Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар ҳаҷри ту то кай мани бемор бигирям,
Дар ҳаҷри ту то кай мани бемор бигирям, Дар ҳар сари роҳу паси девор бигирям. То сели сиришкам бирасад дар гузари ту, Чун абри ҳамал дар сари куҳсор бигирям.
Эй ситамгар, ба ту аҳде ҳама дам мебандам,
Эй ситамгар, ба ту аҳде ҳама дам мебандам, То вафое бикунӣ, аз пайи ҳам мебандам. Баски сомони вафо аз ту касе ёд накард, Аҳду паймон ба ту аз ҷавру алам мебанд
Ҳар даме ҷилва кунӣ, дида ба ҳам мебандам,
Ҳар даме ҷилва кунӣ, дида ба ҳам мебандам, Мардумонанд дар он ҷо, чи кунам, мебандам. Зи ғубори раҳи кӣ тинати ман оғуштанд? Ҷабҳа ҳар ҷо ки ниҳам, нақши қадам
То дида ба қадду рухи зебо-ш бубастам.
То дида ба қадду рухи зебо-ш бубастам. Аз дидани сарву гули раъно-ш бубастам. Нури назарам рафт зи шавқи назари ӯ, Шуғлест, ки аз манзари дунё-ш бубастам.
Аз он рӯзе ба тавфи Каъбаат эҳром бастастам,
Аз он рӯзе ба тавфи Каъбаат эҳром бастастам, Ба лаббайки қабуле раҳнаварди кӯҳу пастастам. Чунин мазмун ба лавҳи машҳадам хатти ғуборе кун: Шаҳиди бегуноҳ астам
Дилро ба ҳами зулфи сумансо-ш бубастам,
Дилро ба ҳами зулфи сумансо-ш бубастам, Савдозадаро боз ба савдо-ш бубастам. Чун қатра дилам кард ба гесу-ш гаронӣ, Бар хок бияфтод, зи сад ҷо-ш бубастам.
Зи райҳони хаташ бар дафтари ҷон то рақам кардам,
Зи райҳони хаташ бар дафтари ҷон то рақам кардам, Хароберо ба дард овардаму беҷо ситам кардам. Ниҳоли орзуе барнаёмад аз канори ман, Зи оби дида хоки ин биёбон
Зи худ овора, аз қайди тааллуқ бениёз астам,
Зи худ овора, аз қайди тааллуқ бениёз астам, Чу Маҷнун баски савдомашраби Лайлои ноз астам. Зи тамҳиди нафас чандин найистон зеру бам дорам, Чунин шӯре, ки ман
Медиҳад аз тарзи рӯяш оташи рухсори гул,
Медиҳад аз тарзи рӯяш оташи рухсори гул, Дида бояд об шуд аз гармии дидори гул. Дар ҷаҳони рангу бӯ асбоби ҷамъият куҷост, Ҷуз парешонӣ надорад шӯхии изҳори гул
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул,
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул, Абрӯи ту бисмиллаҳи девони тағофул. Умрест, ки овораи саҳрои ҷунунем, Чун зулфи ту шуд силсилаҷунбони тағофул.
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил,
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил, Фиғон медоштам, оҳу наво дил. Фидоят то шавам, ҷон пештар шуд, Диҳам дил то ба дастат, шуд туро дил.
Эй баҳорон, аз сари нав тоза кун унвони гул,
Эй баҳорон, аз сари нав тоза кун унвони гул, То ниҳам як дам сар андар бастари алвони гул. Гар нагаштӣ лола хун дар домани саҳрои боғ, Андалебонро куҷо будӣ хаб
Кош касеро ба ту бошад сабил,
Кош касеро ба ту бошад сабил, То шавадам бар сари кӯят далил. Бӯсае аз лаъли ту дорам тамаъ, Толиби амре шудаам мустаҷил.
Ба ҳар ҷо гар фитад з-он нақши по гул,
Ба ҳар ҷо гар фитад з-он нақши по гул, Ватан гирад ба хокаш чашми булбул. Ғубори доманат аз софкорӣ Чу шабнам тоза дорад хотири гул.
Медиҳад ёди хиромаш шӯхии рафтори кабк,
Медиҳад ёди хиромаш шӯхии рафтори кабк, Мастии чашми хумораш дидаи бемори кабк. Бесуботиҳо кӣ дар қонуни имкон дидааст? Меравад бар сози қаҳқаҳ пардаи асрори ка
Эй дил, фиреби олами нақшу нигори ранг
Эй дил, фиреби олами нақшу нигори ранг То кай хурӣ, ки нест ду рӯзе мадори ранг. Манзури табъи тираат гар софмашрабист, Сарфи назар чу об намо аз ғубори ранг.
Эй чу мӯе туро миён нозук,
Эй чу мӯе туро миён нозук, Мӯй ҳам нест ончунон нозук. Набувад ҳамчу қадду чеҳраи ту, Қомати сарву арғувон нозук.
Мабош ғарраи нақшу нигори олами ранг,
Мабош ғарраи нақшу нигори олами ранг, Кушоди мижжа ба ҳам мезанад матои диранг. Дилам чу дидаи оҳу таваҳҳуше дорад, Мағоки олами хок аст хобгоҳи паланг.
Кардаанд аз улфати дунё дилам андешанок,
Кардаанд аз улфати дунё дилам андешанок, Кош буд ойинаам аз гарди ин тимсол пок. Ибрате дар вазъи гулзори ҷаҳон гул кардааст З-интихоби ранги зарду ҷомаҳои пешч
Дил метапад бо ёди ӯ, то ҷон бувад андар рамақ,
Дил метапад бо ёди ӯ, то ҷон бувад андар рамақ, Аз баъди мурдан низ ҳам такрор дорад ин сабақ. Кас дар дукони синаам натвон суроғи дил кунад, Умрест ин девонава
Баски дорам дар назар он моҳи хушманзар тараф,
Баски дорам дар назар он моҳи хушманзар тараф, Мешавад мижгон зи рашкам пеши ҳамдигар тараф. Толеи шӯридаро ҷуз дилсиёҳӣ чора нест, Сояро дар об ҳам бошад кудур
Ҳар ҷо сафоандешаест, дорад кудурат дар тараф,
Ҳар ҷо сафоандешаест, дорад кудурат дар тараф, Хуршеди тобонро кӣ дид бе заррае абтар тараф? Фикри кулоҳу тоҷи зар осон набошад, алҳазар, Шамъ аз хаёли ин асар
Ҳар куҷо гар бигзарад мавҷе аз он гирдоби теғ,
Ҳар куҷо гар бигзарад мавҷе аз он гирдоби теғ, Метапад дилҳо чу моҳӣ дар хами қуллоби теғ. Аз тавозуъ дастгоҳи ҳукмрониҳо расост, Метавон ин нуктаро фаҳмид аз о
Зад оташи ишқат ба дилу кард нишон доғ,
Зад оташи ишқат ба дилу кард нишон доғ, Барқ аз дили ман ҷаст, ки шуд лоласитон доғ. Дил қобили пӯшидани асрор нагардид, Натвон, ки шавад дар варақи лола ниҳон
Дар ниқоб он чеҳра то сархайли хубон кард манъ,
Дар ниқоб он чеҳра то сархайли хубон кард манъ, Офтоби рӯзгори мустамандон кард манъ. Бедилонро аз сари кӯйи ту бурдан мушкил аст, Зулм бошад дардмандеро зи дар