Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
1004. РАФТАНИ ЯЗДГИРД БА ТӮС ВА ПАЗИРА ШУДАНИ МОҲУИ СУРӢ ӮРО
Аз он ҷойгаҳ баркашиданд кӯс, Ба Бусту Нишопур шуд то ба Тӯс. Хабар ёфт Моҳуи Сурӣ зи шоҳ, Ки аз марзи Тӯс андаромад сипоҳ.
1003. НОМАИ ЯЗДГИРД БА МАРЗБОНОНИ ТӮС
Яке нома бинвишт дигар ба Тӯс Пур аз хун дилу рӯй чун сандарӯс. Нахуст офарин кард бар додгар, К-аз ӯ дид нерӯву бахту ҳунар.
1002. НОМАИ ЯЗДГИРД БА МОҲУИ СУРӢ ВА БА МАРЗБОНОНИ ХУРОСОН
Ҷаҳондор чун кард оҳанги Марв, Ба Моҳуи Сурӣ куноранги Марв Яке нома бинвишт бо дарду хашм, Пур аз орзу дил, пур аз об чашм.
1001. РОЙ ЗАДАНИ ЯЗДГИРД БО ЭРОНИЁН ВА РАФТАН СӮИ ХУРОСОН
Фарухзоди Ҳурмузд бо оби чашм Аз Арвандрӯд андаромад ба хашм. Ба Карх андаромад, яке ҳамла бурд, Ки аз найзадорон намонд эч гурд.
1000. РАЗМИ РУСТАМ БО САЪДИ ВАҚҚОС ВА КУШТА ШУДАНИ РУСТАМ
Чу Шӯъба зи наздики ӯ гашт боз, Сипаҳро бифармуд, то кард соз. Бифармуд, то баркашиданд пой, Сипоҳ андаромад зи ҳар сӯ ба ҷой.
999. ПОСУХИ НОМАИ РУСТАМ АЗ САЪДИ ВАҚҚОС
Чу бишнид Саъд-он гаронмоя мард, Пазира шудаш бо сипоҳе чу гард. Фуруд оваридаш ҳам андар замон, Зи лашкар бипурсиду аз паҳлавон.
998. НОМАИ РУСТАМ БА САЪДИ ВАҚҚОС
Фиристодае низ чун барқу раъд Фиристод тозон ба наздики Саъд. Яке номае бар ҳарири сафед Нависанда бинвишт тобон чу шед.
997. ТОХТАНИ САЪДИ ВАҚҚОС БА ЭРОН ВА ФИРИСТОДАНИ ЯЗДГИРД РУСТАМРО БА ҶАНГИ Ӯ
Умар Саъди Ваққосро бо сипоҳ Фиристод, то ҷанг ҷӯяд зи шоҳ. Чу огоҳ шуд з-он сухан Яздгирд, Зи ҳар сӯ сипоҳ андаровард гирд.
996. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ЯЗДГИРД ВА АНДАРЗ КАРДАН БА САРДОРОН
Чу бугзашт ӯ, шоҳ шуд Яздгирд, Ба моҳи сипандормуз рӯзи ирд. Чӣ гуфт он сухангӯй марди далер, Ки аз гардиши рӯз баргашт сер,
995. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ФАРрУХЗОД ВА КУШТА ШУДАНАШ БА ДАСТИ БАНДА
Зи Ҷаҳрам Фарухзодро хонданд, Бад-он тахти шоҳиш биншонданд. Чу бар тахт биншаст, кард офарин Ба некӣ ҷаҳиш бар ҷаҳонофарин.
994. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ОЗАРМДУХТ ВА МУРДАНАШ
Яке дигаре духтар Озарм ном, Зи тоҷи бузургӣ расида ба ком. Биёмад, ба тахти каён барнишаст, Гирифт ин ҷаҳони ҷаҳонро ба даст.
993. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ПӮРОНДУХТ ВА КУШТАНИ Ӯ ПИРӮЗИ ХУСРАВРО ВА СИПАРӢ ШУДАНИ РӮЗГОРАШ
Яке духтаре буд Пӯрон ба ном, Чу зан шоҳ шуд, корҳо гашт хом. Бар он тахти шоҳиш биншонданд, Бузургон бар ӯ гавҳар афшонданд.
