Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ёди айёме, ки сӯйи мо хироме доштӣ,
Ёди айёме, ки сӯйи мо хироме доштӣ, Бо каф аз майхонаи алтоф ҷоме доштӣ! Аз баҳори оразат наззораам мечид гул, Чун нигаҳ дар хонаи чашмам мақоме доштӣ.
Эй ғунчаи хандони ман, аз бӯстони кистӣ?
Эй ғунчаи хандони ман, аз бӯстони кистӣ? В-эй душмани имони ман, аз дӯстони кистӣ?! Тире зада бар ҷони ман мижгони новакафканат, Эй турки тирандози ман, абрӯкам
Дилбарамро ҳаст, гӯё, сайри саҳро орзу,
Дилбарамро ҳаст, гӯё, сайри саҳро орзу, Лоларо бошад аз он доғи сувайдо орзу. Ҳар замон мадди нигаҳро рухсати наззора кун, Бошадат гар аз ҷамоли ӯ тамошо орзу.
Моҳи тамоми ман, ки манам мустаманди ту,
Моҳи тамоми ман, ки манам мустаманди ту, Мурғи дилам фитода ба доми каманди ту. Рафтори хеш кабки дарӣ тарк мекунад, Бинад агар хироми қади дилписанди ту.
Бурд диламро зи раҳ зулфи сумансои ӯ,
Бурд диламро зи раҳ зулфи сумансои ӯ, Кард шаҳиди нигаҳ наргиси шаҳлои ӯ. Гашта ба ҳам тавъамон аз хати килки азал Дасти ману доманаш, фарқи ману пои ӯ.
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ,
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ, Бошад хаданги ҳодиса тири камони ӯ. Дар саҳни боғ ғунчаи нашкуфта з-инфиол Хун мехурад зи ҳасрати рашки даҳони ӯ.
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ,
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ, Бутонро фарз бошад саҷдаи тавфи мазори ӯ. Набошад боғи имконро гуле ҳамчун гули рӯяш, Агарчанде ки нашкуфта-ст як
Ба ёди хандаи он лаъли майгун
Ба ёди хандаи он лаъли майгун Шудам чун ғунча дар ин боғ дилхун. Саводи зулфи ӯ шуд сархати ман, Бувад сармашқи ман ин бахти вожун.
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун,
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун, Бо тамошои ҷамолаш офтоб ояд бурун. Аз майи васлаш рақибон ҷумла яксар комёб, Сӯи ошиқ он ҷафоҷӯ бо итоб ояд бурун.
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман,
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман, Занги ғам ойинасон бигрифт сар то пои ман! Оқибат аз дасти найранги Зулайхои қадар Гӯшаи зиндони меҳнат шуд чу Юсуф ҷои ман
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун,
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун, Дар машомам аз шамими турраат тарвеҳ кун. Эй камонабрӯ, ба тири ғамза афкандӣ маро, Сайди худ магзор бо ғайру накӯ ташр
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан,
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан, Оқибат дар хок чун тири камон хоҳам шудан. Ошиқонро хоксорӣ рутбаи озодагист, Зери пои тавсанат чун парниён хоҳам шуд
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон,
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон, Зи васлаш гаштаам чун ғунча хандон. Ба сар аз ишқи ӯ сад шӯру ғавғо, Ба дил аз меҳри ӯ сиррест пинҳон.
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам,
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам, Занад барҳам дами субҳи нишотам зулмати шомам. Ба девони хаёлам нест ғайр аз абҷади ишқаш, Зи нақши ин нигин боша
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам,
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам, То зи қайди ҳалқаи зулфи маҷозӣ бигсалам. Нардбони боми матлаб поя ҷуз ҳиммат надошт, Шоми навмедӣ зи субҳи муддао омад
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам,
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам, Ки чун парвона сарфи сӯхтанҳо шуд пару болам. Агар сад раҳ китоби ишқро хонӣ, намеёбӣ Ба ҷуз шарҳи ҷунун аз нусх
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам,
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам, Ҳубобосо ба савдои хаёлаш хонабардӯшам. Адибо, бо ман аз дарси хирад дигар магӯ ҳарфе, Чу Маҷнун дар хаёли турраи Лай
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам,
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам, Ба сад мизроб метозад фиғонам, лек хомӯшам. Агарчанде ки чун сарвам дар ин гулшан ба озодӣ, Ғуломи ҳимматам, ҷуз ҳалқ
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум,
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум, Ғайр аз шакар наҷӯшад аз Кавсари табассум. Чун хок дод бар бод ӯ оташи қарорам, Хунам чу об резад аз ханҷари табассум
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам,
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам, Навои нағмаи «Ушшоқ» дорад пардаи созам. Чу най мехостам ман нолае созам зи ҳиҷронаш, Хаёли зулфи ӯ шуд монеъи ҷавлони
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам,
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам, Шеваи дилбар гар ин аст, чун аз ин дилбар барам? Дар мақоми васл бонги бемаҳал дорад рақиб, Мекунад гӯши хирад
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам,
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам, Сарви озодат аз он рӯ шуд ба озодӣ алам. Килки тақдир аз хати райҳон ба райҳони хатат Насхи таълиқи вафоро кард бар лаъл
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам,
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам, Ҳамчу гулбуни маънӣ ғунча дар бағал дорам. Дода то маро рухсат муршиди хароботам, Ғайри миллати ушшоқ кай ғами милал дорам?
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам,
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам, Ба оғӯши тапиш аз бехудӣ парвонаосорам. Яке саргаштаам дар водии ишқи парирӯе, Ки ҷуз андӯҳу кулфат нест дигар ёри
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам,
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам, Гулоби хиҷлат аз сунбул кашад тасвири Беҳзодам. Нигоҳи ҳайратам аз нақши пои ӯ сабақ гирад, Магар акси рухи ойина буд са