Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бувад то сози олам, фитнаовоз аст таъсираш,
Бувад то сози олам, фитнаовоз аст таъсираш, Садои сури маҳшар метаровад аз баму зераш. Матои симу зар сармояи дунё намебошад, Ҳамон соат ба ғафлат меравад, дунё
Шаҳиди бегуноҳам кард, нозам бар сари теғаш,
Шаҳиди бегуноҳам кард, нозам бар сари теғаш, Зи ҳиҷронам халосӣ дод, раҳмат бар сари теғаш. Бувад ҷон бурданаш оби ҳаёти Хизр бахшидан, Зи килки сунъ мазмуне ба
Парирӯе, ки дил бастам ба гесӯи гираҳгираш,
Парирӯе, ки дил бастам ба гесӯи гираҳгираш, Гудозад ҷавҳари ойина аз тимсоли тасвираш. Тавон ҷон бурдан аз он шахкамони шӯхи шангуле, Ки баста риштаи рагҳои ҷон
Шафақ бар осмон болад зи акси пайкари теғаш,
Шафақ бар осмон болад зи акси пайкари теғаш, Магар аз хун ҳино баста кафи равшангари теғаш. Маро дил метапад дар хун, намедонам шаҳиди кист, Ба ҷуз ранге, ки до
Мабодо баҳри дунё хотире афсурдааҳволаш,
Мабодо баҳри дунё хотире афсурдааҳволаш, Ки рӯзе беш набвад умри Нӯҳу Рустами Золаш, Нахустин хуни дил бошад шароби зинда гардидан, Тавон фаҳмид аз ин ҷо авсати
Он маҳ, ки саҳар ҷилва ба тарфи чаман асташ,
Он маҳ, ки саҳар ҷилва ба тарфи чаман асташ, Хуршед асири нигаҳи пурфатан асташ. Кай ман ба ҳамон турраи таррор асирам, Дар ҳар шиканаш баста диле бе расан аста
Басо умрест, рӯ бар хок мекардам зи дунболаш,
Басо умрест, рӯ бар хок мекардам зи дунболаш, Ки гӯши хешро зевар кунам з-овози халхолаш. Ба чашми нотавони худ чунин ҳар бор мегӯям: Биё бар сози болидан, ки х
Он зуҳраҷабине, ки чу шеъро бадан асташ,
Он зуҳраҷабине, ки чу шеъро бадан асташ, Печида ҳама сунбулаи ёсуман асташ. Хуршеднамо ҷабҳаи ӯ шаъшааи нур, Маҳтобравиш нимшабӣ бар шудан асташ.
Ба ёди як нафасе аз лабам хабар бинвис,
Ба ёди як нафасе аз лабам хабар бинвис, Зи оҳу нолаи ман андаке асар бинвис. Зи тарзи машраби ушшоқ агар хабар дорӣ, Ҳадиси мазҳаби ишон зи чашми тар бинвис.
Ғаматро дили ман макон аст бас,
Ғаматро дили ман макон аст бас, Ба ҷонам мусоҳиб ҳамон аст бас. Туро бо ҳама шӯхиву шахкамонӣ, Ҳадаф синаам бе камон аст бас.
Моҳи дуҳафтсолаам, хубӣ ҳама турост бас,
Моҳи дуҳафтсолаам, хубӣ ҳама турост бас, Дар ҳама ҷамъи хушқадон қадди ту хушнамост бас. Хоҳиши мост ҳар даме ҷилваи бениқобият, Майли дили хароб ҳам як назари
Саҳаргоҳан, ки ба ҳам мерасад навои хурӯс:
Саҳаргоҳан, ки ба ҳам мерасад навои хурӯс: Барои ғафлатиён мезанад кафи афсӯс. Ҳанӯз мартабаат, эй ҳумои улвӣ, ҳаст, Чу чуғд бар сари ин бум гаштаӣ маҳбус.
Умрест, ки аз доғи ту ҳастам ба таби тез,
Умрест, ки аз доғи ту ҳастам ба таби тез, К-оташ шавад аз шуълаи оҳам арақомез. Маҳтоби рухат шаб ба фалак дод мисоле, Ҳар шаб кунад ойина зи анвори ту лабрез.
Чист ҳастӣ? Ҷонканиву чист ин шахси маҷоз?
Чист ҳастӣ? Ҷонканиву чист ин шахси маҷоз? Нусхаи маҳвинтизорӣ? Умр чӣ? Ранҷи дароз. Чист гардун? Домгоҳе. Чист дунё? Донае, Одамӣ чӣ? Мурғакеву дев ӯро домбоз.
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз,
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз, Сабзаи хат медамад аз лаъли ӯ пайғоми ноз. Наргис аз тарзи нигоҳи ӯ хиҷил афтодааст, Аз кадомин шоҳ бошад, ё Раб, и
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез,
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез, Самуми ҳодиса дорад зи ҳар тараф маҳмез. Мабош ғарраи ин рӯзгори севу панҷ, Ки ҳаст манзили ҳирмону маҳфили парҳез.
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз,
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз, Чун пари парвона доғам пеши он гулхан ҳанӯз. Ошиқон аз ҳасрати дидори ӯ худ мурдаанд, Он ситамгар нест сер аз шеваи
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур,
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур, Зи мижжа гар фиканам ашк, мечакад носур. Магир айби касон, то ба худ наяндешӣ, Гувоҳи туҳмати беҳад, адовати мавфур.
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар,
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар, Мижа фароз то кунӣ, меравӣ олами дигар. Ёди баҳори тифлагӣ дам ба дамам фузуд ғам, Лола зи доғи ғунчагӣ карда кулоҳи
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур,
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур, Ба нола сарфи нафас мекунад кунун маъзур. Чу нақши по ба замин маҳви ҳайрат афтодам, Зи боли маҳмили Лайливу корвонам дур
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир,
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир, Эй дил, биёву рухсати моро ҷавоб гир. Ин маслаҳат чи гунаву ин тунд хӯ чаро? Алтоф кун рақибу маро дар итоб гир.
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор,
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор, То нагиряд абри найсон, тоза набвад лолазор. Пеши мардум з-эътибори худ хиҷолатмояам, Гарчи хислат кардаме ташҳири худро
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар,
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар, Хуршед об мешавад, набвад саҳоб гар. Аз боди васлу лаззати дидор қонеам, Гоҳе шавад назорати рӯяш ба хоб гар.
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор,
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор, Ҳамчу барқ аз тез рафтан як назар дорад баҳор. Рангҳо з-авроқ бурду бӯйро бар бод дод, Нусхаи аҷзои худро мухтасар до
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир,
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир, Даҳони хома пурахгар шавад чу оташгир. Чу субҳ дида кушодам ба синаи софе, Ба ранги зард гузаштем ҳамчу моҳи мунир.