Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мавҷи фикрам ҳама шуд нохуни тадбир, вале
Гираҳ аз қатраи вобастаи ман боз нашуд. Табъи ман бар сари ҳар дона назад боли ҳавас Ин ҳуморо чӣ кунам? Ҳавсалаи оз нашуд.
Эй гирифтори ҳамоқат зи фусуни авҳом
Риши гове матарошу ба сар афсор макун. Нест ҷуз илм хати доираи иззу шараф, Хешро дур аз ин хат мафикан, хор макун. Шамъи иззи салафу фахри халаф гар нашавӣ,
Дар ҳама озор макун
Фазли аҷдод ту пирояи пиндор макун, Кафани куҳна ба худ ҷомаву дастор макун.
Ханҷари мижгон
Мурдам аз ҳасрат, ки мебӯсад ҳино дасти туро, Рӯсиёҳи сурма чашмони сияҳмасти туро. Оламе озод мебинанд сарви қоматат, Кист бошад ҷуз рикобат дида побасти туро?
Эй маърифаторо шуда бе баҳраи таҳқиқ
Бигдоз аз он ҳарф, ки гуфтию навиштӣ. Куфри ту чун имон зи нифоқат шуда безор, Эй радди ҳарам, то чи қадар нанги куништӣ, Эй чархи сияҳрӯ, шиканад мағзали фикра
Зоҳиди савдозада
Зоҳид, ки ту савдозадаи ҳуру биҳиштӣ, Бар нася шудӣ ғарра зи каф нақда биҳиштӣ. Аз кулфати айём нашуд хира дили мо, З-омезиши зангор накард ойина зиштӣ.
Ғараз санои забонбахшу ҳикматомӯз аст
Ҳамон, ки мову ту гардем бо худои сухан. Чу ғунча лаб ба ҳам орем аз фузули калом, Ниҳем муҳри сукуте ба интиҳои сухан. Нафас кашем чу ойинадор шуд таҳқиқ,
Насиб бод ба каргастабиатон дунё
Ки сӯи ҷифа надорад назар ҳумои сухан. Сухан ҳақиқати ибдоъу рӯҳи эҷод аст. Ки нест мояи халқи ҷаҳон сивои сухан.
Агар чи ҳарду гирифтор омадем, вале
Ту ошиқи зару ман гашта мубталои сухан. Шикасти ранг начидӣ баҳорат аз ғами зар, Тило шудӣ миси ту гар зи кимиёи сухан.
Намерасад ки занӣ захми нохуни дахле
Ба тори машқи расоён ту норасои сухан. Ба молу ҷоҳ ту, эй сифлатабъ, хушдил бош, Ки мо хушем бар ин суфра бо атои сухан.
Дам аз фусуни баён, муддаӣ, мазан, ки марост
Ба даст хомаи муъҷизнишон асои сухан. Ба Нили мо наситезу ба хуни худ машитоб, Ки ҳаст дар кафи мо теғи мавҷҳои сухан.
Кушой чашми басират, ки бар ту ҷилва кунад
Ҷамоли Юсуфи таҳқиқ аз қабои сухан. Ба гунаи дигар омад зи ман таҷаммули фазл, Ки тайласон шуда бар дӯши ман ридои сухан. Чу мурғи хонагӣ дар банди обу дона маб
Ҳарими хотираш ойинахонаи асрор
Шуд он, ки гашт дилаш рамзошнои сухан. Кай инқибоз пазирад зи кулфати айём, Табиате, ки бувад басташ аз сафои сухан.
Расад ба дасти симоъи нигор, то рӯзе
Ба хуни шавқ дилам парварад ҳинои сухан. Бувад ҳамеша чу гул тар димоғи нашъаи файз, Касе, ки мекашад ӯ ҷоми ғамзудои сухан
Ҳаловати лаби нозукадои ҷононро
Нигар, ки шираи ҷон мечакад ба ҷои сухан. Намеравад зи барам дур шоҳиди маънӣ, Ҳино зи хуни ҷигар бастаам ба пои сухан. Ҳадиси қиссаи зулфи кӣ дар миён омад?
Санои сухан
Набуд базми адам чун асарнавои сухан, Расидаем дар ин маҳфил аз барои сухан. Вуҷуди мост чу боис зуҳури ирфонро, Ниҳода шуд пайи мо курсии бинои сухан.
Чароғи нур шав
То тавонӣ роҳати ҷони дили ранҷур шав, Захмҳои синаҳоро марҳами кофур шав. Бар сияҳрӯзон ғами сомони хуршедӣ намой, Шоми ҳиҷрони асиронро чароғи нур шав.
Эй зи зулфат ҳамаро рутбаи соҳибҷоҳӣ
Эй зи зулфат ҳамаро рутбаи соҳибҷоҳӣ В-эй зи меҳри ту расад хотами шоҳаншоҳӣ. Ҳама дар қабзаи тақдири ту чун золи забун, Зери девори қазоят Маҳу Меҳру моҳӣ.
Моҳам агар аз ниқоб рафтӣ,
Моҳам агар аз ниқоб рафтӣ, Тоб аз рухи офтоб рафтӣ. Дар кулбаи ман зи интизорӣ Дер омадиву шитоб рафтӣ.
Ғуборам дар ҳавоят мекунад шавқи парафшонӣ,
Ғуборам дар ҳавоят мекунад шавқи парафшонӣ, Ки то молад ба хоки остонат лавҳи пешонӣ. Назад боли тапиш ҳангоми ҷон кандан шаҳиди ман, Кадомин теғи қотил рехт ху
Зи дарди бекасӣ, эй нола, то кай беасар резӣ,
Зи дарди бекасӣ, эй нола, то кай беасар резӣ, Чи бошад, хун шавӣ, бар доман аз мижгони тар резӣ. Бақои гулшани ҳастӣ надорад сарфа чандоне, Ки ҳамчун ғунча, то
Дили ман бар ту кабоб аст, ту худ медонӣ,
Дили ман бар ту кабоб аст, ту худ медонӣ, Бар сари ман чи азоб аст, ту худ медонӣ. Ин ҳама об, ки аз дидаи ман мерезад, Менагӯйӣ, ки чӣ об аст, ту худ медонӣ.
Дилбаро, турраи мушкини ту сунбул ворӣ,
Дилбаро, турраи мушкини ту сунбул ворӣ, Тарфи рӯйи ту чун ин боғчаи гул ворӣ. Нест кас, ҳалқаи гесӯи туро бишморад, Ки дар ӯ нест тараф давру тасалсул ворӣ.
Чаро, эй дил, висоли хубрӯён иқтизо кардӣ?
Чаро, эй дил, висоли хубрӯён иқтизо кардӣ? Тамошоят чи шуд, худро ба меҳнат ошно кардӣ? Ба он нозукхаёлиҳо, ки будӣ дар мизоҷи ман, Ба як мӯе гаронӣ доштам, бар
Аз шӯриши савдоят дар ҳар саре савдое,
Аз шӯриши савдоят дар ҳар саре савдое, З-ошӯби хаёли ту дар ҳар лабе ғавғое. Аз тарзи хироми ту тӯфони бало пайдо, Дар баҳри тамошоят дар ҳар мижа дарёе.