Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зи худ чандон фаромӯшам, ки н-оям ҳеч дар ёдаш,
Зи худ чандон фаромӯшам, ки н-оям ҳеч дар ёдаш, Агарчи ҳамчу булбул рӯзу шаб бошам ба фарёдаш. Дар ин гулшан, надонам, оташи шавқи кӣ боло шуд, Ки қумрӣ шуд чу
Шаҳодатбисмилам аз як нигоҳи чашми мастасташ,
Шаҳодатбисмилам аз як нигоҳи чашми мастасташ, Аҷал дар хотирам н-ояд зи лаъли майпарастасташ. Муҳити кулфати ғамро дилам з-он рӯ шуда моҳӣ, Ки то берун кашад з-
Бинои ишқ гарат ҳаст, хонавайрон бош,
Бинои ишқ гарат ҳаст, хонавайрон бош, Навои сози фироқат бувад, найистон бош. Агар зи моидаи умр лаззате хоҳӣ, Ду рӯз бар сари ин хони ғам ту меҳмон бош.
Гар зиён зоҳир намоӣ, дар хаёли суд бош,
Гар зиён зоҳир намоӣ, дар хаёли суд бош, Яъс то кай? Бар умеди чеҳраи мақсуд бош! Бе нишони тири шуҳрат чанд, эй нанги адам, Як асар бигзору андар олами мавҷуд
Зи хуни дидаи ман номае ба ёр навис,
Зи хуни дидаи ман номае ба ёр навис, Ба ҷои муҳр, ки омад, ту интизор навис. Сухан зи зулфи дарозаш агар кунӣ кӯтаҳ, Ҳадиси турраи ӯро ба пушти мор навис.
Меравам аз хеш ҳар соат зи дунболи нафас,
Меравам аз хеш ҳар соат зи дунболи нафас, Маҳмили моро бувад сози шикасти дил ҷарас. Метавон имрӯз будан фарши пои офтоб, Шабравони роҳро чун соя набвад бими ка
Оҳанги кӯҳсор ту аз гӯши кар мапурс,
Оҳанги кӯҳсор ту аз гӯши кар мапурс, Ташвиши пои обила аз нештар мапурс. Аз меҳр сӯи зарра тавонӣ ту роҳ бурд, Гар хӯи ёр дидаӣ, вазъи шарар мапурс.
Аз табассум лаъли ӯ чун ғунча хандон асту бас,
Аз табассум лаъли ӯ чун ғунча хандон асту бас, Бар ҷароҳатҳои қалбам як намакдон асту бас. Гар набошад муддао арзи ниёзи хештан, Аз арақ бар рӯи соҳил мавҷи тӯф
Бас аст ойинаро кулфати ғубори нафас,
Бас аст ойинаро кулфати ғубори нафас, Ки ғайри ваҳм начинад гул аз баҳори нафас. Зи сози пардаи ҳастӣ ҳамерасад овоз, Ки нест риштаи умри ту ғайри тори нафас.
Эй орази гулгуни ту аз бода гуҳаррез,
Эй орази гулгуни ту аз бода гуҳаррез, Шамшери ҷафои ту бувад бар сари ман тез. Абрӯи ту хам гашта-ст аз бори тағофул, Аз бодаи ноз аст қадаҳи чашми ту лабрез.
Баски аз зулфи ту ман хотирпарешонам ҳанӯз,
Баски аз зулфи ту ман хотирпарешонам ҳанӯз, Сунбул аст чизе, ки мебошад ба домонам ҳанӯз. Ҳамчу шамъи нимсӯзам имшаб аз дасти ғамат, Рафта ҷонам аз тану дар кан
Қоматам хам гашт охир аз ғами болои ноз,
Қоматам хам гашт охир аз ғами болои ноз, Як сари мӯ кам мабодо аз сарам савдои ноз! Ин чӣ сомон аст, ё Раб, дар ғурурободи ҳусн, Ҳар сари мӯи ту бошад ноз бар б
Туӣ, ки нест ба хубӣ туро ба мулк назир,
Туӣ, ки нест ба хубӣ туро ба мулк назир, Ғуломи камтари даргоҳат офтоби мунир. Чу фикри аҳли хирад новаки ту сахт расост, Ки шуд зи боли уқоби хаёли ман пуртир.
