Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Агар ин аст акнун қадри рифъат ошёнашро,
Агар ин аст акнун қадри рифъат ошёнашро, Зи чарх ояд ба шогирдӣ Масеҳо посбонашро. Ба рӯи сафҳа ҳар дам аз найи килкам шакар резад, Ба ҳангоми рақам гар дар қал
Агар ин аст тундӣ тавсани ҷавлоншитобашро,
Агар ин аст тундӣ тавсани ҷавлоншитобашро, Ғубори хок шав, то ворасӣ бӯси рикобашро. Зи тори риштаи андеша дӯзам ҷомаи нозаш, Ҳадиси накҳати гул медарад тарфи н
Зи ораз бурқаъ афкандӣ, кушудӣ рӯи зеборо,
Зи ораз бурқаъ афкандӣ, кушудӣ рӯи зеборо, Зи барқи рух задӣ оташ бисоти хирмани моро. Сафед аз интизори мақдамат шуд чашми уммедам, Хушо рӯзе, ки ҳамчун нур ба
Ба ҷуз аз нотавониҳо агар бурдӣ ту роҳ он ҷо,
Ба ҷуз аз нотавониҳо агар бурдӣ ту роҳ он ҷо, Садои кӯси навбат зан зи моҳӣ то ба моҳ он ҷо! Агар раҳмат ҳавас дорӣ, умед аз ғайр кӯтаҳ кун, Ки ғайр аз лутфи ӯ
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо,
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо, Ба ҷуз рӯи гулат дигар ба чашмам хору хас бодо! Хаёлам дар шаби зулфат равад ногаҳ ба айёрӣ, Ба шаҳристони ҳусн
Туӣ, ки коми ман, эй шӯхи хушкафал, надиҳӣ,
Туӣ, ки коми ман, эй шӯхи хушкафал, надиҳӣ, Муроди хотири ушшоқи камбағал надиҳӣ. Зи рӯи лутф ба дашноми талх шодам кун, Агарчи бӯса зи лабҳои чун асал надиҳӣ.
Он на зулф аст, ки бар чеҳра барандохтаӣ,
Он на зулф аст, ки бар чеҳра барандохтаӣ, Халқро рӯзи сиёҳе ба сар андохтаӣ. Ман туро мардумаки дидаи худ медонам, Ту маро ҳамчу сиришк аз назар андохтаӣ.
Наям ман ҷуз ҳамин оворгарди кӯҳу ҳомуне,
Наям ман ҷуз ҳамин оворгарди кӯҳу ҳомуне, Зи худ бегона, яъне Лайлиеро гашта Маҷнуне. Дили ман бӯсаи дашномомези ту мехоҳад, Ба тахмири гулу қандам макун таклиф
Эй, ки аз қадди расо ғайрати сарву чаманӣ,
Эй, ки аз қадди расо ғайрати сарву чаманӣ, Сарвӣ, эй моҳ, ба қад, лек ба ораз суманӣ. Лабу дандони ту, эй сарвқади симандом, Беҳтар аз лаъли Бадахшониву дурри А
Дилам рабудиву дар қасди бурдани ҷонӣ,
Дилам рабудиву дар қасди бурдани ҷонӣ, Агар ғалат накунам, сахт номусулмонӣ. Ман аз ҷафои ту чун рахт баркашам зи ҷаҳон, Туро чӣ суд пас аз марги ман пушаймонӣ?
Эй ғарра ба афсонаи айёми ҷавонӣ,
Эй ғарра ба афсонаи айёми ҷавонӣ, Халқе зи ғамат пир шуд, ин турфа надонӣ. Маълуми ту ҳолам нашуд аз номаву пайғом, Боз о, ки кунам шарҳи ғами хеш забонӣ.
Эй рашки парӣ, ғайрати хубони ҷаҳонӣ,
Эй рашки парӣ, ғайрати хубони ҷаҳонӣ, Хубон ҳама ҷисманд, дар он ҷисм ту ҷонӣ. Исо наӣ, аммо агар аз ишқи ту мирам, Хоҳӣ, ки ба як ишва кунӣ зинда, тавонӣ.
