Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шӯхи бебоке, ки карда хонаи мардум хароб,
Шӯхи бебоке, ки карда хонаи мардум хароб, Теғи абрӯяш барои қатли ман дорад шитоб. Монӣ аз баҳри ҳавои сурати зебои ӯ Чун фалак саргашта афтодаст то явмулҳисоб.
Сунбул аз ошуфтагӣ зулфи кажат як печутоб,
Сунбул аз ошуфтагӣ зулфи кажат як печутоб, Мусҳафи рӯи туам тафсир дорад сад китоб. Юсуф аз шарми ҷамолат маҳви зиндон гаштааст, Эй ҷамоли оламорои ту равшан з-
Аз тапидан хона бар дӯши фано дорад ҳубоб,
Аз тапидан хона бар дӯши фано дорад ҳубоб, Лангари киштӣ, ту гӯӣ, аз ҳаво дорад ҳубоб! Дам ба дам аз шавқ чун девонаи дашти ҷунун Аз шикати мавҷ занҷире ба по д
Эй баҳори ноз, баҳри зинати гулҳо биё!
Эй баҳори ноз, баҳри зинати гулҳо биё! Сайри дарё орзу дорӣ, ба чашми мо биё! Кардаам дур аз рухат тамҳиди сомони ҷунун, Эй сувайдои диламро дофеи савдо, биё!
Зи худ бисёр дур афтодам аз маъниқариниҳо,
Зи худ бисёр дур афтодам аз маъниқариниҳо, Маро сармашқи ҳайронист акнун мӯйи чиниҳо. Тавон дар мазраи боғи ҷаҳон гул аз адаб чидан, Ки сад хирман намои ҳосил а
Агар ин аст бо хубони олам ошноиҳо,
Агар ин аст бо хубони олам ошноиҳо, Тавон кардан чу най фарёд аз дасти ҷудоиҳо! Наёмад заврақи ман дар канори соҳили васлаш, Ба баҳри ишқ ҳарчанде ки кардам нох
Умрҳо шуд, мезанам дар роҳи ишқаш гомҳо,
Умрҳо шуд, мезанам дар роҳи ишқаш гомҳо, Рафтани ранг аст аз мо бастани эҳромҳо. Эътибори мову ман аз нашъаи кайфи дил аст, Фоли фурсат мезанад ҳар дам садои ҷо
Гар хиромад он парирӯ ҷониби гулзорҳо,
Гар хиромад он парирӯ ҷониби гулзорҳо, Шӯри маҳшар мешавад дар кӯчаву бозорҳо. Ҳар нафас дар хонаи дил нақши тасвираш бувад, Бо пари ҳоил намегардад дару деворҳ
Эй зи мавҷи талъатат наззора дар гирдобҳо,
Эй зи мавҷи талъатат наззора дар гирдобҳо, Ҳайрати ойина бошад шӯхии симобҳо. Эҳтиёҷе нест дар кӯяш ба шамъи дил маро, Шамъро нуре набошад дар шаби маҳтобҳо.
Сафои сайқали дилҳо бувад аз дидани мино,
Сафои сайқали дилҳо бувад аз дидани мино, Дами субҳи тараб як партав аз хандидани мино. Писанд омад ба базми боданӯшон бо майи соқӣ Туро дар интизори пунба аз с
Ҳар киро бошад гузар бар кулбаи эҳзони мо,
Ҳар киро бошад гузар бар кулбаи эҳзони мо, Нашканад ҷуз қурси маҳ ноне дигар аз хони мо. То ба кай бар нағмаи носози мо гӯше ниҳӣ, Кай ба ҷуз савти фироқ ояд ди
Баски чун анқо зи хотирҳо фаромӯшем мо,
Баски чун анқо зи хотирҳо фаромӯшем мо, Гар ҷаҳон аз мо напӯшад чашм, мепӯшем мо. Ҷӯши шаккар дар най охир мекунад манъи садо, Аз камоли шаҳди мазмун гарчи хомӯ
Аз ҳуҷуми ашк бар дарё гузар дорем мо,
Аз ҳуҷуми ашк бар дарё гузар дорем мо, Решаи нахли умед аз чашми тар дорем мо. Баски бошад ҷинси моро гармии бозори ғам, Гӯиё дукконе аз санги шарар дорем мо.
