Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
954. НОМА НАВИШТАНИ ХОҚОН БА ГУРДИЯ, ХОҲАРИ БАҲРОМ ВА ПОСУХИ ОН
В-аз он пас чу хоқон бипардохт дил, Зи хун шуд ҳама кишвари Чин чу гил. Чунин гуфт як рӯз, к-«аз марди суст Наёяд магар кори нотандуруст.
953. ОГОҲӢ ЁФТАНИ ХУСРАВ АЗ КУШТА ШУДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА ВА НАВОХТАНИ Ӯ ХАРРОДИ БАРЗИНРО
Чу Харроди Барзин ба Хусрав расид, Бигуфт, он куҷо карду гуфту шунид. Дили шоҳ Парвиз аз он шод гашт, К-аз он бадгуҳар душман озод гашт.
952. ОГОҲӢ ЁФТАНИ ХОҚОН АЗ МАРГИ БАҲРОМ ВА ТАБОҲ КАРДАНИ ХОНУМОНИ ҚУЛУН ВА НАВОХТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ХАРРОДРО
Чу бишнид хоқон, ки Баҳромро Чӣ омад, парешида дид номро. Ҳам он нома наздики хоқон расид, Фиристода гуфту сипаҳбад шунид.
951. КУШТА ШУДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БА ДАСТИ ҚУЛУН
Кулун бистад он мӯҳру ҳамчун тазарв Биёмад зи шаҳри Кашон то ба Марв. Ҳаме буд, то рӯзи Баҳром буд, Ки Баҳромро он на падром буд.
950. ФИРИСТОДАНИ ХАРРОДИ БАРЗИН ҚУЛУНРО БА НАЗДИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА
В-аз он рӯй Баҳром шуд то ба Марв, Биёрост лашкар чу парри тазарв. Кас омад ба хоқон, ки аз Турку Чин Мамон, то кас ояд ба Эронзамин,
949. Мақотура чун гашт кушта ба зор
Абар дасти Баҳром он рӯзгор. Қулунро дил аз дард ҷӯшон будӣ, Шабу рӯз аз ғам хурӯшон будӣ. Ба тан низ хеши Мақотура буд,
948. ФИРИСТОДАНИ ХУСРАВ ХАРРОДИ БАРЗИНРО БА НАЗДИ ХОҚОН ВА ЧОРА КАРДАНИ Ӯ АЗ КУШТАН БАҲРОМИ ЧӮБИНАРО
Чу огоҳӣ омад ба шоҳи бузург, Ки аз беша берун хиромид гург. Сипоҳе биёвард Баҳроми гурд, Ки аз осмон рӯшноӣ бибурд.
947. СИПОҲ ОРОСТАНИ ХОҚОНИ ЧИН
Аз он пас чу бишнид Баҳроми гурд, К-аз Эрон ба хоқон касе нома бурд. Биёмад дамон пеши хоқони Чин, Бад-ӯ гуфт, к-«эй меҳтари б-офарин!
946. ОГОҲӢ ЁФТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ АЗ КОРИ БАҲРОМ ВА НОМА НАВИШТАН БА ХОҚОН
Ҳаме хӯрд Баҳрому бахшид чиз, Бар ӯ ҳар касе офарин кард низ. Чунин то хабарҳо ба Эрон расид, Бари подшоҳи далерон расид
945. КУШТА ШУДАНИ ШЕРИ КАППӢ БАР ДАСТИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу пайдо шуд аз осмон гарди моҳ, Шаби тира бифшонд зулфи сиёҳ. Пароканда гаштанду мастон шуданд, В-аз он ҷой ҳар кас ба айвон шуданд.
944. КУШТАНИ ДАД ДУХТАРИ ХОҚОНРО
Чу чанде баромад бар ин рӯзгор, Шабу рӯз осоиш омӯзгор. Чунон буд, ки дар кӯҳи Чин он замон Даду дом будӣ фузун аз гумон.
943. КУШТА ШУДАНИ МАҚОТУРА БА ДАСТИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу шаб домани тира андаркашид, Сапеда зи кӯҳи сияҳ бардамид. Мақотура пӯшид хафтони ҷанг, Биёмад яке теғи турӣ ба чанг.
942. ДОСТОНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БО ХОҚОНИ ЧИН
Кунун достонҳои дерина гӯй, Суханҳои Баҳроми Чӯбина гӯй, Ки чун ӯ сӯи шаҳри туркон расид, Ба назди сарону бузургон расид,
941. ЗОРИИ ФИРДАВСӢ АЗ МУРДАНИ ФАРЗАНДИ ХЕШ
Маро сол бугзашт бар шасту панҷ, На некӯ бувад, гар биёзам ба ганҷ. Магар баҳра гирам ман аз панди хеш, Барандешам аз марги фарзанди хеш.
940. БОЗГАШТАНИ НИЁТУС ВА РУМИЁН АЗ ЭРОН НАЗДИ ҚАЙСАРИ РУМ
Ба Харроди Барзин бифармуд шоҳ, Ки ҷои араз созу девон бихоҳ. Ҳама лашкари румиён арз кун, Ҳар он кас, ки ҳастанд нав ё куҳун.
939. ХАШМ ГИРИФТАНИ НИЁТУС БАР БИНДӮЙ ВА ОШТӢ КАРДАНИ МАРЯМ ДАР МИЁНАШОН
Дигар рӯз Хусрав биёрост гоҳ, Ба сар барниҳод он каёнӣ кулоҳ. Ниҳоданд дар гулшани сур хон, Чунин гуфт пас: «Румиёнро бихон».
938. НОМАИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БА ҚАЙСАР БА ПИРӮЗӢ ВА ПОСУХНОМАИ ҚАЙСАР
Аз он рӯй Хусрав бад-он размгоҳ Биёмад, ки Баҳром буд бо сипоҳ. Ҳама размгоҳаш ба тороҷ дод, Сипаҳро ҳама бадраву тоҷ дод.
937. Гузин кард аз он ҷангиён се ҳазор
Зиреҳдору баргустувонвар савор. Ба Настуҳ фармуд, то барнишаст, Миёни ялӣ тохтанро бубаст. Ҳаме ронд Настуҳ дил пур зи дард,
936. ГУРЕХТАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА АЗ ПЕШИ ХУСРАВ ВА РАСИДАН НАЗДИ ХОҚОНИ ЧИН
Чу хуршеди равшан биёрост гоҳ, Талоя биёмад зи наздики шоҳ. Ба пардасарой-андарун кас надид, Ҳамон хайма бар пою кас нопадид.
935. ҶАНГИ СЕЮМИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА ВА ШИКАСТА ШУДАНИ БАҲРОМ
Ҳамон гаҳ зи кӯҳ андаромад сипоҳ, Ҷаҳон шуд зи гарди саворон сиёҳ. В-аз он рӯй Баҳром лашкар биронд, Ба рӯз - андарун рӯшноӣ намонд.
934. Нахустин аз ин ҷангиён доми хеш
Набишта биёварду бинҳод пеш. Дигар гурд Шопур бо Андиён, Чу Биндӯю Гардӯйи пушти каён, Чу Озаргушаспу агар Шердил,
933. ҶАНГИ ПАҲЛАВОНОНИ ХУСРАВ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА
Чу барзад зи дарё дирафши сапед, Ситора шуд аз тирагӣ ноумед. Табиразанон аз ду пардасарой Бирафтанд бо пилу бо карраной.
932. Зи бас кушта андар миёни сипоҳ
Бимонданд, бар ҷою барбаст роҳ. Аз он румиён кушта шуд лашкаре, Ҳар он кас, ки буд з-он далерон саре. Дили Хусрав аз дарди эшон бихаст,
931. РАЗМИ ХУСРАВ БО БАҲРОМИ ЧӮБИНА ВА КУШТА ШУДАНИ КуТИ РУМӢ
Чу хуршед барзад сар аз тиракӯҳ, Хурӯше баромад зи ҳар ду гурӯҳ, Ки гуфтӣ замин гашт гардонсипеҳр, Гар аз теғҳо тира шуд рӯи меҳр.
930. СИПОҲ РОНДАНИ БАҲРОМИ ЧӮБИНА БА ҶАНГИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ҲАЗИМАТ КАРДАН РУМИЁНРО
Чу марди ҷаҳонҷӯй нома бихонд, Ҳаворо бихонду хирадро биронд. Аз он номаҳо сози рафтан гирифт, Бимонданд эрониён з-он шигифт.