Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ман шефтаи маҳи ҷабинат,
Ман шефтаи маҳи ҷабинат, Кулфаткаши тинати хашинат. Ҳусни санами Хутан, бути Чин, Як бенамак астӣ, ки каминат.
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст,
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст, Ин тоири ваҳшӣ ба чаро кӯйи ту рафта-ст. Бо дидаи равшан чу накоҳад ба замин хӯр, Оё хабаре бар фалак аз рӯйи ту раф
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт,
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт, Бари пурсиши ғарибон ба шаб орамида бигзашт. Дилу ҷону дин рабуда, рухи шармгин намуда, Гиреҳи ҷабин гушуда, ба ми
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост,
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост, Гӯш мебояд кунад фаҳме, ки ин ғулғул чарост. Зери домони тағофул ҷумла сар печидаем В-арна хоби ин ҳама ибраткаш
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт,
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт, Нанишасту нолаи мо даме ношунида бигзашт. Зи паёми ваъдаи ӯ, ки чу шаб биёяд, оям, Нағунудам он ки шаб ҳам ба
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост,
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост, Бас дар ин доми бало афтодаро махлас хатост. Чашми махмурат, ки паймони тағофул бастааст, Аз чунин бемеҳр чашме чаш
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт,
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт, Гул агар бишкуфт, аммо ғунчасон нодида рафт. Ваҳшати имкон на танҳо чашми мо пӯшида кард, Меваи ин боғро пиру ҷав
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст,
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст, Чун гули сурх дилам сад варақ аст. Ёди васлат наравад аз ёдам, То ки боқӣ зи равон як рамақ аст.
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст,
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст, Кошонаи чашмам чу қадаҳ дар таҳи об аст. Аз муждаи дидори ту мижгони сафедам Равшантар аз ойинаи хур зери саҳоб аст.
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст,
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст, Меҳру вафо парварад, дарду алам ёри ӯст. Захмӣ на танҳо манам аз асари он ду мор, Ҳар сӯ назар мекунам, захмиву бемо
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст,
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст, Морест, ки бар хирмани гул ҳалқа кашида-ст. Маро чи сабаб бар дари ту бор набошад, Бо баргу навое ҳама з-ин боб р
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт,
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт, Зи нури орази гармаш найири аъзам сӯхт. Чу дид чеҳраи гулгуни ӯ, баҳор бирафт, Сабову ғунчаву гул ҷамъ кард, бо ҳам сӯхт.
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт,
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт, Рухро намуду мушкилам дар кор карду рафт. Ҷонам зи тоби орази гармаш ба таб тапид, То он даме, ки аз манаш безор карду р
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест,
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест, Сурати касрат дар ин ойина ҷуз зангор нест. Нестӣ хосияте дорад, ки пеши ҳимматаш Ҳар ду оламро ба як ҷав қимату м
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст,
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст, Бенавоӣ роҳату кулфат наво афкандааст. Ҳамчу ман хиҷлаткаше дар олами изҳор нест, Аз тасаллӣ бар кафи сифрам ҳино афк
Рӯят маҳу офтоб бишкаст,
Рӯят маҳу офтоб бишкаст, Мӯят шаби мушки ноб бишкаст. Пайғоми руху шамими зулфат Бозори гулу гулоб бишкаст.
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат,
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат, Бо тағофул хӯгару бемарҳабо мебинамат? Рӯзу шаб мастона дар базми рақибон ҷо кунӣ, Бар сари худ шӯху шанги пурҷафо
Куштаи теғи ду абрӯ манамат,
Куштаи теғи ду абрӯ манамат, Бастаи наргиси ҷоду манамат. Он ки нақди дилу ҷон бурд, туӣ, Дилу ҷон дода бар ҳар мӯ, манамат.
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст,
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст, Мабодо ҳеч бишкаста чу ин мино шикастастаст. Шикоят аз замону шиква натвонам зи гардун кард, Ки ҳар чи мерасад бар
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст,
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст, Зи шасти ин камон тирам ба як андоз бишкаста-ст. Ғуборам аз фишурдан сурма шуд чандон ки аз хокаш Найистон гар
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст,
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст, Чун самандар нафас андар лаби ман сӯзон аст. Гӯшаи танги ватан ҳисни ҳасини хатар аст. Шарар аз санг ҷаҳад, мурдани ӯ о
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст,
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст, Шамъ равшан з-устухони соқу мағзи гардан аст. Доғҳо андар ғубори сина пинҳон кардаем, Ҳамчу хокистар чароғи ахгарам да
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст,
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст, Ки вақти майхӯриву ҷилвагоҳи маҳбуб аст. Нарафта домани сабр аз кафам зи хастадилӣ, Асар ба гӯши ман аз рӯзгори Аюб аст.
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст,
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст, По бар сари ман гузор, эй дӯст. Ҳарчанд ҳақиру нотавонам, Аз ман накунӣ канор, эй дӯст.
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт,
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт, Сабо ба бӯйи ту аз нофаи ғизола гузашт. Чу офтоби рухат акс дар шароб афканд, Зи шарм чун арақ аз домани пиёла гузашт