Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст,
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст, Меҳру вафо парварад, дарду алам ёри ӯст. Захмӣ на танҳо манам аз асари он ду мор, Ҳар сӯ назар мекунам, захмиву бемо
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст,
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст, Морест, ки бар хирмани гул ҳалқа кашида-ст. Маро чи сабаб бар дари ту бор набошад, Бо баргу навое ҳама з-ин боб р
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт,
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт, Зи нури орази гармаш найири аъзам сӯхт. Чу дид чеҳраи гулгуни ӯ, баҳор бирафт, Сабову ғунчаву гул ҷамъ кард, бо ҳам сӯхт.
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт,
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт, Рухро намуду мушкилам дар кор карду рафт. Ҷонам зи тоби орази гармаш ба таб тапид, То он даме, ки аз манаш безор карду р
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест,
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест, Сурати касрат дар ин ойина ҷуз зангор нест. Нестӣ хосияте дорад, ки пеши ҳимматаш Ҳар ду оламро ба як ҷав қимату м
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст,
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст, Бенавоӣ роҳату кулфат наво афкандааст. Ҳамчу ман хиҷлаткаше дар олами изҳор нест, Аз тасаллӣ бар кафи сифрам ҳино афк
Рӯят маҳу офтоб бишкаст,
Рӯят маҳу офтоб бишкаст, Мӯят шаби мушки ноб бишкаст. Пайғоми руху шамими зулфат Бозори гулу гулоб бишкаст.
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат,
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат, Бо тағофул хӯгару бемарҳабо мебинамат? Рӯзу шаб мастона дар базми рақибон ҷо кунӣ, Бар сари худ шӯху шанги пурҷафо
Куштаи теғи ду абрӯ манамат,
Куштаи теғи ду абрӯ манамат, Бастаи наргиси ҷоду манамат. Он ки нақди дилу ҷон бурд, туӣ, Дилу ҷон дода бар ҳар мӯ, манамат.
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст,
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст, Мабодо ҳеч бишкаста чу ин мино шикастастаст. Шикоят аз замону шиква натвонам зи гардун кард, Ки ҳар чи мерасад бар
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст,
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст, Зи шасти ин камон тирам ба як андоз бишкаста-ст. Ғуборам аз фишурдан сурма шуд чандон ки аз хокаш Найистон гар
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст,
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст, Чун самандар нафас андар лаби ман сӯзон аст. Гӯшаи танги ватан ҳисни ҳасини хатар аст. Шарар аз санг ҷаҳад, мурдани ӯ о
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст,
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст, Шамъ равшан з-устухони соқу мағзи гардан аст. Доғҳо андар ғубори сина пинҳон кардаем, Ҳамчу хокистар чароғи ахгарам да
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст,
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст, Ки вақти майхӯриву ҷилвагоҳи маҳбуб аст. Нарафта домани сабр аз кафам зи хастадилӣ, Асар ба гӯши ман аз рӯзгори Аюб аст.
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст,
Гаштам ба раҳат ғубор, эй дӯст, По бар сари ман гузор, эй дӯст. Ҳарчанд ҳақиру нотавонам, Аз ман накунӣ канор, эй дӯст.
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт,
Баҳор бе ту зи гулшан чу доғи лола гузашт, Сабо ба бӯйи ту аз нофаи ғизола гузашт. Чу офтоби рухат акс дар шароб афканд, Зи шарм чун арақ аз домани пиёла гузашт
Аз баъди вафотам чу намоӣ хами гесу-т,
Аз баъди вафотам чу намоӣ хами гесу-т, То бут биёбам, шиканам тахтаи тобут. Чун ёди сабо боди сабо бар дари хешам, Аз Чин магар оварда зи мушки Хутани мӯ-т.
Гар зи рух барафканӣ, эй маҳ, ниқоб,
Гар зи рух барафканӣ, эй маҳ, ниқоб, Чун чароғи субҳ мирад офтоб. Нусхаҳо дидем, аммо рӯйи ту Нусхае бошад, ки набвад дар китоб.
То зи чашми он парирӯ чеҳра пинҳон кард шаб,
То зи чашми он парирӯ чеҳра пинҳон кард шаб, Рӯзи моро, бегумон, аз дарди ҳиҷрон кард шаб. Рӯзҳо аз муждаҳои васл моро шод кард, Ваъда бар мо буд, бо хайли рақи
Мерасад он ҷангҷӯ пойи ситам дар рикеб,
Мерасад он ҷангҷӯ пойи ситам дар рикеб, Ҷавру ҷафо пешрав, зулму ғазаб аз ақиб. Найзаи мижгон нигаҳ баста чу теғи сипаҳ, Нуқтаи холи сияҳ донаи доми фиреб.
Чи мушкил аст дар ин арса ғайр аз ин матлаб,
Чи мушкил аст дар ин арса ғайр аз ин матлаб, Ки обрӯ наравад аз касе ба тарки адаб. Замона чунки ба найрангу ҳила обод аст, Куҷо ки хаз накунад пешкории саълаб.
Маҳо, ба хирмани ҳусни ту хӯшачин маҳтоб,
Маҳо, ба хирмани ҳусни ту хӯшачин маҳтоб, Ки нур медамад аз чарх то замин маҳтоб. Ба даври ҳусни ту хубон тавон ки лоф зананд, Чу шуд зи софии рӯйи ту шармгин м
Зи дасти норасо ҳаргиз насудам домани матлаб,
Зи дасти норасо ҳаргиз насудам домани матлаб, Магар аз ноумедӣ баҳла дорад панҷаам, ё Раб. Надорад сурфае ғайр аз тапидан мурғи оромам, Чу бисмил набзи бетобист
Эй ғофил аз фароғати болои бӯрё,
Эй ғофил аз фароғати болои бӯрё, Махмал фурӯшу гир зи дебои бӯрё. Пастӣ гузин, ки риштаи гарданкашӣ кашид Болои най ба домани саҳрои бӯрё.
Набошад поси номуси вафо қалбошноиро,
Набошад поси номуси вафо қалбошноиро, Баҳори рангу бӯ набвад гули суратнамоиро. Замин муштоқи мушти устухони туст, эй ғофил, Кушода чун ҳумо минқору чанги сахтх