Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Покой
Покой не ищи — найди в себе, Он не живёт в земной борьбе, Не в злате, славе, не в мечтах —
Сила прощения
Простить человека — как снять с души груз, В прощении сила, что гасит искус. Обиды, как цепи, нас держат в плену,
Путь жизни
Как бы жизнь ни терзала в суровом пути, Мы за неё цепляемся, чтоб дальше идти. В невзгодах и бурях, в потоке забот,
Сложный роман
Сложный роман — как запутанный сон, Где страсть и сомнения сплелись в унисон. Любовь, как огонь, то пылает, то гаснет,
Странник любви
Он женщин менял, как страницы в романе, Искал в их глазах, что манило в тумане. Любовь, как мираж, ускользала из рук,
Мужчина мечты
Мужчина мечты — как скала в бурю, Надёжен, твёрд, не сломить его волю. Заботливый взгляд, как тёплый восход,
Таджикистан: Вечный зов
Средь гор и рек сияет страна, Где солнце касается снегов. Здесь в небе песня всегда слышна —
Быть человеком
Сберечь в душе живое тепло, Всегда быть собой, нести лишь добро, Не забывать: там, в сердце — свет,
Призраки прошлого
Призраки прошлого, как тени, идут, Ошибки былые мне сердце грызут. Покой ускользает в их смутном следе,
Истина рядом
Жить в мире загадок, где тайны сплетены, Все нити связаны, но нам не видны. Скрывают от нас, что в тенях хранится,
Гордость – стена
Гордость твоя — как стена на пути, К великой любви не даёт подойти. Легче тебе нас в разлуке терять,
Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту
Лайливу Маҷнун агар мебуд дар даврони ту, Ин яке ҳайрони ман мегашту он ҳайрони ту. Домани худро бикаш имрӯз аз дасти рақиб,
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон
Эй моҳи ману шоҳи сипоҳи ҳама хубон, Хубон ҳама шоҳанд, ту шоҳи ҳама хубон. Он ҷо, ки ту бар маснади иззат бинишинӣ,
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман
Дар кӯйи бутон нест касе зортар аз ман, Дар пеши азизони ҷаҳон хортар аз ман. Гуфтӣ, ки маро ёри вафодор басе ҳаст,
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун
Бархезу ба сарвақти асирон гузаре кун, Чашме бикушо, сӯи ғарибон назаре кун. Эй гиря, биё, дар ғами ҳаҷраш мададе кун,
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман
Хуш он, ки дар ҳама рӯйи замин ту бошию ман, Ба ҷуз ману ту набошад, ҳамин ту бошию ман. Баҳор мерасад, оё бувад, ки дар чамане
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман?
То ба кай тунд шавӣ баҳри ҷафои дили ман? Чанд рӯзе ба вафо кӯш барои дили ман. Гар ту медоштӣ ин оташи пинҳон, ки марост,
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун
Иди Қурбон шуд, биё, ошиқкушӣ бунёд кун, Дармандонро ба марги нав муборакбод кун! Гуфтӣ: «Дар дини мо расми фаромӯшӣ хатост»,
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман
Дил хун шуд аз умеду нашуд ёр ёри ман, Эй вой бар ману дили уммедвори ман. Аз наври рӯзгор чӣ гӯям? Ки дар фироқ
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман
Ман хоки пойи ту, эй сарви нозпарвари ман, Ки ҷуз ҳавои висоли ту нест дар сари ман. Ба роҳи ниши ту хокам, тариқи ман ҳамин аст,
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман
Пушту паноҳи ман буд девори дилбари ман, Аз гиря бар сар афтод, эй хок бар сари ман! Лайлӣ куҷову ҳуснат, Маҷнун куҷову ишқам?
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам?
Баҳор мерасад, аммо баҳорро чӣ кунам? Чу нест гулрухи ман, лолазорро чӣ кунам? Ба ихтиёр тавонам, ки роз накшоям,
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!»
Ёр гуфт: «Аз мо макун қатъи назар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Қатъан ҳам мабин сӯйи дигар». Гуфтам: «Ба чашм!» Гуфт: «Бо мо дӯстӣ мекун ба дил». Гуфтам: «Ба ҷон
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам
Зи сӯзи сина кабобам, зи сели дида харобам, Ту шамъи базми касонӣю ман дар оташу обам. Маро уқубати ҳаҷри ту беҳтар аз ҳама шодист,
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам
Хуш он маҷлис, ки чун рухсорат аз май лолагун бинам, Туро пеши назар биншонаму пеши ту биншинам. Сухан чун бар забон ронӣ, забони ман зи кор афтод,