Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гардиши паймона то пайваста буд, аз хатти он
Дар назар давру тасалсул эътиборе доштем. Домани васлаш зи каф то рафт аз сози фусӯс, Панҷа бар ҳам судани барги чаноре доштем.
Ифтихоре доштем
Ёд он фурсат, ки мо сомони коре доштем, Созу барги ишрате дар базми ёре доштем. Файзи суҳбат чун мудому лутфи соқӣ буд ом, Ҷоми май дар даст бе ранҷи хуморе дош
Ман он шаҳбози қудратошёни фитратам, к-ин ҷо
Намебошад раҳоӣ сайди маъниро зи чанголам. Дабири чарх бар табъи равонам офарин гӯяд, Чу хонад, Ҷавҳарӣ, ин назми ширинтар зи салсолам.
Баҳористони иқболам
Биё, эй қоматат гулдастаи гулзори омолам, Рухи чун хулд рангинат баҳористони иқболам. Чу дур афтод чашмам аз тамошои гули рӯят, Ба ранги андалебони чаман пайвас
Ақлозмоиҳо
Гуле к-онро набошад рангу бӯи ошноиҳо, Бувад рӯи ту, эй ҷӯши баҳори бевафоиҳо. Дили нолон зи дарди ҳаҷр мусиқорро монад, Най аз ман бишнавад акнун шикоёти ҷудои
Чистон дар бағал
Аз акси ёди рӯи он ранги гулистон дар бағал, Чун хилвати ойина ҷон шуд Юсуфистон дар бағал. Аз ҳар буни мӯям фиғон сад ранг бикшояд забон, Дорад тани зорам ҳамо
Хуршеди тобон дар бағал
Эй хилвати андешаҳо аз ту гулистон дар бағал, В-аз акси меҳрат синаҳо хуршеди тобон дар бағал. Дар олами кавну макон ҳар дил, ки мебинам аён, Доғи ту, ҷоно, лол
Хиромон омадӣ
Эй ки аз меҳру вафо нагсаста паймон, омадӣ, Баста бар занҷири зулфат тори имон омадӣ! Чун Масеҳо бар сарам гаштӣ баҳорафшони лутф, Яъне бемори ғаматро баҳри дар
Аз ёди лаби майгун
Дунпарастӣ то ба кай бошад зи табъи дун маро? Эй уруҷи бахт, олитар кун аз гардун маро. Ҷуз гирифторӣ надорад дастгоҳи илму фан, Эй ҷунун, саъйе, к-аз ин дом ов
Таъсири нигоҳ
Чу он ойинасимо афканад аз рух ниқобашро, Таҳайюр шабнами наззора гардад офтобашро. Тамошо маҳви дидораш чаманпайкар буте дорам, Бунафша банда фармон аст хатти
Ойинаро
Гар кунад бо васли дидораш қарин ойинаро, Бар маҳу меҳр оварад нозофарин ойинаро. Гашт рашки сунбулистон шона, то машшота зад Рӯбарӯ бар он ду зулфи анбарин ойи
Субҳи тараб
Пур кун ба ҷоми бода ту ҷоми сафедро, То дар сафои он нигарам моҳи идро. Субҳи тараб дамид ба фитри висоли дӯст, Аз каф мадеҳ ту фурсати айши ҳамидро.
Шӯхи боданӯши ман
Қадаҳ дар даст омад маст шӯхи боданӯши ман, Ба истиқболи нозаш рафт аз сар ақлу ҳуши ман. Ба ёди наргиси майгунаш аз бас нолаоҳангам, Садо гул мекунад мастона а
Сар то қадам зи ҷӯши таҳайюр чу ойина
Кисваттирози сурати урёнии худем. Пеши назар чу шиша гирифтем айби нос, Ҷоме ба тоқмондаи нисёнии худем. Берун намеравем зи тӯфони рамзи хеш,
Маҳви қаламронии худем
Чун бехабар зи маънии нодонии худем, Маҳви хаёли тарзи қаламронии худем. Ҳосил накарда нусхаи ҷамъияти камол, Шерозбанди дафтари инсонии худем.
Эй шӯхи бадмаст
Ҷунунпарвардаи ишқам, маҷӯ ойини фарҳангам, Зи сомони адаб дурам, барӣ аз ному аз нангам. Тилисми ҳайратам, ойинаи доғам, гули ашкам, Зи сар то пой тимсоли дила
Чароғи лола гардидам
Сари кӯи ту гаштан ёдам омад, нола гардидам, Шарар болид оҳам, маркази ҷаввола гардидам. Шаб аз шавқи тамошои ҷамоли оразат яксар Пари товус гул кардам, чароғи
Нозанинсимои ман
Моҳи ман, гулчеҳраи ман, нозанинсимои ман, Ҷилва кун то пар фишонад булбули шайдои ман. Ламҳае дар олами имкон намегирам қарор, Зарраваш дур аз ту, эй меҳри ҷаҳ
Зи чини ҷаъди суманбӯи тобдори касе
Гирифтаанд ба занҷир ҳамчу Маҷнунам, Ба теғи ноз маро кушту хунбаҳо ин аст, Ки чун ҳино ба кафи пои ӯ расад хунам. Ба ҳаққи сояи зулфат, ки дар парешонӣ
Зи ҷӯши шавқи ту меболам ин қадар в-арна
На тардимоғи шаробам, на масти афюнам. Кашидаанд зи ман ҳалқа бар дари ихлос, Гар аз хамидани қад кардаанд чун нунам. Маро ки завқи ҳавоят давои форуқист,
Дар тариқи вафо
Зи нури файзи ту, эй меҳри фазл мамнунам, Зи шукри бирри ту аммо ба аҷз марҳунам.
Суруши ишқ
Он кас, ки аз муҳаббат ӯро хабар набошад, Дар пардаи навояш сози асар набошад. Бар ҷоҳилон нашояд арзи сухан намудан, Ҷои гуҳарфурӯшӣ бозори хар набошад.
Мастона менависам
Дилро ба қайди мӯяш девона менависам, Ҷонро ба шамъи рӯяш парвона менависам. Ҳарфе, ки менамоям бо ёди лаълаш иншо, Мастона хон, ки ман ҳам мастона менависам.
Меҷӯшем мо
Хоназоди ақлу фаҳму чокари ҳушем мо, Аҳли донишро ғуломи ҳалқабардӯшем мо. Гар сухан набвад чароғи маҷлиси ёдоварӣ, Баъди хомӯшӣ зи хотирҳо фаромӯшем мо.
Тоқати машраби мо нест тунуккзарфонро
Баҳр дар сарфаи ҳар шишаи эҷоз нашуд. Ин табошири ту, ё шири мизоҷи тифлист? Эй ки анҷоми туро фарқ зи оғоз нашуд. З-он раги табъи дурушти ту мулоим нашавад,