Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд,
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд, Оҷизонро ғайр аз ин рафтор бошад нописанд. Қасри ҳастӣ з-омаду рафти нафас барбод шуд. Ҷунбиши ин бод шуд бар қалъа
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад,
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад, Дили ваҳшаткашам чун лӯлаи симоб меларзад. Муқобил гар шавад ҳар кас бар абрӯи ғазабнокаш, Агар Рустам бувад, чун ханҷа
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад,
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад, Ба пояш ҷонфишонӣ кун, ки ҳангоми нисор омад. Аз он рухсори оташнок мебояд ҳазар кардан, Барои бастани дилҳо
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд,
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд, То аз он кокул нишон бар лавҳи дебо рехтанд. Фитнаҳо барпову ошӯби қиёмат растахез Аз нигоҳи шӯрангези ту ҳар ҷо рехта
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд,
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд, Маҳ зи бими об гаштан дар муҳити ҳола шуд. Дил ба рағбат кай дар он зулфи мусалсал бастаам, Ғамзаи мардумфиребат да
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд,
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд, Қумоши нур чу зулмат ҳиҷоб мебофанд. Дар ин баҳор, ки турки хазон камингир аст, Зи ҷайби ғунча даридан ниқоб мебофанд.
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд?
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд? Гиребонат бари оғӯш во мешуд, чиҳо мешуд? Ҳама шаб суҳбати ағёр дидӣ, як даме бо мо Агар будӣ, дили мо ҳам ризо
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад,
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад, Гар Аҳмад асту рутбааш бар ломакон равад? Аз меҳри кӣ ба мазраъи дил оташ уфтод, Ҳар шаб шарори хирманаш то Каҳкашон рав
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд,
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд, Гирдбоди анҷуман аз чашми булбул бастаанд. То нагардад аз нигоҳат хайли муштоқон ҳалок, Шеваи чашми сиёҳат аз тағофул
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд,
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд, Омад замони бахшишу раҳматнисор шуд. Андар мизоҷи номия рӯҳи қавӣ дамид, З-оғӯши хок тавсани ҳастӣ савор шуд.
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх,
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх, Аз хуни теғи бисмили аҳли вафост сурх. Дар маҳфиле, ки чеҳраи гулнор барфурӯхт, Андар пиёла духтари раз аз ҳаёст сурх.
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух,
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух, Моро масӯз ҳар даму кун беҳиҷоб рух. Бетоби он ду кокули пуртоб гаштаам, Дигар матобам аз ғаму магзар ба тоб рух.
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч,
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч, Бар хастадилон нест туро майли назар ҳеч. Ҳарфе зи лаби лаъли ту ҳаргиз нашунидем, Берун начакад об зи дарёи гуҳар ҳе
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ,
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ, Дуди дилам чу нофа дамад мушки ноб печ. Тори амал чу риштаи тӯмори анкабут, Дар раҳрави хаёл чи қадр интихоб печ.
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч,
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч, Донам ба чи ҳечӣ шуда дар банд чунон ҳеч. Тоҳунаравиш сурфаи авқот надидам, Ҷуз домани пуробу кафи донафишон ҳеч.
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис,
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис, Хаёли рӯи туам шуд ба ин фиғон боис. Чи офате, ки тамошои шуҳратангезат Барои фитнаи олам бувад ҳамон боис.
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс,
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс, Бо софдилон аз нафаси тиранишон баҳс? Танг аст ба баён доираи гулшани имкон, Ҷуз сурати рафтан набувад ҳеч дар дар он
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст,
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст, Қабои таъзият бар қомати мо он замон баста-ст. Намедонам чи кардам андар ин вайрона, мебинам, Ба кинам марду зан
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт,
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт, Чаман зи ғунча бурун карда сад ҳазор ангушт. Чи гуна хотири мо бишкуфад, ки чун симтур Шикаста бар дили решам ҳазор хо
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст,
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст, Аз лаби оҷизбаёнӣ ин ману мо ибрат аст. Зери домони тағофул оламе хобидаанд, Кист чашме во кунад, бинад ки дунё
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат,
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат, Ки як нохун гиреҳ дар кори мо накшод аз дастат. Чу соғар бар танам ҳар мӯ хатти бишкастагӣ овард, Магар ин шиша бар
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат,
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат, Ёбам магар чун бӯи гул з-оворагиҳо гулшанат. Аз хоки мо сар бар занад ҷуз решаи афтодагӣ, К-ин дона паст афтодааст
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт,
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт, Замони майхӯриву мавсими висол гузашт. Савора бар сари бемори ғам яке бигзар, Бубин, ки бар мани бедил чи гуна ҳол гуза
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст?
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст? Ба домане нарасида ба зери по нанишаст? Ба таҳти синаи решам ҳазор носур аст, Фароҳамӣ чу надорад, бар ӯ даво нанишаст.
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст,
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст, Доғи диле набошад, кай лолазор хуб аст. Дар роҳи қадрдонӣ аздод то набошад, Гулро наметавон гуфт бе ранҷи хор хуб аст.