Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, биё, ки ба васли туам ба ҷон муштоқ,
Биё, биё, ки ба васли туам ба ҷон муштоқ, Марав, марав, ки ба ҷон омадам зи дарди фироқ. Ба ҷурми ғайр ба ман неш мезанӣ, оре, Ки дона чумчуқу бедона мехӯрад ша
Дареғу ҳайф, ки бигзашт рӯзгори шариф,
Дареғу ҳайф, ки бигзашт рӯзгори шариф, Пайи шумораи сайфу шито, баҳору хариф. Зи чашму дил гуҳару дур(р) марост омода, Нисор мекунам ҳар гаҳ, ки оварӣ ташриф.
Рафт домони висолат зи кафи зор, дареғ!
Рафт домони висолат зи кафи зор, дареғ! Нест мумкин, ки расад боз дигар бор, дареғ! Дар шаби васл даҳонам гуҳарафшон мебуд, Шудам аз фурқати ту дидаи хунбор, да
Эй кош, ҷон кунад зи тани нотавон видоъ,
Эй кош, ҷон кунад зи тани нотавон видоъ, З-он пештар, ки мекунад он дилситон видоъ. Сарв аст қомати туву бӯстон канори ман, Ин турфа сарв мекунад аз бӯстон видо
Зи лутфи ту шаби васлат шудам чунон маҳзуз,
Зи лутфи ту шаби васлат шудам чунон маҳзуз, Ки кас нагашт зи шодӣ ба мисли он маҳзуз. Зи рӯи ту шуда гулҳои гулситон масрур, Зи тарзи қомати ту сарви бӯстон маҳ
Эй оразат тапонча зада бар узори хат,
Эй оразат тапонча зада бар узори хат, Доғе ниҳода холи лабат дар канори хат. З-ин сон ки рӯзгори ҷаҳоне сияҳ аз ӯст, Ё Раб, ҳамеша бод сияҳ рӯзгори хат.
Эй, ки зи мушки тар бувад бар рухи чун маҳат нуқат,
Эй, ки зи мушки тар бувад бар рухи чун маҳат нуқат, Килки қазо чӣ гуна зад бар рухи маҳ нуқат ғалат. Нест ба кеши ошиқӣ ҳамчу мане бад-ин насақ, Нест ба фанни д
Турост аз ду тараф зулфу дар миён ораз,
Турост аз ду тараф зулфу дар миён ораз, Намуда сайди дилам зулфу қасди ҷон ораз. Мапӯш зулф ба ораз зи ман ба хашм, агар Кунам шикоят аз он зулф ё аз он ораз.
Ба рағми ман ба рақибон масоз суҳбати хос,
Ба рағми ман ба рақибон масоз суҳбати хос, Ки аз ҳуҷуми ғаму рашк нест роҳи халос. Макун ба қавли рақибон дили маро маҷрӯҳ, Ки ҳаст ояи мансус «ал-ҷурӯҳа қисос!
Ҳама аҷзои ту хубу ҳама аъзои ту хуш,
Ҳама аҷзои ту хубу ҳама аъзои ту хуш, Ҳама ҷои ту ба хубӣ зи ҳама ҷои ту хуш. Нест сарве ба чаман чун қади раънои ту хуб, Нест моҳе ба фалак чун рухи зебои ту х
Дӯш омад барам афканда ду гесу ба ду дӯш,
Дӯш омад барам афканда ду гесу ба ду дӯш, Анбарин силсилаҳо рехта дар гардану гӯш. Даст дар гарданам андохт чу зулфи худу гуфт: Ки дилат ҳалқаи гесӯи маро ҳалқа
Урёнтане, ки сар ниҳад аз аҷз бар дараш,
Урёнтане, ки сар ниҳад аз аҷз бар дараш, Бахшад зи лутф кисвати кофур дар бараш. Берун чакад зи дидаи хаффоши моҳтоб, Гар ними шаб тулӯъ кунад меҳри ховараш.
