Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба кунҷи мадраса то чанд қилу қол кунам,
Ба кунҷи мадраса то чанд қилу қол кунам, Зи хоки майкада он беҳ, ки касби ҳол кунам. Даме, ки мӯниси ҷони манӣ, ҳанӯз кам аст, Дуои ҷонат агар сад ҳазор сол кун
То назар бар рӯи он хуршедманзар мекунам,
То назар бар рӯи он хуршедманзар мекунам, Ҳамчу абр аз гиря ҷайбу остин тар мекунам. Гуфтам аз бечорагӣ комам диҳад он маҳ, надод, Баъд аз ин бо ӯ раҳи олуфтагӣ
Шабе, ки ёд зи васли ту, моҳпора, кунам,
Шабе, ки ёд зи васли ту, моҳпора, кунам, Зи ашки хуншуда доман пур аз ситора кунам. Зи осмон ба сарам гар ситора борад санг, Гар аз канори ту, эй маҳ, даме кано
Дар ишқ аз ин зиёда чӣ тадбир мекунам,
Дар ишқ аз ин зиёда чӣ тадбир мекунам, Яъне, ки тан ҳавола ба тақдир мекунам. Фориғ наям зи нолаи пинҳону ошкор, Ин ноларо гаҳе баму гаҳ зер мекунам.
Кай бувад, ё Раб, ки ҷо дар водии Салмо кунам,
Кай бувад, ё Раб, ки ҷо дар водии Салмо кунам, То тасалло дидаро з-он хоки нурафзо кунам? Чанд бошам дар ҳавояш заррапаймои ҳазиз, Дар қиёсороияш тамсили истиқр
Чӣ гуна дар назари ҷилваи ту манзурам,
Чӣ гуна дар назари ҷилваи ту манзурам, Ки ҳамчу ойина аз чашми хеш мастурам. Ба гуфтугӯи туам рашки дастгоҳи Калим, Зи тоби оташи шавқи ту ғайрати Тӯрам.
Сиёҳҷурда нигори арабнасаб писарам,
Сиёҳҷурда нигори арабнасаб писарам, Куҷост, ҳамчу ҳумо соя афканад ба сарам. Чу доғ мечакадам ашки гарм, метарсам, Мабод сар кашад аз дида оташи ҷигарам.
Як шаб висоли ёр чунон шуд муяссарам,
Як шаб висоли ёр чунон шуд муяссарам, К-омад ба ноз такя заду хуфт дар барам. Аз бас ба ноумедии худ будам устувор, Медидамаш аёну намегашт боварам.
Шукр лиллаҳ ба висолат дили хуррам дорам,
Шукр лиллаҳ ба висолат дили хуррам дорам, Он чӣ асбоби нишот аст, фароҳам дорам. Бода нохӯрда чаро ришва хӯранд аҳли қазо, Гила аз харкусии мардуми олам дорам.
Ба шӯхи моҳпайкар, сарви симинбар гирифторам,
Ба шӯхи моҳпайкар, сарви симинбар гирифторам, Ба гесӯи чу чанбар, лаъли чун шакар гирифторам. Ту бар рухсора зулфи худ чу чанбар ҳалқа месозӣ, Мани ошуфта бар о
То мубталои ишқи ту, эй бевафо, шудам,
То мубталои ишқи ту, эй бевафо, шудам, Аз дӯстони якҷиҳати худ ҷудо шудам. Донистаме, ки меҳр ба ошиқ намениҳӣ, Дониста ошиқи маҳи рӯят чаро шудам?
Қурбони лаби лаъли шакархои ту гардам,
Қурбони лаби лаъли шакархои ту гардам, Мафтуни хати ғолияпирои ту гардам. Лаб мегазӣ, эй шӯх, надонам ки чӣ гӯӣ, Аз нозукии тарзи адоҳои ту гардам.
