Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард,
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард, Ки нафас шуъла ба гардуни Масеҳо мекард. Мешудам маҳрами хилваткадаи маҳфили роз, Агарам дил ба ғами ишқ шикебо мека
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед,
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед, Ваҳшати ин бум кард ин чуғдро пайкар сафед. Як қалам гар аз баёни ҳоли дил имло кунам, Нуқтаи холӣ намонад аз ҳама дафт
Агар он шӯхи бепарво қадаҳ бо рӯйи даст ояд,
Агар он шӯхи бепарво қадаҳ бо рӯйи даст ояд, Ба ҷоми тавбаву тақво зи мастиҳо шикаст ояд. Баҳорон баҳри истиқбол ҳангоми тамошояш Гирифта набзи сад гулзор, чун
Кист аз дидани ту дида мунаввар нашавад
Кист аз дидани ту дида мунаввар нашавад В-он гаҳ аз тоби рухат сина пурозар нашавад? Тоқатам тоқу ба ғам шуҳраи офоқ шудам, Ин ҳама дард чаро пеши ту бовар наша
Он парипайкар чаро аз суҳбати мо мерамад?
Он парипайкар чаро аз суҳбати мо мерамад? Ин қадар з-афсуну ваҳшат бе сару по мерамад? Аз ҳаёи орази гулгуни он мастонагард Дар дили мино чу соғар мавҷи саҳбо м
Чун аст, он ситамвар бар ҳоли мо набинад,
Чун аст, он ситамвар бар ҳоли мо набинад, Ё аз тағофул аст ин, ё аз ҳаё набинад? Дар манзари рақибон мастона мехиромад, Дар интизори моён ҷуз пеши по набинад.
Он маҳ, ки ҷафо кард, куҷо кард? Ба мо кард.
Он маҳ, ки ҷафо кард, куҷо кард? Ба мо кард. Мақтули вафо кард, киро кард? Маро кард. Аз саъйи рақибон дили арбоби вафоро Ҳамвора сиё кард, ҷудо кард, чаро кард
Дар он даме, ки рухат бе ҳиҷоб ханда занад,
Дар он даме, ки рухат бе ҳиҷоб ханда занад, Зи шавқи хандаи ту офтоб ханда занад. Пиёла соқӣ ба каф гирад аз хаёли лабат, Суроҳӣ қаҳқаҳа созад, шароб ханда зана
Бедилӣ чун накунам, рӯҳ малоле дорад,
Бедилӣ чун накунам, рӯҳ малоле дорад, Мояи сабр каму шавқи камоле дорад. Дил дар он турраи шабранг аз он гашт асир, Ки дар он дом сияҳдонаи холе дорад.
Агар он турк майли мо надорад,
Агар он турк майли мо надорад, Хатоӣ бар хато парво надорад. Чу Маҷнун то саҳар дар кӯи ӯям, Назар бар ҳолам он Лайло надорад.
То чашми тарам бар рухи зебо-ш назар кард,
То чашми тарам бар рухи зебо-ш назар кард, Аз оташи дил шуъла ба фонуси қамар кард. Девона шавад, бар сари иқбол наёяд, Дар кӯйи ту ҳар кас, ки ба як бор гузар
Ба ҷаҳон чи бастаӣ дил, магар ин фано надорад?
Ба ҷаҳон чи бастаӣ дил, магар ин фано надорад? Ҳама гулшани сипеҳр аст, гуле аз вафо надорад. Ба фусуни саркашиҳо ҳаваси баланд то чанд, Ки ба ғайри бӯрёе раҳе
То бинои гунбади имкон ҳувайдо кардаанд,
То бинои гунбади имкон ҳувайдо кардаанд, Ҷинси кулфат ҷамъ оварданду дунё кардаанд. Фарқсозон ҷумла аз асли ҳақиқат ғофиланд, В-арна Амру Зайдро дар хулқ ҳамто
Ба ҳар ҷо кулфату ғам офариданд,
Ба ҳар ҷо кулфату ғам офариданд, Насиби ҷони одам офариданд. Баҳор аз хоки мо файзе бибардор, Ки ин турбат мукаррам офариданд.
Хонасияҳ мардуми ҷоду-т кард,
Хонасияҳ мардуми ҷоду-т кард, Рӯзи маро шаб чу шаби мӯ-т кард. Шуҳрату овозаи мардафканӣ Захми хаданги хами абрӯ-т кард.
Хаёли оразат ҳар гаҳ ба миръоти замир афтад,
Хаёли оразат ҳар гаҳ ба миръоти замир афтад, Зи акси дилбарони боғи Ризвон дилпазир афтад. Маёло ҳарфи ширин бо паёми талху дашномам, Ситам бошад маю афюн, ба я
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд,
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд, Оҷизонро ғайр аз ин рафтор бошад нописанд. Қасри ҳастӣ з-омаду рафти нафас барбод шуд. Ҷунбиши ин бод шуд бар қалъа
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад,
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад, Дили ваҳшаткашам чун лӯлаи симоб меларзад. Муқобил гар шавад ҳар кас бар абрӯи ғазабнокаш, Агар Рустам бувад, чун ханҷа
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад,
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад, Ба пояш ҷонфишонӣ кун, ки ҳангоми нисор омад. Аз он рухсори оташнок мебояд ҳазар кардан, Барои бастани дилҳо
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд,
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд, То аз он кокул нишон бар лавҳи дебо рехтанд. Фитнаҳо барпову ошӯби қиёмат растахез Аз нигоҳи шӯрангези ту ҳар ҷо рехта
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд,
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд, Маҳ зи бими об гаштан дар муҳити ҳола шуд. Дил ба рағбат кай дар он зулфи мусалсал бастаам, Ғамзаи мардумфиребат да
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд,
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд, Қумоши нур чу зулмат ҳиҷоб мебофанд. Дар ин баҳор, ки турки хазон камингир аст, Зи ҷайби ғунча даридан ниқоб мебофанд.
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд?
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд? Гиребонат бари оғӯш во мешуд, чиҳо мешуд? Ҳама шаб суҳбати ағёр дидӣ, як даме бо мо Агар будӣ, дили мо ҳам ризо
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад,
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад, Гар Аҳмад асту рутбааш бар ломакон равад? Аз меҳри кӣ ба мазраъи дил оташ уфтод, Ҳар шаб шарори хирманаш то Каҳкашон рав
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд,
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд, Гирдбоди анҷуман аз чашми булбул бастаанд. То нагардад аз нигоҳат хайли муштоқон ҳалок, Шеваи чашми сиёҳат аз тағофул