Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Баски дил афсурда шуд аз хотири ношоди мо,
Баски дил афсурда шуд аз хотири ношоди мо, Ҷуз забони сурмалесӣ нест дар фарёди мо. Аз самуми оҳи мо гардун самандархонаест, Ин қадар оташ, кӣ афкандаст дар бун
Ин қадар мову манӣ гашта ҳувайдо ин ҷо,
Ин қадар мову манӣ гашта ҳувайдо ин ҷо, Дами назъест зи халқе шуда боло ин ҷо. Неъмати моидаи чарх надорад намаке, Луқмаи чарбу ширин, бодаи сафро ин ҷо.
Гар аз ҷамол во кунад моҳам ниқобро,
Гар аз ҷамол во кунад моҳам ниқобро, Резад арақ зи ҷабҳаи ноб офтобро. Эй офтоб, орази гарми ту доғ кард Дар барги лола шабнаму дар гул гулобро.
Муқими хонаро роҳат расад музди нишастанҳо,
Муқими хонаро роҳат расад музди нишастанҳо, Расад дар кулбаи ойина сурат бе давиданҳо. Зи бемағзӣ ҳубобосо дар ин ҷо худнамоёнро Ба зери гунбади дастор нопайдос
Эй номи ту туғрои ҷабин кӯҳи Яманро,
Эй номи ту туғрои ҷабин кӯҳи Яманро, Аз лутфи ту ҳар қатра гуҳар баҳри Аданро. Фахрам, ки қалам рӯзи азал карда мувашшаҳ, Аз номи ту сарномаи бадномии манро.
Риши қозӣ аз сари мино, биё, кан, соқиё,
Риши қозӣ аз сари мино, биё, кан, соқиё, То парӣ парвоз гирад з-ин мақоми тангно. То ба рағми муҳтасиб бар мо хуморе бишканӣ, Чеҳра гулгун созу бар каф соғари с
Мо раҳрави ишқему бигӯ ҷо-т куҷо?
Мо раҳрави ишқему бигӯ ҷо-т куҷо? Фармо, ки суроғе бикунем мо-т куҷо? Худ фидя диҳӣ дияти мо в-арна ба маҳшар Мақтули туро даъвиву исбот куҷо.
Гирди ҳар сар чун фалак гаштем бо пушти дуто,
Гирди ҳар сар чун фалак гаштем бо пушти дуто, Лаб ба дашномам кушуд, ин кор кард аз марҳабо. Доғи сад тадбирам асбоби таааллуқ кардааст, Дарди сар бас буд, нори
Бастарӯ меравӣ, эй шоҳиди мастона чаро?
Бастарӯ меравӣ, эй шоҳиди мастона чаро? Хотират ранҷа шуд аз мардуми ин хона чаро? Барқ дар пардаи фонуси ситамгор расад, Ки кунад шамъ ҷудо аз пари парвона чар
Боз ғам якбора омад хотири ранҷурро,
Боз ғам якбора омад хотири ранҷурро, Ваҳ, ки дар ин хона барпо кард боз ин шӯрро. Шӯри ин ваҳшатсаро мағзам чунон аз кор бурд, Бехабар, тарсам, ки монад наъраҳо
Фитад дар хун саҳар, чун шом бинад кушта ҷонамро,
Фитад дар хун саҳар, чун шом бинад кушта ҷонамро, Бигирад гардани най, нола гӯш орад фиғонамро. Ба доғат баъди мурдан чун наям аз сӯхтан фориғ, Кунад парвона аҳ
То ба кай дил хун кунӣ дар парда пинҳонӣ маро,
То ба кай дил хун кунӣ дар парда пинҳонӣ маро, Бисмилам якбора кун, хоҳӣ чу осонӣ маро. Донаи дилро ба зуннори муҳаббат бастаем, Ҳоҷати дигар набошад сабҳагардо
Ҷӯшад зи лаб табхолаҳо, бинам чу он бебокро,
Ҷӯшад зи лаб табхолаҳо, бинам чу он бебокро, Аз бас шунидам борҳо бераҳмии атрокро. Андар мазори майчашон биншон ниҳоли дигаре, Зеро нахоҳад ин замин ҷуз решаҳо
Дар ин бозича чун тифлон чаро ин хокбозиҳо?
