Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дӯш бо гул сӯҳбате бар ёди булбул доштам
Дӯш бо гул сӯҳбате бар ёди булбул доштам, Чун суроҳӣ дар гулӯ то субҳ қулқул доштам. Лахти дил мешуд маро бар оташи ҳиҷрон кабоб,
Дилам то кай чу парвона ба гирди шамъи ғам гардад?
Дилам то кай чу парвона ба гирди шамъи ғам гардад? Шарори шуълаи оҳам ба фарқи сар алам гардад. Наёяд шаммае таҳрир аз шарҳи ғами ҳиҷрон,
Ба сина оташи шавқи ту то ватан дорад
Ба сина оташи шавқи ту то ватан дорад, Дилам зи доғи муҳаббат чаман-чаман дорад. Зи теғи ғамзаи ҷонон даруни сина ниҳон,
Дарде, ки дар оини вафо ҳамраҳи ҷон нест
Дарде, ки дар оини вафо ҳамраҳи ҷон нест, Дардест, ки ин қобили пайдову ниҳон нест. Аз бахти сияҳ шикваам ин аст, ки чун аст
Даро ба хонаи арбоби дил, ки ҷо ин ҷост
Даро ба хонаи арбоби дил, ки ҷо ин ҷост, Тариқи мардуми бегонаошно ин ҷост. Ба ҷустуҷӯи Масеҳо марав, ки аз сари сидқ
Маҳраме ку, то бигӯям қасди он маккора чист?
Маҳраме ку, то бигӯям қасди он маккора чист? Боиси чандин ситам бар хонумоновора чист? Мерабояд ҷазбаи ишқи ту дилро аз кафан
Рехт бар хоки мазаллат баски оби рӯи мо
Рехт бар хоки мазаллат баски оби рӯи мо, Обрӯи худ наёбад ранги мо бар рӯи мо. Гар ба фарқи мо ниҳад сад кӯҳи меҳнат рӯзгор,
Гар маҳи ҳуснат барояд рӯ ба рӯи офтоб
Гар маҳи ҳуснат барояд рӯ ба рӯи офтоб, Аз хиҷолат зард гардад рангу рӯи офтоб. Сайри дарё кард умре дар тамошое ҳануз
Зи ҷабри аҳли ситам дӯстон, чӣ чора кунам?
Зи ҷабри аҳли ситам дӯстон, чӣ чора кунам? Ба ғайри он ки гиребони сабр пора кунам. Куҷост ҷазбаи девонагии мадҳушӣ!
То ном зи ишқи ёр бурдем
То ном зи ишқи ёр бурдем, З-оинаи дил ғубор бурдем. Азбаски зи дида хун фишондем,
Хез карашмарез кун наргиси ниммастро
Хез карашмарез кун наргиси ниммастро, Аз таҳи ҷом ҷуръа деҳ соқии майпарастро. Баҳри шаҳодати ҷаҳон як нигаҳи ту бас бувад,
Сипос аз Худо — эзиди раҳнамоӣ
Сипос аз Худо — эзиди раҳнамоӣ, Ки аз «коф»-у «нун» кард гетӣ ба пой. Яке, к-аш на озу на анбоз буд,
Хост аз гесӯи худ шабро кунад зоҳир, вале
Хост аз гесӯи худ шабро кунад зоҳир, вале Рахшиши рӯяш надод имкон, ки шабро оварад.
Соҳибони мансаби олӣ ҷамодон гаштаанд
Соҳибони мансаби олӣ ҷамодон гаштаанд, Эй аҷаб, чизи ҷамодӣ мекунад нашъунамо.
Дорои сабр шуд диламу қалби туст сахт
Дорои сабр шуд диламу қалби туст сахт, Ҳастем санги сахт ману ту ба роҳи ишқ.
Пинҳон роҳи дуруст бувад баҳри ҷоҳилон
Пинҳон роҳи дуруст бувад баҳри ҷоҳилон, Он сон, ки офтоб ба кӯрон аён нашуд.
Шавам девона з-он чизе, ки аксар дорамаш пинҳон
Шавам девона з-он чизе, ки аксар дорамаш пинҳон, Ҳар он чизе, ки мебинам, на ҷин мебинаду инсон. Гирифтори ҳалокатҳо шудам з-ин корҳо охир,
Ин манозил ёди онҳоро намесозӣ магар?
Ин манозил ёди онҳоро намесозӣ магар? Ҷояшон шуд маҳв бар тарзе, ки нашносӣ дигар. Солҳо шустанд асарҳои манозилро тамом,
Нӯшидани бисёрро одат магиру гӯш кун
Нӯшидани бисёрро одат магиру гӯш кун: Аз бода қонеъ шав ба кам, гоҳею андаран нӯш кун. Гулрангу рухафрӯз май ҳар рӯз хуш бошад ба кас,
Фуруд омад аз ҷойгоҳи баланд
Фуруд омад аз ҷойгоҳи баланд, Туро як кабӯтар басе арзҷманд. Бувад он кабӯтар туро он равон,
Мурдему он чиро ки бо худ бурдем
Мурдему он чиро ки бо худ бурдем, Ин аст, ки донистем, ки ҳеҷ надонистем.
Бузург гаштаму майдон васеъ нест маро
Бузург гаштаму майдон васеъ нест маро, Фузуд қимати ман, муштарист нопайдо!
То мард сухан нагуфта бошад
То мард сухан нагуфта бошад, Айбу ҳунараш нухуфта бошад. Ҳар беша гумон мабар, ки холист,
То кай дилат аз чархи ҳазин хоҳад буд?
То кай дилат аз чархи ҳазин хоҳад буд? Бо меҳнату дард ҳамнишин хоҳад буд? Хуш бош, ки рӯзгор пеш аз ману ту
Ҳар кас ки майи ишқ ба ҷомаш карданд
Ҳар кас ки майи ишқ ба ҷомаш карданд, Аз дурдии дард талхкомаш карданд. Гӯё ҳама ғамҳои ҷаҳон дар як ҷо