Шоирон
🔍
Ворид шудан
ОғозаШеърҳоШоирон

Шеърҳо

Пурхонандатарин шоирони муосир

Пурхонандатарин шеърҳо

Дониш андар дил чароғи равшан аст

👁 2339

То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Забони модарӣ

👁 1493

Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.

Бозор Собир
Бозор Собир

Таджикистан — мой родной край

👁 1301

Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо

👁 1279

Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Ҳар касеро баҳри коре сохтанд

👁 967

Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Шикоят аз пирӣ

👁 929

Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд

👁 921

Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Муаллим

👁 763

Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.

Боқӣ Раҳимзода
Боқӣ Раҳимзода

Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест

👁 706

Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун

👁 680

Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Одамият

👁 637

Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!

Саъдии Шерозӣ
Саъдии Шерозӣ

Ватан сар мешавад аз гоҳвора

👁 631

Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.

Лоиқ Шералӣ
Лоиқ Шералӣ

Биёед эй рафиқон дарс хонем

👁 614

Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.

Садриддин Айнӣ
Садриддин Айнӣ

Забон гумкарда

👁 603

Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.

Лоиқ Шералӣ
Лоиқ Шералӣ

Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ

👁 599

Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Ҷони ширин (қисми 1)

👁 577

Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,

Мирзо Турсунзода
Мирзо Турсунзода

Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст

👁 564

Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.

Шамси Табрезӣ
Шамси Табрезӣ

Бӯи ҷӯи Мӯлиён

👁 555

Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Хандаи лола

👁 522

Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.

Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ
Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ

Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ

👁 521

Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед

👁 517

Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.

Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ
Мавлоно Ҷалолиддини Румӣ

Худо гар парда бардорад

👁 515

Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке

Розиқи Фонӣ
Розиқи Фонӣ

Шони муаллим

👁 505

Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.

Камол Насрулло
Камол Насрулло

Ҳаққи устод аз падар беш аст

👁 504

Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.

К
Камолиддин Биноӣ

Тоҷикистон

👁 492

Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат

Бозор Собир
Бозор Собир

Ҳамаи шеърҳо

Времена года

👁 7

Весна цветёт, пробуждая мечты, Лето ласкает в объятьях жары. Осень в палитре листвы золотой, Красит мир тихо своей красотой.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Лунный свет

👁 8

Луна, владычица ночей, Дарит тайну отраженьем. В плену её немых лучей Живёт печаль и вдохновенье.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Женщина загадка

👁 4

Она — мираж, рождённый в полнолунье, Хранящая молчание веков. Её глаза — два древних талисмана, Хранящие печать иных миров.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Стать светом

👁 7

Мы пришли не искать лучей рассвета, Не вечно бродить по тропам теней — Мы рождены, чтоб дарить планете Огонь души для других огней.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Людские боли, страхи

👁 8

У каждого своя боль, как эхо в груди, У каждого свои страхи, что ждут впереди. Кто прячет печаль за улыбкой живой, Кто носит оковы под маской простой.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Мудрость

👁 10

Мудрость приходит не с годами, А с потерями, болью, слезами. Она не падает с неба в ладонь — Её куёт испытаний огонь.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Бессонные ночи

👁 5

Бессонница — ночной невидимый плен, Где мысли кружат, как в вихре измен. Луна холодна, её свет не спасёт, А сон ускользает, как призрачный лёд.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Красная ночь

👁 5

Нас связала красная ночь. Теперь я в жилах твоих — как заклятье. Вздох — твой и сердце твоё в плену, Я — боль и утешение.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Одержимость

👁 5

Я — твоя одержимость, Твоя навязчивая идея. Отпусти, пока не поздно, Узником своей страсти не будь.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Шёпот безмолвных стен

👁 8

Я люблю одиночество иль себя убедила, Что в тишине обретаю покой и свой мир. В молчании стен нахожу я ответы, Где сердце хранит свои тайны и светы.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Любовь к поэзии

👁 6

Поэзия — не просто склад из набора слов, А мост из молчанья до самых основ. Она проникает, как солнечный луч, Сквозь тьму сомнений и пасмурных туч.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Истина

👁 7

Истина — луч, что в тумане сияет, В глубинах души путь к себе озаряет. Она не кричит, не блестит мишурой, Но тихо зовёт за незримой чертой.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Пустота

👁 6

Ты был как дыхание — нужным, родным, Теперь же стал чуждым, совсем не моим. Я помню, как дрожали слова на губах, Теперь — только пепел в забытых стихах.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Таджикистан: Вечный зов

👁 12

Средь гор и рек сияет страна, Где солнце касается снегов. Здесь в небе песня всегда слышна — О вере, о силе, о любви без слов.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Мой Бог — мой покой

👁 8

Когда теряюсь в сумраке дороги, Ты светишь в сердце, словно луч. Ты — нежный голос в тишине тревоги, Ты — мой покой, мой тихий луч.

Собирова Дилбар
Собирова Дилбар

Чужой дом

👁 9

Он пришёл, как сказка в дни её тоски, Подарил мечту, сиянье, яркий свет любви. Она поверила — и мир стал другим, Но был у него другой дом, другая жизнь.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Между правдой

👁 7

Звёзды могут гореть в темноте, Не сгорая в своей высоте. А людей ослепляет огонь, Что в сердцах зажигает ладонь.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Беспредельная любовь

👁 6

Ты — огонь, что сжигает до костей, Я — лёд, что тает от твоих слов. Мы — шторм, что ломает все цепи дней, Мы — молния, что рвёт небесный кров.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Старый шрам

👁 5

У тебя — на сердце лето, У меня — метель в разгар. Ты живёшь, как песня, светом, Я — как тихий старый шрам.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Среди тысячи дверей

👁 5

Окружена вопросами по утрам — Словно шумный хоровод кружит в голове. Внутренний голос кричит: «Узнай же!» Как будто всё ещё я дремлю во сне.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

О мой жестокий…

👁 4

Я буду ждать тебя до февральских холодов, До майских дождей, что умоют слёзы, До июльского солнца, что обжигает кожу. Я сдамся во власть песочным часам,

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Мир лжи

👁 4

В мире, где слова — лишь пыль на ветру, Герои скрывают сердце за маской. Любовь здесь не свет, а холодный дым, И клятвы растворяются в пустоте.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Чужак

👁 4

Брожу, словно чужак, в пустом, мрачном мире. Теряюсь день за днём в скитаниях своих. Словно путник, ходящий по лезвию пути,

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Красивый обман

👁 3

Оставлю сегодня я любовь свою, Оставлю — чтоб не губить её красу. Сложным было решение воистину. Не поймёшь ты, наверное, эту боль мою.

Собирова Нигора
Собирова Нигора

Яд любви

👁 6

Держи меня — не отпускай, Отпустишь — больше не встречай. Всем сердцем я тебя любила, Забыть меня тебе внушила.

Собирова Нигора
Собирова Нигора
Саҳифаи 12 аз 1002