Дар ин бозича чун тифлон чаро ин хокбозиҳо? Абас то чанд дорӣ ҳарза завқи лобасозиҳо? Расид айёми пирӣ, нури чашмат кам шуд, эй ғофил, Нашуд кам ҳирсу озат, беш
Бо мусҳафи рухсори ту хурдем қасамро,
Бо мусҳафи рухсори ту хурдем қасамро, Ҷуз мадди хаёлат накашам ҳеч рақамро. Ҷон дар пайи савдои ту аз хеш чунон рафт, Мушкил ки қиёмат барадаш хоби адамро.
Эй дил, нафсе аз ҳаваси хеш бурун о,
Эй дил, нафсе аз ҳаваси хеш бурун о, То монда нагардӣ, қадаме пеш бурун о. Чандон ки давидӣ, ба муроде нарасидӣ, Ҳиҷрат талаб, аз ваҳми бадандеш бурун о.
То ба кай созам тасаллӣ хотири ношодро,
То ба кай созам тасаллӣ хотири ношодро, З-оташи дил нола мехезад найи фарёдро. Хоки мо з-афсурдагиҳо қобили таъмир нест, Хона барбод аст охир мулки бебунёдро.
Арза расон, сабо, зи мо он маҳи гулъизорро,
Арза расон, сабо, зи мо он маҳи гулъизорро, Гӯ, ки ба ёд оварад мардуми дилфигорро. Аз чи гул аст хандавар, ғунча расида пардадар, Кист, ки мекунад саҳар як наз
Шуд чаман бишкуфта, эй шӯхи чаманоро, биё,
Шуд чаман бишкуфта, эй шӯхи чаманоро, биё, Меравад вақти тамошо, ҷилва сар то по, биё. Гул нигаҳ во кардаасту ғунча дар хун хуфтааст, Аз барои як назар бархезу
Гар ба ин шӯр аст ашки дидаи гирёни мо,
Гар ба ин шӯр аст ашки дидаи гирёни мо, Оламе дар об хоҳад рафт аз тӯфони мо. Ҳеч асрори азал маълуми Тӯри мо нашуд, Фикри мо гумроҳи мову ақли мо ҳайрони мо.
Эй дар хаёли рӯйи ту пурдоғ синаҳо,
Эй дар хаёли рӯйи ту пурдоғ синаҳо, Дар дил ниҳон зи оташи шавқат дафинаҳо. Бар кӯҳ агар ҳикояти ишқи ту бигзарад, Ҳайрат кашад зи домани санг обгинаҳо.
Эй номи ту ҳаловати ҷону забони мо,
Эй номи ту ҳаловати ҷону забони мо, Ширин бувад зи лаззати шаккар даҳони мо. Вомондагони ҷодаи дашти залолатем, Эй раҳнамо, ҳидояте бар корвони мо.
Эй ақлҳо зи ҳайрати дарки камоли ту
Эй ақлҳо зи ҳайрати дарки камоли ту Бишкаста бол дар раҳи фикру хаёли ту. Бас танг ҷост вусъати майдони коинот Дар пешгоҳи соҳати қудси ҷалоли ту.
Эй фалак, дод аз ҷафоят, дар чӣ ҳолам кардаӣ?!
Эй фалак, дод аз ҷафоят, дар чӣ ҳолам кардаӣ?! Рост будам чун алиф, монанди долам кардаӣ. Охир, эй гардун, задӣ санги маломат бар сарам, Зери пои бешуурон поймо
Бо лаби лаъли ту тӯтӣ накунад ҳамсуханӣ,
Бо лаби лаъли ту тӯтӣ накунад ҳамсуханӣ, Бигзарад пеши ту аз даъвии шаккаршиканӣ. Сунбули зулфи туро бод парешон созад, Бишканад анбари сороию мушки хутанӣ.