГАР БОР
Ҳамон гаҳ яке нома бинвишт зуд, Бар он офарин офарин барфузуд, Ки бо мӯбади якдилу покрой Задем аз баду нек мо пок рой.
922. НОМАИ ДИГАР АЗ ҚАЙСАР БА ХУСРАВ ДАР БОРАИ ЁРӢ КАРДАН БО Ӯ
Чу қайсар нигаҳ карду нома бихонд, Зи ҳар гуна андеша дар дил биронд. В-аз он пас ба дастури пурмоя гуфт, Ки «ин розҳо бозҷӯй аз нуҳуфт.
921. НОМАИ ҚАЙСАР БА ХУСРАВ ВА ПАҲЛӮ ТИҲӢ КАРДАН АЗ ЁРИИ Ӯ ВА ПОСУХИ ОН АЗ ХУСРАВ
Зи бегона қайсар бипардохт ҷой, Пурандеша биншаст бо раҳнамой. Ба мӯбад чунин гуфт, к-«ин додхоҳ Зи гетӣ гирифтаст моро паноҳ.
920. ПОСУХИ НОМАИ ХУСРАВ АЗ ҚАЙСАР
Дабири ҷаҳондидаро пеш хонд, Бар он пешгоҳи бузургӣ нишонд. Бифармуд, то нома посух навишт, Биёрост чун марғзори биҳишт.
919. НОМА ФИРИСТОДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БА ҚАЙСАРИ РУМ
Чу омад бад-он шорсон шаҳрёр, Савор омад аз қайсари номдор. Ки чизе к-аз ин марз хоҳӣ, бихоҳ, Мадор орзуро зи шоҳон нигоҳ,
918. РОЙ ЗАДАНИ ЭРОНИЁН ВА БАҲРОМ АЗ БАҲРИ ПОДШОҲӢ ВА БАР ТАХТ НИШОНДАН ӮРО
Чу хуршед ханҷар кашид аз наиём, Падид омад он митрафи зардфом. Фиристоду гарданкашонро бихонд, Бар афкандаи тоҷдорон нишонд.
917. БУРДАНИ БАҲРОМИ СИЁВУШ БаНДӮЙРО ПЕШИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу рӯи замин гашт хуршедфом, Сухангӯй-Бандӯй баршуд ба бом. Ба Баҳром гуфт: «Эй ҷаҳондида мард, Бад-он гаҳ, ки бархост аз дашт гард,
916. РАФТАНИ ХУСРАВ БА РУМ
Чу Баҳром рафт андар айвони шоҳ, Гузин кард аз он лашкари кинахоҳ Зиреҳдору шамшерзан шаш ҳазор, Бад-он, то шаванд аз паси шаҳрёр,
915. ГУРЕХТАНИ ХУСРАВ БА РУМ ВА КУШТА ШУДАНИ ПАДАРИ Ӯ ҲУРМУЗД
В-аз он ҷойгаҳ шуд ба назди падар, Ду дида пур аз хуну хаста ҷигар. Чу рӯи падар дид, бурдаш намоз, Ҳаме буд пешаш замоне дароз.
914. ШАБЕХУН КАРДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БАР ЛАШКАРИ ХУСРАВ ВА ГУРЕХТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Зи лашкар гузин кард Баҳроми шер, Сипоҳе ҷаҳонгиру гурду далер. Чу карданд бо ӯ дабирон шумор, Сипаҳ буд шамшерзан шаш ҳазор.
913. РОЙ ЗАДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БО СИПАҲДОРОН ВА МӮБАДОНИ ХУД
В-аз он рӯй шуд шаҳрёри ҷавон, Чу бугзашт шод аз пули Наҳравон. Ҳама меҳтаронро зи лашкар бихонд, Сазовор бар тахти шоҳӣ нишонд.
912. ПАНД ДОДАНИ ГУРДИЯ БАРОДАРИ ХУД БАҲРОМРО
Чу хоҳар-ш бишнид, к-омад зи роҳ, Бародар-ш баргашт аз пеши шоҳ. Биандохт он номдор афсараш, Биёвард фармонбари чодараш.
911. БОЗГАШТАНИ БАҲРОМУ ХУСРАВ ВА ПАНД ДОДАНИ ГУРДИЯ БАҲРОМРО ВА СИГОЛИШ КАРДАНИ ХУСРАВ БО ЭРОНИЁН
Бигуфту бихандиду баргашт аз ӯй, Сӯи лашкари хеш бинҳод рӯй. Зи хоқониён он се турки сутург, Ки арғунда буданд бар сони гург,
910. РАСИДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА БА ҲАМДИГАР
Расиданд Баҳрому Хусрав ба ҳам, Кушода яке рӯю дигар дижам. Нишаста ҷаҳондор бар хинги оҷ, Зи зарру зи ёқут бар сар-ш тоҷ.
909. ОГОҲ ШУДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА АЗ КӮР ШУДАНИ ҲУРМУЗД ВА ЛАШКАР КАШИДАН БА ҶАНГИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Чу бишнид Баҳром, к-аз рӯзгор Чӣ омад бар он номвар шаҳрёр, Ниҳоданд бар чашми равшан-ш доғ, Бимурд ин чароғи ду наргис ба боғ.
908. ОМАДАНИ ХУСРАВ ПЕШИ ПАДАР ВА ПӮЗИШ ХОСТАН
Чу пинҳон шуд он чодари обнӯс, Ба гӯш омад аз дур бонги хурӯс. Ҷаҳонгир шуд то ба назди падар, Ниҳонаш пур аз дарду хаста ҷигар.
907. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ХУСРАВ ВА ПӮЗИШИ ПАДАР ХОСТАНИ Ӯ
Чу Хусрав нишаст аз бари тахти зар, Бирафтанд ҳар кас, ки будаш ҳунар. Гаронмоягонро ҳама хонданд, Бар он тоҷи нав гавҳар афшонданд.
906. ОҒОЗИ ДОСТОН
Чу Густаҳму Биндӯй б-Озаргушасп Барафканд марде сабук бо ду асп, Ки дар шаб ба наздики Хусрав шавад, Аз Эрон ба огоҳии нав шавад.
905. КӮР КАРДАНИ ГУСТАҲМ ВА БИНДУЙ ҲУРМУЗДРО
Чу огоҳӣ омад сӯи шаҳрёр Зи Оингушасп, он гави номдор, Аз андуҳ дари бор додан бубаст, Надидаш касе низ бо май ба даст.