Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зоҳид ба Каъба гар сару кори намоз дошт,
Зоҳид ба Каъба гар сару кори намоз дошт, Шоҳин ба хоки пои ту рӯи ниёз дошт. Дар кӯи фақр ҳар кӣ ғуборе ба сар фишонд, Бар тахту тоҷи Хусраву Ҷамшед ноз дошт.
Ин манам, к-андар сарам ғайри ҳавои ёр нест,
Ин манам, к-андар сарам ғайри ҳавои ёр нест, Ҷуз ҳавои ёр, оре, ошиқонро кор нест. Гуфтаӣ: Ҷуз бӯсаву оғӯш дорӣ ҳоҷате? Худ ҳамедонӣ, нигоро, ҳоҷати изҳор нест.
Дардо, ки дарди ишқи ту дармонпазир нест.
Дардо, ки дарди ишқи ту дармонпазир нест. З-ин дарди бедаво дили моро гузир нест. Ворастае куҷост, ки чун ман ба сад ниёз Дар ҳалқаҳои зулфи камандат асир нест?
Гар ба ин ойина акси ӯ нузуле карданист,
Гар ба ин ойина акси ӯ нузуле карданист, Мумтанеъ дар олами имкон ҳулуле карданист. Баски з-ин саҳро ба таъҷили ҷунун бояд гузашт, Ваҳшати реги равон ҳам тез бӯ
Қаддам зи бори ҳаҷр шикастан гуноҳи кист?
Қаддам зи бори ҳаҷр шикастан гуноҳи кист? Бар ман дари висол бубастан гуноҳи кист? Лаълат ба гоҳи бӯса макидан гуноҳи ман, Ҷонам ба новаки мижа хастан гуноҳи ки
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист?
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист? Эй бемурувват, ин ҳама ҷавру ҷафо-т чист? Яксар ба интизори ту фарш аст ҷону дил, То по ниҳодаӣ, бинигар, зери по-т чис
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст,
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст, Кору борам дар ҳавоят гиряи мастона аст. Он, ки бар дарди дилам хун мехӯрад, ҷуз бода нест, В-он, ки мегиряд ба ҳолам, шиш
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт,
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт, Ки мавҷро натавон дар таҳи ҳиҷоб гирифт. Хаёли рӯи ту осон нашуд муяссари дил, Базӯр ойина домони офтоб гирифт.
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт,
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт, Лаби ту равнақи кайфият аз шароб гирифт. Агарчи буд туро чеҳра мусҳафи раҳмат, Касе, ки дид хатат, ояти азоб гирифт.
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст,
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст, Вале чӣ суд, ки дур аз лабу даҳони ман аст. Равам ба гоми нахустин ҳазор марҳала пеш, Ба ҷустуҷӯи ту гар бод ҳаминони
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст,
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст, Нақши по ҷилвагаҳи ҳалқаи занҷири ман аст. З-ин чаман ранги биноям ҳама бар дӯши ҳавост, Гӯӣ, аз бӯи гулобу гили таъ
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст,
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст, Агар ба теғ бибуррад сарам, сазои ман аст. Гарам биҳишт муяссар шавад, намебахшам, Ба ҷуз гули рухи ҷонон, ки муд
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст,
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст, Биё, бубин, ки маро бе ту зиндагӣ чун аст. Ғами дилам ба қиёсу ҳисоб н-ояд рост, Ки аз ҳисоб бурун в-аз қиёс берун ас
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст,
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст, Ки субҳу шом рафиқи рақиби айғоқ аст. Ба ишқ агар надиҳад тан дилам, ба зулф супор, Илоҷи кӯдаки мактабгурез фаллоқ аст.
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст,
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст, Вале хуш аст аз он тоире, ки озод аст. Закоти ҳусн ба ушшоқи хаста бояд дод Туро, ки ҳусни накӯ давлати Худодод аст.
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст,
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст, Акси рухи ту нусхаи хуршеди анвар аст. Ташбеҳ бо кадом ҳаловат тавон намуд Нӯши лаби туро, ки беҳ аз шаҳду шаккар аст?
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист,
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист, Туӣ, ки рӯи ту мунтаҷ чу шакли мизонист. Бувад бақои ту, то ҳаст осмон, аммо Аз ин дуо хиҷилам, з-он ки осмон фонист.
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст,
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст, Қадам хамидатар аз гӯшаи камон шудааст. Зи мӯя тоқати ман баски бе рухи ту гудохт, Танам низортар аз мӯи он миён шудаа
Дили сиришта ба дарде, ки дар канори ман аст,
Дили сиришта ба дарде, ки дар канори ман аст, Гарам ғаме расад аз даҳр, ғамгусори ман аст. Диле, ки гум шуда, ҳаргиз наёфтам асараш, Барад сабо, ба хами турраи
Маро, ки ишқи накӯён накӯтарин амал аст,
Маро, ки ишқи накӯён накӯтарин амал аст, Хушам, к-аз ин амали нек номи ман масал аст. Шаби висол, ки вақти нафас кашидан нест, Бигӯ ба мурғи саҳар, к-ин чӣ бонг
Доғи ишқи ту ба рухсораи дил холи ман аст,
Доғи ишқи ту ба рухсораи дил холи ман аст, Аз ту идбор гар ояд ба ман, иқболи ман аст. Қади шамшоди ту ҳар ҷо, ки равад, аз дунбол Тани ҳамчун алифу қомати чун
Дилам ҳамчу минқори булбул ду ним аст,
Дилам ҳамчу минқори булбул ду ним аст, Ки домони он гул ба дасти насим аст. Туро з-он қадду кокулу зулф, ҷоно, Алиф дар миёну зи ду нуну ҷим аст.
Он ҳуққаи даҳони ту ё тунги шаккар аст,
Он ҳуққаи даҳони ту ё тунги шаккар аст, Ё чашмаи ҳаёт ва ё ҳавзи Кавсар аст. Хунам хӯриву бок надорӣ, ки хуни ман Гӯӣ, ҳалолтар ба ту аз шири модар аст.
Ҷони ширини ман, эй ширинписар, қурбони туст,
Ҷони ширини ман, эй ширинписар, қурбони туст, Ҳарчи ширинтар бувад аз ҷон, фидои ҷони туст. Аз миён боло макун таклифи васли худ маро, З-он, ки мақсуди ман, эй
Дилбаро, ҳолам хароб аз наргиси фаттони туст,
Дилбаро, ҳолам хароб аз наргиси фаттони туст, Хотирам ошуфта аз зулфи абирафшони туст. Хоҳ аз абрӯ ба теғу хоҳ аз мижгон ба тир, Турки ман, бо ҳарчи мехоҳӣ бику