Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Болезнь
В моей голове — лишь обрывки и каша И мир без тебя будто рухнет сейчас. Любовь — это тонкая, горькая чаша, В которой тону каждый миг, каждый час.
Мы
Мы строим замки, города и храмы, Взмываем в небо в крыльях из машин. Мы лечим раны, зашиваем шрамы И покоряем тысячи вершин.
Первая любовь
Первая любовь… Она не начинается с мужчины, Она начинается со слова «мама». Любовь к матери — это первая любовь,
Туро хоҳам
Ҳанӯз ҳам аз Худо дар ҳар дуоям ман туро хоҳам, Агарчи рафтӣ аз ман, лек боз ҳам туро хоҳам. Диламро бурдаӣ, рафтӣ, намедонам чаро охир? Ҳанӯз ҳам аз миёни мард
Я точно знаю "он сильный"
Я точно знаю "он сильный", Я видела, как его били, Как били по берцовым костям, Что заставило падать на колени,
Ғазал
Эй дил, зи ишқи ёр даме саргарон мабош, Дар кӯчаи хаёли ӯ дигар гумон мабош. Гар рафт он нигор зи бари ту як саҳар, Дар ёди ӯ нишаста ба ғам ҳамчу ҷон мабош.
Надорад аҳд
Надорад аҳд ин дунё, ба май худро саодат кун, Бипарҳез аз зану аз мард, ба ҷоми май мурувват кун. Ба ларзиш медарояд тан ҳар он чи дида мебинад, Ту кай, эй дил,
Эй он ки бо як дилбарӣ
Эй он, ки бо як дилбарӣ дилро зи пешам мебарӣ, Оё ту ҳурӣ ё парӣ, к-аз ину он зеботарӣ! Рафтам фурӯ дар он хаёл, худ аз кадомин оламӣ? Нести малоик, не башар, а
Ба куҷо равам
Ба куҷо равам зи кӯят, ки раҳи дигар надорам, Ба ҷуз аз хаёли васлат ҳавасе ба сар надорам. Шаби зулмату ҷудоӣ бикунам дуо, ки ойӣ, Ту маро фақат давоӣ, чу ка
Аз ишқӣ ту
Аз ишқи ту чӣ гуна хоҳам даст кашидан, В-аз ин кори мастӣ мушкил тавон буридан. Аз рӯзи аласт ишқат дар лавҳаи вуҷудам, Пас ман чӣ гуна тонам аз ин даст буридан
Май агар бошад
Май агар бошад, чӣ хоҳам ман зи ин дунёи афсона, Бидеҳ, соқӣ, ту майро, то шавам аз ақл бегона. Надидем дар ҷаҳон як бор муроди қалби хунинро, Магар дунёст нопо
Ба он ёр
Ба он ёре, ки бахшидам ҷонаш, Нигаҳ дораш Худо аз ину онаш. Чу сад хоре фиканданд дар пои ин дил, Макун хор як диле аз ҳамдилонаш.
Ёд хоҳи кард
Маро чун рӯзгори навҷавонӣ ёд хоҳӣ кард, Ба вақти ғам ва ё дар шодмонӣ ёд хоҳӣ кард. Зи сӯзи ишқи ту дар ҳар куҷое шеър мегуфтам, Яқинан ту маро дар ҳар суруду
Кофист
Маро бошад ҷаҳоне пур зи май кофист, Бидонад қадри май фарде, к-аз ин дунё норозист. Шикоят дорам аз дунё, аммо бо худ механдaм, Ки хандидан ба рӯйи ғам на мард
Туро
Кай расад он муддати умр, то ба даст орам туро, Дон бидеҳ аз тухми ишқат, то ба дил корам туро. Бишнав ин сӯзи дили ман, эй бути соҳиббадан, Шарҳи ҳоли хештан б
Ҷоно
Ҷоно, каме раҳм ба ҳоли нигарон кун, Як нома барои мани дилдода равон кун. Барбод шуд ин умри ҷавон дар ҳаваси ту, Васле куну аз нав маро боз ҷавон кун.
Ту будӣ
Маро дунёи ҳастиям ту будӣ, Шаробу ринду мастиям ту будӣ. Ту ҳастӣ, в-арна аз худ безорам, Ки фахру худпарастиям ту будӣ.
Ринд
Дасти ман доим ба ҷом аст, ҷоми ман пурмай бувад, Фарқ нест моро, кадом фасл — хоҳ баҳор ё дай бувад. Ман риндам, эй азизо, даст аз ман даркаш, Фикри дунё дар с
Биё
Эй дарду ҳам даво, бигӯ дар куҷоӣ ту? Ашкам ба рух равону, зи ҳад пурҷафоӣ ту! Аз ҷону дину дил, ба Худо дӯст дорамат, Аз ин дар-онам, ки чӣ қад бевафоӣ ту!
Шамъ
Дар вафои рӯйи ту, ман ашк резонам чу шамъ, Аз ғами ҳиҷрони ту, шабҳо сӯзонам чу шамъ. Гар чӣ гаштам шоҳиди сад номаҳои пур зи дард, Нурдеҳ дар мизи шоир, ман г
Рафт
Рафтиву ғамат гашт гарон, борӣ душӣ ман, Пазмони садоят, кӣ наояд ба гушӣ ман. Об аз гулу намегузарад дар хаёлӣ ту, Илҳони шодӣ нест, дигар дар хурушӣ ман.
Соқӣ
Соқӣ ба майи ноб маро ром кунӣ, кун, Мутриб ба ғазал сабои ман шом кунӣ, кун. З-он ғул-ғула к-ан дар сари пур шури ман аст, Бо чанд қадаҳе фикри маро хом кунӣ,
Дидор
Худоё шукри ту гуям, кӣ ҷонон боз меояд, Набудам як даме хушҳолу он дамсоз меояд. Нагуяд сирри ишқ ҳаргиз бедил назди ёронаш, Кӣ бо лутфи Худо рузе зӣ дар ҳамр
Паём
Чанд нома фиристодам, аз ту саломе нест, Чашмам ба дару аз ту ҳануз паёме нест. Бе ту чӣ кунам ҷоно боре ба васлам рас, Чанд моҳ гузашт аз байн аз ту каломе не
Гузашт
Умре доштам, кӣ аҷаб дар ғамӣ ҷонона гузашт, Ғусса бар дидаву аз дида чу, дурдона гузашт. Масканӣ зист бисохтам зӣ сари сидқ ба у, Бе назар аз бару дур аз дарӣ