Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ку қосиде, ки шарҳи ғами иштиёқро
Ку қосиде, ки шарҳи ғами иштиёқро Созам пур аз ғазал чу Хуросон Ироқро. Ҳар шаб ба сурати шафақ аз акси хуни дил
Бар тарфи рух ниҳодӣ он ҷаъди мушксоро
Бар тарфи рух ниҳодӣ он ҷаъди мушксоро, Чун шаб сиёҳ карди рӯзи сафеди моро. Бӯят ба ҳар машоме ҳайф аст агар тавонам,
Ба афсун гар кушоӣ мӯҳри ин лаъли шакархоро
Ба афсун гар кушоӣ мӯҳри ин лаъли шакархоро, Фуруд орӣ аз ин фирӯзагун манзар Масеҳоро. Биё соқӣ, ки гар иқболи гардунро бақо будӣ,
Наат Салмо валекин лоҳа барқун мин мағониҳо
Наат Салмо валекин лоҳа барқун мин мағониҳо, Бале, манзигаҳи мақсудро бошад нишониҳо. Насими кӯи ӯ бахшад дили уммедворонро
Эй навҷавон, ки дил ба каманди ту бастаам
Эй навҷавон, ки дил ба каманди ту бастаам, Раҳме намо, ки пиру заифу шикастаам. Чил сол дар муҷоҳада умрам чу сарф шуд,
Чеҳраи зард зи хун баста ҷигар таҳ ба таҳам
Чеҳраи зард зи хун баста ҷигар таҳ ба таҳам, Сурхрӯӣ ба ҷуз ин нест зи бахти сияҳам. Ҷӯи хун гирди манн аз дида даромад, чӣ кунам?
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам, Бар осмони шараф ҳаст иқди Парвинам. Бар он сарам ба раҳат карда пой аз сари хеш,
Нест ҷуз рух ба кафи пои ту судан ҳавасам
Нест ҷуз рух ба кафи пои ту судан ҳавасам, Дорам умме, ки мабзул бувад мултамасам. Ман кӣ бошам, ки кунам ҳамнафасӣ бо чу туе,
Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод
Ёри мо азми сафар карду худо ёраш бод, В-аз хатарҳои сафар ҷумла нигаҳдораш бод! Гар бибандад ба сафар бору агар бикшояд,
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад, Зи сангу оҳан аз дарди дилаш фарёд мехезад. Хаёли оразу болои ту то бастаам бо худ,
Булбул аз гул бигзарад, гар дар чаман бинад маро
Булбул аз гул бигзарад, гар дар чаман бинад маро, Будпарастӣ кай кунад, гар баҳраман бинад маро. Дар сухан пинҳон шудам чун бӯи гул дар барги гул,
Дил ба сурат надиҳам, то шуда сират маълум
Дил ба сурат надиҳам, то шуда сират маълум, Бандаи ишқаму ҳафтоду ду миллат маълум. Воизо, ҳавли қиёмат ба дили мо мафикан!
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест?
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест? Синае кӯ, ки дар он мурғи гирифтори ту нест? Гар зи хуноби ҷигар об диҳад оби ҳаёт,
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт, Ки ҳар нафас зи таи сина пираҳан месӯхт. Ҳодиси ишқи туро то навишт мекардам,
Мужда эй дил, ки зи ғам вақти наҷот омадааст
Мужда эй дил, ки зи ғам вақти наҷот омадааст, Боз дар хонаи ҷон шамъи ҳаёт омадааст. Нест андешаи инсону малакро гузаре,
Гули мақсудро бӯ кардам имшаб
Гули мақсудро бӯ кардам имшаб, Хаёли чашми ҷоду кардам имшаб. Зи селоби сиришкам гашт тӯфон,
То шароби лаби лаъли ту ба ҷом аст имшаб
То шароби лаби лаъли ту ба ҷом аст имшаб, Кавкаби бахти маро ком ба ком аст имшаб. Омадӣ ҷону дилу дида нисорат бодо,
Ҳангомаи дил гарм ба май мекунам имшаб
Ҳангомаи дил гарм ба май мекунам имшаб, Ҳамсӯҳбатии нолаи най мекунам имшаб. Гарм аст маро сӯҳбату сар бар кафи даст аст,
Эй мунаввар аз маҳи ҳуснат чароғи офтоб
Эй мунаввар аз маҳи ҳуснат чароғи офтоб, В-эй муаттар аз сари зулфат димоғи офтоб. Оби савдоят суроҳӣ бар лаби соғар ниҳод,
Мадеҳ бар бод аз шона сари зулфи парешонро
Мадеҳ бар бод аз шона сари зулфи парешонро, Макун саргаштаи водӣ ту инак, дардкешонро. На гул дидам, на булбулро, аз ин бӯстонсаро рафтам,
То кард бино чашми ту бедодгариро
То кард бино чашми ту бедодгариро Оташ ба дил афтод насими саҳариро. Бас Хизр, ки сероб шуд аз чамаи ҳайвон,
То дод навид аз қадамат абр чаманро
То дод навид аз қадамат абр чаманро, Бикшод ба побӯсии ту ғунча даҳанро. Гар парда шавад дур зи рухсораи ҳуснат,
Ғам мекунад фузунӣ, эй дӯстон худоро
Ғам мекунад фузунӣ, эй дӯстон худоро, Шояд нуҳуфта монад ин рози ошкоро. Моро чу мум бигдохт ин оташи муҳаббат,
Ишқ то зад ба дилам оташи расвоиро
Ишқ то зад ба дилам оташи расвоиро, Баргузидам зи ҷаҳон гӯшаи танҳоиро. Қасди ман баҳри нигоҳе зи мурувват дур аст,
Доғи нави ту мениҳам ҷону дили кабобро
Доғи нави ту мениҳам ҷону дили кабобро, Равнақи тоза медиҳам мамлакати харобро. Хуни ҷигар фишондаам дар раҳи ҷустуҷӯ басе,