Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст,
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст,
Морест, ки бар хирмани гул ҳалқа кашида-ст.
Маро чи сабаб бар дари ту бор набошад,
Бо баргу навое ҳама з-ин боб расида-ст.
Фарёд, ки рафтему рухат ҳеч надидем,
Чун ман ба абас ҳеч касе умр надида-ст.
Фардо, ки халоиқ ба сафи ҳашр дароянд,
Саҳрои қиёмат зи ту лабрези шаҳида-ст.
Қулфи дари ту бар кафи ҳар кас накушояд,
Ё Раб, бари ин баста киро панҷа калид аст?
Дар банди қабои ту чи сон панҷа расонам,
К-аз панҷаи ман дастрасӣ даст кашида-ст?
Ҳоҷӣ, чу шаб аз қисмати айём ба дардам,
Зулматкаши ҳиҷрони ману ағёр муфид аст.