Баски дар кӯҳи бало ҳамсанги Фарҳодем мо,
Баски дар кӯҳи бало ҳамсанги Фарҳодем мо, Шишаи ҷамъияти хайли паризодем мо. Қасри бунёди дили мо лоиқи таъмир нест, Махзани ганҷему аз вайронӣ ободем мо.
Надорад майли улфат вазъи озодиписанди мо,
Надорад майли улфат вазъи озодиписанди мо, Бувад чун сарв урёнӣ ба бар моро паранди мо. Садои маҳмили роҳи нафас шуд изтироби дил, Ба ғайр аз нола кай хезад диг
Набошад завқи роҳат коми арбоби маониро,
Набошад завқи роҳат коми арбоби маониро, Ки созад чарх сарфи сифла шаҳди меҳрубониро. Ба нарди муҳраи ғам аспи мақсадро зи фарзин кун, Зи кишти беасар ҳосил наб
То зи акси хеш кардӣ сарфароз ойинаро,
То зи акси хеш кардӣ сарфароз ойинаро, Бошад андар рӯи ту рӯи ниёз ойинаро. Дида шуд то маҳрами наззораи рухсори ту, Ҳайрати мо кард охир турктоз ойинаро.
Ҳар кӣ дар дашти ҷунун бинад мани девонаро,
Ҳар кӣ дар дашти ҷунун бинад мани девонаро, Кай шавад монанди Маҷнун ошно бегонаро? Ҳусни хубонро ҷило бошад нигоҳи ошиқон, Эътиборе нест ин ҷо шамъи бепарвонар
То ба авҷи дилбарӣ зад ахтараш дунболаро,
То ба авҷи дилбарӣ зад ахтараш дунболаро, Моҳ дар оғӯши худ гум кард хатти ҳоларо. Сурма аз бахти сияҳ дар коми фарёди ман аст, Аз сипанди мо шунидан нест ҳарги
Офарин шасти хаданги чашми зеҳгири туро,
Офарин шасти хаданги чашми зеҳгири туро, К-аз дусад дил бигзаронад новаки тири туро! Банди савдои ғами Юсуф Зулайхо кай шудӣ, Гар бидидӣ печутоби зулфи занҷири
Агар ҳушам кунад чун шона дар зулфаш шабехунро,
Агар ҳушам кунад чун шона дар зулфаш шабехунро, Ба як мӯ баста гардам сарнавишти бахти вожунро. Ба ҷуз ваҳшат набошад ҳеч сармашқи хати ошиқ, Сияҳ аз чашми оҳу
Ин аст агар соз баму зери ҷаҳонро,
Ин аст агар соз баму зери ҷаҳонро, Бепарда макун нағмаи мизроби замонро. Бо хатти адаб соз ту аз сурма сиёҳӣ, Дар ҳарфи хамӯшӣ чу қалам банд миёнро.
То қазо карда-ст дар қасри бало бонӣ маро,
То қазо карда-ст дар қасри бало бонӣ маро, Чун ҳубобам нест ғам аз хонавайронӣ маро. Баъд аз ин килки адаб аз чӯби сунбул мекунам, Зулфи ӯ то гашт сармашқи паре
Гар қазо бо ман нависад меҳнати айёмро,
Гар қазо бо ман нависад меҳнати айёмро, Илтиёми захм созам панҷаи зирғомро. Дар биёбоне, ки мурғи ваҳшати мо пар занад, Хуни бисмил дона гардад ҳалқаҳои домро.
Набошад илтифоте бо ман акнун теғи қотилро,
Набошад илтифоте бо ман акнун теғи қотилро, Ки созад нохудо дар мавҷи хунам матлаби дилро! Ба ёди ҳасрати лаълаш ман аз худ меравам ҳар дам, Ки мебандад ба дӯши