Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, ки пири муғон дар сабӯ шароб андохт
Биё, ки пири муғон дар сабӯ шароб андохт, Ҳавои муғбача дилҳо дар изтироб андохт. На соқӣ аз хайи рухсори худ чаконд ба ҷом,
Соғарӣ мегуфт: дуздони маонӣ будаанд
Соғарӣ мегуфт: дуздони маонӣ будаанд, Ҳар куҷо дар шеъри ман як маънии хуш дидаанд. Дидам аксар шеърҳояшро, яке маънӣ надошт,
Хуш ояд дар сухан санъат зи шоир, лек не чандон
Хуш ояд дар сухан санъат зи шоир, лек не чандон, Ки орад дар камоли маънии мақсуд нуқсонаш. Хаёли хос бошад холи рӯи шоҳиди маънӣ,
Агар таҳсини шеъри хештан бар дасти хешастӣ
Агар таҳсини шеъри хештан бар дасти хешастӣ, Ҳама кас хештанро Унсурию Анварӣ донад. Бале ғаввос аз дарё гуҳар берун кашад, аммо
Ҷашни Сада гиромӣ бод!
Ҳотифи ишқовари фасли баҳор аст Сада! Қосиди сулҳофару нусратшиор аст Сада! Мезанад худро ба хайли лашкари деви адӯ,
Орзуям
Чӣ ширин аст, қанди орзуям, Чӣ зебое саманди орзуям. Ба гардун қад фарозад аз муҳаббат,
Ҳаво сард асту дил гармии оғӯши ту мехоҳад
Ҳаво сард асту дил гармии оғӯши ту мехоҳад, Нигаҳ қадди расои парниёнпӯши ту мехоҳад. Агарчи тарки соғар кардаам, табъи худододам
Ту ҳамон гумшуда анқосифатӣ медонам
Ту ҳамон гумшуда анқосифатӣ медонам, Рӯзу шаб пушти дари омаданат пазмонам. На чуниниву чунонӣ, на аёниву ниҳон,
Ин ҷони дар тан бенишон оҳанги рафтан мекунад
Ин ҷони дар тан бенишон оҳанги рафтан мекунад, Аз остон то осмон оҳанги рафтан мекунад. Не қаср монад, не даре, не муслиму не кофаре,
Забони порсӣ
Лаҳни поки модарӣ бошад забони порсӣ, Рашки Моҳу Муштарӣ бошад забони порсӣ. Накҳате аз "Бӯйи ҷӯйи Мӯлиён" дорад ба худ,
Оне, ки таронахони ишқ аст, манам
Оне, ки таронахони ишқ аст, манам, Як гумшуда дар ҷаҳони ишқ аст, манам. Оне, ки бурун зи қайди ҳар нафсу ҳаво,
Аз зан аст
Зинати оиладорӣ аз зан аст, Покиву покизакорӣ аз зан аст. Мешавад аз як нигоҳаш об мард,
Пайдову пинҳонам куҷост
"Дил ба ёру даст бар кор"-ам, ғами ҷонам куҷост?! Оҳу фарёдам саропо, фикри дармонам куҷост?! Мекунам ҳар гаҳ суроғу мекунам ҳар шаб нигоҳ,
Эй ишқ!
Диламро менавозад захмаи танбӯри ту, эй Ишқ! Манам масти аласт аз бодаи ангури ту, эй Ишқ! Сиришта аз ту бунёдам, шунав ошӯби фарёдам,
Забони тоҷикӣ
Аз ниёгон ёдгор аст, ин забони тоҷикӣ, Рӯдакиро ҳамтабор аст, ин забони тоҷикӣ. "Бӯйи ҷӯйи Мӯлиён"-и ормони порсист,
Аз шикоят фирор бояд кард
Аз шикоят фирор бояд кард, Шукри Парвардигор бояд кард. Ҳар нафасро азиз бояд дошт,
Дар чодари танҳоӣ нишастам бе ту
Дар чодари танҳоӣ нишастам бе ту, Не, ошиқу девонаву мастам бе ту. Монда дилам аз ҷаҳону по аз ҳаракот,
Бе ту нафасе ҳаловате нест маро
Бе ту нафасе ҳаловате нест маро, Бе фикри ту будан одате нест маро. Гар лутфу муҳаббати ту бар мо нарасад,
Дастуру шиори ишқ созад дили ман
Дастуру шиори ишқ созад дили ман, Шоҳмоту қимори ишқ бозад дили ман. Як зарра ғами суду зиёнаш набувад,
Боз о, ки туро кунам дар оғӯш аз дил
Боз о, ки туро кунам дар оғӯш аз дил, Паймонаи шавқи ман занад ҷӯш аз дил. Дар шаҳраги ҷонам ончунон пайвастӣ,
Аз панҷаи офтоб зар мегирам
Аз панҷаи офтоб зар мегирам, Аз хирмани маҳ хӯшаи тар мегирам. Эй зиндагӣ устод туиву аммо...
Худ чи ҷойи турку тоҷик асту занг?
Худ чи ҷойи турку тоҷик асту занг? Фаҳм кардаст он нидоро чӯбу санг!
Дили садпораам аз лаъли ту хун аст дигар
Дили садпораам аз лаъли ту хун аст дигар, Ҳар дам аз раҳгузари дида бурун аст дигар. Дили Маҷнун, ки дар он зулф шуд, эй боди сабо,
Чашму дил аст ҷойи ту, ҷойи дигар марав
Чашму дил аст ҷойи ту, ҷойи дигар марав, Берун маё зи дидаву аз дил бадар марав. Чун меравӣ ба кӯйи вай, эй дил, бубин маро
Ҳама як сӯ бувад нодидани он гулбадан як сӯ
Ҳама як сӯ бувад нодидани он гулбадан як сӯ, Фироқи бекасӣ як сӯ бувад, доғи ватан як сӯ. Саҳар бар ҷониби гулзор рафтам баҳри гул чидан,