Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Беҳтарин дин
Аз падар пурсид рӯзе як писар, Беҳтарин динҳо кадом аст эй падар? Гуфт ман бо "дин" надорам ҳеҷ кор,
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд
Нон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, нонат диҳанд, Ҷон диҳӣ аз баҳри Ҳақ, ҷонат диҳанд. Бе тамошои сифатҳои Худо,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Забони нигоҳ
Нашавад фоши касе он чи миёни ману туст, То ишороти назар номарасони ману туст. Гӯш кун, бо лаби хомӯш сухан мегӯям,
Дарди гунг
Намедонам чӣ мехоҳам бигӯям; Забонам дар даҳони боз, бастаст. Дари танги қафас боз асту афсӯс,
Причал
Я, может, для тебя причал? Иль остров от тоски и нелюбви, Куда сходил ты, когда печаль,
Очарованная
Мне нравится смех и совсем не до причины, заставшей коснутся тебя, Пусть причина чужая и во мне скребучая, но твой смех делает нежнее меня. Как удивительно стра
Не уметь любить
Как хорошо же не уметь любить, И как же больно слез своих скрывать уметь. Как хорошо не ждать кого то и просто жить,
Ҷамшед
Гаронмоя Ҷамшед фарзанди ӯй, Камар баставу дил пур аз панди ӯй. Баромад бар он тахти фаррух падар,
Таҳмурас
Писар буд мар ӯро яке ҳушманд, Гаронмоя Таҳмураси девбанд. Биёмад, ба тахти падар барнишаст,
Бунёд ниҳодани ҷашни сада
Яке рӯз шоҳи ҷаҳон сӯи кӯҳ Гузар кард бо чанд кас ҳамгурӯҳ. Падид омад аз дур чизе дароз,
Ҳушанг
Ҷаҳондор Ҳушанги борою дод Ба ҷои ниё тоҷ бар сар ниҳод. Бигашт аз бараш чарх соле чиҳил,
Рафтани Ҳушанг ва Каюмарс ба ҷанги деви сиёҳ
Сиёмак хуҷаста яке пур дошт, Ки назди ниё ҷои дастур дошт. Гаронмояро ном Ҳушанг буд,
Кушта шудани Сиёмак бар дасти дев
Сухан чун ба гӯши Сиёмак расид Зи кирдори бадхоҳ деви палид, Дили шоҳбачча баромад ба ҷӯш,
Панди Ширин ба Хусрав дар доду дониш
Ба нузҳат буд рӯзе бо дилафрӯз, Сухан дар доду дониш мешуд он рӯз. Замин бӯсид Ширин: «К-эй худованд,
Афсонасарии даҳ духтар
Фарангис аввалин маркаб равон кард: «Ки давлат дар замин ганҷе ниҳон кард. Аз он давлат Фаридунӣ хабар дошт,
Афсона гуфтани Хусраву Ширин ва Шопуру духтарон
Малик дар тахти Афредун нишаста, Дил андар киблаи Ҷамшед баста. Фурӯғи рӯйи Ширин дар димоғаш
Ҳикоят
Шунидастам, ки давлатпешае буд, Ки бо Юсуфрухе андешае буд. Чунон дар кори он дилдор дил баст,
Дар фазилати одамӣ бар ҳайвонот
Эй ба замин-бар чу фалак нозанин, Нозкашат дам фалаку ҳам замин. Кори ту з-он ҷо, ки хабар доштӣ,
Достони сагу сайёд ва рӯбоҳ
Сайдгаре буд аҷаб тезбин, Бодияпаймою мароҳилгузин. Шерсаге дошт, ки чун рӯ гирифт,
Достони зоҳиди тавбашикан
Масҷиде бастаи офот шуд, Муътакифи кӯйи харобот шуд. Май ба даҳан бурду чу май мегирист,
Достони мӯбади соҳибназар
Мӯбаде аз кишвари Ҳиндустон Раҳгузаре кард сӯйи бӯстон. Марҳалае дид мунаққаш-рабод,
Достони пир ва мурид
Раҳраве аз ҷумлаи пирони кор Мешуду бо пир муриде ҳазор. Пир дар он бодия як боди пок
Достони булбул ва боз
Дар чамани боғ чу гулбун шукуфт, Булбуле бо боз даромад ба гуфт: — «К-аз ҳама мурғон туӣ хомӯшсор,
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам
Даст ба дуо, дил ба ёдат, модарам, Чеҳра хандон будӣ ту, ҷон модарам. Ёди ту кардам дар ин дунёи ҳеҷ,
Модарнома
Парешонҳоламу беморам, модар, Зи ҳоли бе ту ман хорам, модар. Зи дурии ту ман бемор гаштам,
Мы с вами
Мы с вами пробуем на вкус все возможное и невозможное Пробуем радостное, светлое как и пробуем горькое, невкусное Попробовали мы рассвет, улыбку, радость, сме
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости