Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй зулфи сунбулат зада бар арғувон гиреҳ,
Эй зулфи сунбулат зада бар арғувон гиреҳ, Афканда сад гиреҳ ба раги ҷон аз он гиреҳ. Шуд фикратам ба дил зи дами сарди носеҳон, Чун решаҳои нахл зи боди хазон г
Эй ба боло чун санавбар в-эй ба ораз ҳамчу моҳ,
Эй ба боло чун санавбар в-эй ба ораз ҳамчу моҳ, В-эй ба болои санавбар дода маҳро ҷойгоҳ. Ҷуз ба болои ту, рухсори ту, эй афсуни халқ, Ҳеҷ кас дида-ст дар рӯи с
Муҳаббати ту ба ҷонам чунон асар карда,
Муҳаббати ту ба ҷонам чунон асар карда, Ки аз раҳи мижа хуни дилам бадар карда. Сабурӣ аз ту муяссар намешавад, ки ғамат Зиёда буд, фироқат зиёдатар карда.
Хатти ту гарди ғолия гирди қамар зада,
Хатти ту гарди ғолия гирди қамар зада, Аз мушки суда муҳр ба дурҷи гуҳар зада. Ташбеҳ ҷуз ба ҷавҳари ҷон нораво бувад, Лаъли туро, ки ханда ба ёқути тар зада.
Қулай кардам, ки нофаҳмонда бӯсам аз даҳони ӯ,
Қулай кардам, ки нофаҳмонда бӯсам аз даҳони ӯ, Рамиду дод нафрин ҳар чи омад бар забони ӯ. Лабаш дар ханда мерезад шакар аз ҳуққаи гавҳар, Маро, эй ҷон, нисори
Бурд дил аз дасти ман зулфи парешони ӯ,
Бурд дил аз дасти ман зулфи парешони ӯ, Кард сияҳ бахти ман наргиси фаттони ӯ. Баски таровид шаҳд гоҳи сухан аз лабаш, Гашт пур аз ангубин чоҳи занахдони ӯ.
Эй маҳи лоғармиёну эй бути фарбеҳсурин,
Эй маҳи лоғармиёну эй бути фарбеҳсурин, Ман ба фикри ину онам гаҳ чунон, гоҳе чунин То шавад равшан, ки дар хубӣ яди байзо турост, Соиди симини худ берун барор
Эй лабат мул, оразат гул, турраат сунбул барин,
Эй лабат мул, оразат гул, турраат сунбул барин, Ғабғабат дар чарбу нармӣ тухми нимдунбул барин. Оқибат коми дили худ з-он кафал хоҳад гирифт, Ҳар кӣ аз пушти ту
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин,
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин, Зада хат гирди рухат ҳалқа ба маҳ ҳола барин. Шудаӣ воқифам аз камбағалӣ в-арна чаро, Нест имсол ба ман меҳри ту ҳа
Баҳри хотири шабнам вазъи ғунча пайдо кун,
Баҳри хотири шабнам вазъи ғунча пайдо кун, Гиряам бубин, яъне, тугмаи қабо во кун. Фасли навбаҳор омад, азми сайри саҳро гир, Ҳамчу лола якчанде фикри дафъи сав
Эй хати мушкин, ватан бар тарфи рухсораш макун,
Эй хати мушкин, ватан бар тарфи рухсораш макун, Равнақи ҳуснаш мабар, беқадру миқдораш макун. Гарчи ту султони ҳуснӣ, дорад ӯ ҳам кишваре, Бар азизи кишваре шук
Гар чунин ояд дамодам сели об аз чашми ман,
Гар чунин ояд дамодам сели об аз чашми ман, Хонаи мардум шавад охир хароб аз чашми ман. Ҳар касе равшансаводи нусхаи сӯзи дил аст, Мекунад мазмуни сад баҳр инти
Маро дил мекашад имшаб ба васлат анҷуман кардан,
Маро дил мекашад имшаб ба васлат анҷуман кардан, Ба чандин сӯз чун парвона шамъе дар лаган кардан. Ба завқи он миён чун мӯ ба худ ҳар лаҳза печидан, Зи лутфи он
Саросар ойинаболида аст пайкари ман,
Саросар ойинаболида аст пайкари ман, Ба ҳайратам, ки чӣ кас ҷилва кард дар бари ман. Зи файзи хиҷлати ҷурм он қадар наям огаҳ, Ҷуз ин, ки Кавсари нақд аст ҷабҳа
Афзуние ба ёди ту то чанд костан?
Афзуние ба ёди ту то чанд костан? Ҷуз ту касе туро натавонад сипостан. Дар сина доғи ишқи ту чун нақш дар нигин, Дар дида акси рӯи ту чун дар либос тан.
Бурида бод забони суханварони замон,
Бурида бод забони суханварони замон, Зи бас ба таънаи Шоҳин кушудаанд даҳон. Хирад кай аз сари тавфиқ мекунад инсоф, Шавад ба дидаи таҳқиқ ин нуҳуфта аён,
Ба ҳавои лабу дандони ту, эй офати ҷон,
Ба ҳавои лабу дандони ту, эй офати ҷон, Гаҳам аз дида чакад луълуъ, гоҳе марҷон. Ишқ бар ҷони ман он мекунад имшаб, ки агар Бар дили кӯҳ кунад, кӯҳ дарояд ба фи
Эй ба лаб лаълу ба рух лола, ба қад сарви равон,
Эй ба лаб лаълу ба рух лола, ба қад сарви равон, Назари марҳамате ҷониби ин камбағалон. Фасли саҳрост агар даст диҳад сомон кун, Кадаҳи бода, бути сода, лаби об
Моҳи рухсори ту аз зери ниқоб ояд бурун,
Моҳи рухсори ту аз зери ниқоб ояд бурун, Ончунон к-аз пардаи субҳ офтоб ояд бурун. Ё Раб, он бахти мусоид ку, ки дар оғӯши ҷом, Чун арӯс аз хиҷлаи мино шароб оя
Мо аз ту ба ҷуз ҷафо надидем,
Мо аз ту ба ҷуз ҷафо надидем, Кардем вафо, вафо надидем. Аз чашми ту, к-он балои ҷон аст, Ғайр аз нигаҳи ало надидем.
Маро олуда бо хун аст ҷайб аз гиря, доман ҳам,
Маро олуда бо хун аст ҷайб аз гиря, доман ҳам, Биё, то вораҳад дил аз гузори фурқатат, тан ҳам. Ба хоки турбати ман мекунӣ бозӣ, зиҳӣ тифле, Ки нагзорӣ маро фор
Қад барафроз, ки болои туро банда шавам,
Қад барафроз, ки болои туро банда шавам, Рух барафрӯз, ки симои туро банда шавам! Лаби чун лаъли худ, эй маҳ, ба шакарханда кушой, То лаби лаъли шакархои туро б
Ман, ки аз доираи аҳли хирад берунам,
Ман, ки аз доираи аҳли хирад берунам, Дидаам рӯи ту Лайливаш, аз он Маҷнунам. Соқии ишқ пайи дафъи хумори лаби ту Ивази бода ба соғар бичашонад хунам.
Манам, ки рашк барад, иқди луълу аз суханам,
Манам, ки рашк барад, иқди луълу аз суханам, Бад-ин сухан ҳама дам дам зи хубии ту занам. Намерасад даҳанам, доғам, эй муборакрӯ, Ба чашми худ, ки туро дидааст,
Дамбадам аз гиря фикри дарди дигар кардаем,
Дамбадам аз гиря фикри дарди дигар кардаем, Неши мижгоне ба ёди захми дил тар кардаем. Нест бе фарсуди саъй андешаи таҳсили ҷоҳ, Обила гаштем то сомони афсар ка