Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Машав фирефтаи ҳусни сурат, эй дарвеш
Машав фирефтаи ҳусни сурат, эй дарвеш, Ба рӯи шоҳиди маънӣ кушой дидаи хеш. Макун ба дидаи хушқоматон ба боло рӯй
То ба чашмат шуда дар ноз баробар наргис
То ба чашмат шуда дар ноз баробар наргис, Нозанинои чамнрост назар бар наргис. Гар ба мастона ду чашмат кунам ӯро нисбат
Тирборон расад аз қавси кузаҳ, бар наргис
Тирборон расад аз қавси кузаҳ, бар наргис, Сар аз ин саҳм кашад дар сипари зар наргис. Ҷоми зар бин, ки зи аснои ту симангуштон,
Латофати лаби ӯ бину аз зулол мапурс
Латофати лаби ӯ бину аз зулол мапурс, Хаёли абрӯи ӯ банду аз ҳилол мапурс. Зи дасти дӯст шикоят ба дигарон хуш нест,
Маннам имрӯз ҳолате, ки мапурс
Маннам имрӯз ҳолате, ки мапурс, В-аз видоат маломате, ки мапурс. Рафтиву бе ту ҷон нарафт аз тан
Хандае зад лаби ту бар мани гирён, ки мапурс
Хандае зад лаби ту бар мани гирён, ки мапурс, Шокирам аз лаби хандони ту чандон, ки мапурс. Ёди он рӯз, ки сирри даҳанат пурсидам,
Ояд ба барам чун нигоре наву ҳаргиз
Ояд ба барам чун нигоре наву ҳаргиз, Тозад ба сарам чун ту саворе наву ҳаргиз. Умре паи як бӯса агар рӯ ба ту орам,
Ман ба хун ғарқаву лаби лаъли ту дар ханда ҳанӯз
Ман ба хун ғарқаву лаби лаъли ту дар ханда ҳанӯз, Захмкориву ман аз теғи ту шарманда ҳанӯз. Чӣ аҷаб, гар бигузорам ҳама шаб бе ту чу шамъ
Надорам дареғ аз ғамат ҳеҷ чиз
Надорам дареғ аз ғамат ҳеҷ чиз, Ки меҳмони нохонда бошад азиз. Агар бастият килки Шопур нақш
Фасли дай кӯтаҳ бувад, соқӣ барои айши рӯз
Фасли дай кӯтаҳ бувад, соқӣ барои айши рӯз, Ришта гир аз шамъу аз шаб васлае бар рӯз дӯз. Аз фурӯғи фузлаи шаҳдам чӣ ҳосил, фазл кун,
Ба рухсору ҷабину рӯю ораз бурдӣ, эй дилбар
Ба рухсору ҷабину рӯю ораз бурдӣ, эй дилбар Фурӯғ аз субҳу нур аз рӯзу акс аз моҳ, тоб аз х(в)ар. Фурӯғу нуру аксу тоби рӯят карда ошиқро
Гар кунӣсояам, эй сарви хиромон бар сар
Гар кунӣсояам, эй сарви хиромон бар сар, Сар ба поят ниҳаму дидаи гирён бар сар. Метавон нисбати болои ту бо сарви сиҳӣ
Эй ба назора карда рӯ, мавкиби моҳи ман нигар
Эй ба назора карда рӯ, мавкиби моҳи ман нигар, Хайли бутон сипоҳи ӯ, ҳашмати шоҳи ман нигар. Пайсипарам ба роҳи ӯ, бовар агар намекунӣ,
Ид шуд андар канору бӯса бо ҳам ҳар ду ёр
Ид шуд андар канору бӯса бо ҳам ҳар ду ёр, Ёри мо нодода бӯса мекунад аз мо канор. Диданаш ид асту идӣ бӯса додан бар лабаш,
Қадат сарвест, ҷоно, сояпарвар
Қадат сарвест, ҷоно, сояпарвар, Ба сад дил дар ҳавои ӯ санавбар. Ба он хат бурдӣ аз аҳли қалам даст,
Рақам мезад қалам васфи лаби лаъли ту бар қоғаз
Рақам мезад қалам васфи лаби лаъли ту бар қоғаз, Қалам шуд найшакар в-аз найшакар ғарқи шакар коғаз. Тунукдилро чӣ тоқат пеши таъни ҳосидон, оре
Хиште, ки рӯзи марг маро зери сар ниҳанд
Хиште, ки рӯзи марг маро зери сар ниҳанд, Дорам ҳамин мурод, к-аз он хоки дар ниҳанд. Пайкони ту сурх шавад з-онташи дилам,
Гиряи талхи ман аз хандаи он лаб нигаред
Гиряи талхи ман аз хандаи он лаб нигаред, Ташналаб мурдани ман з-он чаҳи ғабғаб нигаред! Ашкам аз акси лабаш бодасифат рангин шуд,
Биё, ки қосиди фархундапой зи роҳ расид
Биё, ки қосиди фархундапой зи роҳ расид, Расонд мужда,ки шоҳи ҷаҳонпаноҳ расид. Фурӯғи нури ҷамолаш ба чашми меҳр афтод,
Сарат зи орази даҳр дардманд мабод
Сарат зи орази даҳр дардманд мабод, Замона бар дили шоди ту ғамписанд мабод! Ту ҷони аҳли ниёзӣ ба бачорболиши ноз,
Ид шуду оламе куштаи ҷавлон туро
Ид шуду оламе куштаи ҷавлон туро, То ки қабул уфтод аз ҳама қурбон туро. Лаъли суми тавсанат ҳайф бувад бар замин,
Пора-пора дили ҳазини маро
Пора-пора дили ҳазини маро, Бин шарор оҳи оташини маро. Пок мекардам ашки хеш зи рух
Ҷуз ҳавои васли ту дар сар ҳавас набвад маро
Ҷуз ҳавои васли ту дар сар ҳавас набвад маро, Гар куни парвои ман, парвои кас набвад маро. Баста ҷон эҳроми кӯи тусту қолаб маҳмилаш,
Набурд каъбаам аз хотир ин таманноро
Набурд каъбаам аз хотир ин таманноро, Ки қиблагоҳ кунам хаймагоҳи Салморо. Чу нест рӯи таваҷҷӯҳ ба хаймагоҳи ваям,
Ораз зи хат ороста шуд нӯшлабонро
Ораз зи хат ороста шуд нӯшлабонро, Барҳам зад аз он оразу хат рӯзу шабонро. Он нахли тарабро чу газидам лаби ширин,