Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба ёди лаби лаъли ширини ту
Ғаниам биҳамдуллаҳ аз шаҳду қанд. Иваз бар висолат агар ҷон бувад, Фидоят намоям ба ҷон чанд-чанд.
Зи сарви қадат
Зи сарви қадат шуд фиғонам баланд, Зи зулфи муқайяд дилам дар каманд.
Танк месозем
Танк месозанд устодони санъаткори мо, То намонад як тан аз хасмони бадкирдори мо. Танки мо, гитлерчиёнро танг хоҳад сохтан, Сад ҳазораш дархури ҳар зарби он ҷон
Баҳри ҳифзи Ватану бахти наку мебояд
Ҷонсупорию зи ғамхорагӣ будан ҳамкор. Фатҳ аз мо, зафар аз моу ҳукумат аз мо, Душмани мост сазовори ҳазорон идбор.
Баски аз вай нашавад ғайри ҷиноят зоҳир
Сар ба сар мардуми олам бувад аз вай безор. Чун ба номуси касон дасти палиди худ зад, Оқибат медиҳад ӯ сар, ба сари ин кирдор. Сад ҷаҳон дур бувад аз раҳи инсон
Ин сияҳномаи бадбахт, ки бадтар бошад
Аз ҳама ваҳшии даррандаи дашту кӯҳсор. Ҷуз ба лаънат нанамоянд ба гетӣ ёдаш, То абад лаънату нафрин ба сараш бошад бор. Ҳаст ӯ душмани осудагии халқи ҷаҳон,
Ғӯли одамхор
Душмани бадманиши фитнагари бадкирдор, Ки ҳама фитнаи хобида аз ӯ шуд бедор. Ба ҷаҳон шӯр дарафканду пурошӯб намуд, Бод лаънат ба чунин фитнагари ноҳинҷор.
Қадам ниҳод дар ин арса душмани таммоъ
Ба решаи тамааш теғи обдор шавед! Ба ҷону дил камари ҳарб бар миён бандед, Ба қатли хасми сияҳбахт устувор шавед! Занед аждари Гитлерро ба тӯпу ба тир,
Ҳимматомода бувад аз пайи дафъи душман
Ҷавҳарӣ, пири муаммар ба ду солу ҳаштод. Чу Тешабой ба майдони корзор шавед! Бародарони советӣ, ҳама савор шавед! Чу Тешабой ба майдони корзор шавед!
Ҳама таъмир сафоҷӯшу баланд аст садод
Ин гулистон, ки бино гашт дар ин даври накӯ, Саъйи ободияш аз кист? Зи халқи озод. Дур бод офат аз ин арсаву ҳар мулки совет, Тири чун барқ ба чашми тамаи ҳосид
Дар васфи шаҳри Душанбе
Ҷавҳарӣ чун ки расидам ба ҳамин шаҳри бузург Оламе дидаму шуд хотири ман хурраму шод. Даҳр чун доира, ин шаҳр бувад маркази нур, Ё худ ин мардумаки чашми ҷаҳони
Макун
Қасди ин мамлакат, эй душмани мурдор, макун, Синаи худ ҳадафи тири ҷигархор макун! Эй гирифтори ҳамоқат зи фусуни авҳом, Риши гове матарошу ба худ афсор макун.
Душмани бадаҳд – он Гитлерро дар корзор
Наҳсу идбору фалокат ҳамдаму раҳбар шавад. Фитнае, к-аш кард барпо, бар сараш гардад бало, Офат ӯро гирд гирад, оҷизу музтар шавад. Яъси матлаб рӯзи умрашро кун
Бахту давлат бо ҷавонмардони мо ёвар шавад
Мулки моро ғолибият посбони дар шавад, Ёварони мо зи фирӯзӣ баландахтар шавад. Фатҳу нусрат тири аскарҳои моро болу пар, Теғи ҳар як қаҳрамони мо зафарпайкар ша
Хуш омадӣ
Марҳабо, эй ёри ҷони бовафо, Мақдамат ойинаи сидқу сафо. Эй ҳумоюнталъату соҳибшараф, Омаданҳоят баҳори ҷонфизо.
Табрик
Ба ҷашни Октябр мекунам табрик ёронро, Рафиқон аскарони Сурхи волоиқтидоронро. Саломе мефиристам ман ба эъзозею икроме Ҷавонони ҳумоюнталъату ғайратшиоронро.
Ба ҷавонон
Эй ҷавонони хирадманди советӣ, чанде Чун падар ман ба шумо мекунам ин гуна хитоб: Нуктаи пири куҳансол ниюшед ки ҳаст Аз хато поку барӣ аз ғаразу айни савоб.
(Дар васфи Тоҷикистон)
Дило, касби ҳавои Тоҷикистон метавон кардан, Тамошои сафои Тоҷикистон метавон кардан. Зи сайри лолазораш сад чаман гул метавон чидан, Диле хуш дар фазои Тоҷикис
Сайр дар анҷум
Дӯш дар анҷумани сабъаи сайёра шудам, Нури ҳар кавкаб аз он буд ба ранге тобон. Аз сафо то ба қадар талъати ҳар як ахтар Сифате дошт, ки аз ранги рухаш буд аён.
Ба майдони маориф аз саворон
Ки гардад ҳамтаку ҳамтози тоҷик?! Дар он коре, ки мебошад, умед аст: Ба анҷоме расад овози тоҷик. Зудояд аз дилат занги ҷаҳолат,
Дамонад рӯҳ дар тан, мағз дар сар
Каломи маърифатпардози тоҷик. Навои тоза дар офоқ афканд, Ба айёми ҳукумат, сози тоҷик. Зи дасти тарбият гар туъма ёбад,
(Ба муносибати ҷашни яксолагии
газетаи «Овози тоҷик») Дури назме, ки ин ҷо хома суфта, Гули таҳнияти дигар шукуфта. Ҳилол ангушт зад бар тоси чарх аз қуръаи фоле,
Табрики иди май
Хез, ки омад баҳор, дашти сияҳ шуд чаман, Гул ба рухи сабзазор шамъи зумуррадлаган. Гашт суман симпош дар қадами навбаҳор, Ғунчаи хандон кушуд ҳуққаи лаъли Яман
Бо сунбули тар яъне саводи рақами хеш
Хун карда дили нофаи тотор, бурун о. Саъйе куну аз ҳамсабақон гӯйи ҳунар бар, Дар олами фан бар ҳама сардор бурун о. Эй қадди ту гулдаста, ҷаҳон карда муаттар,
Қумрию тӯтию булбул – кӯдакони мактабӣ
Нағмапардози фунуни тоза аз ҳар фаслу боб. Шаҳру саҳро аз дабистони ҳунар ороста, Ҳар тараф гӯё чаман гул карда даври инқилоб. Вақти баргу бори фан овардан аст,