Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул,
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул, Абрӯи ту бисмиллаҳи девони тағофул. Умрест, ки овораи саҳрои ҷунунем, Чун зулфи ту шуд силсилаҷунбони тағофул.
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил,
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил, Фиғон медоштам, оҳу наво дил. Фидоят то шавам, ҷон пештар шуд, Диҳам дил то ба дастат, шуд туро дил.
Эй баҳорон, аз сари нав тоза кун унвони гул,
Эй баҳорон, аз сари нав тоза кун унвони гул, То ниҳам як дам сар андар бастари алвони гул. Гар нагаштӣ лола хун дар домани саҳрои боғ, Андалебонро куҷо будӣ хаб
Кош касеро ба ту бошад сабил,
Кош касеро ба ту бошад сабил, То шавадам бар сари кӯят далил. Бӯсае аз лаъли ту дорам тамаъ, Толиби амре шудаам мустаҷил.
Ба ҳар ҷо гар фитад з-он нақши по гул,
Ба ҳар ҷо гар фитад з-он нақши по гул, Ватан гирад ба хокаш чашми булбул. Ғубори доманат аз софкорӣ Чу шабнам тоза дорад хотири гул.
Медиҳад ёди хиромаш шӯхии рафтори кабк,
Медиҳад ёди хиромаш шӯхии рафтори кабк, Мастии чашми хумораш дидаи бемори кабк. Бесуботиҳо кӣ дар қонуни имкон дидааст? Меравад бар сози қаҳқаҳ пардаи асрори ка
Эй дил, фиреби олами нақшу нигори ранг
Эй дил, фиреби олами нақшу нигори ранг То кай хурӣ, ки нест ду рӯзе мадори ранг. Манзури табъи тираат гар софмашрабист, Сарфи назар чу об намо аз ғубори ранг.
Эй чу мӯе туро миён нозук,
Эй чу мӯе туро миён нозук, Мӯй ҳам нест ончунон нозук. Набувад ҳамчу қадду чеҳраи ту, Қомати сарву арғувон нозук.
Мабош ғарраи нақшу нигори олами ранг,
Мабош ғарраи нақшу нигори олами ранг, Кушоди мижжа ба ҳам мезанад матои диранг. Дилам чу дидаи оҳу таваҳҳуше дорад, Мағоки олами хок аст хобгоҳи паланг.
Кардаанд аз улфати дунё дилам андешанок,
Кардаанд аз улфати дунё дилам андешанок, Кош буд ойинаам аз гарди ин тимсол пок. Ибрате дар вазъи гулзори ҷаҳон гул кардааст З-интихоби ранги зарду ҷомаҳои пешч
Дил метапад бо ёди ӯ, то ҷон бувад андар рамақ,
Дил метапад бо ёди ӯ, то ҷон бувад андар рамақ, Аз баъди мурдан низ ҳам такрор дорад ин сабақ. Кас дар дукони синаам натвон суроғи дил кунад, Умрест ин девонава
Баски дорам дар назар он моҳи хушманзар тараф,
Баски дорам дар назар он моҳи хушманзар тараф, Мешавад мижгон зи рашкам пеши ҳамдигар тараф. Толеи шӯридаро ҷуз дилсиёҳӣ чора нест, Сояро дар об ҳам бошад кудур
Ҳар ҷо сафоандешаест, дорад кудурат дар тараф,
Ҳар ҷо сафоандешаест, дорад кудурат дар тараф, Хуршеди тобонро кӣ дид бе заррае абтар тараф? Фикри кулоҳу тоҷи зар осон набошад, алҳазар, Шамъ аз хаёли ин асар
Ҳар куҷо гар бигзарад мавҷе аз он гирдоби теғ,
Ҳар куҷо гар бигзарад мавҷе аз он гирдоби теғ, Метапад дилҳо чу моҳӣ дар хами қуллоби теғ. Аз тавозуъ дастгоҳи ҳукмрониҳо расост, Метавон ин нуктаро фаҳмид аз о
Зад оташи ишқат ба дилу кард нишон доғ,
Зад оташи ишқат ба дилу кард нишон доғ, Барқ аз дили ман ҷаст, ки шуд лоласитон доғ. Дил қобили пӯшидани асрор нагардид, Натвон, ки шавад дар варақи лола ниҳон
Дар ниқоб он чеҳра то сархайли хубон кард манъ,
Дар ниқоб он чеҳра то сархайли хубон кард манъ, Офтоби рӯзгори мустамандон кард манъ. Бедилонро аз сари кӯйи ту бурдан мушкил аст, Зулм бошад дардмандеро зи дар
Ишқбозон аз сари кӯят чи сон гарданд манъ?
Ишқбозон аз сари кӯят чи сон гарданд манъ? Нораво бошад, ки қолабҳо зи ҷон гарданд манъ. Аз адаб набвад зи хурдон бо бузургон ҳамсарӣ, Дар зуҳури меҳр з-он сайё
Хештанро чанд машҳури ҷаҳон кардан чу шамъ,
Хештанро чанд машҳури ҷаҳон кардан чу шамъ, Худнамоӣ нест ғайри шуъла парвардан чу шамъ. Аз барои камтарин фурсат ба доғи инфиол Ҷилва созӣ хешро дар пеши марду
Аблаҳонро ғайри тан парвардан аз дунё чӣ ҳаз,
Аблаҳонро ғайри тан парвардан аз дунё чӣ ҳаз, Ғайри шаҳват бо ҳар он аз пешаи тақво чӣ ҳаз. Ҳеҷ гаҳ аз гӯши конун барнаёмад нолае, Мардуми нофаҳмро аз суҳбати д
Аз орази туст бозиё хат,
Аз орази туст бозиё хат, Дар чеҳраи туст хушнамо хат. Бо рӯйи ту беибо давида, З-он беадабист рӯсиё хат.
Гар кунам аз ҳоли дил бар номае унвони арз,
Гар кунам аз ҳоли дил бар номае унвони арз, Хун чакад аз хомаам, рангин кунад домони арз. Ҷои гул дар саҳни гулшан сунбулистон бишкуфад, Гар сабо орад аз он зул
Мекунад гирди рухаш он турраи таррор рақс,
Мекунад гирди рухаш он турраи таррор рақс, Мӯй чун дар оташ афтад, мекунад ночор рақс. Ҳар куҷо аз ноз агар он моҳ созад ҷилвае, Мекунад аз завқи шодӣ сурати де
Ин зеру бам, ки бар раги қонун навиштанаш,
Ин зеру бам, ки бар раги қонун навиштанаш, Як шуъбаест, аз дили маҳзун навиштанаш. Аз ҳарфи ишқ сафҳаи хотир ба танг шуд, Бо оби дида як қалам берун навиштанаш.
Дили вобастае дорам, ки натвон кард озодаш,
Дили вобастае дорам, ки натвон кард озодаш, Магар аз дасту по гирад каманди хеш сайёдаш. Чӣ савдо дошт Маҷнун дар димоғ аз фурқати Лайло, Ки хокаш сурма гашту т
Навид, эй дил, ки фирдавси висолаш
Навид, эй дил, ки фирдавси висолаш Паёми васл меорад шамолаш. Шавад гул об, чун шабнам барояд, Бирезад то ба гулзори ҷамолаш.