Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чун сурати зебои ту андохтаанд
Чун сурати зебои ту андохтаанд, Сад ҳусну малоҳат ба ҳам омехтаанд. Алқисса, ки шакли оламорои туро
Оне ки тамом аз намакат рехтаанд
Оне ки тамом аз намакат рехтаанд, Зарроти вуҷудат зи намак бехтаанд. Бо шираи ҷонҳо намак омехтаанд,
Рӯзу шаби ман ба гуфтугӯи ту гузашт
Рӯзу шаби ман ба гуфтугӯи ту гузашт, Солу моҳи ман ба ҷустуҷӯи ту гузашт. Умрам ба тавофи гирди кӯйи ту гузашт,
Имрӯз маро ғайри парешонӣ нест
Имрӯз маро ғайри парешонӣ нест, Дар мушкили ман умеди осонӣ нест. Ғам кушт марову кас ба додам нарасид,
Ғам дораму ғамгусор мебояду нест
Ғам дораму ғамгусор мебояду нест, Дар дасти ман он нигор мебояду нест. Дарди сара агар намебояду ҳаст,
Азбаски маро давлати бедор кам аст
Азбаски маро давлати бедор кам аст, Гуфтан натавон, ки то чӣ миқдор кам аст. Ранҷест фироқат, ки камаш бисёр аст,
Эй симзақан, ин чӣ даҳону чӣ лаб аст?
Эй симзақан, ин чӣ даҳону чӣ лаб аст? Ин хол чӣ холу ин чӣ зулфи аҷаб аст? Рӯи ту дар он ду зулфи мушкин чӣ аҷаб?
Гар дил биравад, ман наравам аз назарат
Гар дил биравад, ман наравам аз назарат, В-ар ҷон бидиҳам, хок шавам дар гузарат. Чун гард шавам, бар остонат оям,
Шуд моҳи ман он шамъи шабафрӯз имшаб
Шуд моҳи ман он шамъи шабафрӯз имшаб, Гӯ, чархи фалак, зи рашк месӯз имшаб! Имшаб на шаби васл, шаби қадри ман аст,
Оинаи нур аст рӯҳи ёр имшаб
Оинаи нур аст рӯҳи ёр имшаб, Эй маҳ, бинишин дар паси девор имшаб. Эй меҳр, бипӯш рӯи худро дар абр,
Ёрони куҳан, ки банда будам ҳамаро
Ёрони куҳан, ки банда будам ҳамаро, Дар банди ҷафои худ шунудам ҳамаро. Зинҳор, зи кас вафо маҷӯед, ки ман
Боз ой, ки аз ҷон асаре нест маро
Боз ой, ки аз ҷон асаре нест маро, Мадҳушаму аз худ хабаре нест маро. Хоҳам, ки ба ҷониби ту парвоз кунам,
Гар касе ошиқи рухсори ту бошад, чӣ кунад?
Гар касе ошиқи рухсори ту бошад, чӣ кунад? Толиби давлати бедори ту бошад, чӣ кунад? Шӯхию бехабар аз дарди гирифтории ишқ,
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате,
Ман ошиқи девонаву мастам, чӣ тавон кард?
Ман ошиқи девонаву мастам, чӣ тавон кард? Майхораву маъшуқапарастам, чӣ тавон кард? Гар соғари сесӯза кашидам, чӣ тавон гуфт?
Чӣ он аст, ки шоҳон зи ту шарманда шаванд
Чӣ он аст, ки шоҳон зи ту шарманда шаванд, Салтанатро бигузоранду туро банда шаванд. Гар ба хоки қадамат саҷда муяссар гардад,
Биё-биё, ки дилу ҷони ман фидои ту бод!
Биё-биё, ки дилу ҷони ман фидои ту бод! Саре, ки бар тани ман ҳаст, хоки пои ту бод! Дилам ба меҳри ту сад пора боду ҳар пора
Ошиқон ҳарчанд муштоқи ҷамоли дилбаранд
Ошиқон ҳарчанд муштоқи ҷамоли дилбаранд, Дилбарон бар ошиқон аз ошиқон ошиқтаранд. Ишқ менозад ба ҳусну ҳусн менозад ба ишқ,
Ғами бутон махӯр, эй дил, ки зор хоҳӣ шуд
Ғами бутон махӯр, эй дил, ки зор хоҳӣ шуд, Агар азизи ҷаҳонӣ, ки хор хоҳӣ шуд. Агар чу ман ҳаваси зулфи ёр хоҳӣ кард,
Лаъли ҷонбахшат, ки ёд аз оби ҳайвон медиҳад
Лаъли ҷонбахшат, ки ёд аз оби ҳайвон медиҳад, Зиндаро ҷон меситонад, мурдаро ҷон медиҳад. Дил магар побастаи зулфи ту шуд, к-аз холи ӯ
Ҳаргиз он шӯх ба мо ғайри нигоҳе накунад
Ҳаргиз он шӯх ба мо ғайри нигоҳе накунад, Он ҳам аз ноз кунад гоҳею гоҳе накунад. Меравам бар сари роҳаш ба умеди назаре,
Чӣ ҳосил, гар ҳазорон гул дамад ё сад баҳор ояд?
Чӣ ҳосил, гар ҳазорон гул дамад ё сад баҳор ояд? Маро чун бо ту кор афтодааст, инҳо чӣ кор ояд? Диламро боғу бустон хуш намеояд, магар вақте
З-андоза бурун дар дил андӯҳу ғаме дорам
З-андоза бурун дар дил андӯҳу ғаме дорам, Дар сина ба ҳар узве пинҳон аламе дорам. Бас хуни ҷигар ояд аз гиря ба чашмонам,
Ку даме, к-аз дил маро оҳи парешон барнахост
Ку даме, к-аз дил маро оҳи парешон барнахост, Аз ду чашми хунфишонам мавҷи тӯфон барнахост. Гиряам дасти талаб аз доманам кӯтаҳ накард,
Манам, ки партави хуршед дуди оҳи ман аст
Манам, ки партави хуршед дуди оҳи ман аст, Чароғи шоми абад оҳи субҳгоҳи ман аст. Зи дарди дил ба кӣ гӯям, шикояти кӣ кунам?