Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маро ишқи ту то сармояи дунёву дин бошад,
Маро ишқи ту то сармояи дунёву дин бошад, Аз он аз дину дунё ҳосили умрам ҳамин бошад. Зи доғи фурқатат нолам, вале чун най наменолам, Ки ин андӯҳу меҳнат бо ма
Маро аз оламу одам ғами ишқи ту бас бошад,
Маро аз оламу одам ғами ишқи ту бас бошад, Ба пеши оташи ишқат дилам монанди хас бошад. Аз он рӯзе, ки афтодам ба доми чун ту сайёде, Аз он рӯ пераҳан дар тан м
Зулфи мушкин то ба даври моҳи рӯяш ҳола зад,
Зулфи мушкин то ба даври моҳи рӯяш ҳола зад, Шӯри тӯфон аз навоям дар найистон нола зад. Зоҳид, аз баҳри Худо, сӯзи даруни мо мапурс, К-аз ҳадиси оташи ишқаш ла
Шаҳобосо нигоҳам аз сипеҳри дида метозад,
Шаҳобосо нигоҳам аз сипеҳри дида метозад, Тамошо дар бисоти оразаш шатранҷ мебозад. Ало шоҳе, ки фарзинваш рақиби каҷ ба ӯ ҳамдам, Маро ӯ бегунаҳ аз ростӣ рухмо
Оташи ишқи кӣ хокам туҳфа бар бод оварад?
Оташи ишқи кӣ хокам туҳфа бар бод оварад? Нанги ҳастӣ обрӯи нестӣ ёд оварад. Хома мелағзад зи дасташ аз камоли лоғарӣ, Сурати мо бар қалам ҳар гаҳ ки Беҳзод ова
То килки сунъи чашми ту сармашқи ноз кард,
То килки сунъи чашми ту сармашқи ноз кард, Ҳамчун тазарв нози ту дар чашми боз кард. Омад силоҳи ғамзаат аз баҳри ҳуши ман, Кард ончунон ба ман, ки ба Маҳмуд Аё
Ғубори сурма то дар хонаи чашмаш ватан дорад,
Ғубори сурма то дар хонаи чашмаш ватан дорад, Сиёҳӣ парда аз сози тағофул дар бадан дорад. Насими турраи пурпечутоби анбаросояш Ба дасти қосиди боди сабо мушки
Агар ойина бар рӯи ту арзи муддао дорад,
Агар ойина бар рӯи ту арзи муддао дорад, Зи дасти суратат занҷири ҳайронӣ ба по дорад. Асои қомати пирист ёди сарви озодат, Чу ман ҳар кас ба ёди абруят қадди д
Агар шамъи далели улфати мо раҳнамо гардад,
Агар шамъи далели улфати мо раҳнамо гардад, Пари парвонаро хосияти боли ҳумо гардад. Гар ин бошад сулуки сархати меҳроби абрӯяш, Қади моҳи нав аз баҳри суҷуди ӯ
То хаёли абруяш кардам, сарам омад ба ёд,
То хаёли абруяш кардам, сарам омад ба ёд, Ёди мижгонаш намудам, ханҷарам омад ба ёд. Кӯҳро дидам, зи тамкин пой дар доман кашид, Ибрате мехостам, гӯши карам ома
Эй он, ки дорӣ як хирмани рух,
Эй он, ки дорӣ як хирмани рух, Як бӯса кофист аз маъдани рух! Килки нахустин кардаст таҳрир Аз хатти райҳон бар домани рух.
Боз аз ранги ҳино шуд панҷаи дилдор сурх,
Боз аз ранги ҳино шуд панҷаи дилдор сурх, Ранги домони шафақ омад кунун пайкор сурх. Оламе дорад хаёли захми теғи абруяш, Кош аз хунам бувад он теғи ҷавҳардор с
Гарчи дар майхона бар лаб хандаҳо дорад қадаҳ,
Гарчи дар майхона бар лаб хандаҳо дорад қадаҳ, Чашми ибрат сӯи ин базми фано дорад қадаҳ. Дар ҷаҳон сад шӯр аз як ҷоми тақсими азал, Ҳеч медонӣ, ки андар дил чи
Ҳар кас, ки бошад ҳамхонаи субҳ,
Ҳар кас, ки бошад ҳамхонаи субҳ, Чун меҳр гардад парвонаи субҳ. Дорад зи мастӣ чун баҳри амвоҷ Андар даҳан каф девонаи субҳ.
