Достони дақиқии шоир

Чу аз дафтар ин достонҳо басе Ҳаме хонд хонанда бар ҳар касе, Ҷаҳон дил ниҳода бад-ин достон Ҳама бихрадон низу ҳам ростон. Ҷавоне биёмад кушодазабон, Сухан гуфтани хубу равшан равон. «Ба назм орам ин номаро-гуфт-ман». Аз ӯ шодмон шуд дили анҷуман. Ҷавонишро хӯи бад ёр буд, Або бад ҳамеша ба пайкор буд. Бар ӯ тохтан кард ногоҳ марг, Ба сар барниҳодаш яке тира тарг. Бад-он хӯи бад ҷони ширин бидод, Набуд аз ҷаҳон дил-ш як рӯз шод. Якояк аз ӯ бахт баргашта шуд. Ба дасти яке банда-бар кушта шуд. Бирафт ӯву ин нома ногуфта монд, Чунон бахти бедори ӯ хуфта монд. Худоё, бубахшо гуноҳи варо, Бияфзой дар ҳашр ҷоҳи варо!