Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То ба кай созам тасаллӣ хотири ношодро,
То ба кай созам тасаллӣ хотири ношодро, З-оташи дил нола мехезад найи фарёдро. Хоки мо з-афсурдагиҳо қобили таъмир нест, Хона барбод аст охир мулки бебунёдро.
Арза расон, сабо, зи мо он маҳи гулъизорро,
Арза расон, сабо, зи мо он маҳи гулъизорро, Гӯ, ки ба ёд оварад мардуми дилфигорро. Аз чи гул аст хандавар, ғунча расида пардадар, Кист, ки мекунад саҳар як наз
Шуд чаман бишкуфта, эй шӯхи чаманоро, биё,
Шуд чаман бишкуфта, эй шӯхи чаманоро, биё, Меравад вақти тамошо, ҷилва сар то по, биё. Гул нигаҳ во кардаасту ғунча дар хун хуфтааст, Аз барои як назар бархезу
Гар ба ин шӯр аст ашки дидаи гирёни мо,
Гар ба ин шӯр аст ашки дидаи гирёни мо, Оламе дар об хоҳад рафт аз тӯфони мо. Ҳеч асрори азал маълуми Тӯри мо нашуд, Фикри мо гумроҳи мову ақли мо ҳайрони мо.
Эй дар хаёли рӯйи ту пурдоғ синаҳо,
Эй дар хаёли рӯйи ту пурдоғ синаҳо, Дар дил ниҳон зи оташи шавқат дафинаҳо. Бар кӯҳ агар ҳикояти ишқи ту бигзарад, Ҳайрат кашад зи домани санг обгинаҳо.
Эй номи ту ҳаловати ҷону забони мо,
Эй номи ту ҳаловати ҷону забони мо, Ширин бувад зи лаззати шаккар даҳони мо. Вомондагони ҷодаи дашти залолатем, Эй раҳнамо, ҳидояте бар корвони мо.
Эй ақлҳо зи ҳайрати дарки камоли ту
Эй ақлҳо зи ҳайрати дарки камоли ту Бишкаста бол дар раҳи фикру хаёли ту. Бас танг ҷост вусъати майдони коинот Дар пешгоҳи соҳати қудси ҷалоли ту.
Эй фалак, дод аз ҷафоят, дар чӣ ҳолам кардаӣ?!
Эй фалак, дод аз ҷафоят, дар чӣ ҳолам кардаӣ?! Рост будам чун алиф, монанди долам кардаӣ. Охир, эй гардун, задӣ санги маломат бар сарам, Зери пои бешуурон поймо
Бо лаби лаъли ту тӯтӣ накунад ҳамсуханӣ,
Бо лаби лаъли ту тӯтӣ накунад ҳамсуханӣ, Бигзарад пеши ту аз даъвии шаккаршиканӣ. Сунбули зулфи туро бод парешон созад, Бишканад анбари сороию мушки хутанӣ.
Ёди айёме, ки сӯйи мо хироме доштӣ,
Ёди айёме, ки сӯйи мо хироме доштӣ, Бо каф аз майхонаи алтоф ҷоме доштӣ! Аз баҳори оразат наззораам мечид гул, Чун нигаҳ дар хонаи чашмам мақоме доштӣ.
Эй ғунчаи хандони ман, аз бӯстони кистӣ?
Эй ғунчаи хандони ман, аз бӯстони кистӣ? В-эй душмани имони ман, аз дӯстони кистӣ?! Тире зада бар ҷони ман мижгони новакафканат, Эй турки тирандози ман, абрӯкам
Дилбарамро ҳаст, гӯё, сайри саҳро орзу,
Дилбарамро ҳаст, гӯё, сайри саҳро орзу, Лоларо бошад аз он доғи сувайдо орзу. Ҳар замон мадди нигаҳро рухсати наззора кун, Бошадат гар аз ҷамоли ӯ тамошо орзу.
Моҳи тамоми ман, ки манам мустаманди ту,
Моҳи тамоми ман, ки манам мустаманди ту, Мурғи дилам фитода ба доми каманди ту. Рафтори хеш кабки дарӣ тарк мекунад, Бинад агар хироми қади дилписанди ту.
Бурд диламро зи раҳ зулфи сумансои ӯ,
Бурд диламро зи раҳ зулфи сумансои ӯ, Кард шаҳиди нигаҳ наргиси шаҳлои ӯ. Гашта ба ҳам тавъамон аз хати килки азал Дасти ману доманаш, фарқи ману пои ӯ.
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ,
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ, Бошад хаданги ҳодиса тири камони ӯ. Дар саҳни боғ ғунчаи нашкуфта з-инфиол Хун мехурад зи ҳасрати рашки даҳони ӯ.
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ,
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ, Бутонро фарз бошад саҷдаи тавфи мазори ӯ. Набошад боғи имконро гуле ҳамчун гули рӯяш, Агарчанде ки нашкуфта-ст як
Ба ёди хандаи он лаъли майгун
Ба ёди хандаи он лаъли майгун Шудам чун ғунча дар ин боғ дилхун. Саводи зулфи ӯ шуд сархати ман, Бувад сармашқи ман ин бахти вожун.
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун,
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун, Бо тамошои ҷамолаш офтоб ояд бурун. Аз майи васлаш рақибон ҷумла яксар комёб, Сӯи ошиқ он ҷафоҷӯ бо итоб ояд бурун.
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман,
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман, Занги ғам ойинасон бигрифт сар то пои ман! Оқибат аз дасти найранги Зулайхои қадар Гӯшаи зиндони меҳнат шуд чу Юсуф ҷои ман
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун,
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун, Дар машомам аз шамими турраат тарвеҳ кун. Эй камонабрӯ, ба тири ғамза афкандӣ маро, Сайди худ магзор бо ғайру накӯ ташр
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан,
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан, Оқибат дар хок чун тири камон хоҳам шудан. Ошиқонро хоксорӣ рутбаи озодагист, Зери пои тавсанат чун парниён хоҳам шуд
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон,
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон, Зи васлаш гаштаам чун ғунча хандон. Ба сар аз ишқи ӯ сад шӯру ғавғо, Ба дил аз меҳри ӯ сиррест пинҳон.
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам,
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам, Занад барҳам дами субҳи нишотам зулмати шомам. Ба девони хаёлам нест ғайр аз абҷади ишқаш, Зи нақши ин нигин боша
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам,
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам, То зи қайди ҳалқаи зулфи маҷозӣ бигсалам. Нардбони боми матлаб поя ҷуз ҳиммат надошт, Шоми навмедӣ зи субҳи муддао омад
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам,
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам, Ки чун парвона сарфи сӯхтанҳо шуд пару болам. Агар сад раҳ китоби ишқро хонӣ, намеёбӣ Ба ҷуз шарҳи ҷунун аз нусх