Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зи дасти дидаву дил, ҳарду фарёд
Зи дасти дидаву дил, ҳарду фарёд, Ҳар он чӣ дида бинад, дил кунад ёд. Бисозам ханҷаре нешаш зи фӯлод,
Дило, ғофил машав ҳаргиз, нигар гардуни дунёро
Дило, ғофил машав ҳаргиз, нигар гардуни дунёро, Шумор имрӯзаро фурсат, махӯр андӯҳи фардоро, Дар ин ҷодуи каҷпаҳлӯ фиреби садҳазорон аст,
Замоне мову ту ҳампарта будем
Замоне мову ту ҳампарта будем, Ба гулзори муҳаббат раста будем. Гулистони муҳаббат - мактаби мо,
Ба мизроби дигар қонуни ишқат соз мекардам
Ба мизроби дигар қонуни ишқат соз мекардам Навои пардаи Ушшоқат аз Шаҳноз мекардам. Чу мурғи бепару болам ман аз афтодагӣ, лекин
Ман Ватанро беш аз ҳарвақта дораб дӯсттар
Вақти он аст, Эй қалам! Буррандатар гардӣ зи теғ! Вақти он аст,
Шоир он набвад, ки бо нерӯи алфози фасеҳ
Шоир он набвад, ки бо нерӯи алфози фасеҳ Зарраро хуршед гӯяд, қатраро дарё кунад. Гаҳ ситояд он киро, шоистаи нафрин бувад,
Набзи ахтар метапад дар синаи ахтаршинос
Набзи ахтар метапад дар синаи ахтаршинос Ошиқ аз бӯи шароби ишқ сархуш мешавад, Қиммати соғар шиносад бо нафас соғаршинос
Ишқ миёни ошиқон шева кунад барои ман
Ишқ миёни ошиқон шева кунад барои ман, Ишқ чу масту хуш шавад, бехуду кашмакаш шавад. Фош кунад чу бедилон бар ҳамагон ҳавои ман,
Нигори турку тоҷикам кунад сад хона вайрона
Нигори турку тоҷикам кунад сад хона вайрона, Бад-он мижгони тоҷиконаву чашмони туркона. Муродам ин бувад то чашми худ бар зулфи ӯ молам,
Шамъ бар ёди қадат чун рӯ ба девор оварад
Шамъ бар ёди қадат чун рӯ ба девор оварад, Сурати сарв аз дуди дил падидор оварад. Сар ба сар оранд дар бустон дарахтон, гӯиё
Азбаски фитода ба сари кӯйи ту сарҳо
Азбаски фитода ба сари кӯйи ту сарҳо, Дар кӯйи туам банд шуда роҳгузарҳо. Як дар ба рух ар баст фалак, шукр, ки акнун
Меравам аз кӯйи ту бо ҷони пурғам, хайр бод
Меравам аз кӯйи ту бо ҷони пурғам, хайр бод, Бо дили пуроташу бо чашми пурнам, хайр бод! Чанд гӯӣ, эй дил, он ҷо чанд рӯзе сабр кун?
Эй ки дорӣ ҳаваси ишқу гирифтории дил
Эй ки дорӣ ҳаваси ишқу гирифтории дил, Ҳоли ман бин, аз он таҷрибае кун ҳосил. Нест чун ишқ зи як ҷониб, аз он метарсам,
Онро, ки дил зи оташи ишқат мунир нест
Онро, ки дил зи оташи ишқат мунир нест, Монанди шамъ агар шуда, равшанзамир нест. Дорам гузар зи меҳру вафои парирухон,
Биё, эй ишқ, оташ зан хасу хошоки ҳастиро
Биё, эй ишқ, оташ зан хасу хошоки ҳастиро, Дар он оташ фикан он гоҳ рахти худпарастиро. Кадаш дидам, маро дигар ба Тӯбо сар фурӯ н-ояд,
Сурат кашад рақибам аз он симтан ҷудо
Сурат кашад рақибам аз он симтан ҷудо, Ҳар дам ба сурате кунад ӯро зи ман ҷудо. Аз ман, ки пири ишқ шудам, ҳиммату мадад
Эй ба сад чашм рухат карда тамошо наргис
Эй ба сад чашм рухат карда тамошо наргис, Сурма аз хоки дарат карда таманно наргис. Чашм то бар қадду болои ту андохтааст,
Магар ки ёфт зи холи лабат хабар лола
Магар ки ёфт зи холи лабат хабар лола, Ки дорад аз ту чу ман доғ бар ҷигар лола. Чӣ доғҳост, ки дорад даруни синаи хеш
Эй лаъли ҷонфизоят нақди хазинаи дил
Эй лаъли ҷонфизоят нақди хазинаи дил, З-он навд нест моро ҷуз хуни дида ҳосил. З-он ҳар ду лаб, ки ҳар як ҳаст ахгаре, забонат
Ҳар куҷо таслим бандад дар миён шамшерро
Ҳар куҷо таслим бандад дар миён шамшерро, Мекунад, чун мавҷи гавҳар безабон шамшерро. Саркашӣ вақфи тавозуъ кун, ки бар гардун ҳилол
Ҳарчанд гаронӣ бувад асбоби ҷаҳонро
Ҳарчанд гаронӣ бувад асбоби ҷаҳонро, Чун най ба хамидан накашад нолакашонро. Бетоби ҷунун дар ғами асбоб набошад,
Нест бо ҳуснат маҷоли гуфтугӯ оинаро
Нест бо ҳуснат маҷоли гуфтугӯ оинаро, Сурма мерезад нигоҳат дар гулӯ оинаро. Ғайри ҷавҳар дар тамошои хати наврустаат
Назар бар каҷравон аз ростон беш аст гардунро
Назар бар каҷравон аз ростон беш аст гардунро, Ки хотам бештар дар дил нишонад нақши ворунро. Шаҳидам, лек медонам, ки ишқи офиятдушман
Мехурад хун нафас андар дили ғампешаи мо
Мехурад хун нафас андар дили ғампешаи мо, Ҷавҳари теғ бувад хору хаси бешаи мо. Баски чун шамъ ба ғам нашвунумо ёфтаем,
Гар даме бӯси кафат гардад муяссар теғро
Гар даме бӯси кафат гардад муяссар теғро, То абад рагҳои гул болад зи ҷавҳар теғро. Аз кудурат барнамеояд мизоҷи кинаҷӯ,