Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд,
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд, Зи чашмаш соғари андешаро ранги хумор ояд. Зи даври печутоби оташи дил ашки гулгунам Ба ёди пойбӯсаш ҳамчу тифл
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд,
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд, Зи шоми ғам сияҳрӯзам, шаби тор инчунин бояд. Намебошад ба ғайри яъс дигар дастгири ман, Ба накбатхонаи дунё мададг
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад,
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад, Ҳалқаи зулфи ту аз банд наҷотам надиҳад. Ҷониби кӯи ту хоҳам, ки кунам парвозе, Шаҳпари бол расоӣ ба қанотам надиҳад.
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад,
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад, Баҳри куштан муъҷизи лаълаш ҳаёт аз сар диҳад. Хоҳам аз лаълаш ба сад зорӣ агар оби ҳаёт, Дар гулӯи ташнаам об аз
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад,
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад, Домани ҳар зарра аз ойина хирман мешавад. Пардаи дигар ба мизроби ғамаш даркор нест, Аз баму зери ҷунун ин нола шеван
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад,
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад, Зи юмни мақдами ту хони ман мазор шавад. Яке гузар ба сари турбатам, ки баъд аз марг Зи хоки ман ба раҳат наргис интизо
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд,
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд, Шаҳди мазмуни ҳадиси дилкашат дар ком буд. Дам ба дам, соат ба соат аз навиди номаат Тарфи гулзори хаёли ман баҳорайё
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд,
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд, Муштариро маҳмили савдо ҷарасовоз буд. Мурдам аз ҳасрат, ки з-истиғно намегӯяд сухан, Ёди айёме, ки лаъли ӯ масеҳэъҷоз бу
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад,
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад, Чун кабӯтар дар равоқи Каъба мастӣ мекунад. Аз баландӣ кай расам дар зурваи он остон? Толеъу иқболи сустам сахт пастӣ ме
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад,
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад, Оламеро шамъи рухсораш чароғон мекунад. Аз хаёли ғунчааш дорам ба дил ҷамъияте, Хотирамро ёди он гесӯ парешон мекунад.
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад,
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад, Ғунча аз хандидани лаъли ту дилтангӣ кунад. Ҳусни Юсуфро агар Парвин барои имтиҳон Бо тарозу баркашад, кай бо ту ҳамс
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад,
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад, Аз даҳони ғунча лаълат хандаро дур афканад. Ҳалқаи зулфи туро Ризвон агар бинад ба хоб, Тавқи қумрӣ созаду дар гард
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад,
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад, Агараш оби ҳаёт аст, куҷо нӯш кунад?! Орзуманди висоли ту агар ҳушнок аст, Ба яке қатраи май васли ту беҳуш кунад.
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад,
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад, Қимати лаъли лабат савдои гавҳар бишканад. Бо қади шамшод сӯи боғ гар орӣ гузар, З-инфиоли қоматат шохи санавбар бишка
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад,
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад, Бисмилаш чун моҳи нав бар чарх паҳлӯ мезанад. Дӣ ба гулгашти чаман нахлаш хиром овард бор, Қумрӣ бо ёди қадаш имрӯз к
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад,
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад, Шукри алтофаш маро бар тан сар аз ҳар мӯ занад. Тоби лаъли майпарасташ қимат аз гавҳар барад, Насх бозори шакарро ӯ з
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд,
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд, Роҳи роҳат ҳама аз ҷоми аластам доданд. Корвонони қазову қадар аз ҳушёрӣ Чун ҳино баста маро бар кафи мастам доданд.
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд,
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд, Донаи уммедро чун меҳр яксон рехтанд. Ҳар кӣ шуд ҳамчун садаф дар саъйи сомони амал, Оқибат андар даҳонаш оби найсон
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд,
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд, Ҳамчу нақши по ба худ ойинадорам кардаанд. Чун қадаҳ оғӯши сад хамёзаи айши абад Аз шикасту гардиши ранги хуморам кардаанд
То назокат з-он хироми қадди дилҷӯ мечакад,
То назокат з-он хироми қадди дилҷӯ мечакад, Аз ҳаё сарв об гашта, бар лаби ҷӯ мечакад. Рамзи зулфи ӯ ба саҳрои Хутан шуд ошкор, Хуни ҳасрат то абад аз нофи оҳу
Моҳи ман имрӯз дар Мисри малоҳат шоҳ шуд,
Моҳи ман имрӯз дар Мисри малоҳат шоҳ шуд, Юсуф аз шарми ҷамоли ӯ ба зери чоҳ шуд. Ҷоми май бе ёди лаъли ӯ насиби ман мабод, Ҳамдами базмам агарчанде ки меҳру мо
Оҳ, аз даври фалак, як лаҳза бар комам нашуд,
Оҳ, аз даври фалак, як лаҳза бар комам нашуд, Қуръаи фоли тараб як бор бар номам нашуд! Дар ҳавои васли матлаб кардам аз ором рам, Ҳеч амре мӯҷиби таскини орома
Китоби оразашро то саводи хат намоён шуд,
Китоби оразашро то саводи хат намоён шуд, Зи мазмуни бароташ мӯр меҳмони Сулаймон шуд. Нигоҳи ҳайратангезаш бисот орост шӯхиро, Рами чашми ғизолон аз хаданги но
Аз табассум лаъли ӯ то нашъа аз мул мекашад,
Аз табассум лаъли ӯ то нашъа аз мул мекашад, Чеҳраи мино арақ аз шарми қул-қул мекашад. Аз ҳаданги нози чашми шӯхи ӯ эмин мабош, Наштари мижгони ӯ хун аз раги г
Ҳар киро дил маҳви он ойинаи рухсор шуд,
Ҳар киро дил маҳви он ойинаи рухсор шуд, Ҷилваи ойинаи ӯ шӯхии дидор шуд. Чашми масташ карда ҳар дам тоза кеши кофарӣ, Аҳриманро зулфи ӯ то ҳалқаи зуннор шуд.