Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Чаро?
Эй ҳамватан, ба ҳамдигар чунучаро чаро? Кардем базмхонаро мотамсаро чаро? Дорем як таронаи шевои сарнавишт,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон
Ба роҳи гарми Бағдод Ибни Салмон Дар он ҳолат, ки аз ҷон мебуридӣ. Набудаш, гӯиё, шеъри падар ёд,
Баҳри маънӣ Ҳисоми миллату дин
Баҳри маънӣ Ҳисоми миллату дин, Эй мафохир, ба гавҳари ту ақул! Ҳалли ҳар мушкиле, ки дар сухан аст,
Бо ман он турки камонабрӯ гуфт
Бо ман он турки камонабрӯ гуфт Пеши чашмаш ба забони туркӣ: Гар туро куштаам, он зинда бубин
Бо фуқоӣ гуфтам аз рӯи мазоҳ
Бо фуқоӣ гуфтам аз рӯи мазоҳ, Бадмуомил нестам ман, эй хасис! Ваҷҳи шарбатҳо, ки додӣ насяам,
Боғест пур аз гули маъонӣ
Боғест пур аз гули маъонӣ Девони Камол, тозааш дор! Шеъри дигарон чу хори уштур
Бо Акбари мускир ба дукон гуфтам ман
Бо Акбари мускир ба дукон гуфтам ман: З-ангишт сияҳ шуд ба танат пироҳан. Гуфто, ки зи ишқи ... Аҳмад сӯхт
Ин хайма сародиқи Камол аст
Ин хайма сародиқи Камол аст, Нуқсон зи таноби ӯ гусаста. Гирди дари ӯ зи субҳ то шом
Эй толиби маъонӣ дар шоирӣ зи ҳар дар
Эй толиби маъонӣ дар шоирӣ зи ҳар дар, Дар ҳуҷраи Маъозӣ чун оиву нишинӣ. Аз бас тавозуъ ӯро кӯчакдиле шиносӣ,
Эй зи нами килки шакарбори ту
Эй зи нами килки шакарбори ту Тозаву тар боғи суханро ниҳол. То шуда равшан зи ту оби сухан,
Эй Ҳофизи андалебоҳанг
Эй Ҳофизи андалебоҳанг, Овози ту рафта ним фарсанг. Гар Зуҳра бар осмон занад уд,
Эй, чу байте ба байти худ намаде
Эй, чу байте ба байти худ намаде Хостӣ, гарчи он сазовор аст. Ҳамчу шеърат чаро намедуздӣ
Эй булбули хушнағма, зи мо бод саломат
Эй булбули хушнағма, зи мо бод саломат, Ҳар мурғ, ки бар сидра ҳамин нағма сарояд. Номи ту бад-он хурд шуд аз модари фитрат,
Эй он, ки дафтари мо дидӣ пур аз ҳавошӣ
Эй он, ки дафтари мо дидӣ пур аз ҳавошӣ, Донам, ки бо дили худ, гуфтӣ чиҳост инҳо? Бисёр дида бошӣ хошок бар лаби баҳр,
Ало, эй сӯфии макшуфботин
Ало, эй сӯфии макшуфботин, Ки бинмоӣ раҳ арбоби вараъро! Ба ботин сурати фақри дуогӯй
Агар Зуҳра шунидӣ бонги чангат
Агар Зуҳра шунидӣ бонги чангат, Рубобу барбати худ бо ту медод В-агар будӣ найе, бар расми туҳфа
Аз китобат машав, Ҷалол, малӯл
Аз китобат машав, Ҷалол, малӯл, Қалами коҳилӣ ба хат даркаш! Сухани холи худ навис, ки ҳаст
Аз ҷаноби Рафеъи Довудӣ
Аз ҷаноби Рафеъи Довудӣ, Ки Сулаймонаш остон бӯсид, Ба тариқи муомила сӯи шайх
Овози ҳазини Сӯзаниро
Овози ҳазини Сӯзаниро Машнав, ки кунанд айби бисёр. Хушк аст ҳамину тезу борик,
Он к-аз камоли сидқи сафои даруни ӯ
Он к-аз камоли сидқи сафои даруни ӯ Ҳар сӯфпӯш сӯфии софисифот шуд, Илми тасаввуф он ки аз ӯ иктисоб кард,
Он хушписар, ки бурданд дар мактаби "Низом"-аш
Он хушписар, ки бурданд дар мактаби "Низом"-аш, Муштоқи ӯст, аз ҷон дорад варо гиромӣ. Симинзақан нигоре девони шайх дар даст,
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то накани бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар,
Гордость душит сильнее, чем чувства
Гордость душит сильнее, чем чувства, Она превыше человеческой любви. Людское эго доводит до безумства,
Нас мучает беспредельный страх
Нас мучает беспредельный страх: Какая участь ждёт после смерти? Медленно превратятся тела в прах,
Неужто душа не отыщет спасенья?
Неужто душа не отыщет спасенья? Неужто вся жизнь — лишь одно затуханье? В капкане зажата, в плену заточенья,
Однажды угнетённые спасутся
Однажды угнетённые спасутся. Сбросят траур повседневных дней. В одном райском уголке соберутся.