917. БУРДАНИ БАҲРОМИ СИЁВУШ БаНДӮЙРО ПЕШИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА

Чу рӯи замин гашт хуршедфом, Сухангӯй-Бандӯй баршуд ба бом. Ба Баҳром гуфт: «Эй ҷаҳондида мард, Бад-он гаҳ, ки бархост аз дашт гард, Чу Хусрав шуморо бидидаш, бирафт, Сӯи Рум бо лашкари хеш тафт. Кунун гар ту паррон шавӣ чун уқоб, В-агар бартар орӣ сар аз офтоб. Набинӣ ҳаме шоҳро ҷуз ба Рум, Ки акнун куҳан шуд бад-он марзу бум. Кунун гар диҳедам ба ҷон зинҳор, Биёям бари паҳлавони савор,. Бигӯям сухан, ҳар чӣ пурсад зи ман, Зи каммиву бешии он анҷуман. В-агарна бипӯшам силеҳи набард, Ба ҷанг андарорам ба хуршед гард». Чу бишнид Баҳром аз ӯ ин сухан, Дили марди барно шуд аз ғам куҳан. Ба ёрон чунин гуфт, к-«Акнун чӣ суд, Агар ман барорам зи Бандӯй дуд. Ҳамон беҳ, ки ӯро бари паҳлавон Барам ҳам бар ин гуна равшанравон. Бигӯяд бад-ӯ, ҳар чӣ донад зи шоҳ, Агар сар диҳад, ё ситонад кулоҳ». Ба Бандуй гуфт: «Эй бади чораҷӯй, Ту ин довариҳо ба Баҳром гӯй». Фуруд омад аз бом Бандӯи шер, Ҳаме ронд бо номдорон далер. Чу бишнид Баҳром, к-омад сипоҳ, Сӯи Рум шуд Хусрави кинахоҳ. Зи пури Сиёвуш барошуфт сахт, Бад-ӯ гуфт, к-«Эй бадтани шӯрбахт! На кори ту буд он, ки фармудамат, Ҳаме беҳунар хира бистудамат». Ҷаҳонҷӯй Бандуйро пеш хонд, Ҳама хашми Баҳром бар вай биронд. Бад-ӯ гуфт, к-«Эй бадтану бадкуниш, Фиребандамард аз дари сарзаниш!