То тавонӣ, гир дар набзи адаб тӯмори мавҷ,
То тавонӣ, гир дар набзи адаб тӯмори мавҷ, Рӯзу шаб мебош ҳамчун баҳр андар кори мавҷ. Ашки ҳасратро ба дуккони надомат арза деҳ, Муштарӣ хоҳӣ ба ҷинси хеш дар
Гар ба ин шӯхӣ бувад ойинаи дарёи мавҷ,
Гар ба ин шӯхӣ бувад ойинаи дарёи мавҷ, Лағзиши наззора моҳӣ метавон шуд ҷои мавҷ. Ҳалқаи найранги авҳомат хаёле беш нест, Аз шикасти ранг занҷире бувад дар пои
Меканам ҷон дар ғами ӯ, кандани ҷонам абас,
Меканам ҷон дар ғами ӯ, кандани ҷонам абас, Дар вафояш аҳд кардам, аҳду паймонам абас! Нолаам бишниду таъсире ба гӯши ӯ накард, Аз фироқаш гиряву фарёду афғонам
Парешон ҷаъди сунбул аз сари зулфи сумансоят,
Парешон ҷаъди сунбул аз сари зулфи сумансоят, Кушода ғунча аз хандидани лаъли шакархоят. Бувад наззора чун ойина лаззатгири дидорат, Саропо дидаи наргис бувад м
Сарви ман, боз о, ки то сарви хиромон бинамат,
Сарви ман, боз о, ки то сарви хиромон бинамат, Ҳар тараф ҷавлон намо, то масти ҷавлон бинамат. Шуд дилам парвона андар оташи шамъи рухат, К-аз фурӯғи чеҳра бар
Омаду дар пеши ман аз ноз ҷавлон карду рафт,
Омаду дар пеши ман аз ноз ҷавлон карду рафт, Хотирамро ҳамчу зулфи худ парешон карду рафт. Баски селоби сиришкам омад аз ҷӯши ғамаш, Қасри бунёди диламро сахт в
Шаб, ки дар дил акси хуршеди рухи ӯ ҷо гирифт,
Шаб, ки дар дил акси хуршеди рухи ӯ ҷо гирифт, Зулмати ҳар зарраам боҷ аз яди байзо гирифт. Сарфарозонро ба олам ҷуз тавозуъ чора нест, Дарси таълими адаб мебоя
Сарви нозаш ҳар тараф бо қомати дилҷӯ гузашт,
Сарви нозаш ҳар тараф бо қомати дилҷӯ гузашт, Шӯру ғавғои ҷаҳон аз гунбади минӯ гузашт. Дар чаман сунбул зи хиҷлат сар ба пеш афканда буд, Ҷониби гулшан магар б
Баски дар қасри ҷаҳон ободӣ аз меъмор нест,
Баски дар қасри ҷаҳон ободӣ аз меъмор нест, Ҷуз фано дар хонаи ҳастӣ дигар девор нест. Оламе саргарми савдои хаёли оламанд, Ҳеч кас аз хоби ғафлат як даме бедор
Дар тариқи ишқ касро раҳбаре даркор нест,
Дар тариқи ишқ касро раҳбаре даркор нест, Хонаи ойинаро бому даре даркор нест. Мекашад қуллоби ҷазби ишқ сӯят дам ба дам, Бисмили шавқи туам, болу паре даркор н
Ҳеч дар мулки ҷаҳон чун ӯ парирухсор нест,
Ҳеч дар мулки ҷаҳон чун ӯ парирухсор нест, Аҳриманро беҳтар аз гесӯи ӯ зуннор нест. Ҳар замон чун шамъ андар хонаи дил бинамаш, Садди роҳи он парӣ ҳаргиз дару д