Зи ҳаҷр ба пои тамошо нигоҳи ту занҷир,
Зи ҳаҷр ба пои тамошо нигоҳи ту занҷир, Зи шоми зулфи ту субҳи умед домангир! Бунафш рози ғамат шуд натиҷа мӯи сафед, Нарафта аз даҳани ӯ ҳанӯз бӯи шир.
Зибаски гаштаам аз шаҳди васли ӯ маҳҷур,
Зибаски гаштаам аз шаҳди васли ӯ маҳҷур, Мушаббак аст дили ман чу хонаи занбӯр. Ба роҳи ишқ агарчи зи нокасӣ хечам, Нагашт сурма ғуборам вале ба дидаи мӯр.
Эй хироми нози ту чун ҷилваи товуси нар,
Эй хироми нози ту чун ҷилваи товуси нар, Тойири наззораро андар ҳавоят болу пар. Гарчи шуд маҳв аз сиришкам нусхаҳои ғам, вале Гашта бар лавҳи дилам хатти ту на
То хаёли сураташ шуд дидаамро ҷилвагар,
То хаёли сураташ шуд дидаамро ҷилвагар, Чашм накшоям ба сӯи нақшу тасвири дигар. Бахти вожунро ба тахти подшоҳӣ кай диҳам, Сояи боли ҳумо гар бахшадам тоҷе ба с
Ба боғи даҳр, ки ҳар лоларост доғи дигар,
Ба боғи даҳр, ки ҳар лоларост доғи дигар, Чу ғунча ҳосили мо нест ғайри хуни ҷигар. Мабош бе асари шавқ дар раҳи уммед, Ки решарост давидан ба хок баҳри самар.
То шунидам аз сабо афсонаҳои зулфи ёр,
То шунидам аз сабо афсонаҳои зулфи ёр, Сояи шамшодро дар боғ кардам ихтиёр. Нест андар дафтари ҳастӣ ҳисоби дигарам, Баски мебошад шаби ҳаҷраш ба ман рӯзи шумор
Он қадар дорад сафо ойинаи рухсори ёр,
Он қадар дорад сафо ойинаи рухсори ёр, Акс чун наззора аз лағзиш намегирад қарор. Ҷавҳари фарди даҳонаш ҷузви беаҷзо бувад, Аз ҷавори қисмати ӯ муддаӣ шуд шармс
Баски андар боғ аз ҷаннат асар дорад баҳор,
Баски андар боғ аз ҷаннат асар дорад баҳор, Ҷомае ҳамчун пари тӯтӣ ба бар дорад баҳор. Дам ба дам ойинасон дар ишратободи чаман Шоҳиди гулҳои рангин ҷилвагар до
Дар дил хаёли он қади раъно нигоҳ дор,
Дар дил хаёли он қади раъно нигоҳ дор, Ёди парӣ намудӣ ту, мино нигоҳ дор. Омад қумоши ҳусн ба бозори эътибор, Савдои Юсуфаш ба Зулайхо нигоҳ дор.
Ҳар куҷо гар гирдбоде ҳалқа месозад ғубор,
Ҳар куҷо гар гирдбоде ҳалқа месозад ғубор, Ҳалқаҳои доми уммед аст чашми интизор. Меравад дил аз барам ҳар дам ба ёди ҷилвааш В-аз хиромаш нест дар дастам инони
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз,
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз, Ба ҷои барф биёяд зи осмон коғаз. Румузи нуктаи ушшоқ мекунад равшан Ба ҳар касе, ки бувад рози ӯ ниҳон коғаз.
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз,
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз, Ҳар чӣ бошад дар ҷаҳон хуштар, маро аз он лазиз. Ҳаст дар комам гуворо талхии заҳри ғамат, Гарчи бошад дар мазоқи ҳар