Дили бечора, ки ҳар шаб ба фалак фарёдаш
Дили бечора, ки ҳар шаб ба фалак фарёдаш Мебарад, кист, ки аз зулф ситонад додаш. Гар ба савганд ба ман аҳди навозиш бандӣ, Чун ба худ менигарам, мекунам истибд
Марост дидани рӯи ту субҳу шом ҳавас,
Марост дидани рӯи ту субҳу шом ҳавас, Хаёли ту ба дилам бигзарад нафас ба нафас. Ту хуфта ғофилу маҳмилкаши матои ғурур, Ба гӯш мерасад аз чор сӯй бонги ҷарас.
Рафт дил аз дасту ҳайратпарварам аммо ҳанӯз,
Рафт дил аз дасту ҳайратпарварам аммо ҳанӯз, Гашт барҳам ойина, сайқалгарам аммо ҳанӯз. Марг ҳам аз табъи ман вазъи парешонӣ набурд, Сӯхт яксар пайкарам, хокист
Кушой пардаву бар фарқи офтоб андоз,
Кушой пардаву бар фарқи офтоб андоз, Зи мушк бофта бар рӯи маҳ ниқоб андоз. Чӣ офтоб, чи маҳ дар баробари рухи ту, Ҳар он ки чеҳра барафрӯхт, дар ҳиҷоб андоз.
Эй ба нармӣ кафали лухти ту чун қурси панир,
Эй ба нармӣ кафали лухти ту чун қурси панир, Даҳанат ҳуққаи лаъл аст пур аз шаккару шир. Баданат соф чунон аст, ки шояд дидан, Сурати ҳар чӣ туро бигзарад, эй м
Фаррух он толеъ, ки бинам дар канори ёр сар,
Фаррух он толеъ, ки бинам дар канори ёр сар, То кашам бартар аз ин нуҳ гунбази даввор сар. Мениҳад булбул барои гул ба пои хор сар, Пас чӣ сон бояд кашид аз хид
Эй акси рӯят аз маҳи тобон зиёдатар,
Эй акси рӯят аз маҳи тобон зиёдатар, Нӯши лабат зи чашмаи ҳайвон зиёдатар. Тӯбо бад-он назокату хубӣ, ки гуфтаанд, Ҳошо, бувад зи қомати ҷонон зиёдатар.
Зи бод мешунавам бӯи нофаҳои татор,
Зи бод мешунавам бӯи нофаҳои татор, Магар кулолаи мушкин зи сар кушод нигор? Агар ба фарзи масал бингарам ба наргиси боғ, Кунад ишора зи рӯи адаб ба наргиси ёр.
Қосиде ку, ки фиристем ба ҷонон коғаз,
Қосиде ку, ки фиристем ба ҷонон коғаз, То бибӯсад кафаш аз ҷониби мо он коғаз. Ба тани хаста, ки аз кулфти ҳиҷрон фарсуд, Мерасонад зи туам роиҳаи ҷон коғаз.
Эй ҳарифон, вақти гул дар бӯстон маҷлис кунед!
Эй ҳарифон, вақти гул дар бӯстон маҷлис кунед! Лоларӯе иттифоқ афтад, ба худ мӯнис кунед! Аз лабаш бӯседу май нӯшед, аммо вақти хоб, Ҷой дар пои гулу дар сояи н
Шуд фасли гул, азимати сайри чаман кунед,
Шуд фасли гул, азимати сайри чаман кунед, Гар фурсат аст, як-ду-се рӯзе ватан кунед. Ҷоме, ки мекашеду нишоте, ки мекунед, Дар пои гул кашеду ба рӯи суман кунед
Эй маро ҳамчун суринат гашта чашми тар сафед,
Эй маро ҳамчун суринат гашта чашми тар сафед, Бе рухат, боз о, ки чун чашмам нагардад сар сафед. Гарчи орам қиссаи ҳаҷри ту сад раҳ дар қалам, Ҳамчунон аз оби ч
Шабе ба ёди ту будам, ки субҳгоҳи навид
Шабе ба ёди ту будам, ки субҳгоҳи навид Арӯси нома сар аз ҳаҷлаи лифофа кашид. Саводи хатту ғубори баёзи орази моҳ Намуд аз рақами коғази сиёҳ сафед.