Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам,
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам, Ҳубобосо ба савдои хаёлаш хонабардӯшам. Адибо, бо ман аз дарси хирад дигар магӯ ҳарфе, Чу Маҷнун дар хаёли турраи Лай
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам,
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам, Ба сад мизроб метозад фиғонам, лек хомӯшам. Агарчанде ки чун сарвам дар ин гулшан ба озодӣ, Ғуломи ҳимматам, ҷуз ҳалқ
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум,
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум, Ғайр аз шакар наҷӯшад аз Кавсари табассум. Чун хок дод бар бод ӯ оташи қарорам, Хунам чу об резад аз ханҷари табассум
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам,
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам, Навои нағмаи «Ушшоқ» дорад пардаи созам. Чу най мехостам ман нолае созам зи ҳиҷронаш, Хаёли зулфи ӯ шуд монеъи ҷавлони
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам,
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам, Шеваи дилбар гар ин аст, чун аз ин дилбар барам? Дар мақоми васл бонги бемаҳал дорад рақиб, Мекунад гӯши хирад
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам,
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам, Сарви озодат аз он рӯ шуд ба озодӣ алам. Килки тақдир аз хати райҳон ба райҳони хатат Насхи таълиқи вафоро кард бар лаъл
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам,
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам, Ҳамчу гулбуни маънӣ ғунча дар бағал дорам. Дода то маро рухсат муршиди хароботам, Ғайри миллати ушшоқ кай ғами милал дорам?
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам,
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам, Ба оғӯши тапиш аз бехудӣ парвонаосорам. Яке саргаштаам дар водии ишқи парирӯе, Ки ҷуз андӯҳу кулфат нест дигар ёри
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам,
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам, Гулоби хиҷлат аз сунбул кашад тасвири Беҳзодам. Нигоҳи ҳайратам аз нақши пои ӯ сабақ гирад, Магар акси рухи ойина буд са
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам,
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам, Саропо қайд будам, гӯиё кардӣ ту озодам. Ба ошиқ талхии ҳиҷрони лайлиталъатон ширин, Аз он дар кӯҳу саҳро ҳамдам
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам,
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам, Мекунад андар чаман тамҳиди сомон нолаам. Баҳри сози хеш най аз чӯби тӯбо боядам, То расад дар гӯши он сарви хиромон
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам,
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам, Як ҷаҳон мазмуни як олам муаммо гаштаам. Чашми бад дур аз барам имрӯз ҳамчун офтоб, Аз сафои дил дар оғӯши Масеҳо га
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул,
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул, Дар канори худ кунад тамҳиди сад гулзор гул. Кардаӣ то дидаи худ маҳрами дидори хеш, Ҷавҳари ойина орад ҳар дам аз зан
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул,
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул, Бозори ту гарм аст зи савдои тағофул! Дар сурма чу бахти сияҳи мо ҳама акнун Хобида магар фитнаву ғавғои тағофул?!
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал,
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал, Бар рухаш наззораро бошад чароғон дар бағал. Аз саводи ҷаъди зулфаш ҳар замон бар лавҳи дил Нусхаи ошуфтае дорам парешо
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил,
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил, Набошад ҳеч касро ҷои Бедил! Намоям тӯтиёи дидаи хеш, Агар ёбам ғубори пои Бедил.
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол,
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол, Бод, ё Раб, нахли қаддат дар маҳалли эътидол! Бодапаймойи майи майхонаи шавқи туам, Чанд пинҳон мекунӣ рухро зи мо, б
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг,
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг, Ҳар барги гул гирифта магар аз ҳазор ранг. Имрӯз дар бисоти гулистон ба фарши ноз Хобидааст шоҳиди гул дар канор ранг.
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг Дар ин ситамкада умрест хуфта бо дили танг. Ба боғи даҳр, ки андар гулаш намебошад На эътибор бо бӯю на эътимод ба ранг.
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ,
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ, Аз шаҳодатгоҳи шавқи ӯ нишон дорад ақиқ. Аз ҳадиси шуълаи шавқи амал ғофил мабош, Ҳар чӣ дар фикри ту меояд, ҳамон
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф,
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф, Аз ҳарири партави маҳ бар рухаш дорад назиф. Ғунчааш ҳар дам барад аз оташи ёқут об, Кай шавад лаъли Бадахшон бо лаби
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ,
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ, Кас набошад дар ҷаҳон имрӯз ҳамтои чароғ! Роҳ торик асту ту мағрури шамъи дил машав, Равшанӣ ҳаргиз намебинӣ ту дар по
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ,
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ, Доя шуд парвона, гӯё, дар шаби мавлуди шамъ. Баски шаб то рӯз дорад гиря бар ҳоли ҷаҳон, Ҷуз садои ашки ҳасрат к
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?!
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?! Нестӣ Маҷнун, туро аз меҳнати Лайло чӣ ҳаз?! Ғӯта дар баҳри ҳиҷолат зан, гуҳар мебоядат, Мурғи хокиро зи мавҷи со
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот,
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот, Шаҳди ҷоми айшро бо заҳри ғам кард ихтилот. Роҳате набвад ба кас дар меҳнатободи ҷаҳон, Ҷои осоиш набошад саҳну боми