Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба ёди чашмҳоят Чашма рафтам
Ба ёди чашмҳоят Чашма рафтам, Муҳаббатташна будам, ташна рафтам. Ба ранги дидаат чашме надидам,
Канорат гир ёри қиссагӯят
Канорат гир ёри қиссагӯят, Ҳикоятҳо ба сабки тозагӯят. Агар соданавису зол мебуд,
Маро кам не, маро ҷамъ кун, диёрам
Маро кам не, маро ҷамъ кун, диёрам, Маро қисмат макун, зам кун ҳазорам, Муҳаббатномаам чандин карат хон,
Ману қисса, ману шеъру тарона
Ману қисса, ману шеъру тарона, Маро гуфту шунуфти ошиқона. Туву ҷамъу туву тарҳу сад арқом,
Ҷавониву ману Ҳойити сангин
Ҷавониву ману Ҳойити сангин, Ба ёдам мерасад айёми рангин. Бидида оламу одам бигуфтам,
Ману ёру ба дасти ман китобе
Ману ёру ба дасти ман китобе, Китобе чӣ, дили мо дар чӣ тобе! Баҳона ину он аз баҳри дидор,
Ману ӯву ба дасти ман китобе
Ману ӯву ба дасти ман китобе, Ба нозу ишва мекардам итобе. Ба дил хоҳони васлаш будаму лек
Сарафрозии ман иззи Бароз аст
Сарафрозии ман иззи Бароз аст, Бимирам ман ба оғӯше, ки боз аст. Агар шуд рафтанам бебозгаштан,
Чӣ роз асту чӣ роз асту чӣ роз аст?
Чӣ роз асту чӣ роз асту чӣ роз аст? Гули марям ба ноз асту ба ноз аст. Сари бозор тоҷирро гузоред,
Ба ёди ман лаби ҷӯбори Ровон
Ба ёди ман лаби ҷӯбори Ровон, Ки нам-нам менамуд аз дида найсон. Ту панҷа мезадӣ бар панҷаки* ман,
Ҳабиби ман, ҳабиби дигаронӣ
Ҳабиби ман, ҳабиби дигаронӣ, Зи ман рафта, насиби дигаронӣ. Ба хобам медаройӣ, меҳрубонӣ,
Ману ёди ҷавонию ҷавонӣ
Ману ёди ҷавонию ҷавонӣ, Ба ёди ман ҳамонию ҳамонӣ. Манам гулзодаву озодапайкар,
Манам кабки дарӣ, ки қақра дорам
Манам кабки дарӣ, ки қақра дорам, Ба ёди он дара бас нола дорам. Бигӯ, оби кадомин рӯд шеър аст?
Набиштасанги Сӯх, ай сарнавиштам
Набиштасанги Сӯх, ай сарнавиштам, Канори Обишири ту биҳиштам. Бимирам ман ба ёди боғи Кунҷок,
Ба гӯши ҷони ман зи нав нағмаи тор мерасад!
Ба гӯши ҷони ман зи нав нағмаи тор мерасад! Зи мулки дил ба сад наво савти ҳазор мерасад! Шибир-шибир ба боми мо чағона мезанад касе,
Гӯянд, ки Сӯх...
Таҳминаи бемисоли мо - Сӯх, Дар ҳусн шуда ягона, ай шӯх. Тӯмори ту бозубанди Рустам,
Хумори зодгаҳ
Гулпараки хаёли ман ҷилва агар саҳар занад, Атри хуше зи зодгаҳ ба боли шоҳпар занад. Боди сабои нозанин домани ноз чун кашад,
Ҳосили умр маро
Гуфтаанд, ҳафтоди умр Яъне, зи пой афтодан аст, Аз даромад то баромад - як қадам раҳ,
Ғазал омад
Ба сад шӯру мағал омад, Чу ёри бебадал омад! Ба фасли дай баҳоре шуд,
Олим ар оқил набошад
Вақти он аст, эй ҳамқалам, Вақти он аст, эй ҳамдилу эй ҳамқадам, Баҳри ҳифзи "Ӯ" бихезӣ дар каф алам!
“Обро аз рӯшноӣ кун қиёс”
“Обро аз рӯшноӣ кун қиёс”, Сирати мо аз нигоҳи дил шинос. Ҳою ҳуйи маҷлиси унс аз куҷост?
Овози хирад
Ман ҳам гоҳо лаб фурӯ мебандам, Аммо на аз заъфу ҳарос, Балки аз эҳтирос.
Кӯҳ тоҷикам нигаҳ дошт
Чашмаам - духти кӯҳистониам, лафзи ширини биҳиштиям форсист!
Ба ёди устод Улуғзодаи покнажод
Ифтихори тоҷикият дар соҳати Эронвиҷам, Марзи ҷуғрофиёят —
Ғазали ғазал бихоҳам, на ғазал, ғизол ояд
Ғазали ғазал бихоҳам, на ғазал, ғизол ояд, Ҳама ҳусну зебу оро, сару по ҷамол ояд. Ба рухаш, ки моҳи тобон, ба лабаш, ки лаъли сероб,