992. КУШТА ШУДАНИ ФАРОИН БА ДАСТИ ШАҲРОН ГУРОЗ
Биёрост як рӯз пас шаҳрёр, Шуд аз шаҳр берун зи баҳри шикор. Або ӯ аз эрониён лашкаре, Ҳар он кас, ки кеҳ буд, агар меҳтаре.
991. ТАХТ СИТАДАНИ ГУРОЗ
Фароин чу тоҷи каён барниҳод, Ҳамегуфт чизе ки омад-ш ёд. Ҳаме гуфт, шоҳӣ кунӣ як замон Нишинӣ бар ин тахт-бар шодмон
990. НОХУШ БУДАНИ ГУРОЗ АЗ ПОДШОҲИИ АРДАШЕР ВА БА ЧОРАИ Ӯ КУШТА ШУДАНИ АРДАШЕР БА ДАСТИ ФИРӮЗИ ХУСРАВ
Пас огоҳӣ омад ба сӯи Гуроз, К-аз ӯ буд Хусрав ба гурму гудоз. Фиристод гӯяндаеро зи Рум, Ки дар хок шуд тоҷи Ширӯйи шум,
989. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ АРДАШЕРИ ШИРӮЙ ВА АНДАРЗ КАРДАН БА САРДОРОН
Чу биншаст бар тахт шоҳ Ардашер, Аз Эрон бирафтанд барнову пир. Басе номдорони гашта куҳан Бад-он: то чӣ гуна барояд сухан.
988. ДОСТОНИ ШИРӮЯ БО ШИРИН, ЗАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА КУШТА ШУДАНИ ШИРӮЯ
Чу овардам ин рӯзи Хусрав ба бун, Ба Ширую Ширин кушоям сухун. Чу панҷоҳу се рӯз бугзашт аз ин, Ки шуд кушта он шоҳи боофарин,
987. ХОСТАНИ БУЗУРГОН АЗ ШИРӮЙ МАРГИ ХУСРАВ ВА КУШТА ШУДАНИ Ӯ БА ДАСТИ МЕҲРҲУРМУЗД
Ҳар он кас, ки буд назди он шаҳрёр, Шабу рӯз тарсон буд аз рӯзгор. Чу Ширӯй тарсандаву хом буд, Ҳамон тахт пеш - андараш дом буд.
986. ШЕВАНИ БОРБАД БАР ХУСРАВ
Кунун шевани Борбад гӯш дор, Сари меҳри меҳтар ба оғӯш дор. Чу огоҳ шуд Борбад з-он ки шоҳ Бипардохт нокому берой гоҳ,
985. АФСӮС ХӮРДАНИ ШИРӮЯ БАР ХУСРАВИ ПАРВИЗ ВА НОХУШ ШУДАНИ САРДОРОН АЗ ОН
Чу бишнид Ширӯй, бигрист сахт, Дилаш гашт тарсон аз он тоҷу тахт. Чу аз пеш бархостанд он гурӯҳ, Ки ӯро ҳаме доштандӣ сутӯҳ.
984. ПОСУХ ФИРИСТОДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ ҚУБОДРО
Биёрам кунун посухи ин ҳама, Бад-он то бигӯед пеши рама. Пас аз марги ман ёдгорӣ бувад, Сухан гуфтани рост ёрӣ бувад.
983. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ШИРӮЯ ВА АНДАРЗ КАРДАН ВА ФИРИСТОДАНИ САРОН НАЗДИ ПАДАР БА ПАНД ВА ПӮЗИШ
Чу Ширӯй биншаст бар тахт шод, Ба сар барниҳод он кайӣ тоҷи дод. Бирафтанд гурдони эрониён, Бар ӯ хонданд офарини каён.
982. ПОДШОҲИИ ҚУБОДИ ПАРВИЗ
Ҳафт моҳ буд Оғози достон
981. ГИРИФТОР ШУДАНИ ХУСРАВИ ПАРВИЗ БА ДАСТИ ПИСАРАШ ШИРӮЯ
Ҳаме буд Хусрав бар он марғзор, Дарахти баландаш бар ӯ соядор. Чу бугзашт ниме зи рӯзи дароз, Ба нон омад он подшоро ниёз.
980. ОГАҲ ШУДАНИ ХУСРАВ АЗ КОРИ СИПОҲ
Ҳамон Зодфаррух ба даргоҳ-бар Ҳаме буду касро надодӣ гузар, Ки огаҳ шудӣ з-он сухан шаҳрёр, Ба даргоҳ- бар буд як пардадор.