Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Қомати дилҷӯи ӯ сарви гулистони кист?
Қомати дилҷӯи ӯ сарви гулистони кист? Орази тобони ӯ шамъи шабистони кист? Гар набувад тири ӯ сӯи манаш дам ба дам, Бар дили маҷрӯҳи ман новаки пайкони кист?
Бода риндонро шароби кавсарист,
Бода риндонро шароби кавсарист, Гардани мино дар оғӯши парист. Аз румузи мушкилоти зулфи ӯ Гар гузаштӣ бетааммул, сарсарист!
Баски берангӣ дар ин гулшан далели ранги ӯст,
Баски берангӣ дар ин гулшан далели ранги ӯст, Арзи ҷавҳар сайқали ойинаро аз занги ӯст. Мезанад ҳар лаҳза дам аз мавҷи тӯфони бақо, Шӯхии хуни шаҳидон аз ҳинои
Тире, ки аз камони нигоҳи ту ҷастааст,
Тире, ки аз камони нигоҳи ту ҷастааст, Чун новаки фироқ дили мо шикастааст. Сайёди тирафкану оҳуст чашми ту, Ин турфа оҳуе, ки ба мардум нишастааст.
Шӯри дарёи муҳаббат мавҷе аз оби ман аст
Шӯри дарёи муҳаббат мавҷе аз оби ман аст Барқи шамшери ҳаводис ламъаи тоби ман аст. Пардадори сози конуни баму зери ғамам, Нағмаи «Ушшоқ» аз оҳанги мизроби ман
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност,
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност, Қомати пирӣ ба умри рафта оҳанги садост. Чашми ибрат во куну бингар ту дар хоки адам, Афсари шоҳӣ тирози нақши домони г
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност,
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност, Дасти Маҷнун аз таҳайюр бо гиребон ошност. Нест андар сози конуни дили мо нағмае, Умрҳо шуд, нолаи мо бо найистон ошно
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст,
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст, Рангу бӯи боғи имкон ҳамчу меҳри шабнам аст. Барги гул дар боғ аз боди хазон тороҷ шуд, Дар бари булбул нигар, акн
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст,
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст, Сози қонуни бақоро зи фано зеру бам аст. Дӯстон, беҳуда дар олами имкон ҳаргиз Дили осуда маҷӯед, ки бисёр кам аст.
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст,
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст, Шамшоду сарву тӯбо бо қоматат ғулом аст. Дар ҳар куҷо, ки бинам авсофи хулқу хӯят, Бо суманоту масҷид «мо қола» з-ин ка
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст,
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст, Ноқаи шавқи маро дар хоки Маҷнун манзил аст. Он қадар мастам, ки нашносам ҷунунро аз хирад, Нашъаи ҷоми шароби ман з
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст,
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст, Лек андар рӯи гул пероя з-оҳи булбул аст. Сози айше нест андар базми имкон, дам ба дам Аз шикасти ранг минои диламро қ
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст,
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст, Бо мурғи ҳавас сояи анқо пару бол аст. Таълими ҷунун гир зи устоди муҳаббат, Ҳар ҳарф, ки хонӣ зи ғамаш, дарси камол аст.
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст,
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст, Абрӯи камони ту магар кори Фаранг аст? Машҳур бувад гул ба чаман гарчи ба хубӣ, Аз хиҷлати рухсори ту аз ранг ба ра
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост,
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост, Гарди моро аз заифӣ хона бар дӯши ҳавост. Соя аз афтодагӣ хуршед дорад дар бағал, Дастгоҳи муфлисиро эътибори кимиёст.
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст,
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст, Аз ҳусули муддао оҳи пушаймонӣ бас аст. Орзуи ҷоҳ дорӣ гар зи нақши эътибор, Ёди таъмири хаёлат хонавайронӣ бас ас
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст,
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст, Дар даври қамар бин, ки қирон муштарирез аст. Тарсам, ки ба дил рахна занад мардуми чашмат, В-арна зи чӣ рӯ ханҷари ми
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст,
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст, Оҳанги навоят ҳама аз пардаи ноз аст. Ҷуз оҳани ғам кай бувад асбоби футӯҳат Дар қуфли ҳақиқат, ки калидаш зи маҷоз аст.
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст,
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст, Раҳбари ойинаи матлаб сафои ҷавҳар аст. Тойири ишқ аз пару боли ҳавас бошад барӣ, Он ки дар доми ту афтад, сайди бе
Дилам ба захми хадангаш зи баски муътод аст,
Дилам ба захми хадангаш зи баски муътод аст, Хаёли новаки ӯ сарнавишти устод аст, Аз он замон, ки ба зулфи ту шона маҳрам шуд, Ғизоли дашти Хутан зери нахли шам
Зиҳӣ, ойинаро ҳайрат хаёли акси тасвират,
Зиҳӣ, ойинаро ҳайрат хаёли акси тасвират, Камони фитнаро новак ҳадиси чашми зеҳгират! Чу хок акнун ба бод аз оташи теғи туам, лекин Басе ҷавҳар зи хунам гул кун
Нағмаи ушшоқ бошад дар навои андалеб,
Нағмаи ушшоқ бошад дар навои андалеб, Нест ғайр аз дидани гул муддаои андалеб. Сорбони ранги гулшан дорад оҳанги сафар, Кай бувад дар маҳмили ӯ ҷуз дарои андале
Агарчи дурам аз наззораи рухсори ёр имшаб,
Агарчи дурам аз наззораи рухсори ёр имшаб, Бувад лавҳи хаёли абруи ӯ дар канор имшаб. Наям осудаи шавқаш даме аз изтироби дил, Пари парвона дорад дуди шамъи инт
Мебарад лаъли лаби ӯ нашъа аз мавҷи шароб,
Мебарад лаъли лаби ӯ нашъа аз мавҷи шароб, Мекашад домони зулфаш аз гиребони гулоб. Ламъаи барқи рухаш ҳар дам ба ушшоқ он кунад, Дар биёбон ташнаро ташвиши най
Менамояд бар лаби ҷӯ акси моҳи ман дар об,
Менамояд бар лаби ҷӯ акси моҳи ман дар об, Метавон аз моҳ то моҳӣ ҳама будан дар об. Нест суде сифларо аз суҳбати равшандилон, Сахт расво мешавад, ояд агар оҳан