Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд,
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд, Омад замони бахшишу раҳматнисор шуд. Андар мизоҷи номия рӯҳи қавӣ дамид, З-оғӯши хок тавсани ҳастӣ савор шуд.
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх,
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх, Аз хуни теғи бисмили аҳли вафост сурх. Дар маҳфиле, ки чеҳраи гулнор барфурӯхт, Андар пиёла духтари раз аз ҳаёст сурх.
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух,
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух, Моро масӯз ҳар даму кун беҳиҷоб рух. Бетоби он ду кокули пуртоб гаштаам, Дигар матобам аз ғаму магзар ба тоб рух.
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч,
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч, Бар хастадилон нест туро майли назар ҳеч. Ҳарфе зи лаби лаъли ту ҳаргиз нашунидем, Берун начакад об зи дарёи гуҳар ҳе
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ,
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ, Дуди дилам чу нофа дамад мушки ноб печ. Тори амал чу риштаи тӯмори анкабут, Дар раҳрави хаёл чи қадр интихоб печ.
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч,
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч, Донам ба чи ҳечӣ шуда дар банд чунон ҳеч. Тоҳунаравиш сурфаи авқот надидам, Ҷуз домани пуробу кафи донафишон ҳеч.
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис,
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис, Хаёли рӯи туам шуд ба ин фиғон боис. Чи офате, ки тамошои шуҳратангезат Барои фитнаи олам бувад ҳамон боис.
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс,
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс, Бо софдилон аз нафаси тиранишон баҳс? Танг аст ба баён доираи гулшани имкон, Ҷуз сурати рафтан набувад ҳеч дар дар он
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст,
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст, Қабои таъзият бар қомати мо он замон баста-ст. Намедонам чи кардам андар ин вайрона, мебинам, Ба кинам марду зан
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт,
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт, Чаман зи ғунча бурун карда сад ҳазор ангушт. Чи гуна хотири мо бишкуфад, ки чун симтур Шикаста бар дили решам ҳазор хо
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст,
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст, Аз лаби оҷизбаёнӣ ин ману мо ибрат аст. Зери домони тағофул оламе хобидаанд, Кист чашме во кунад, бинад ки дунё
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат,
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат, Ки як нохун гиреҳ дар кори мо накшод аз дастат. Чу соғар бар танам ҳар мӯ хатти бишкастагӣ овард, Магар ин шиша бар
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат,
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат, Ёбам магар чун бӯи гул з-оворагиҳо гулшанат. Аз хоки мо сар бар занад ҷуз решаи афтодагӣ, К-ин дона паст афтодааст
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт,
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт, Замони майхӯриву мавсими висол гузашт. Савора бар сари бемори ғам яке бигзар, Бубин, ки бар мани бедил чи гуна ҳол гуза
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст?
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст? Ба домане нарасида ба зери по нанишаст? Ба таҳти синаи решам ҳазор носур аст, Фароҳамӣ чу надорад, бар ӯ даво нанишаст.
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст,
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст, Доғи диле набошад, кай лолазор хуб аст. Дар роҳи қадрдонӣ аздод то набошад, Гулро наметавон гуфт бе ранҷи хор хуб аст.
Ман шефтаи маҳи ҷабинат,
Ман шефтаи маҳи ҷабинат, Кулфаткаши тинати хашинат. Ҳусни санами Хутан, бути Чин, Як бенамак астӣ, ки каминат.
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст,
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст, Ин тоири ваҳшӣ ба чаро кӯйи ту рафта-ст. Бо дидаи равшан чу накоҳад ба замин хӯр, Оё хабаре бар фалак аз рӯйи ту раф
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт,
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт, Бари пурсиши ғарибон ба шаб орамида бигзашт. Дилу ҷону дин рабуда, рухи шармгин намуда, Гиреҳи ҷабин гушуда, ба ми
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост,
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост, Гӯш мебояд кунад фаҳме, ки ин ғулғул чарост. Зери домони тағофул ҷумла сар печидаем В-арна хоби ин ҳама ибраткаш
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт,
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт, Нанишасту нолаи мо даме ношунида бигзашт. Зи паёми ваъдаи ӯ, ки чу шаб биёяд, оям, Нағунудам он ки шаб ҳам ба
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост,
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост, Бас дар ин доми бало афтодаро махлас хатост. Чашми махмурат, ки паймони тағофул бастааст, Аз чунин бемеҳр чашме чаш
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт,
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт, Гул агар бишкуфт, аммо ғунчасон нодида рафт. Ваҳшати имкон на танҳо чашми мо пӯшида кард, Меваи ин боғро пиру ҷав
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст,
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст, Чун гули сурх дилам сад варақ аст. Ёди васлат наравад аз ёдам, То ки боқӣ зи равон як рамақ аст.
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст,
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст, Кошонаи чашмам чу қадаҳ дар таҳи об аст. Аз муждаи дидори ту мижгони сафедам Равшантар аз ойинаи хур зери саҳоб аст.