Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам?
Ёр бераҳм, ман аз дард ба ҷонам, чӣ кунам? Ман чунин, ёр чунон, оҳ, надонам, чӣ кунам? Меравам гирякунон, наъразанон, синаканон,
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам?
Оҳам шуниду ранҷа шуд он моҳ, чун кунам? Дигар намонд ҷойи нафас, оҳ, чун кунам? Тифл асту шӯху бехабар аз дарди ошиқӣ,
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам
Ба хоки ман гузаре кун, чу дар вафои ту мирам, Ки зинда гардаму бори дигар барои ту мирам. Ниҳодаам зи сари худ як ба як ҳавову ҳавасро,
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем
Рӯзи ид аст, сари роҳгузоре гирем, Моҳрӯйе ба каф орему каноре гирем. Шоҳидон даст ба хуни дили мо карда нигор,
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам
Гар ба хокам гузарад Юсуфи гулпираҳанам, Бӯйи пираҳани Юсуф шунаванд аз кафанам. Ба фироқат ту гирифтортарам рӯз ба рӯз,
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам
То умр бувад, дар ҳаваси рӯйи ту бошам, В-ар хок шавам, хоки сари кӯйи ту бошам. Фардои қиёмат наравам ҷониби тӯбо,
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам
Ман саги ёраму он нест, ки бегона шавам, Лек метарсам аз он рӯз, ки девона шавам. Эй фалак, шамъи шабафрӯзам маро сӯйи ман ор,
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем
Ҳар хубие, ки аз ҳама хубон шунидаем, Имрӯз дар шамоили хуби ту дидаем. Мушкил ҳикоят аст, ки аз моҷарои ишқ
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам
Ҳар шабе гӯям, ки фардо тарки ин савдо кунам, Боз чун фардо шавад, имрӯзро фардо кунам. Чун маро савдои ту аз рӯзи нахустин дар сар аст,
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам?
Дӯстон, ошиқаму ошиқи зорам, чӣ кунам? Чора сабр аст, вале сабр надорам, чӣ кунам? Рехт хуни ҷигар аз гӯшаи чашмам якбор,
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ
Мекунад рӯза дилро мунҷалӣ, З-он сабаб фармуд Ҳақ ассавму лӣ. Дардмандонро давои беғаш аст,
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист
Оҳ, ки аз ҳоли ман ҳабиб надонист, Мурдаму дарди дилам табиб надонист. Гул магар ин бевафоӣ аз пайи он кард,
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест
Дар илми муҳаққиқон ҷадал нест, Аз илм мурод ҷуз амал нест. Кафши Хизиру асои Мӯсо
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам?
Дилам ба орзӯи ҷонон намерасад, чӣ кунам? Ба ҷон расиду ба ҷонон намерасад, чӣ кунам? Мани заъиф бар онам, ки пираҳан бидарам,
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам
Мушкил, ки равад доғат ҳаргиз зи дили чокам, То лола магар рӯзе сар барзанад аз хокам. Ҳар рӯз ба хунрезам оӣ рақиб аз пай,
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам?
Гар ҷафое рафт аз ҷонон, ҷудоӣ чун кунам? Ман саги он остонам, бевафоӣ чун кунам? Баъди умре ошно гаштӣ ба сад хуни ҷигар,
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам
Хоҳам, ки ба зери қадамат зор бимирам, Ҳарчанд кӣ зинда, дигар бор бимирам. Ман тоқати нодидани рӯйи ту надорам,
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам
Ба сад уммед ҳар дам гирди он девору дар гардам, Басе уммедворам, оҳ, гар навмед баргардам. Чӣ ҳусн аст ин, ки аз як диданат девона гардидам?
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам
Ҳар шаб ба сари кӯйи ту аз пой дарафтам, В-аз шавқи ту оҳе занаму бехабар афтам. Гар бори ғам ин аст, ки ман мекашам аз ту,
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам
Он, ки аз дарди дили худ ба фиғон аст, манам, В-он, ки аз зиндагии хеш ба ҷон аст, манам. Он, ки дар ҳусн кунун шуҳраи шаҳр аст, туӣ,
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам
Ба ёри бевафо умре вафо кардам, надонистам, Ба уммеди вафо бар худ ҷафо кардам, надонистам. Дилозоре, ки ҳаргиз дида бар мардум наяндозад,
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам
Магӯ афсонаи Маҷнун, чу ман дар анҷуман бошам, Аз ӯ боре чаро гӯяд касе, ҷое ки ман бошам? Касе афсонаи дарди маро ҷуз ман намедонад,
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам
Чӣ ҳол аст ин, ки ҳар гаҳ дар ҷамолат як назар бинам, Шавам беҳушу натвонам, ки як бори дигар бинам? Зи ҳаҷрат тиратар шуд рӯзам аз шаб, лек мехоҳам,
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям?
Ё Раб, ғами бераҳмии ҷонон ба кӣ гӯям? Ҷон аз ғами ӯ сӯхт, ғами ҷон ба кӣ гӯям? Не ёру на ғамхор, на кас маҳрами асрор,
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам
Эй ки аз хубон муроди мо туӣ, мақсуд ҳам, Чун туе ҳаргиз набудасту нахоҳад буд ҳам. То ба савдои ту афтодем дар бозори ишқ,