Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам
Худро нишони новаки бадхӯйи худ кунам, Рӯяш бад-ин баҳона магар сӯйи худ кунам. Ҳар мӯйи ман ҳазор забон бод дар ғамаш,
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам
Агар хонӣ дарунам, бандаи ин хонадон бошам, Ва гар ронӣ бурунам, чун сагон бар остон бошам. Надонам бандаи рӯйи ту бошам ё саги кӯят,
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам
Агар чун хок поймолам кунӣ, хоки дарат гардам, Ва гар чун гард бар бодам диҳӣ, гирди сарат гардам. Кашӣ ханҷар, ки месозам ба дасти хеш қурбонат,
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам
Ҷилваҳои қади дилҷӯйи туро банда шавам, Нозукиҳои гули рӯйи туро банда шавам. Бандаро бо сари ҳар мӯйи ту меҳри дигар аст,
То кай ба дарат ояму дилдор набинам?
То кай ба дарат ояму дилдор набинам? Сад бор туро ҷӯяму як бор набинам? Гӯё, ҳарами кӯйи ту Каъбаст, дар он ҷо
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам
Ёр омаду ман тоқати дидор надорам, Аз худ гилае дораму аз ёр надорам. Шодам, ки ғами ёр зи худ бехабарам кард,
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам
Бо ту хоҳам шарҳи ғамҳои дили маҳзун кунам, Лек аз хӯйи ту метарсам, надонам, чун кунам? Чанд дорам дар фироқаш ҳолати назъи равон?
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил
Зоҳир накунам пеши рақибон алами дил, Бо мардуми беғам натавон гуфт ғами дил. Ҷо кун ба дилу дида, ки ғайр аз ту нашояд
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул
Омад баҳору хуш дилам аз рангу бӯи гул, Он беҳ, ки май кашам ду-се рӯзе ба рӯйи гул. Гул дидам, орзуи касе дар дилам фитод,
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш
Гар ту аз фараҳ чӯ бодӣ субҳ бар хокӣ манаш, Хамчу гард аз хок бархезам, бипайрам доманаш. Дар ҳавош гар равам зарроти хокӣ ман ба бод,
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад
Дилам рафту ҷони ҳазин ҳам намонад, Зи умр андаке ҳасту ин ҳам намонад. Сарам хок он дар шавад зуд бошад,
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош
Дардмандам, гар маро дармон набошад, гӯ: мабош, Дардамандони туро гар чун набошад, гӯ: мабош. Гар ғарибе бар сари кӯят бимирад, гӯ: бимир,
То силсилаи зулфи ту занҷири чунун шуд
То силсилаи зулфи ту занҷири чунун шуд, Вобастагии ин дили девона фузун шуд. Шарманда шуд аз акси ҷамолат маҳу хуршед,
Он камар бастану ханҷар заданашро нигаред
Он камар бастану ханҷар заданашро нигаред, Тарфи доман ба миён бар заданашро нигаред. Ҷониби гиряи ман чун нигарад аз сари ноз,
Ин қатраи хун чист бар рӯи ту, Ҳилолӣ?
Ин қатраи хун чист бар рӯи ту, Ҳилолӣ? Гӯё ки дил аз ғусса ба рӯи ту давида.
Он мир, ки дар самоъ сӯзе дорад
Он мир, ки дар самоъ сӯзе дорад, Сагрӯй ғулом ҳамчу юзе дорад, Гӯянд, ғуломи ӯ хате дорад сабз,
Кас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест
Кас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест, Бас хубтар аз ту дар ҷаҳон мумкин нест. Гар хубии моҳпайкарон бадмеҳрист,
Дандони маро чу дарди пинҳон бигирифт
Дандони маро чу дарди пинҳон бигирифт, Он дарди ниҳон дар дилу дар ҷон бигирифт. Чун марҳами дардҳо ҳама дар лаби туст,
Дил муқими кӯйи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб
Дил муқими кӯйи ҷонон асту ман ин ҷо ғариб, Чун кунад бечораи мискин тани танҳо ғариб?! Орзуманди диёри хешаму ёрони хеш,
Дар даври замон лаҳзае оромиш нест
Дар даври замон лаҳзае оромиш нест, Дунёи данӣ макони осоиш нест. Ин иззату ҷоҳу шавкату мансабу мол
То кай набувад бо дили ман тамкинат?
То кай набувад бо дили ман тамкинат? То чанд бувад ҷавру ҷафо оинат? Пайваста ба кинаи дилам мепечад
То орази ёрам зи хат озор гирифт
То орази ёрам зи хат озор гирифт, В-аз сунбули тар настаранаш бор гирифт. Бар барги гулу лаъл, ту гуфтӣ, хати ӯ
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст
Бо пистаи танги ту шакар бар ҳеч аст, Бо мӯи миёни ту камар бар ҳеч аст. Гар бар даҳанат кунам назар, ҳеч маранҷ,
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст
Бо пистаи ширини ту шаккар ҳеч аст, Бо сунбули мушкини ту анбар ҳеч аст. Гӯянд, ки ҳеч аст зи тангӣ даҳанат,
Инсон ба масал ойина бошад биззот
Инсон ба масал ойина бошад биззот, Ҳамвора бувад мазҳари Ҳақ ин миръот. Зебад, ки башар фахру муҳобот кунад,