Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам,
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам, Саропо қайд будам, гӯиё кардӣ ту озодам. Ба ошиқ талхии ҳиҷрони лайлиталъатон ширин, Аз он дар кӯҳу саҳро ҳамдам
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам,
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам, Мекунад андар чаман тамҳиди сомон нолаам. Баҳри сози хеш най аз чӯби тӯбо боядам, То расад дар гӯши он сарви хиромон
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам,
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам, Як ҷаҳон мазмуни як олам муаммо гаштаам. Чашми бад дур аз барам имрӯз ҳамчун офтоб, Аз сафои дил дар оғӯши Масеҳо га
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул,
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул, Дар канори худ кунад тамҳиди сад гулзор гул. Кардаӣ то дидаи худ маҳрами дидори хеш, Ҷавҳари ойина орад ҳар дам аз зан
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул,
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул, Бозори ту гарм аст зи савдои тағофул! Дар сурма чу бахти сияҳи мо ҳама акнун Хобида магар фитнаву ғавғои тағофул?!
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал,
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал, Бар рухаш наззораро бошад чароғон дар бағал. Аз саводи ҷаъди зулфаш ҳар замон бар лавҳи дил Нусхаи ошуфтае дорам парешо
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил,
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил, Набошад ҳеч касро ҷои Бедил! Намоям тӯтиёи дидаи хеш, Агар ёбам ғубори пои Бедил.
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол,
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол, Бод, ё Раб, нахли қаддат дар маҳалли эътидол! Бодапаймойи майи майхонаи шавқи туам, Чанд пинҳон мекунӣ рухро зи мо, б
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг,
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг, Ҳар барги гул гирифта магар аз ҳазор ранг. Имрӯз дар бисоти гулистон ба фарши ноз Хобидааст шоҳиди гул дар канор ранг.
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг Дар ин ситамкада умрест хуфта бо дили танг. Ба боғи даҳр, ки андар гулаш намебошад На эътибор бо бӯю на эътимод ба ранг.
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ,
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ, Аз шаҳодатгоҳи шавқи ӯ нишон дорад ақиқ. Аз ҳадиси шуълаи шавқи амал ғофил мабош, Ҳар чӣ дар фикри ту меояд, ҳамон
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф,
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф, Аз ҳарири партави маҳ бар рухаш дорад назиф. Ғунчааш ҳар дам барад аз оташи ёқут об, Кай шавад лаъли Бадахшон бо лаби
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ,
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ, Кас набошад дар ҷаҳон имрӯз ҳамтои чароғ! Роҳ торик асту ту мағрури шамъи дил машав, Равшанӣ ҳаргиз намебинӣ ту дар по
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ,
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ, Доя шуд парвона, гӯё, дар шаби мавлуди шамъ. Баски шаб то рӯз дорад гиря бар ҳоли ҷаҳон, Ҷуз садои ашки ҳасрат к
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?!
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?! Нестӣ Маҷнун, туро аз меҳнати Лайло чӣ ҳаз?! Ғӯта дар баҳри ҳиҷолат зан, гуҳар мебоядат, Мурғи хокиро зи мавҷи со
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот,
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот, Шаҳди ҷоми айшро бо заҳри ғам кард ихтилот. Роҳате набвад ба кас дар меҳнатободи ҷаҳон, Ҷои осоиш набошад саҳну боми
Мекунад наззора то бар рӯи он танноз рақс,
Мекунад наззора то бар рӯи он танноз рақс, Ҳамчу он тифле, ки дар гулшан кунад аз ноз рақс. Ҷилваи ҳуснаш кунун дар чашми бозам мекунад Чун хироми ҷилваи теҳу б
Чӣ имкон аст, гардад аз дилам берун таманнояш,
Чӣ имкон аст, гардад аз дилам берун таманнояш, Ки бошад суратам ойинасон маҳви тамошояш. Барои интизори ӯст тамҳиди нафас ҳар дам, Ки дар оғӯши дил аз шавқ холӣ
Дамад субҳи умеди ман агар аз шоми ҳиҷронаш,
Дамад субҳи умеди ман агар аз шоми ҳиҷронаш, Нигаҳ хуршед хирман мекунад аз рӯи тобонаш. Чӣ сон оям ба арзи ҷавҳари фарди даҳони ӯ, Ки ҳикматҳо бувад пӯшида дар
Буте дорам, ки чатри меҳр бошад зеби аврангаш,
Буте дорам, ки чатри меҳр бошад зеби аврангаш, Фалак бар чашм созад сурма хоки наъли шабрангаш. Зи ҳиҷронаш ба талхӣ ҷони ширин меканам, лекин Чу Фарҳодам дар и
Физояд ҷавҳари теғи замон аз исми субҳонаш,
Физояд ҷавҳари теғи замон аз исми субҳонаш, Кушояд махзани маънӣ зи номи поки раҳмонаш. Дари ганҷинаи дониш ба рӯи ҳар кӣ бикшояд, Диҳад таълими сад ҳикмат ба А
Ҳар кас, ки пур аз бодаи ишқ аст аёғаш,
Ҳар кас, ки пур аз бодаи ишқ аст аёғаш, Ҷуз бӯи гули айш набошад ба димоғаш. Чун сарв зи ташвиши тааллуқ бувад озод, Онро, ки зи хокистари қумрист суроғаш.
Чӣ хосият бувад, ё Раб, насиби чашми зеҳгираш,
Чӣ хосият бувад, ё Раб, насиби чашми зеҳгираш, Ки дар парвоз меояд дил аз шавқи пари тираш?! Хаёли абруяш кун, қитъаи рангин ҳавас дорӣ, Ки сармашқи шаҳодат нес
Надонам гармии хуне, ки дорад ранги таъсираш,
Надонам гармии хуне, ки дорад ранги таъсираш, Ки ҷавҳар гул кунад ойинасон аз оби шамшераш. Агар ҳушам кунад дар зулмати зулфаш шабехунро, Асас гар моҳ бошад, м
Агар бар қосиди наззора бахшад рухсати бораш,
Агар бар қосиди наззора бахшад рухсати бораш, Бисоти хирмани ҳастӣ бисӯзад барқи дидораш. Маро шуд сояи шамшод аз боли ҳумо беҳтар, Ки бошад бахти ман вобастаи