Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар,
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар, То занад гоҳе магар он тифли гулрухсор сар. Лутфи ҳар шай шевае дархӯрди истеъдоди ӯст, Аз лабон зебад такаллум, аз сари
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз,
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз, Чу шамъ гиря намудам, ки гашт тар коғаз. Магар зи дуди дили доғ кардаанд мидод, Ки хома аз асари ҳарф медиҳад шарар коғаз.
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз,
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз, Чун нофа дамад мушк зи во кардани коғаз. Шояд ки паёми ту бари мо бирасонад, Маҳкам бигирифтем чу хат домани коғаз.
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд,
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд, Ӯ тарки вафо кард, намекард, накӯ буд. Пайванди муҳаббат, ҳама асбоби маишат Бо аҳли дағо кард, намекард, накӯ буд.
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд,
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд, Бисёр аз ин банд ба ин дилшуда мапсанд. Ҷуз расми ҷафо бар сари мо ҳеч наёвард, Ойини вафо пеша намудем ба ҳарчанд.
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд,
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд, Гулистон шуд, чаман шуд, сабз шуд, товуси рангин шуд. Ба сайри бӯстон он сарви раъно чун хиром овард, Навои хайра
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд,
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд, Дар дами дай ҳеч гулзоре баҳороин нашуд. Бо алоиқ хӯ гирифтан ҷуз сияҳкорӣ надошт, Зангро з-ойина то наздуд, оламбин
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд,
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд, Рӯзгори тирае бар мо аз ин бинҳодаанд. Пайкари ҳастии мо таркиби аздод асту бас, Боду хоку обу оташро қарин бинҳодаанд.
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд,
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд, Мутриб намой нола, ки пирӣ шитоб шуд. Ҷаври замона то каю ёрон ҳасуд чанд, Маҳшар карона то куҷо, олам хароб шуд.
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад,
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад, Ба таъзимаш қиёме хостам созам, суҷуд омад. Чу рафт аз пеши чашмам, он чи будам, рафт аз олам, Чу он нозофарин
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд.
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд. Рангҳо дар теғи қотил буд, аммо ин нашуд. Ҳар куҷо чун соя вазъи саҷда пайдо кардаам, То шавад аз нақши пойе ҷабҳа
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард,
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард, Асири зулфи сияҳ, чашми сурмадорам кард. Надошт бар сари ман шеваи вафодорӣ, Дилам рабуду ба ғам кушту хору зорам кард.
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард,
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард, Дил зи барам гирифту рафт, боз ба ман равона кард. Субҳидамона омад ӯ бо рухи ҳамчу офтоб, Шоми касон сабоҳ кард, су
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад,
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад, К-аз нуҷуму меҳру маҳ киса пурдирам дорад. Барг-барги ин гулшан нақши ибратэҷод аст, Ранг ҳам чу бӯ ин ҷо ҷилваи адам дорад.
Рӯят ба гулу баҳор монад,
Рӯят ба гулу баҳор монад, Зулфат ба хати ғубор монад. Бахти баду толеи сиёҳам Бо кокули мушкбор монад.
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид;
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид; Ҳосили ин базм мазмунест натвонаш шунид. Ҳамчу пире ҳам ҷавоне сарфадори мурдан аст, Мева барҳам мехурад гоҳе расад, га
То он бути танноз ба ман дар сухан омад,
То он бути танноз ба ман дар сухан омад, Сад бор равон аз тану ҷон аз бадан омад. Мо маҳви хаёли санами ҳурмисолем, К-Озар зи рухаш бутшикану бутфикан омад.
Рӯят зи шукуфта хуррам омад,
Рӯят зи шукуфта хуррам омад, Зулфат чу каманди пурхам омад. Овозаи чашми рӯҳбахшат Чун сурати тифли Марям омад.
То руқуми имконе хомаи азал во кард,
То руқуми имконе хомаи азал во кард, Нақшаи ғуборе рехт, оламаш мусаммо кард. Ибрате айён ҷӯшид, навбаҳор иншо шуд, Ранги орзу хун гашт, лолазор пайдо кард,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд, Ки ҷони хаста ҳар дам бар лабам сад бор меояд. Ҳазар, эй муҳтасиб, аз оҳи оташбори муштоқон, Чӣ оташ бар хасу хошок бе з
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад,
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад, Селоби рухам гувоҳ бошад. Мурдему ба дил раҳе набурдем, Ин роҳ чи гуна роҳ бошад?
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад,
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад, Бунафша мераваду лолазор мегузарад. Ба ғайри нуқраи дил нест, то нисор кунам, Дар он раҳе, ки шаҳсавор мегузарад.
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд,
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд, Дуди диле ба дафтари савдо навиштаанд. Ҳоҷат ба нола нест дигар, булбулон ба боғ Афғони мо ба рутбаи аъло навиштаанд.
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд,
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд, Чун кавкаби толеъ бари мо шуд, чи баҷо шуд. Дар пардаи кӯрӣ нигаҳи мардумакам буд, Ҳангоми тамошои ту во шуд, чи баҷо
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард,
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард, Бар сари дил буд захме, таҳ ба таҳ носур кард. Ҳар қадар кардам талоши васл, аммо рӯзгор Луъбате ангехт аз роҳаш, ғуборам