Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
979. РАҲО КАРДАНИ САРОН ШИРӮЯРО ЗИ БАНД
Бидонист ҳам Зодфаррух, ки шоҳ Зи лашкар ҳама з-ӯ шиносад гуноҳ. Чу омад бурун ин бадандеши шоҳ, Наёраст шуд низ дар пешгоҳ.
978. БАРГАШТАНИ ЛАШКАРИ ЭРОН АЗ ХУСРАВ ВА РАҲО КАРДАНИ ШИРӮЯ АЗ БАНД
Чу огоҳ шуд з-он сухан шаҳрёр, Ҳаме дошт ин кори душвор хор. Бидонист, к-он ҳаст кори Гуроз, Ки гуфтаст бо қайсари размсоз.
977. ДАР БЕДОДӢ КАРДАНИ ХУСРАВ ВА НОСИПОСИИ СИПОҲИ Ӯ
Бад-он номвар тахту ҷои меҳӣ, Бузургиву дайҳими шоҳаншаҳӣ Ҷаҳондор ҳамдостонӣ накард, Зи Эрону Тӯрон баровард гард.
976. ГУФТОР АНДАР БУЗУРГИИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Ҳар он кас, ки ӯ дафтари шоҳ хонд, Зи гетиш доман бибояд фишонд. Сазад, гар бигӯям яке достон, Ки бошад хирадманд ҳамдостон.
975. СОХТАНИ ХУСРАВ АЙВОНИ МАДОИНРО
Чунин гуфт равшандиле порсӣ, Ки бугзошт бо коми дил чор сӣ, Ки Хусрав фиристод касҳо ба Рум, Ба Ҳинду ба Чину ба обод бум.
974. ДОСТОНИ БОРБАДИ РОМИШГАР
Ҳаме ҳар замон шоҳ бартар гузашт, Чу шуд соли шоҳиш бар бисту ҳашт. Касеро набуд бар дараш кори бад, Зи даргоҳаш огоҳ шуд Борбад.
973. ДОСТОНИ СОХТАНИ ХУСРАВ ТОҚИ ВИСРО
Кунун достонгӯй дар достон Аз он якдилу якзабон ростон Зи тахте, ки хонӣ варо тоқи Вис, Ки бинҳод Парвиз дар Испарис,
972. КУШТАНИ ШИРИН МАРЯМРО ВА БАНД КАРДАНИ ХУСРАВ ШИРӮЙРО
Аз ин пас фузун шуд бузургии шоҳ, Чу хуршед гашт он, куҷо буд моҳ. Ҳама рӯз бо духти Қайсар будӣ, Ҳамон дар шабистон-ш меҳтар будӣ.
971. ПАНД ДОДАНИ БУЗУРГОН ХУСРАВРО
Чу огоҳӣ омад зи Хусрав ба роҳ Ба назди бузургону назди сипоҳ, Ки Ширин ба мушкуи Хусрав шудаст, Куҳанбуда коре чунин нав шудаст!
970. РАФТАНИ ХУСРАВ БА ШИКОР ВА ДИДАНИ ШИРИН ВА ФИРИСТОДАНАШ БА МУШКӮИ ХУД
Чунон шуд, ки як рӯз Парвизшоҳ Ҳаме орзу кард нахчиргоҳ. Биёрост бар сони шоҳаншаҳон, Ки буданд аз ӯ пештар дар ҷаҳон.
969. ДОСТОНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ШИРИН
Оғози достон Куҳан гашта ин номаи бостон Зи гуфтору кирдори он ростон. Ҳаме номаи нав кунам з-ин нишон,
968. ПОСУХИ НОМАИ ҚАЙСАР АЗ ХУСРАВИ ПАРВИЗ
Чу як моҳ шуд, нома посух навишт, Суханҳои бомағзу фаррух навишт. Сари нома гуфт офарини меҳон, Бар он бод, к-ӯ пок дорад ниҳон.
967. НОМА НАБИШТАНИ ХУСРАВ БА ҚАЙСАР ВА ПОСУХИ ҚАЙСАР ВА ХОСТАНИ Ӯ ДОРИ МАСЕҲ
Ба қайсар яке нома фармуд шоҳ, Ки барнеҳ сазовори шоҳӣ кулоҳ, Ки Марям писар зод маҳваш яке, Ки ҳар кас надидӣ чун ӯ кӯдаке.