Нозанин дилбарако, чанд ба ман ноз кунӣ,
Нозанин дилбарако, чанд ба ман ноз кунӣ, Банди тунбон ба канори дигарон боз кунӣ?! Ман, ки тухм аз таҳи лаклак ба шатал бистонам, Ту чунон шуъбадабозӣ, ки маро
Эй беҳтар аз фариштаву бартар зи одамӣ,
Эй беҳтар аз фариштаву бартар зи одамӣ, Ақли мусаввариву равони муҷассамӣ. Мо мубталои ранҷу ту бар ранҷ роҳатӣ, Мо дардманди ишқу ту бар дард марҳамӣ.
Биё, то бо ҳам омезем ранги бодаву ҷоме,
Биё, то бо ҳам омезем ранги бодаву ҷоме, Диҳем оғози касратро зи кори ваҳдат анҷоме. Чӣ сон дур аз ту, ҷоно, чашми тамкин доштан аз ман, Ки бе васли гуҳар ҳарги
Эй дар чамани ҳусни қадат тоза ниҳоле,
Эй дар чамани ҳусни қадат тоза ниҳоле, В-аз ойинаи рӯи ту хуршед мисоле. Дидам ба хами зулфи туву чашми ту, гуфтам: «Дар сояи шамшод ғунудаст ғизоле».
Эй он, ки туро нест назиреву мисоле,
Эй он, ки туро нест назиреву мисоле, Аллоҳ, мабинод камоли ту заволе. Ҳар дам ба висолем, сухан аз сари шавқ аст, Мо аз ту ба фикреву ту аз мо ба хаёле.
Ҷонҳо фидои ҷони ту, эй ҷони зиндагӣ,
Ҷонҳо фидои ҷони ту, эй ҷони зиндагӣ, Боз о, ки нест бе туам имкони зиндагӣ. Бошад хати ту сабзаи сарчашмаи ҳаёт, Бошад лаби ту лаъли Бадахшони зиндагӣ.
Ба чоки сина кун ҳоли дили ошуфта тақрире,
Ба чоки сина кун ҳоли дили ошуфта тақрире, Ки хоби зулфро аз шона меҷӯянд таъбире. Бинозам ҳуснро, к-аз хатти мушкин кард он ораз, Ниҳод аз соя чун бар гардани
Эй рабуда дилам ба айёрӣ,
Эй рабуда дилам ба айёрӣ, Дилбарӣ, лек турфа таррорӣ! Эй ҳазорон ҳазор ҷони азиз Аз ғамат уфтода дар хорӣ.
Аз сари хеш чаро зулф ба по афкандӣ,
Аз сари хеш чаро зулф ба по афкандӣ, Боз рӯзи сияҳе бар сари мо афкандӣ? Мӯниси дарду ғам, эй ҷон, дилаке буд маро, Даррабудӣ зи бари ман, ба куҷо афкандӣ.
Ба тарки эътибор он беҳ, ки озоде қарин афтӣ,
Ба тарки эътибор он беҳ, ки озоде қарин афтӣ, На к-аз шуҳрат ба ранги ном дар банди нигин афтӣ. Ту нодониста ҷо биншастӣ, эй чини ғазаб, в-арна, Табассум будаӣ,
Имшаб чӣ шаб аст ин, ки дар оғӯши ман астӣ!
Имшаб чӣ шаб аст ин, ки дар оғӯши ман астӣ! Дар сина чу дил, балки чу ҷон дар бадан астӣ. Шабнамсифат аз рӯи ту фирдавс ниҳон аст, Эй тозагул, охир зи кадомин ч
Эй, ки набвад чун дили сахтат ба сахтӣ хорае,
Эй, ки набвад чун дили сахтат ба сахтӣ хорае, То кай ин сангиндилӣ дар бораи бечорае? Дил ҳазорон пора хоҳам кард аз теғи ғамат, То диҳам пайванд бар ҳар тора м
Чу рабудаӣ дили ман ба тариқи ошноӣ,
Чу рабудаӣ дили ман ба тариқи ошноӣ, Зи ту ҳошалиллаҳ акнун, ману тоқати ҷудоӣ. Ҳама нозиву такаббур, ҳама ҷавриву тазаллум, Дили оламе, надонам, ба чӣ шева мер