Шаб, ки гул дар табақу бода ба соғар кардам,
Шаб, ки гул дар табақу бода ба соғар кардам, Базми туркона ба ёди рухи дилбар кардам. Омад он дилбари ман, дар қадамаш баҳри нисор, Аз сари ҳар мижа исори гуҳар
Ба кафши ҷустуҷӯ дӯшина шаб наълу патак кардам,
Ба кафши ҷустуҷӯ дӯшина шаб наълу патак кардам, Ба сад ҷо гаштам, аз ҷое ҷавонеро дарак кардам. Нагардад то рақиби фитнакор аз буғи дег огаҳ, Ба қӯши хештан ова
Як бӯса аз он орази гулфом гирифтам,
Як бӯса аз он орази гулфом гирифтам, Яъне ба муроди дили худ ком гирифтам. Дар ҳалқаи зулфи ту задам дасти иродат, Дар зери нигин маҳкамаи Шом гирифтам.
Сухан ҳар он чи, ки хуштар бувад, манаш гуфтам,
Сухан ҳар он чи, ки хуштар бувад, манаш гуфтам, Гуҳар ҳар он чи, ки беҳтар бувад, манаш суфтам. Вале чӣ суд, ки умрам ба ғунчагӣ бигзашт, Ба бод рафтаму чун гул
Шикастахотиру ранҷуру нотавон шудаам,
Шикастахотиру ранҷуру нотавон шудаам, Биё бубин, ки дилат ҳар чи хост, он шудаам. Ба ғайри хору хасу меҳнатам наёмад пеш, Ба ҳар тараф, ки чу оби равон равон шу
Мо дуо мекунем, ӯ дашном,
Мо дуо мекунем, ӯ дашном, Ошиқонрост ин ҷавоби салом. Шираи ток бо қайи занбӯр, Турфа шаръист ин ҳалолу ҳаром.
Ёди он шабҳо, ки аз гетӣ фароғат доштам,
Ёди он шабҳо, ки аз гетӣ фароғат доштам, Бо бутони тозарӯ то субҳ суҳбат доштам. Дар тариқи лоуболӣ ҳам ниҳон, ҳам ошкор, Бо қаландармашрабон тарҳи садоқат дошт
Шикастахотирам аз гардиши замона мудом,
Шикастахотирам аз гардиши замона мудом, Бирез, соқии гулчеҳра, дар пиёла мудом. Дили рамидаи ман дар шиканҷи турраи туст, Мисоли тоири ваҳшӣ, ки ӯ фитад дар дом
Эй гарав бурда зи маҳ ҳусни ту бар ваҷҳи ҷамил,
Эй гарав бурда зи маҳ ҳусни ту бар ваҷҳи ҷамил, Пеши лаъли ту ҳаме оби ҳаёт аст сабил. Чашми ман баччаи нилӣ шуда аз гиря чаро Гузар, эй Юсуфи мисрӣ, накунӣ ҷон
Алайк, дар ҳама бобат диҳад Худой камол,
Алайк, дар ҳама бобат диҳад Худой камол, Чунон камол, ки набвад дар ӯ нишони завол. Ҳамат ба фаҳми дақоиқ кунад дақиқ ур-раъй, Ҳамат ба дарки ҳақоиқ кунад ҳақиқ
Ба санои ту, ки оҷиз бувад аз вай идрок,
Ба санои ту, ки оҷиз бувад аз вай идрок, Наҳну ло нақдиру из айна ано, айна санок. Тира шуд гавҳараки дидаи ман бе рухи ту, Баски сад Даҷла фузун рехтам аз гавҳ
Ба бовари-т қасам мехӯрам ба ҷони фироқ,
Ба бовари-т қасам мехӯрам ба ҷони фироқ, Ки қути ман ҳама шуд хуни дил зи хони фироқ. Дило, бисӯхт зи оҳи ту хонумони қарор, Чаро намезанӣ оташ ба дудмони фироқ
Рафтиву сӯхт ҷони ман аз тоби иштиёқ,
Рафтиву сӯхт ҷони ман аз тоби иштиёқ, Эй кош, бо висол мубаддал шавад фироқ. Рӯят надида сер, дами васл бигзарад, Гар аз ҳазор шаб ба яке афтад иттифоқ.