966. ЗОДАНИ ШИРӮЯ - ПИСАРИ ХУСРАВ БА ФОЛИ БАД
Чу бар подшоҳиш шуд панҷ сол, Ба гетӣ саросар набудаш ҳамол. Шашум сол аз ин духти қайсар чу моҳ Яке кӯдак омад ҳамонанди шоҳ.
965. БАХШ КАРДАНИ ХУСРАВ ПОДШОҲИИ ХУД ВА ЛАШКАР ФИРИСТОДАН БА МАРЗҲОИ ЭРОН
В-аз он пас чу густурда шуд дасти шоҳ, Саросар ҷаҳон шуд варо некхоҳ. Ҳама тоҷдорон-ш кеҳтар шуданд, Ҳама кеҳтарон з-ӯ тавонгар шуданд.
964. БОЗӢ СОХТАНИ ГУРДИЯ ПЕШИ ХУСРАВ ВА БАХШИДАНИ ХУСРАВ РАЙРО БА Ӯ
Чунин, то биёмад маҳи Фарвадин, Биёрост гулбарг рӯи замин. Сиришки сари абр чун жола гашт, Ҳама кӯҳу ҳомун пур аз лола гашт.
963. ДАР САБАБИ ХАРОБ ШУДАНИ ШАҲРИ РАЙ
Баромад бар ин низ рӯзе дароз, Нагашт ахтари номвар ҷуз ба ноз. Шабе май ҳаме хӯрд бо мӯбадон, Бузургони корозмуда радон
962. ҲУНАР НАМУДАНИ ГУРДИЯ НАЗДИ ХУСРАВ
Ду ҳафта баромад, бад-ӯ гуфт шоҳ: «Ба хуршеду моҳу ба тахту кулоҳ, Ки баргӯй аз он ҷанги хоқониён Бубандӣ чунон ҳам камар бар миён».
961. НОМА НАВИШТАНИ ГУРДИЯ БА ХУСРАВ ВА ХОСТАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ӮРО
Давоту қалам хост нобокзан, Ба ором биншаст бо ройзан. Яке нома бинвишт наздики шоҳ, Зи бад хонду аз мардуми некхоҳ.
960. КУШТА ШУДАНИ ГУСТАҲМ БА ДАСТИ ГУРДИЯ БА ЧОРАИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ГУРДӮЙ
Чунин то баромад бар ин чанд гоҳ, Зи Густаҳм пурдард шуд ҷони шоҳ. Барошуфт рӯзе, ба Гурдӯй гуфт, Ки «Густаҳм бо Гурдия гашт ҷуфт.
959. САР ПЕЧИДАНИ ГУСТАҲМ АЗ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА ХОСТАНИ Ӯ ГУРДИЯРО
В-аз он пас ба сӯи Хуросон касе Фиристоду андарз кардаш басе. Бад-ӯ гуфт: «Бо кас маҷунбон забон, Аз эдар бирав то дари марзбон.
958. КУШТАНИ ХУСРАВ БИНДӮЙРО БА ХУНИ ПАДАРАШ ҲУРМУЗД
В-аз он пас ба ором биншаст шоҳ, Чу бархост Баҳроми ҷангӣ зи роҳ. Надид аз бузургон касе кинаҷӯй, Ки бо ӯ ба рӯй андароранд рӯй.
957. НОМАИ ГУРДИЯ БА ГУРДӮЙ
Чу пирӯз шуд, сӯи Эрон кашид, Бари шаҳрёри далерон кашид. Ба Омӯй биншасту якчанд буд, Ба дил-ш - андар андешаҳо барфузуд.
956. ФИРИСТОДАНИ ХОҚОН ТУВУРГРО АЗ ПАСИ ГУРДИЯ ВА КУШТАНИ ГУРДИЯ ӮРО
Зи лашкар басе зинҳорӣ шуданд, Ба наздики хоқон ба ёрӣ шуданд. Бародар биёмад ба наздики ӯй, Ки «эй номвар меҳтари ҷангҷӯй!
955. РОЙ ЗАДАНИ ГУРДИЯ БО ПАҲЛАВОНОНИ ХЕШ ВА ГУРЕХТАН АЗ МАРВ
В-аз он пас ҷавону хирадманд зан Ба ором биншаст бо ройзан. Чунин гуфт, к-«омад яке нав сухан, Ки ҷовид бар дил нагардад куҳан.