Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То орази ёрам зи хат озор гирифт
То орази ёрам зи хат озор гирифт, В-аз сунбули тар настаранаш бор гирифт. Бар барги гулу лаъл, ту гуфтӣ, хати ӯ
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст, Бо мӯи миёни ту камар бар ҳеч аст. Гар бар даҳанат кунам назар, ҳеч маранҷ,
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст, Бо сунбули мушкини ту анбар ҳеч аст. Гӯянд, ки ҳеч аст зи тангӣ даҳанат,
Инсон ба масал ойина бошад биззот
Инсон ба масал ойина бошад биззот, Ҳамвора бувад мазҳари Ҳақ ин миръот. Зебад, ки башар фахру муҳобот кунад,
Гуфтам: Мастӣ! Гуфт, ки оре, ба Худо!
Гуфтам: Мастӣ! Гуфт, ки оре, ба Худо! Гуфтам: Магзар! Гуфт, ки бигзор маро! Гуфтам: Боз о! Гуфт, ки аз ман боз о!
Қавлу ғазале, ки дил рабояд ҳамаро
Қавлу ғазале, ки дил рабояд ҳамаро, Чангат ба усули чап сарояд ҳамаро. Чанги ту ба чанги зулфи хубон монад,
Дӣ ҷилвагарӣ бин, ки орост маро
Дӣ ҷилвагарӣ бин, ки орост маро, Хони карами Худо муҳайёст маро. Ҳалво чу зағора буд дар суфраи мо,
Чим-оқо гуфт аз барои қабри Мир
Чим-оқо гуфт аз барои қабри Мир Ҳофизе бояд, ки мо сурночием. Чун Ҳамиди гурба ин маънӣ шунид,
Ҷавоне гуфт бо маҳбуби хушгӯй
Ҷавоне гуфт бо маҳбуби хушгӯй, Ки чун бинӣ ҳавохоҳӣ ту ёрам. Чаро коғаз начаспонӣ ба бинӣ,
Ҷавоби гуфтаҳои мо ба Табрез
Ҷавоби гуфтаҳои мо ба Табрез, Ки мегӯянд ёрон гоҳу бегоҳ. Ба пастиву баландӣ менамояд
Ҷустам аз ёре нишони он писар
Ҷустам аз ёре нишони он писар, К-оби ҳайвон аст ҷӯёи лабаш. Гуфт: Бегоҳон ба Ҷайҳунаш талаб,
Ҷуз оҳу нола надорам ба ошиқӣ ҳунаре
Ҷуз оҳу нола надорам ба ошиқӣ ҳунаре, Маро зи дасти ҳунарҳои хештан фарёд. Зи ашки сурху рухи зард чун зиям бе ғам,
Тарки дунёи дун бигир, Камол
Тарки дунёи дун бигир, Камол, То ҷаҳонет марди дин хонанд. Ҳар ки дар банди ришу дастор аст,
То зулфи раҳзани ту зи анбар каманд кард
То зулфи раҳзани ту зи анбар каманд кард, Машшотааш гирифт ба дуздиву банд кард. Дилро ғамат ба иллати қалбӣ намехарид,
Пеши чанги дилхарошат сӯфиёнро, ҳофизо
Пеши чанги дилхарошат сӯфиёнро, ҳофизо, Наъраҳо бояд ба вақти нақш бинмудан задан. Ардашеру ту агар дар маҷлисе оред чанг,
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ
Паҳлавони фуқоӣ ар ногоҳ Зери ях рафту дод ҷони нафис. Писарашро бигӯ: Ба гӯри падар
Панҷ байти қитъаат, к-аз "Панҷ ганҷ" омад фузун
Панҷ байти қитъаат, к-аз "Панҷ ганҷ" омад фузун, Ман чӣ гӯям, чун Низомиро ҷавобаш ҳад набуд. Ту сухан кардӣ равона назди ман, ман банда, он
Баҳри ёрон амирзодаи мо
Баҳри ёрон амирзодаи мо Гӯспанде харид фарбеҳу хуш. Зуд боварчиёни матбахи вай,
Буд вақте Камоли Исмоил
Буд вақте Камоли Исмоил Шарафи рӯзгори аҳли сухан. Ба камоли ту дар сухан, к-имрӯз
Ба най гуфт дар хонақаҳ сӯфие
Ба най гуфт дар хонақаҳ сӯфие, Ки доранд ҷамъе ба бонгат ҳавас. Най ангушт бар дида бинҳоду гуфт:
Ба маҷмаъе, ки даф аз қавли хеш мезад лоф
Ба маҷмаъе, ки даф аз қавли хеш мезад лоф, Ҷавоб дод, наяш дар нафас ба бонги баланд, Ки дар баробари ман, эй фарохи чанбарпӯш,
Ба мо он сӯфии бубридабинӣ
Ба мо он сӯфии бубридабинӣ Ба ғайр аз аҷзу мискинӣ надорад. Нашояд ҷурми худбинӣ бар ӯ баст,
Ба самъи Муъҷазӣ, эй пайки ошиқон, бирасон
Ба самъи Муъҷазӣ, эй пайки ошиқон, бирасон Ҳадиси шавқи мулоқоту орзумандӣ. Зи баъд он ки задӣ ҳалқа бар дару худро
Ба самъи Шайх Муҳаммад, аё сабо, бирасон
Ба самъи Шайх Муҳаммад, аё сабо, бирасон, Ки бод пераҳани сабри мо зи дасти ту чок. Дар ин ҷаҳон, ки бувад ранҷу роҳаташ гузарон,
Бар сари бемӯ Ҳисоми Хилватиро ҳар кӣ зад
Бар сари бемӯ Ҳисоми Хилватиро ҳар кӣ зад, Ҳақ ба дасти ӯст, гар фарёду афғон мекунад. Чун сараш зери кулоҳи бахя аз гармӣ бисӯхт,